John Bellamy Foster "The Vulnerable Planet: A Short Economic History of the Environment"

Διαβάστε την παρουσίαση του βιβλίου ΕΔΩ. Ενδιαφέρον έχουν οι κριτικές του κοινού.

David Pepper "Eco-Socialism: From Deep Ecology to Social Justice"

Διαβάστε τα περιεχόμενα και την εισαγωγή ΕΔΩ

Φιρμάνια και εκβιασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ενάντια στην Ελλάδα | Η ομιλία του Ερίκ Τουσέν στο Ευρωκοινοβούλιο

Φιρμάνια και εκβιασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ενάντια στην Ελλάδα

Η ομιλία του Ερίκ Τουσέν στο Ευρωκοινοβούλιο

Ακολουθεί σύνοψη της ομιλίας που έκανε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Ερίκ Τουσέν στις 14 Ιανουαρίου 2016 με την ευκαιρία της διεθνούς συνάντησης που οργάνωσε η Ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο GUE/NGL (Ευρωπαϊκή Ενωμένη Αριστερά/ Σκανδιναβική Πράσινη Αριστερά). Το θέμα ήταν «Η ΕΚΤ, η μη εκλεγμένη κυβέρνηση της Ευρώπης». 

(Για το πλήρες πρόγραμμα δείτε: http://www.guengl.eu/news/article/the-ecb-europes-unelected-government).

Ο Ερίκ Τουσέν έκανε την ομιλία του σε ένα πάνελ του οποίου συντονιστής ήταν ο Δημήτρης Παπαδημούλης, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Οι υπόλοιποι ομιλητές στο πάνελ ήταν η Μαρίκα Φραγκάκη, επικεφαλής του τμήματος οικονομικών στην πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και ο Pearse Doherty, εκπρόσωπος για οικονομικά ζητήματα στο Ιρλανδικό κόμμα Σιν Φέιν. Στα υπόλοιπα πάνελ τα οποία δημιουργήθηκαν στη διάρκεια της ημέρας η οποία ήταν αφιερωμένη στην ΕΚΤ, μετείχαν η Gabi Zimmer, ευρωβουλευτής του Die Linke και πρόεδρος της GUE/NGL, ο Fabio Di Masi, επίσης ευρωβουλευτής του Die Linke, ο Miguel Urban, ευρωβουλευτής των Podemos και ο Harald Schumann ο οποίος έφτιαξε ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την Τρόικα (βλέπε http://www.arte.tv/guide/fr/051622-000/puissante-et-incontrolee-la-troika). Μπορείτε να δείτε όλες τις συζητήσεις σε βίντεο στο: http://www.guengl.eu/news/article/the-ecb-europes-unelected-government

* * * * *

1. O Ζαν-Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της ΕΚΤ, ενώ σχεδιαζόταν το μνημόνιο που επιβλήθηκε στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010, απειλούσε να διακόψει τη ρευστότητα που χρειαζόντουσαν οι ελληνικές τράπεζες αν η Ελλάδα ζητούσε μείωση του χρέους.

Στη διάρκεια της ακρόασης ενώπιον της Επιτροπής Αλήθειας για το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος, ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, ο οποίος εκπροσωπούσε την Ελλάδα στο ΔΝΤ από τον Μάρτιο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2011 πριν γίνει αντιπρόεδρος στην τράπεζα Πειραιώς, δήλωσε: «O κ. Τρισέ-πρόεδρος τότε της ΕΚΤ-ήταν μεταξύ αυτών που αντιδρούσαν στην αναδιάρθρωση χρέους απειλώντας να διακόψει την ρευστότητα στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, ο κ. Τρισέ μπλόφαρε προκειμένου να διασώσει τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες!». Βλέπε http://cadtm.org/Audition-de-Panagiotis-Roumeliotis

Το 2015, υπό την προεδρία του Μάριο Ντράγκι, η ΕΚΤ πραγματοποίησε την απειλή που είχε εκστομίσει ο προκάτοχός του, Ζαν-Κλοντ Τρισέ.

2. Τον Μάιο του 2010 η ΕΚΤ συνέβαλε στη δημιουργία της Τρόικας η οποία επέβαλε μέτρα τα οποία παραβίαζαν τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Η έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας για το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος περιλαμβάνει κατάλογο μέτρων τα οποία υπαγόρευσε η Τρόικα (εντός της οποίας η ΕΚΤ έπαιξε και συνεχίζει να παίζει βασικό ρόλο) με αποτέλεσμα την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Τα δάνεια τα οποία χορηγήθηκαν στην Ελλάδα μέσα στο πλαίσιο του μνημονίου χρησιμοποιήθηκαν για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών γαλλικών, γερμανικών και ελληνικών τραπεζών παρόλο που ήταν υπεύθυνες για την κερδοσκοπική χρηματοπιστωτική φούσκα η οποία άρχισε να σπάει το 2009.

3. Εντός του πλαισίου του SMP (Πρόγραμμα Αγοράς Χρεογράφων), το 2010-2011-2012 η ΕΚΤ αγόρασε Ελληνικά ομόλογα με σημαντική έκπτωση.

Γιώργος Μπάλιας "Η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος"

Του Γιώρ­γου Μπά­λια*

Εί­ναι κοι­νός τό­πος ό­τι η προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος α­πο­τε­λεί έ­να α­πό τα βα­σι­κά α­ξια­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, που προσ­διο­ρί­ζουν τη φυ­σιο­γνω­μία ε­νός α­ρι­στε­ρού κόμ­μα­τος. Όπως, μά­λι­στα, ε­πι­ση­μαί­νει ο Πωλ Μέϊσον (The Guardian, 21.12.2015), η σύγ­χρο­νη ρι­ζο­σπα­στι­κή α­ρι­στε­ρά δια­φο­ρο­ποιεί­ται α­πό τις άλ­λες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις στο στρα­τη­γι­κό στό­χο, που δεν εί­ναι άλ­λος α­πό την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή προ­στα­σία (ό­πως στο πα­ρελ­θόν ή­ταν ο κε­ντρι­κός σχε­δια­σμός). Πράγ­μα­τι, αν α­να­τρέ­ξει κα­νείς στα σχε­τι­κά κεί­με­να του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, θα δια­πι­στώ­σει α­βία­στα ό­τι α­ντα­να­κλά­ται σε αυ­τά η πα­ρα­πά­νω ο­πτι­κή.

Ενώ έ­τσι έ­χουν τα πράγ­μα­τα σε σχέ­ση με το κόμ­μα, δεν συμ­βαί­νει το ί­διο με την κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ένας πε­ρί­που χρό­νος α­πό την α­νά­λη­ψη της ε­ξου­σίας εί­ναι αρ­κε­τός για να προ­βού­με σε έ­να πρώ­το α­πο­λο­γι­σμό. Ο α­πο­λο­γι­σμός λοι­πόν -για να χρη­σι­μο­ποιή­σου­με μια πα­λαιά έκ­φρα­ση- δεν εί­ναι συ­νο­λι­κά θε­τι­κός, θα γί­νει δε συ­νο­λι­κά αρ­νη­τι­κός αν συ­νε­χί­σει την ί­δια πο­ρεία. Όπως εί­ναι κα­τα­νο­η­τό, δεν εί­ναι δυ­να­τόν στο πλαί­σιο αυ­τού του άρ­θρου να γί­νει α­να­λυ­τι­κή α­να­φο­ρά στα πε­πραγ­μέ­να της κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με το πε­ρι­βάλ­λον και την προ­στα­σία του. Θα πε­ριο­ρι­στού­με, λοι­πόν, σε με­ρι­κές λί­γο-πο­λύ εμ­βλη­μα­τι­κές πε­ρι­πτώ­σεις, που δί­νουν το στίγ­μα της εν λό­γω πο­λι­τι­κής και δι­καιο­λο­γούν το προ­α­ναγ­γε­λό­με­νο συ­μπέ­ρα­σμα.

Κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή

SOCIALIST REGISTER 2016 "THE POLITICS OF THE RIGHT"

Στο πλαίσιο της ενημέρωσης με θέματα, Αριστεράς, Οικολογίας, Οικοσοσιαλισμού, Αυτονομίας και κοινωνικών κινημάτων αναρτούμε θέματα τα οποία θεωρούμε χρήσιμα για τη χώρα μας.

Η φετινή, 52η έκδοση του  SOCIALIST REGISTER 2016  "THE POLITICS OF THE RIGHT" εκτιμούμε ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μεταξύ των θεμάτων είναι και το άρθρο του Ανδρέα Καρίτση που αναφέρεται στην Ελλάδα και στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο οργανισμός SOCIALIST REGISTER λειτουργεί στον Καναδά.

Για το περιοδικό και τα άρθρα κλικάρετε ΕΔΩ 

Υπάρχει ΑΡΙΣΤΕΡΑ στις ΗΠΑ; | Bringing Socialism Back: How Bernie Sanders is Reviving an American Tradition

Bringing Socialism Back: How Bernie Sanders is Reviving an American Tradition 

The Sanders campaign is resurrecting socialist electoral politics and paving the way for a more radical public discourse.

Διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχει αριστερά, με ποια χαρακτηριστικά, με ποιους στόχους στις ΗΠΑ. 

Ποιος/α θεωρείται αριστερός στις ΗΠΑ?

Ευχαρίστως θα δημοσιεύσουμε σχετικά άρθρα.

Γιώργου Μητραλιά: «Βατερλό» ή μήπως εφιαλτικός θρίαμβος της γαλλικής ακροδεξιάς;

Γιώργου Μητραλιά: «Βατερλό» ή μήπως εφιαλτικός θρίαμβος της γαλλικής ακροδεξιάς;

«Ήττα της γαλλικής ακροδεξιάς», «Υποχώρηση της Λε Πεν» ή ακόμα και «Το Βατερλώ της ακροδεξιάς Λε Πεν», ιδού μερικοί από τους τίτλους με τους οποίους τα ελληνικά ΜΜΕ σχολίασαν τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των γαλλικών περιφερειακών εκλογών. Τίτλοι «εμβριθείς» που προδίδουν μια γνώση του προβλήματος ανάλογη με εκείνη των σχολίων του είδους «Μα, ποια υπερθέρμανση του πλανήτη; Εδώ χιόνισε χτες στην Πάρνηθα»…

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αυτοί οι τίτλοι και αυτός ο σχολιασμός των επιδόσεων της κας Λε Πεν και του κόμματός της δεν πρωτοτυπούν. Αντίθετα, συνεχίζουν μια μακρά θλιβερή παράδοση απίστευτα λαθεμένων διαπιστώσεων και προβλέψεων για την ακροδεξιά, που διαψεύστηκαν ακαριαία από τα γεγονότα. Έτσι, και για να μείνουμε στο ζήτημα και στη χώρα που μας ενδιαφέρουν (την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γαλλία), ήταν τον Αύγουστο του 1932 όταν ο ηγέτης του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος και μετέπειτα πρωθυπουργός του Λαϊκού Μετώπου Λεόν Μπλουμ δήλωνε: «Ό,τι κι να συμβεί, ο δρόμος προς την εξουσία έχει κλείσει για τον Χίτλερ». Και ο ίδιος Λεόν Μπλουμ συμπλήρωνε ακόμα πιο κατηγορηματικός την επαύριο της ήττας του Χίτλερ το Νοέμβριο του 1932: «Ο Χίτλερ είναι εφεξής αποκλεισμένος από την εξουσία. Είναι μάλιστα αποκλεισμένος, αν μπορώ να το πω, από την ίδια την ελπίδα της εξουσίας». Όσο για τη Le Temps, τη μεγάλη γαλλική εφημερίδα της εποχής και πρόγονο της σημερινής Le Monde, αυτή έμεινε στην ιστορία για τον εύγλωττο τίτλο του κύριου άρθρου της την επομένη της ναζιστικής εκλογικής ήττας του Νοεμβρίου 1932: «Το τέλος του κ. Χίτλερ»! Θυμίζουμε ότι μόλις δυο μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1933, ο ίδιος «κ. Χίτλερ» ανέβαινε στην εξουσία και γινόταν Καγκελάριος της Γερμανίας…

Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η εκλογική ήττα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος το Νοέμβριο του 1932 θα μπορούσε να δικαιολογήσει τις πρόωρες θριαμβολογίες της γαλλικής εφημερίδας. Τι να πει όμως κανείς σήμερα για τους σημερινούς θριαμβολογούντες καθώς δεν υπάρχει καμιά εκλογική ήττα, αλλά μάλλον εκλογικός θρίαμβος του Εθνικού Μετώπου της κας Λε Πεν; Πράγματι, τα γεγονότα –και οι αριθμοί- μιλάνε από μόνοι τους: Ιστορικό ρεκόρ ψήφων και ποσοστών της γαλλικής ακροδεξιάς, τριπλασιασμός των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων της και… πρώτο σε εκλογική δύναμη κόμμα της Γαλλίας! Όσο για την αποτυχία του Εθνικού Μετώπου να κερδίσει έστω και μια περιφέρεια, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η, εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια, συνεχής άνοδος της εκλογικής επιρροής της γαλλικής ακροδεξιάς χαρακτηρίζεται από ανάλογες συνεχείς «αποτυχίες» ακόμα και να εκλέξει 2-3 βουλευτές. Ο λόγος είναι απλός και τον γνωρίζουν οι πάντες: Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, για να εκλεγεί ένας ακροδεξιός πρέπει να υπερισχύσει των συνασπισμένων αντιπάλων του. Δηλαδή, να συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους από όσους όλοι οι άλλοι μαζί…

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με την παράθεση και αποδόμηση ανάλογων ανυπόστατων διαπιστώσεων και εκτιμήσεων. Όμως, νομίζουμε ότι προτεραιότητα πρέπει να δοθεί όχι σε λεπτομέρειες αλλά στην ουσία του προβλήματος που είναι η τρομακτικά επίφοβη γενική άνοδος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Και η ουσία αυτού του –αμέσως μετά τη κλιματική καταστροφή- υπ’αριθμόν ένα προβλήματος των καιρών μας είναι διπλή. Καταρχήν, όταν ο συνασπισμός των πάντων ενάντια στη (γαλλική και μη) ακροδεξιά δεν θα επαρκεί για να αποτρέψει την άνοδό της στην εξουσία, δηλαδή όταν μόνη της η ακροδεξιά θα συγκεντρώνει πάνω από το 50% των ψήφων, τότε θα είναι πολύ αργά! Κι αυτό για ένα απλό λόγο, που θα έπρεπε να μας έχει διδάξει ο εφιαλτικός ευρωπαϊκός μας 20ος αιώνας: όταν η ακροδεξιά ανεβαίνει στην εξουσία, κάνει τα πάντα για να παραμείνει σε αυτή και δεν πέφτει παρά μέσα σε λουτρά αίματος και απερίγραπτων καταστροφών…

Πριν όμως συμβούν όλα αυτά, υπάρχει η πολύ αμεσότερη δεύτερη «ουσία του προβλήματος» με την οποία πρέπει επειγόντως να καταπιαστούμε. Και αυτή παραπέμπει στις ήδη υπαρκτότατες έμμεσες καταστροφικές συνέπειες, στις «παράπλευρες απώλειες» που προκαλεί η συνεχής άνοδος της ακροδεξιάς πριν καν ανέβει στην εξουσία. Πρόκειται για τη σταδιακή ακροδεξιά μετάλλαξη των παραδοσιακών κυβερνητικών (νεοφιλελεύθερων) κομμάτων που, υπό την πίεση της ακροδεξιάς, επιλέγουν να την αντιμετωπίσουν υιοθετώντας και εφαρμόζοντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του προγράμματός της, προς μεγάλη –βέβαια- απογοήτευση των οπαδών τους που φτάνουν τελικά να προτιμούν το πρωτότυπο από την απομίμηση! Και φτάνουμε έτσι, στην αποθέωση αυτής της αυτοκτονικής λογικής με την πριν από ένα μήνα ψήφιση από τη γαλλική Βουλή (και με τη θετική ψήφο των κομμουνιστών βουλευτών!) της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που αποτελεί όχι κάποιο δευτερεύον αλλά ένα από τα πιο κεντρικά προγραμματικά μέτρα του Εθνικού Μετώπου, την ίδια τη «φιλοσοφία» του! Οι ομιλούντες για ήττες, υποχωρήσεις και Βατερλώ του κόμματος της κας Λε Πεν θα έπρεπε πριν προχωρήσουν σε αυτές τις εντελώς αστήρικτες, εξωπραγματικές και εξωφρενικές «διαπιστώσεις» τους να λάβουν υπόψην και το ιστορικής σημασίας εφιαλτικό γεγονός ότι η χώρα/βαρόμετρο της Γηραιάς μας ηπείρου που είναι η Γαλλία των κοινωνικών επαναστάσεων και του Διαφωτισμού έφτασε ήδη «ανεπαισθήτως» να ζει κάτω από στρατιωτικό νόμο!...

Συμπέρασμα: Η αρλουμπολογία περί των «αποτυχιών» της γαλλικής ακροδεξιάς είναι εξαιρετικά επικίνδυνη επειδή οδηγεί αναπόφευκτα στον εφησυχασμό που είναι ο χειρότερος σύμβουλος στην αντιμετώπιση της φαιάς πανούκλας. Και ας μην ξεχνάμε: Δυστυχώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται όλο και λιγότερο ως φάρσα…

Πηγή: http://contra-xreos.gr/

-------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ Αριστερό ΜΠΛΟΚ δημοσιεύουμε ή προωθούμε θέματα που θεωρούμε ότι είναι "τροφή για σκέψη" χωρίς να είναι απαραίτητο ότι συμφωνούμε απολύτως με το περιεχόμενο.

Χαρά Καφαντάρη: Η κλιματική αλλαγή και η αντιμετώπισή της δεν είναι μόνο ευχολόγια, αλλά συγκεκριμένες πολιτικές

Χαρά Καφαντάρη: Η κλιματική αλλαγή και η αντιμετώπισή της δεν είναι μόνο ευχολόγια, αλλά συγκεκριμένες πολιτικές

Μεγάλη πρόκληση για την ανθρωπότητα του 21ου αιώνα είναι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, που προκαλείται από την παγκόσμια υπερθέρμανση. Η επιβεβαίωσή της έρχεται καθημερινά, μέσα από την άνοδο της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας και των θαλασσών, την επιδείνωση του φαινομένου της ερημοποίησης περιοχών, την αύξηση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων και τη διαρκώς μεγαλύτερη συγκέντρωση αερίων ρύπων στην ατμόσφαιρα, που κάθε τόσο ξεπερνούν τα προηγούμενα όρια. Ολοένα γίνονται πιο επίκαιρες οι φωνές για την αναγκαιότητα να ενταθούν οι προσπάθειες για τη συγκράτηση της ανόδου της μέσης θερμοκρασίας της γης στους 2ο C.

Η Χαρά Καφαντάρη είναι γεωλόγος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β' Αθήνας

Διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ 

Μαρία Δαμανάκη "ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ"

[Στο ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ blog αναρτούμε όποιο θέμα άρθρο θεωρούμε ότι συμβάλλει στην ενημέρωση, καταθέτει ιδέες και προτάσεις για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Με αυτή την έννοια αναρτούμε και το άρθρο της κας Μαρίας Δαμανάκη γιατί εκτιμούμε ότι έχει κάτι να πει]

------------

ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Η Μαρία Δαμανάκη, πρώην Επίτροπος Θαλάσσιας πολιτικής κ' Αλιείας στην Ε.Ε, Γενική Εκτελεστική Διευθύντρια για τους Ωκεανούς της Nature Conservancy, γράφει στο επιστημονικό οικονομικό περιοδικό: «The Cornerstone, Journal of Sustainable Finance & Banking» - Αναδημοσίευση στο «NATIONAL GEOGRAPHIC» (20/11/2015) και την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (28/11/2015)

  

Η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών (COP21) για την κλιματική αλλαγή που πραγματοποιείται στο Παρίσι στις αρχές Δεκέμβρη σηματοδοτεί ένα σημαντικό σταυροδρόμι για τον πλανήτη, την παγκόσμια υγεία και τη βιωσιμότητα των ωκεανών μας. Είναι βεβαίως αδύνατο να συζητούμε για το κλίμα χωρίς να αναφέρουμε την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, τις συχνότερες και εντονότερες καταιγίδες, τη διάβρωση των ακτών, τις ποικίλες επιπτώσεις για τους ωκεανούς και τις παράκτιες κοινότητες.

Αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι το μέγεθος αυτής της παγκόσμιας πρόκλησης. Μας προσφέρεται μια τεράστια ευκαιρία για θετικές αλλαγές που μπορούν να σώσουν τους ωκεανούς και τον πλανήτη ευρύτερα, μια σημαντική δυνατότητα να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με το φυσικό περιβάλλον.

Ένας τομέας της δράσης για την κλιματική αλλαγή που κερδίζει πλέον το ενδιαφέρον των παγκόσμιων κοινωνιών και αγορών είναι οι προτεινόμενες λύσεις που στηρίζονται στο ΦΥΣΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, αξιοποιώντας μεθόδους της ίδιας της φύσης. Είναι οικονομικά αποδοτικές, ευέλικτες, ενώ παράλληλα προσφέρουν σημαντικά οφέλη στην παγκόσμια υγεία, την ασφάλεια των τοπικών κοινοτήτων και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. O χρηματοπιστωτικός τομέας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή αυτών των λύσεων.

Στο Λονδίνο, σε πρόσφατη ομιλία του στη Lloyds, ο Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Mark Carney απεύθυνε αυστηρές προειδοποιήσεις σχετικά με την ενδεχόμενη οικονομική αποσταθεροποίηση αναφερόμενος και στις δύο πλευρές του ζητήματος: και στα υψηλά κόστη από μελλοντικές καταστροφές και στον κίνδυνο για τις αγορές αν δεν αρχίσει αμέσως η δράση για τον περιορισμό της έκλυσης των αερίων του θερμοκηπίου.

Την ίδια στιγμή, ο διευθύνων σύμβουλος της Αντασφαλιστικής SwissRe, Michel Lies κάλεσε τους ηγέτες όλων των κρατών να καταλήξουν σε συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι οι φυσικές καταστροφές κόστισαν κατά μέσο όρο 180 δισεκατομμύρια δολάρια ανά έτος κατά την τελευταία δεκαετία. Το 70% του κόστους αυτού ήταν χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Δαπάνες τέτοιου ύψους μπορούν να επηρεάσουν την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας μιας χώρας.

Υπάρχει λοιπόν μεγάλη ευκαιρία για επενδύσεις στη ΦΥΣΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ με λύσεις που στηρίζονται στο φυσικό κεφάλαιο. Τον τελευταίο χρόνο η Nature Conservancy ανέδειξε  λαμπρά παραδείγματα καινοτομίας και προόδου σε αυτόν τον τομέα, επενδύοντας στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

  

Ένα «κλιματικό ασφάλιστρο» από τη φύση

Μέσα από την πρωτοβουλία της Nature Conservancy «Mapping Ocean Wealth», οι ομάδες και οι συνεργάτες μας αναπτύσσουν σε κάθε γεωγραφική περιοχή έναν ολοκληρωμένο οικονομικό υπολογισμό της συνολικής αξίας που προσφέρει στον άνθρωπο ο θαλάσσιος χώρος. Διαθέτουμε επίσης ολοκληρωμένα εργαλεία για ένα σωστό θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό με βάση αυτές τις εκτιμήσεις.

Εστιάζουμε σε νέους τρόπους επενδύσεων, σε υπηρεσίες προστασίας της φυσικής υποδομής - όπως οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, οι ύφαλοι στρειδιών, τα θαλάσσια δένδρα (mangroves) οι θίνες από άμμο, οι υγροβιότοποι και οι φυσικές αλυκές. Έτσι αυξάνουμε την ανθεκτικότητα στις καταστροφές των ευάλωτων παράκτιων κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο.

Ένας βασικός τρόπος για να ενθαρρύνουμε το έργο αυτό είναι η συνεργασία μας με την SwissRe και άλλους αντασφαλιστές, ώστε να ενσωματώσουν τα οφέλη που προκύπτουν από τη μείωση του κινδύνου σε παράκτιες περιοχές, οι οποίες διαθέτουν έργα φυσικής υποδομής.

Όλοι μαζί θα πρέπει τώρα να αναρωτηθούμε αν μπορούμε να συνεργαστούμε με την ασφαλιστική αγορά για νέα προϊόντα κλιματικής προστασίας, με σκοπό τη διατήρηση των φυσικών συστημάτων και τη μείωση των ασφάλιστρων. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα μπορούσαμε να έχουμε ένα εργαλείο χρηματοδότησης έργων υποδομής με προστασία του φυσικού κεφαλαίου. Πιστεύω ότι αυτό θα γίνει σύντομα πραγματικότητα.

  

Αναχρηματοδότηση του χρέους μιας χώρας με αντάλλαγμα περιβαλλοντική δράση

Μία ακόμη φετινή καινοτομία - η πρώτη στο είδος της στην ιστορία - θα ανακοινωθεί από την Nature Conservancy στο Παρίσι. Είναι η ανταλλαγή χρέους για τη φύση (nature swap) την οποία η κυβέρνηση των Σεϋχέλλων υπέγραψε μαζί με τη Nature Conservancy και τους πιστωτές της χώρας – τη Λέσχη των Παρισίων.

Η συμφωνία θα επιτρέψει στη χώρα να ανακατευθύνει 30 εκατομμύρια δολάρια του χρέους της για να επενδύσει στις θάλασσές της και να ενισχύσει με φυσικές μεθόδους την προστασία των παράκτιων περιοχών έναντι των φυσικών καταστροφών και της κλιματικής αλλαγής. Ήδη επιβλέπω ομάδες μας, που βρίσκονται επί τόπου για την εκπόνηση του πρώτου θαλάσσιου χωροταξικού σχεδίου της χώρας, που ενδεχομένως θα καταλήξει στη δημιουργία της μεγαλύτερης προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής στον πλανήτη.

  

Μέγιστη αξιοποίηση των φυσικών μέσων αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα

Η επένδυση στο φυσικό κεφάλαιο μας βοήθησε να εντοπίσουμε σημαντικούς φυσικούς μηχανισμούς εξοικονόμησης κόστους για τη μείωση της ρύπανσης του διοξειδίου του άνθρακα και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Η Nature Conservancy εκτιμά ότι η διατήρηση και η καλύτερη διαχείριση των τροπικών δασών του πλανήτη, καθώς και των άλλων συστημάτων συμπεριλαμβανομένων των υδροβιότοπων και των παράκτιων εκτάσεων, δίνει τη δυνατότητα αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα κατά περίπου 25% επί του συνόλου των παγκόσμιων εκπομπών ετησίως.

Ενώ οι εκτιμήσεις για τη δέσμευση και αποθήκευση του διοξειδίου με τεχνητές μεθόδους συνήθως αναφέρονται σε ποσά πάνω από 100 δολάρια ανά τόνο, το κόστος της βελτίωσης της χρήσης της γης για τη δέσμευση και αποθήκευση του άνθρακα με φυσικές μεθόδους στοιχίζει λιγότερο από 20 δολάρια ανά τόνο. Συγχρόνως προσφέρουμε παράλληλα οφέλη για τις τοπικές οικονομίες και κοινωνίες και συμβάλουμε στη διατήρηση της βιοποικιλότητας που καμιά μηχανική μέθοδος δεν θα μπορούσε να αντισταθμίσει.

Η Nature Conservancy έχει εργαστεί για τη διατήρηση και αποθήκευση του άνθρακα με φυσικές μεθόδους στα τροπικά δάση για πάνω από μια δεκαετία. Πιο πρόσφατα, εφαρμόζουμε αυτή τη γνώση και την εμπειρία για να διερευνηθούν οι δυνατότητες αποθήκευσης του «μπλε άνθρακα» των υγροτόπων και των «mangrove forests» για καλύτερα αποτελέσματα.

Μετά τη διάσκεψη στο Παρίσι, η φύση θα κάθεται στο τραπέζι ως μία αποτελεσματική στρατηγική μείωσης του κόστους για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθώς και της βιωσιμότητας των ωκεανών. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας μπορεί να συμβάλει καθοριστικά ώστε οι επενδύσεις φυσικού κεφαλαίου να αναπτυχθούν σε παγκόσμια κλίμακα.

Χαρά Καφαντάρη: Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα, είναι η μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή

[Συνεχίζουμε την πολιτική αρθρογραφία για την κλιματική αλλαγή με το άρθρο της κας Χαρά Καφαντάρη (είναι βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ) καθώς και με την ομιλία της [ΕΔΩ] στη βουλή για την τροποποίηση του Πρωτοκόλλου του Κιότο το οποίο έληγε το 2012 και επεκτάθηκε με την ενσωμάτωση της απόφασης στην Ντόχα μέχρι το 2020]

Χαρά Καφαντάρη: Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα, είναι η μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή

Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η ανθρωπότητα, είναι η μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή που προκαλείται από την παγκόσμια υπερθέρμανση.

Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η ανθρωπότητα, είναι η μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή που προκαλείται από την παγκόσμια υπερθέρμανση.

Η επιβεβαίωση της έρχεται καθημερινά, μέσα από την άνοδο της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας και των θαλασσών, την επιδείνωση του φαινομένου της ερημοποίησης περιοχών, την αύξηση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων και την διαρκώς μεγαλύτερη συγκέντρωση αερίων ρύπων στην ατμόσφαιρα, που κάθε τόσο ξεπερνούν τα προηγούμενα όρια.

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός, παρεμπιπτόντως, ανέφερε ότι το 2014 οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα CO2 ξεπέρασαν τα 400ppm.

Ολοένα γίνονται και πιο επίκαιρες οι φωνές για την αναγκαιότητα να ενταθούν οι προσπάθειες για την συγκράτηση της ανόδου της μέσης θερμοκρασίας της Γης στους δύο 20 C στο τέλος του αιώνα.

Η μεγάλη πορεία για τη μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή, άρχισε το 1995, με την πρώτη συνδιάσκεψη στο Βερολίνο, ενώ, το 1997 έγινε δεκτό και τέθηκε σε εφαρμογή το, γνωστό, Πρωτόκολλο του Κιότο, η πρώτη διεθνής προσπάθεια για την χαλιναγώγηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παρά τα όποια αρνητικά της συμφωνίας αυτής και τις μεγάλες απουσίες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που ποτέ δεν επικύρωσε το Πρωτόκολλο του Κιότο ή των άλλων μεγάλων ρυπαντών Κίνας, Ινδίας, που σαν αναπτυσσόμενες χώρες δεν είχαν περιορισμούς εκπομπών, ήταν μια πρώτη προσπάθεια στην παγκόσμια συνεργασία για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής και τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Τα χρόνια πέρασαν και πολλές συνδιασκέψεις για την κλιματική αλλαγή εκείνων. Παράλληλα, με την επιστημονική γνώση που αυξανόταν κάθε φορά, ιδιαίτερα μάλιστα με τα πορίσματα της IPCC, της Διεπιστημονικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή του Ο.Η.Ε., που τιμήθηκε και με το βραβείο Νόμπελ για τα ενδιαφέροντα συμπεράσματα της, αυξήθηκε και η ενημέρωση και συνειδητοποίηση του κοινού.

Ποιος είναι δυνατόν να ξεχάσει το πολύχρωμο πλήθος των χιλιάδων διαδηλωτών που συγκεντρώθηκε στο πλαίσιο της συνδιάσκεψης της Κοπεγχάγης, απαιτώντας κλιματική δικαιοσύνη και μια συμφωνία, που θα περιλαμβάνει όλους τους μεγάλους ρυπαντές και θα είναι εφαρμοστέα από όλα τα κράτη.

Όμως, η αβουλία και η απροθυμία των κυβερνήσεων, η δράση των διαφόρων lobbies των ορυκτών καυσίμων, αλλά και οικονομική ύφεση, που εκείνη την εποχή άρχισε να δείχνει τα δόντια της, δεν άφησαν να ακουστεί η βούληση των λαών του πλανήτη.

Η τελική κατάληξη ήταν αναμενόμενη. Αντί να υιοθετηθεί μια νομικά δεσμευτική συμφωνία, τελικά έγινε αποδεκτό ένα άχρωμο σύμφωνο.

Οι επόμενες συνδιασκέψεις στο Κανκούν, το Ντέρμπαν της Ν. Αφρικής, στην Ντόχα του Κατάρ, τη Βαρσοβίας της Πολωνίας, άρχισαν με πολύ μικρές προσδοκίες και τελείωσαν τα πενιχρά αποτελέσματα, ενώ, συνεισέφεραν πολύ λίγα. Ίσως τα πιο θετικά σημεία των στην διασκέψεων αυτών είναι: Η επαναβεβαίωση της ανάγκης να κρατηθεί η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη στα ανεκτά επίπεδα των 2ο C μέχρι το τέλος του αιώνα. Η επιβεβαίωση της ανθρωπογενούς αιτίας της παρούσης κλιματικής αλλαγής, η ανάγκη χρηματοδότησης φτωχότερων χωρών για την προσαρμογή στις συνέπειες που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή, με την παράλληλη δημιουργία ενός «πράσινου ταμείου» που θα χρηματοδοτηθεί από πλούσιες βιομηχανικά χώρες.

Το 2012 έγινε η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή στη Ντόχα του Κατάρ, τη χώρα με τις υψηλότερες κατά κεφαλήν ανθρωπογενείς εκπομπές αέριων ρύπων. Στη συνδιάσκεψη αυτή, την COP 18, όπως είναι γνωστό, παρεμπιπτόντως αναφέρω ότι παραβρέθηκα σαν απεσταλμένη του ελληνικού κοινοβουλίου.

Η σημαντική απόφαση που πάρθηκε στην COP 18, είναι η «Τροποποίηση της Ντόχα στο Πρωτοκόλλου του Κιότο στη Σύμβαση- πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 1/ CMP 8, από την Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, στις 8 Δεκεμβρίου 2012 στην Ντόχα του Κατάρ».

Ουσιαστικά η τροποποίηση αυτή αφορά στην παράταση των δεσμεύσεων για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που είχαν αναληφθεί με το γνωστό Πρωτόκολλο του Κιότο για μια χρονική περίοδο που αρχίζει από την πρώτη Ιανουαρίου του 2013, δηλαδή από την εκπνοή της πρώτης περιόδου εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο μέχρι την 31 Δεκεμβρίου του 2020, πριν από την εφαρμογή της νέας νομικά δεσμευτικής συμφωνίας που αναμένεται να συμφωνηθεί τον ερχόμενο Δεκέμβριο στη Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή στο Παρίσι την COP 21. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι το Πρωτόκολλο του Κιότο έχει κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με Νόμο 3017/2002.

Η τροποποίηση, λοιπόν, της Ντόχα προβλέπει δεσμευτικές υποχρεώσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Επίσης στα ήδη γνωστά αέρια του θερμοκηπίου, διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, υποξείδιο του αζώτου (Ν2Ο), υδροφθοράνθρακες (ΗCFs), υπεφθονάνθρακες (PFCs), Εξαφθοριούχο θείο(SF6), προστίθεται ένα νέο αέριο το τριφθοριούχο άζωτο (NF3).

Συγκεκριμένα: Για την επίτευξη των στόχων έχει καταρτιστεί πίνακας που επισυνάπτεται στο νομοσχέδιο με τις δεσμεύσεις από 38 μέρη, στα οποία περιλαμβάνονται 4 δεν είχαν δεσμεύσεις στο αρχικό, ας πούμε, Πρωτόκολλο του Κιότο (Κύπρος, Μάλτα, Καζακστάν και Λευκορωσία). Από την άλλη δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ που ποτέ δεν επικύρωσαν το Πρωτόκολλο του Κιότο και ο Καναδάς, που αποχώρησε από το Πρωτόκολλο του Κιότο στις 12 Δεκεμβρίου 2012 ανοίγοντας έτσι, «το κουτί της Πανδώρας». Τρεις άλλες χώρες η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία και Ρωσική Ομοσπονδία αποτελούν μέρη του Πρωτοκόλλου του Κιότο, αλλά δεν έχουν αναλάβει στόχους και υποχρεώσεις για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων και περιλαμβάνονται πλέον σε ξεχωριστό Παράρτημα μαζί με τον Καναδά.

Ο στόχος του 80% για την Ε.Ε., την Κροατία και την Ισλανδία συνοδεύεται από μια υποσημείωση που διευκρινίζει ότι ο στόχος αυτός είναι υποχρεώσεις που βασίζονται στην παραδοχή ότι θα ικανοποιηθούν από κοινού από τα κράτη μέλη της.

Το τριφθοριούχο άζωτο που προστέθηκε στο κατάλογο των αερίων του θερμοκηπίου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ένα βιομηχανικό συνθετικό αέριο που χρησιμοποιείται στην παραγωγή μνημών DRAM και στην παραγωγή ηλιακών λεπτού υμενίου. Η παραγωγή του από 100 τόνους το 1992 εκτινάχθηκε στους 4000 το 2007 παραγωγή που αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί. Η προσθήκη στον κατάλογο των αερίων του θερμοκηπίου έγινε επειδή είναι πολύ ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου αυτό το δυναμικό αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη οι 17.200, δηλαδή 1 τόνος τριφθοριούχου αζώτου (NF3) που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα είναι ισοδύναμος με 17.200 τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Υπολογίζεται δε, ότι το 2% της παραγωγής του διαρρέει και εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα.

Η τροποποίηση της Ντόχα εισάγει απλουστευμένη διαδικασίες για την αποδοχή από ένα Μέρος να προσαρμόσει τη δέσμευσή του και να αποδεχθεί πιο φιλόδοξους στόχους. Έτσι γίνονται δεκτοί οι πιο φιλόδοξοι στόχοι χωρίς «γραφειοκρατικές» διαδικασίες εγκρίσεων παρά με απλή δήλωση, εκτός αν εγερθούν αντιρρήσεις από περισσότερα από τα τρία τέταρτα των Μερών.

Η τροποποίηση της Ντόχα, επίσης, προβλέπει και μηχανισμό για την αυτόματη προσαρμογή των εκπομπών, ώστε να αποφευχθούν αυξήσεις των εκπομπών από τον μέσο όρο των εκπομπών κατά τα τρία πρώτα έτη της προηγούμενης περιόδου. Αυτό σημαίνει ότι η τροποποίηση της Ντόχα προσαρμόζει αυτόματα ένα μέρος του στόχου του Μέρους για να αποφευχθεί αύξηση των εκπομπών για την περίοδο 2013 - 2020 πέραν του μέσου όρου των εκπομπών για τα έτη 2008 έως 2010.

Το πρωτόκολλο του Κιότο δίνει την δυνατότητα στα Μέρη να τηρούν τις υποχρεώσεις τους από κοινού. Έτσι η Ε.Ε. και τα κράτη μέλη της συμφώνησαν:

-Στη διάσκεψη της Ντόχα ως προς μια ποσοστικοποιημένη δέσμευση μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που περιορίζει τις μέσες ετήσιες εκπομπές κατά την διάρκεια της δεύτερης δεσμευτικής περιόδου (2013-2020) στο 80% του συνόλου των εκπομπών σχετικά με το έτος βάσης (1990).

-Δήλωσαν ότι είναι έτοιμα να προχωρήσουν σε μείωση κατά 30% το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας και συνολικής συμφωνίας για την μετά το 2012 περίοδο, υπό τον όρο ότι και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα δεσμευτούν για ανάλογες μειώσεις και ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες θα συμβάλλουν ανάλογα με τις ευθύνες τους και τις δυνατότητές τους.

Τα κράτη μέλη πρέπει να επικυρώσουν την τροποποίηση της Ντόχα πριν την Συνδιάσκεψη του Παρισιού, δεσμευόμενα «ότι δεν θα υπερβούν τις υποχρεώσεις τους που έχουν καθοριστεί στη νομοθεσία της Ε.Ε.». Τα κράτη μέλη, μεμονωμένα και συλλογικά, έχουν την υποχρέωση να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε., να διευκολύνουν την υλοποίηση της δέσμευσης αυτής και να απόσχουν από κάθε μέτρο που μπορεί να Θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της.

Η κύρωση της τροποποίησης της Ντόχα από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. πρέπει να γίνει το αργότερο μέχρι την 15.11.2015, ώστε να γίνει δυνατή η ταυτόχρονη έναρξη ισχύος από όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε.. Η έναρξη ισχύος πρέπει να είμαι πριν από τη συμβατική Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που αρχίζει στο Παρίσι σε δύο εβδομάδες. Μια συνδιάσκεψη σημαντική για το μέλλον της ανθρωπότητας, αφού σε αυτήν πρέπει να γίνει κατορθωτό να γίνει αποδεκτή η μεγάλη διεθνής συμφωνία που θα αντικαταστήσει το πρωτόκολλο του Κιότο και θα έχει εφαρμογή από το 2020. Πριν από τρεις εβδομάδες περίπου τα Ηνωμένα έθνη έδωσαν στη δημοσιότητα το προσχέδιο αυτής της συμφωνίας. Το προσχέδιο αυτό έχει ενθαρρυντικά σημεία, αφού σε αυτό συμπεριλαμβάνονται οι προτάσεις και δεσμεύσεις μεγάλων ρυπαντών, όπως οι ΗΠΑ, η Ε.Ε. και άλλων μικρότερων υπό ανάπτυξη χωρών. Συνολικά μέχρι στιγμής έχουν κατατεθεί προτάσεις από 146 χώρες που καλύπουν το 86% των παγκόσμιων ρύπων, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και το 70% των υπό ανάπτυξη χωρών. Παρ’ όλα αυτά παραμένουν πολλά ανοικτά θέματα, με κύρια την χρηματοδότηση των φτωχότερων χωρών για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κτηματικής αλλαγής ή εκείνο της ευθύνης για τις παλαιότερες συγκεντρώσεις εκπομπών στην ατμόσφαιρα.

Η COP 21 Στο Παρίσι πρέπει να επιτύχει, αφού αποτελεί την ύστατη προσπάθεια της παγκόσμιας κοινότητας για την επίτευξη αυτής της παγκόσμιας συμφωνίας νομικά δεσμευτικής και φιλόδοξης, η οποία να συμπεριλάβει όλους τους ρυπαντές για την σωτηρία, τελικά, της ίδιας της ανθρωπότητας.

Όπως καταλαβαίνετε είμαστε θετικοί στο εν λόγω σχέδιο νόμου. Ευχαριστώ.

ΠΗΓΗ ΑΥΓΗ

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ | Αριστερά και Οικολογία

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Την Τρίτη δόθηκε στη δημοσιότητα Έκθεση της υπηρεσίας του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Παρουσιάζοντας την έκθεση η κυρία Μ.Wahlström επικεφαλής του Γραφείου του ΟΗΕ για τη Μείωση του Κινδύνου των Καταστροφών (UNISDR) σημείωσε πως ο καιρός και το κλίμα είναι από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση καταστροφών. Η έκθεση αποδεικνύει ότι ο κόσμος πληρώνει βαρύ τίμημα σε καταστροφές και ανθρώπινες ζωές. Τόνισε ιδιαίτερα ότι μπροστά στις συνομιλίες που ξεκινούν αυτές τις ημέρες στο Παρίσι «μακροπρόθεσμα απαιτείται μια συμφωνία που θα δρομολογηθεί στο  COP21, για τη μείωση των ζημιών από φυσικές καταστροφές, που εκπορεύονται εν μέρει από την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας».

Είκοσι χρόνια μετά τη Διεθνή Διάσκεψη του Κιότο το 1995 και δέκα χρόνια μετά την περίφημη έκθεση του διεθνούς κύρους Άγγλου οικονομολόγου,  λόρδου Nicolas Stern, που επισήμανε το βαρύ οικονομικό κόστος της αποκατάστασης των καταστροφών και τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, σήμερα μπροστά την νέα Διεθνή Σύνοδο  του Παρισιού βρισκόμαστε σε μια νέα τραγική αποτίμηση των καταστροφών από την έκθεση του ΟΗΕ για την περίοδο 1995-2015 που κυριολεκτικά συγκλονίζουν!.

Έχουν καταγραφεί χιλιάδες φυσικές καταστροφές (πλημμύρες, θύελλες, καύσωνες, και άλλα καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με την κλιματική απορρύθμιση, χιλιάδες χωρίς την υλική αποτίμηση των καταστροφών). Το τραγικότερο όμως είναι το γεγονός ότι δεν περισσεύει αισιοδοξία για την επιτυχία της νέας Διεθνούς Συνόδου του Παρισιού. Λίγα 24ωρα πριν από την έναρξη της Διεθνούς Διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον, ότι η συζήτηση για το κλίμα είναι μια ιδεολογική συζήτηση ή αντιπαράθεση για την υπονόμευση του καπιταλιστικού συστήματος, την ώρα που οι καταστροφές από την απορρύθμιση του θερμοστάτη της Γης είναι παρούσες και καταστρέφουν ένα «κλειστό σύστημα» αργά αλλά σταθερά.  

Ας δούμε όμως το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, που η γνωστή δημοσιογράφος Νaοmi Klein  χαρακτήρισε ορθώς  ως το μεγαλύτερο έγκλημα του καπιταλισμού, αναλυτικότερα:  

Ένα από τα πιο κρίσιμα χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού, ίσως το πιο συγκρουσιακό και επικίνδυνο είναι αυτό της διαδικασίας της ενσωμάτωσης στις δραστηριότητες συσσώρευσης του κεφαλαίου, του συνολικού συστήματος της ζωής του πλανήτη, δηλαδή των «μεταβολικών» διαδικασιών της σχέσης «άνθρωπος- φύση».

Σύμφωνα με αυτή τη διαπίστωση, πρέπει να αναζητηθεί και διεκδικηθεί μια ριζικά διαφορετική μεταβολική σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση διότι όπως διαφαίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του πλανήτη ως ενός κλειστού μη βιώσιμου πλέον κυκλώματος είναι εδώ και ενεργεί. Οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι «η φύση μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη φύση».

Να σβήσουμε το χρέος - Όχι τον πλανήτη! COP21: Η διεθνής CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) προσχωρεί στη κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης!

Να σβήσουμε το χρέος - Όχι τον πλανήτη!

COP21: 

Η διεθνής CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) προσχωρεί στη κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης!

Από τις 29 Νοεμβρίου μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου, θα διεξαχθεί στο Bourget, στα βόρεια του Παρισιού, η COP21 (η 21η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές). Με αυτή την ευκαιρία 195 εκπρόσωποι των 196 χωρών-μελών της Συνθήκης-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές (CCNUCC) θα συναντηθούν για να καταλήξουν, επίσημα, σε μια δεσμευτική συμφωνία που θα περιορίζει τη κλιματική υπερθέρμανση μέχρι το ανώτατο όριο των 2ο C.

Ενώ οι πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει σχετικά με τις προκαταρκτικές διαπραγματεύσεις στη διάρκεια όλης της φετινής χρονιάς προαναγγέλλουν ένα νέο φιάσκο, το δίκτυο CQDTM ενώνει τις δυνάμεις του με όλες τις οργανώσεις που έχουν κηρύξει την κατάσταση κλιματικής έκτακτης ανάγκης!

Υπενθύμιση των γεγονότων

Οι αιτίες αυτής της κλιματικής υπερθέρμανσης και της συσσώρευσης αερίων του θερμοκηπίου είναι πολύ γνωστές -εντατική γεωργία, καύση ορυκτών ενεργειών (αέριο, πετρέλαιο, κλπ), αποψίλωση δασών, στρατιωτικοποίηση των κοινωνιών- και είναι αντανάκλαση αυτού του όλου και πιο παραγωγίστικου και εξορυκτικίστικου καπιταλιστικού συστήματος, που επιβάλλεται από τις δυτικές χώρες στο σύνολο του πλανήτη.

Εξάλλου, από την εποχή της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης, 80% των αερίων του θερμοκηπίου προέρχονται από τις βιομηχανικές χώρες. Κατά συνέπεια, αυτές οι βιομηχανικές χώρες είναι οφειλέτες ενός κλιματικού χρέους.

Οι άμεσες συνέπειες αυτής της υπερθέρμανσης –άνοδος των θερμοκρασιών, λιώσιμο των πάγων, άνοδος της στάθμης και οξινοποίηση των ωκεανών, αύξηση των βροχοπτώσεων και των ξηρασιών, πυρκαγιές και απώλεια σύλληψης διοξειδίου από τα δάση, κλπ- γίνονται ήδη αισθητές, και ειδικά στις χώρες του Νότου, περιοχές που θα πληγούν περισσότερο από τις συνέπειες αυτών κλιματικών αλλαγών. Η ιδιαιτερότητα αυτών των αλλαγών έγκειται στο ότι είναι μη αναστρέψιμες, και οι συνέπειές τους παραμένουν άγνωστες.

Ενώ ο ΟΗΕ υπολογίζει σε πάνω από 600.000 τον αριθμό των νεκρών από τις κλιματικές καταστροφές μέσα σε 20 χρόνια, οι χώρες που είχαν υπογράψει τη συνθήκη του Κυότο το 1997 δεν ανέλαβαν από τότε καμιά πραγματική δέσμευση. Παρά τη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχει η παραμικρή αλλαγή σε αυτή τη «παρωδία διαπραγμάτευσης» που είναι η COP21.

«Πολλαπλές λύσεις»;

Απέναντι σε αυτή την αμείλικτη διαπίστωση, ποιες «λύσεις» των κυβερνήσεων μάς εκφράζουν; Καμία!

Η αντικατάσταση μια ορυκτής ενέργειας (πετρέλαιο) από μια άλλη (αέριο). Η προώθηση των «αγροκαυσίμων» ενώ αυτά συμβάλουν στην εντατική και καταστροφική γεωργία δημιουργό μεγάλων μολύνσεων του περιβάλλοντος, αποψίλωσης των δασών, υφαρπαγών γαιών και διατροφικής ανασφάλειας. Η προσφυγή στους γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς, που είναι ταυτόχρονα καταστροφείς της βιοποικιλότητας και εξαρτώμενοι από τις ορυκτές ενέργειες. Η προσφυγή στο σχιστολιθικό αέριο και στις ποικίλες υδραυλικές ρωγματώσεις. Το θάψιμο κάτω από τη γη των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα με τη βοήθεια πειραματικών τεχνολογιών. Η μη έξοδος από τη πυρηνική ενέργεια που σημαίνει ότι πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι και τα χιλιετή απόβλητα. Η παράδοση της διαχείρισης του περιβάλλοντος στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, κλπ. Όλα αυτά αντανακλούν τη νοοτροπία της COP21, που επιδιώκει να συγκαλύπτει προκειμένου να προστατεύει καλύτερα τα ιδιωτικά συμφέροντα των πολυεθνικών σε βάρος των πληθυσμών του πλανήτη.

Κάθε χρόνο, η COP χρηματοδοτείται και πατρονάρεται από τις ίδιες πολυεθνικές που είναι και οι κύριοι υπεύθυνοι της κλιματικής αλλαγής. Και αυτή τη φορά, θα τύχουν και πάλι ιδιαίτερης εκπροσώπησης.

Η Engie (GDF-Suez) και η EDF με τις μαζικές τους επενδύσεις στον άνθρακα, η Coca-Cola και οι υφαρπαγές της νερού, η Renault-Nissan και οι πρόσφατες ατυχείς τους περιπέτειες όσον αφορά τις εκπομπές CO2. Το πρώτο βραβείο το παίρνει πιθανόν η ΒΝΡ Paribas, που επενδύει ταυτόχρονα στις εξορυκτικές δραστηριότητες με την εταιρία Glencore, συγγενική της εταιρίας Vale, που ευθύνεται για τη «βραζιλιάνικη Φουκούσιμα» στις 5 Νοεμβρίου 2015, στην εξόρυξη αερίου από το μεσάζοντα της Gazprom ή ακόμα στην εξόρυξη πετρελαίου με τη Shell που καταστρέφει το δέλτα του Νίγηρα (Νιγηρία) για να κάνει κέρδη, και τη Chevron, που βραβεύτηκε πρόσφατα με το «βραβείο της ντροπής» για τη μόλυνση που προκάλεσε στον Ισημερινό.

Οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί θεσμοί (IFIs) όπως η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν και αυτοί εμπλακεί ιδιαίτερα στην υπόθεση των ψεύτικων λύσεων που προτείνονται για τις κλιματικές αλλαγές, εξαιτίας ειδικότερα των σχεδίων που χρηματοδοτούν, τόσο στην αγροβιομηχανία όσο και στις ορυκτές ενέργειες ή στη χρηματοδότηση άνθρακα.

Να σβήσουμε το χρέος, όχι τον πλανήτη!

Να γιατί το δίκτυο της CADTM στηρίζει τα καλέσματα για μαζική κινητοποίηση των πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων, παρά τις απόπειρες που γίνονται για να φιμωθούν, προκειμένου να μπλοκάρουμε τη θανατερή διεξαγωγή αυτών των ψευτο-διαπραγματεύσεων και να θυμίσουμε στο πληθυσμό ότι οι πραγματικές λύσεις υπάρχουν.

Η CADTM απαιτεί :

· Την αναγνώριση του κλιματικού και οικολογικού χρέους των χωρών του Βορρά προς τις χώρες του Νότου

· Την καταβολή –άνευ όρων και χωρίς ανταλλάγματα- από τις περισσότερο βιομηχανικές χώρες αποζημιώσεων και επανορθώσεων για τη λεηλασία που διέπραξαν εδώ και αιώνες στις χώρες της Περιφέρειας.

· Η Παγκόσμια τράπεζα, το ΔΝΤ και οι άλλοι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί θεσμοί να σταματήσουν κάθε χρηματοδότηση σχεδίων που είναι καταστροφικά για το περιβάλλον και συμβάλλουν στη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

· Την άμεση επιβολή οικολογικής και συνάμα κοινωνικής μεταβατικής διαδικασίας, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο.

· Την ολοσχερή ακύρωση των άνομων, παράνομων, απεχθών και μη βιώσιμων χρεών που εξαναγκάζουν τις χώρες του Νότου να ακολουθούν εξορυκτικές πολιτικές προκειμένου να αποπληρώνουν αυτά τα χρέη.

Μετάφραση: Γ. Μητραλιά

ΠΗΓΗ Κόντρα στο Χρέος

ΣΥΡΙΖΑ: Ανάγκη για προοδευτική μετάβαση σε ένα νέο οικονομικό και ενεργειακό μοντέλο στη | ΕΕ Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας για την κλιματική αλλαγή και τη Διάσκεψη του Παρισιού (COP21)

Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας για την κλιματική αλλαγή και τη Διάσκεψη του Παρισιού (COP21)

H κλιματική αλλαγή δεν είναι απλά και μόνο ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα λαοί και κυβερνήσεις. Εξ αιτίας του πλανητικού χαρακτήρα των αιτίων και των επιπτώσεών της συνιστά ταυτόχρονα και μια πρόκληση για την αλλαγή της υπάρχουσας πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής τάξης στον πλανήτη. Η Διάσκεψη στο Παρίσι σε λίγες εβδομάδες θα πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία γι’ αυτή την αλλαγή.

Η ψήφιση μιας συμφωνίας στην οποία θα εμπεριέχονται οι δεσμεύσεις των κρατών για τη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων και τα μέτρα προσαρμογής όπως επίσης και για τη χρηματοδότηση των σχετικών δράσεων είναι η πρώτη προϋπόθεση γι’ αυτή τη νέα αφετηρία. Οι μειώσεις εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και των άλλων αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να είναι απολύτως συγκεκριμένες όσον αφορά τόσο την ποσότητα όσο και το χρονικό διάστημα που θα υλοποιηθούν. Το ίδιο ισχύει και για τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής. Το ζήτημα της χρηματοδότησης είναι κρίσιμης σημασίας και η λύση του πρέπει να αποτελέσει βασικό στοιχείο της συμφωνίας.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι εξαιρετικά σημαντικές ιδίως για τις φτωχές χώρες. Η μέχρι τώρα, όμως, χρηματοδότηση των σχετικών δράσεων ήταν αναποτελεσματική αφού δεν συνέβαλε στην κατάλληλη αντιμετώπιση των βασικών αναγκών των φτωχών πληθυσμών του πλανήτη σε σχέση με την υλοποίηση δράσεων μετριασμού των επιπτώσεων και κυρίως προσαρμογής τους στη διαμορφούμενη νέα κατάσταση. Η άμεση εκταμίευση του ποσού των 100 δις δολαρίων που συμφωνήθηκε στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης θα είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Οι μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις δεν δείχνουν ότι θα υπάρξουν τέτοιες δεσμεύσεις, αλλά μόνο γενικές κατευθύνσεις προς τα κράτη. Είναι, λοιπόν, επιτακτική ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να αναζητήσει συμμαχίες με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις με στόχο, η συμφωνία που θα υπογραφεί στο Παρίσι, να υποχρεώνει τα κράτη να συμβάλουν με συγκεκριμένο τρόπο στην αντιμετώπιση των ζητημάτων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή ανάλογα με το μερίδιο της ιστορικής τους ευθύνης (αρχή της κοινής αλλά διαφοροποιημένης ευθύνης). Για να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι απαιτούνται η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) και η ταυτόχρονη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι θα πρέπει να τεθεί ο στόχος της πλήρους απαγόρευσης της χρήσης ορυκτών καυσίμων με ορίζοντα το 2050 περιγράφοντας σαφείς και μετρήσιμους ενδιάμεσους στόχους.

Ωστόσο, ένας τέτοιος στόχος έρχεται σε σύγκρουση με τις κυρίαρχες οικονομικές δυνάμεις που στηρίζονται στο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο των ορυκτών καυσίμων και οι οποίες έχουν τη δύναμη και την επιρροή να κατευθύνουν τις παγκόσμιες πολιτικές ελίτ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας επίγνωση του ταξικού χαρακτήρα των πολιτικών που επιμένουν στη συνέχιση του ίδιου παραγωγικού και αναπτυξιακού μοντέλου έστω και με επιφανειακές βελτιώσεις που δεν αλλάζουν όμως την ουσία τους, είναι σταθερά προσανατολισμένος προς την οικοδόμηση συμμαχιών με όλες εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες στοχεύουν στην ανατροπή του υπάρχοντος μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης.

Οι δυνάμεις αυτές θα πρέπει να συντονίσουν τον αγώνα τους σε όλα τα επίπεδα (διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό). Στο διεθνές επίπεδο απαιτείται ο συντονισμός της δράσης και η συγκεκριμενοποίηση των στόχων στα πλαίσια του ΟΗΕ με πρώτο βήμα τη Διάσκεψη του Παρισιού. Στο σχέδιο απόφασης που θα αποτελέσει τη βάση των συζητήσεων στη Διάσκεψη του Παρισιού δεν γίνεται καμία αναφορά στις ΑΠΕ ή τον περιορισμό των ορυκτών καυσίμων. Επομένως, ο συντονισμός όλων των δυνάμεων πρέπει να έχει ως άξονα αναφοράς τις δεσμεύσεις για την ανάπτυξη των ΑΠΕ και για την απαγόρευση των ορυκτών καυσίμων όπως τα οριοθετήσαμε παραπάνω.

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ θα αγωνιστεί με όλες τις δυνάμεις που επιθυμούν μια διαφορετική πορεία της ΕΕ στην οποία κυρίαρχο ρόλο θα έχει η προοδευτική μετάβαση σε ένα νέο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ενεργειακό μοντέλο με βάση την κλιμακούμενη «αποανθρακοποίηση» της οικονομίας, ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ την ενίσχυση των ΑΠΕ, τον εξορθολογισμό των μεταφορών, ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ και την ανάπτυξη της κυκλικής οικονομίας. Αυτή η πολιτική θα επιτρέψει και φυσικοί πόροι να εξοικονομούνται και η πορεία του φαινομένου του θερμοκηπίου να αντιστραφεί.

Στο εθνικό επίπεδο θα πρέπει να υλοποιηθεί η εξειδίκευση και εφαρμογή των παραπάνω στόχων. Ειδικότερα, Η ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ η ανάπτυξη των ΑΠΕ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ θα πρέπει να γίνει με κατεύθυνση την ικανοποίηση των τοπικών αναγκών μέσω της ανάπτυξης των κοινωνικών-συνεργατικών τομέων της οικονομίας έτσι ώστε και η απασχόληση να ενισχυθεί και η προστασία του περιβάλλοντος να εξασφαλιστεί. Οι στόχοι που πρέπει να θέσουμε σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται πλήρως με εκείνους που αναφέρονται σε σχέση με το διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο τόσο για τις ΑΠΕ όσο και για τη χρήση των ορυκτών καυσίμων.

Η αντιμετώπιση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή απαιτούν νέες πολιτικές διαδικασίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ενθαρρύνει τον ανοιχτό δημοκρατικό διάλογο σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο για όλα τα παραπάνω ζητήματα, υιοθετώντας νέες μορφές συμμετοχικής δημοκρατίας, διότι μόνο εάν ενταχθούν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων όλοι όσοι υφίστανται τις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή, θα είναι δυνατή η αποτελεσματική αντιμετώπισή τους.

Για ένα Plan – E(co) της Ριζοσπαστικής Οικολογίας και των Νέων Κοινωνικών Κινημάτων

Για ένα Plan – E(co) της Ριζοσπαστικής Οικολογίας και των Νέων Κοινωνικών Κινημάτων

Νοέμβριος 2015

Σιάτλ, Γένοβα, Κοινωνικά Φόρουμ, Ταχρίρ, Αγανακτισμένοι, Occupy Wall Street! Ονόματα γνώριμα που συμβολίζουν μια δεκαπενταετία αναζωπύρωσης μιας σειράς ασταθών κοινωνικών κινημάτων που δίνουν νέο νόημα στα πολλαπλά δικαιώματα (πολιτικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά) και στην πολιτική όπως το κίνημα της άμεσης δημοκρατίας (πλατειών), της απο-ανάπτυξης και της μετάβασης (κινήματα διαφορετικής παραγωγικής και καταναλωτικής αντίληψης). Είναι οι μεγάλοι σταθμοί στους οποίους επένδυσε τόσο η νέα αριστερά, όσο και ο οικολογικός και ελευθεριακός χώρος, μέσα από την πολυχρωμία του. Αυτά τα κινήματα έχουν πολιτικά προτάγματα παρόμοια με αυτά της ριζοσπαστικής οικολογίας και αποτελούν πραγματικά εργαστήρια κοινωνικού πειραματισμού.

Κυριακή 29 Νοεμβρίου | Διαδηλώνουμε στην Αθήνα για την COP21 | Στο σταθμό του ΜΕΤΡΟ - ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ώρα 11:30