ΤΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ: Οι καλλιέργειες που αφήσαμε να χαθούν

Ένα παλαιότερο άρθρο, ωστόσο εξαιρετικά επίκαιρο που όλοι μιλάνε για ανάπτυξη. ΕΔΩ

198 οικονομολόγοι: Ενάντια στη λιτότητα με UNIDOS PODEMOS για την Ισπανία και την Ευρώπη

198 οικονομολόγοι: Ενάντια στη λιτότητα με UNIDOS PODEMOS για την Ισπανία και την Ευρώπη

Παναγόπουλος Αργύρης 22.06.2016 , 01:00 | ΠΗΓΗ ΑΥΓΗ

Ο James Galbraith, ο Thomas Piketty, ο Vicenç Navarro, η Ann Pettifor και άλλοι 194 οικονομολόγοι με κάλεσμά τους στηρίζουν UNIDOS PODEMOS στις εκλογές της Κυριακής εκτιμώντας ότι το οικονομικό του πρόγραμμα θα βάλλει τέλος στη λιτότητα και θα στηρίξει την απασχόληση και την ανάπτυξη στην Ισπανία και την Ευρώπη.

Το κάλεσμα των οικονομολόγων υπέρ του UNIDOS PODEMOS

Βάλτε τέλος στις πολιτικές λιτότητας στην Ισπανία για να ανοίξει μια νέα εποχή στην Ευρώπη

Η διαχείριση της οικονομικής κρίσης είχε καταστροφικές συνέπειες στη χώρα μας και σε όλη την ευρωζώνη. Οι πολιτικές της δημοσιονομικής λιτότητας και της υποτίμησης των μισθών που επιβλήθηκαν κατά τα τελευταία χρόνια δεν έχουν μόνο παρατείνει άσκοπα την ύφεση στην Ευρώπη, αλλά έχουν δημιουργήσει επιπλέον και ένα τεράστιο κοινωνικό χάσμα, το οποίο έχει αυξήσει τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες.

Η δημοσιονομική λιτότητα και η υποτίμηση των μισθών μας οδήγησαν σε μια χαμένη δεκαετία. Σήμερα η ευρωζώνη δεν έχει ακόμη ανακτήσει το επίπεδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος πριν από την κρίση, και στην Ισπανία ο δείκτης αυτός παραμένει 5% κάτω από τα επίπεδα του 2007. Στη χώρα μας έχει ανακτηθεί μόνο μια από τις κάθε τρεις θέσεις εργασίας που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης, η εργασιακή ανασφάλεια έχει επιδεινωθεί και το 29% του πληθυσμού βιώνει τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού.

Περαιτέρω περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και τις δημόσιες επενδύσεις, όπως υπόσχεται η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος στις Βρυξέλλες, θα έχουν ένα πολύ υψηλό οικονομική και κοινωνικό κόστος. Η ανάπτυξη θα επιβραδυνθεί, με μια ισχυρή αρνητική επίδραση στη δημιουργία θέσεων εργασίας και θα επιδεινωθεί περαιτέρω η κατάσταση των ατόμων που πλήττονται περισσότερο από την κρίση.

Είναι απαραίτητη μια στροφή στην οικονομική πολιτική: πρέπει να τελειώσουμε με τις πολιτικές της δημοσιονομικής λιτότητας και της υποτίμησης των μισθών για να προωθήσουμε μια έξοδο από την κρίση που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω. Είναι απαραίτητο για την Ισπανία αποτελώντας επίσης και μια ευκαιρία για να ανοίξει μια νέα εποχή για την Ευρώπη. 

Υπάρχουν πολλές φωνές που σε διεθνές επίπεδο ζητούν να μετατοπιστεί το κέντρο της δημοσιονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη. Ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κεντρικής καλεί επίμονα τις κυβερνήσεις των χωρών της ευρωζώνη να υιοθετήσουν επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, που να συνοδεύει τη νομισματική πολιτική για να αποφευχθεί ο κίνδυνος του αποπληθωρισμού. Ο Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) κάλεσε πρόσφατα την Ευρώπη να προχωρήσει σε μια ελαστικοποίηση των στόχων της μείωσης των δημοσίων ελλειμμάτων στην ευρωζώνη για να προωθηθούν προγράμματα δημοσίων δαπανών για να διευκολυνθεί η δημιουργία θέσεων εργασίας και να αντιμετωπιστεί η προτεραιότητα της παραγωγικής δραστηριότητας. Προγράμματα που να προωθούν τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, τις επενδύσεις που χρειάζεται η οικονομία μας για τον εκσυγχρονισμό του παραγωγικού ιστού, όπως και τη μείωση του κόστους στη κοινωνία, που απαιτούν με ξεκάθαρο και ισχυρό τρόπο από τις Βρυξέλλες μια επαναδιαπραγμάτευση του συντελεστή μείωσης του δημοσίου ελλείμματος της χώρας μας. Εκτός από το εφικτό αυτών των στόχων απαιτείται η επόμενη κυβέρνηση της χώρας μας να αναλάβει να προωθήσει μια βαθιά μεταρρύθμιση του Δημοσιονομικού Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης που να εγγυάται την ευελιξία – ελαστικοποίηση στη λειτουργία του οικονομικού κύκλου. Είναι αναγκαίο και δυνατό να αντιστρέψουμε τις περικοπές που έχουν εφαρμοστεί κατά τη διάρκεια αυτών των ετών στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, την εξάρτηση ή την ανανέωση και τη τεχνολογία, για να επανεκκινήσουμε από αυτό το σημείο τη σύγκλιση της Ισπανίας με την Ευρώπη. Μόνο τότε τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης θα φτάσουν το σύνολο του πληθυσμού και τη μείωση των ανισοτήτων.

Επιπλέον, πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η εργασία που δημιουργείται θα είναι σταθερή και ποιοτική. Για αυτό είναι σημαντικό να καταργηθεί η τελευταία μεταρρύθμιση των εργασιακών, αλλά όχι για να πάει πιο πίσω, αλλά για να τεθεί ένα νέο πιο δημοκρατικό και ισορροπημένο πλαίσιο εργασιακών σχέσεων, που να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς μισθούς και να αποθαρρύνουν τη χρήση και την άσκηση χρήση της πρόσκαιρης εργασίας με δόλια συμβόλαια εργασίας. Η ισότητα ανδρών και γυναικών, ιδίως στην αγορά εργασίας, αποτελεί επίσης μια απαραίτητη προϋπόθεση για τη βελτίωση της δημοκρατίας και της ευημερίας μας.

Σε κάθε περίπτωση, μια νέα οικονομική ατζέντα για τη χώρα μας και για την ευρωζώνη δεν μπορεί να αγνοήσει τις τεράστιες προκλήσεις που παρουσιάζονται στον τομέα του περιβάλλοντος. Για να καταστήσουμε δυνατή τη συμβατότητα της ανάπτυξη, της δημιουργίας θέσεων και της βιωσιμότητας απαιτείται η τοποθέτηση προγράμματα δημοσίων επενδύσεων στην υπηρεσία της απαραίτητο διαδικασίας απεγκλωβισμού του βιομηχανικού ιστού μας από τον άνθρακα και η μετάβασή σε ενέργεια που να στηρίζεται στην επάρκεια, την αποδοτικότητα των ακινήτων και τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η οποία θα εξασφαλίσει μια εναλλακτική και αξιοπρεπή μορφή απασχόλησης για εκείνους που σήμερα εργάζονται στους τομείς που πλήττονται.

Από την άλλη πλευρά, καταγγέλλουμε τις αποκαλούμενες διμερείς συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου και επενδύσεων, όπως τις ΤΤΙΡ, CETA και TISA, τις οποίες διαπραγματεύονται στη πλάτη των πολιτών και που αποτελούν ένα σοβαρό κίνδυνο για τη κυριαρχία των λαών και του περιβάλλοντος θέτοντας τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών πάνω από τα εργασιακά δικαιώματα, τους ελέγχους στο περιβάλλον και την υγεία και τη δημοκρατική νομοθεσία των διαφόρων χωρών.

Η Ευρώπη αλλάζει όταν αλλάζουν οι κοινωνίες και οι κυβερνήσεις της. Πιστεύουμε ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στην Ισπανία αποτελεί ένα πρώτο και βασικό βήμα, που είναι απαραίτητο για να ξεκινήσει η αλλαγή στην ευρωζώνη. Η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής που έχει ανάγκη η Ισπανία είναι η ίδια που έχει ανάγκη η Ευρώπη και αντίστροφα.

Για όλα αυτά στηρίζουμε δημοσίως την προεκλογική υποψηφιότητα του UNIDOS PODEMOS στις επόμενες γενικές εκλογές που να διεξαχθούν στην Ισπανία στις 26 Ιουνίου. Εκτιμούμε ότι το οικονομικό πρόγραμμά του είναι ικανό να συνδυάζει την οικονομική φερεγγυότητα και την αυστηρότητα των σημερινών και αυριανών προκλήσεων. Πιστεύουμε ότι αυτό το πρόγραμμα χρησιμεύει για να θέσει τέλος στις πολιτικές λιτότητας στην Ισπανία και, ως εκ τούτου, για να ανοίξει επίσης μια νέα εποχή στην Ευρώπη.

Υπογράφουν:

Τετάρτη 22 Ιουνίου, 12:00 | Μικροφωνική Δημόσια Παρέμβαση |ΠΡΟΣ Κυβέρνηση & Πολιτικά κόμματα: STOP CETA TTIP | Ερμού & Νίκης – Σύνταγμα

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ - ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

Μια νέα ενεργειακή πολιτική για να αλλάξουμε την Ευρώπη

ΠΗΓΗ ΕΔΩ

Μια νέα ενεργειακή πολιτική για να αλλάξουμε την Ευρώπη

Στόχος της παρούσας έκδοσης είναι να προσφέρει μια περιεκτική ανάλυση των όσων διακυβεύονται όταν μιλάμε για ένα προοδευτικό σχέδιο με στόχο την ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης.

Περιέχει εισηγήσεις επιστημόνων, κοινωνικών ακτιβιστών και συνδικαλιστών. Πιστεύουμε ότι μόνο εκκινώντας από μια ποικιλία προσεγγίσεων και εμπειριών θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη δημοκρατία μας, παρέχοντας σε ακτιβιστές, σε προοδευτικούς πολιτικούς φορείς και σε όλους τους πολίτες συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις για μια ενεργειακή μετάβαση που να απαντά στις ανάγκες ολόκληρης της κοινωνίας.

A New Energy to Change Europe

Εισαγωγή

Η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη εντείνει τις γεωπολιτικές συγκρούσεις για την «ενεργειακή ασφάλεια», ενώ πάρα πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις στοιχειώδεις ενεργειακές τους ανάγκες. Επομένως, ο προβληματισμός για μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση που θα προλειάνει το έδαφος για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, είναι πιο κρίσιμος από ποτέ άλλοτε. Για τις γνήσια προοδευτικές δυνάμεις είναι απολύτως σαφές ότι μια νέα αντίθεση, πέραν εκείνης του κεφαλαίου και του κόσμου της εργασίας έχει αναδυθεί: η αντίθεση κεφαλαίου και βιωσιμότητας του πλανήτη. Οι αγώνες της κοινωνικής βάσης για την ενέργεια κερδίζουν παντού έδαφος, αναδεικνύοντας την ισχυρή βούληση που υπάρχει να υπερβούμε τις προσπάθειες των πολυεθνικών να γίνουν αποδεκτά κάποια περιβαλλοντικά αιτήματα, με την ετικέτα του πράσινου καπιταλισμού. Επιπλέον, σε όλη την Ευρώπη, ομάδες πολιτών διεκδικούν την ενεργειακή δημοκρατία από το στάδιο της παραγωγής μέχρι εκείνο της αναδιανομής, παλεύοντας, συγχρόνως, ενάντια στην ενεργειακή επισφάλεια.

Συνέντευξη Κώστα Λαπαβίτσα

[Στο blog παρουσιάζουμε απόψεις για την Αριστερά χωρίς να σημαίνει ότι τις υιοθετούμε. Βρισκόμαστε σε μια φάση που δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε προτάσεις, ιδέες, κριτικές κ.λπ. Πιστεύουμε ότι το εγχείρημα του ΕΔΕΚΟΠ/ EReNESEP έχει πολιτικό ενδιαφέρον για αυτό αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη του κ. Κώστα Λαπαβίτσα και παρουσιάζουμε το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ (European Research Network on Social and Economic Policy, EReNSEP.]

Σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, ο Κώστας Λαπαβίτσας μας μιλάει για την πρωτοβουλία του ΕΔΕΚΟΠ, την ενασχόλησή του με την πολιτική, τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και διεθνώς, την οικονομία, την ΕΕ και την ευρωζώνη.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Α.Μαραγκάκη [ΕΔΩ]

Πρόσφατα ανακοινώσατε την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής, ΕΔΕΚΟΠ, ή EReNSEP από το αγγλικό ακρωνύμιο. Αμέσως μετά την ανακοίνωση εκδώσατε ένα Δελτίο Τύπου με το οποίο κάπως αυστηρά ξεκαθαρίζατε ότι δεν πρόκειται περί κόμματος. Τελικά, θέλετε να μας πείτε τι είναι το ΕΔΕΚΟΠ;

Θεωρήσαμε απαραίτητο να ανακοινώσουμε ότι δεν πρόκειται περί κόμματος διότι, με τον γνωστό ελληνικό τρόπο, δηλαδή το ταχύτατο πολιτικό κουτσομπολιό, η πρώτη αντίδραση που παρατηρήθηκε ήταν «α, ένα ακόμη κόμμα», «συνεχίζεται η πολυδιάσπαση» και ούτω καθ’ εξής.

Κρίναμε αναγκαίο λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν πρόκειται για κόμμα. Αυτό που επιχειρούμε να δημιουργήσουμε είναι ένα δίκτυο το οποίο θα έχει και επιστημονικές και πολιτικές δράσεις.

Το ΕΔΕΚΟΠ δεν είναι ένα απλό ακαδημαϊκό δίκτυο. Έχουμε πολιτικές επιδιώξεις και ο στόχος μας είναι να αρχίσουμε να θεμελιώνουμε μία εναλλακτική πρόταση για την Ευρώπη, να φέρουμε δηλαδή σε επαφή ανθρώπους που κατέχουν τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής και να θεμελιώσουμε μια εφικτή εναλλακτική πορεία για την Ευρώπη εδώ και τώρα.

Παράλληλα στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι το Δίκτυο αυτό απευθύνεται σε πολιτικούς ακτιβιστές, σε οργανώσεις, ενδεχομένως και σε πολιτικά κόμματα;

Μα ήδη στην πρώτη μας εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία, κεντρικός ομιλητής ήταν ο Όσκαρ Λαφοντέν που είναι ένα πολιτικό πρόσωπο πρώτης γραμμής στην Ευρώπη. Εμείς δεν κρύψαμε ποτέ τις πολιτικές μας επιδιώξεις και γι’ αυτό πολύς κόσμος μίλησε για «νέο πολιτικό κόμμα».

Ράσελ Σόρτο: "Οι ιδέες του Μπέρνι Σάντερς έχουν εγκαταλειφθεί από τους Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες εδώ και δεκαετίες"

[Φωτ. από το διαδίκτυο -  Bernie Sanders] 

Οι ιδέες του Μπέρνι Σάντερς έχουν εγκαταλειφθεί από τους Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες εδώ και δεκαετίες

ΠΗΓΗ ΑΠΕ ΜΠΕ  Δευτέρα, 23 Μαΐου, 2016

του Ράσελ Σόρτο *

O Μπέρνι Σάντερς περιοδεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το μυαλό του είναι στην πραγματικότητα καρφωμένο στη βόρεια Ευρώπη. Στην προσπάθειά του να κάνει την αμερικανική κοινωνία δικαιότερη, εξετάζει χώρες που το κοινωνικό τους κράτος έχει δημιουργηθεί από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης. Υπάρχει όμως ένα παράδοξο: Ενώ οι εκκλήσεις του Σάντερς για ανακατανομή του πλούτου και παρέμβαση του Κράτους στην υγεία, την παιδεία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα απηχούν τις θέσεις που είχαν οι σοσιαλδημοκράτες στην Ευρώπη τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, βρίσκονται σε αντίθεση με τις σημερινές θέσεις αυτών των κομμάτων. «Αυτά που λέει ο Σάντερς έχουν πάψει να τα λένε στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες» τονίζει ο Κας Μούντε, ένας Ολλανδός πολιτικός επιστήμονας που παρακολουθεί στενά τα ευρωπαϊκά πολιτικά κινήματα.

Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, όπου έζησα για επτά χρόνια, επικρατεί ένας σκληρός πραγματισμός. Οι σοσιαλδημοκράτες, που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το σημερινό σύστημα, συμμετέχουν από το 2012 στον κυβερνητικό συνασπισμό μαζί με το συντηρητικό Κόμμα Ελευθερίας και Δημοκρατίας και υποστηρίζουν θέσεις πολύ διαφορετικές από εκείνες των προκατόχων τους. «Εφαρμόζουν μια πολιτική λιτότητας και ελέγχου του προϋπολογισμού» λέει ο Ολλανδός δημοσιογράφος Κρις Κίζνε. «Η ηγεσία του κόμματος ενέκρινε επίσης τα πακέτα διάσωσης των τραπεζών».

Σε όλη την Ευρώπη, οι σοσιαλδημοκράτες έχουν εγκαταλείψει εδώ και χρόνια την πολιτική που υποστηρίζει σήμερα ο Σάντερς και έχουν στραφεί προς αυτό που οι Γερμανοί αποκαλούν Neue Mitte (Νέο Κέντρο) και άλλες χώρες ονόμασαν Τρίτο Δρόμο. Ορισμένοι στην Αριστερά χαρακτηρίζουν αυτήν τη στροφή ξεπούλημα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι διαδοχικές εκλογές ήττες έκαναν τους σοσιαλδημοκράτες να καταλάβουν ότι η δωρεάν παιδεία και δωρεάν υγεία έχουν ένα κόστος που θα πρέπει κάπως να πληρωθεί. Αυτό που με εντυπωσίασε όταν ζούσα στην Ολλανδία ήταν ο μικτός χαρακτήρας του κοινωνικού της κράτους. Ενώ οι Αμερικανοί νομίζουν ότι τα ευρωπαϊκά συστήματα είναι σε μεγάλο βαθμό κρατικά, η υγειονομική περίθαλψη βρίσκεται από το 2006 στην Ολλανδία στα χέρια ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Η κυβέρνηση έχει βέβαια κυρίαρχο ρόλο, καθώς εποπτεύει τόσο τους ασφαλιστές όσο και τους ασφαλιζόμενους. Όπως λέει ο Κίζνε, «το σύστημα ιδιωτικοποιήθηκε με τη σιωπηρή έγκριση των σοσιαλδημοκρατών».

CETA: Διδάγματα από τον Καναδά

Παγκόσμια Συνέλευση στην Τύνιδα | Η CADTM γίνεται… παγκόσμιο δίκτυο CADTM | «Επιτροπή για τη Κατάργηση των Άνομων Χρεών»

[ΠΗΓΕΣ: CADTM - ΚΟΝΤΡΑ ΧΡΕΟΣ]

Μετά από την απαγόρευσή της από τις αρχές του Μαρόκου, η παγκόσμια συνέλευση του δικτύου CADTM διεξήχθη τελικά από τις 26 μέχρι τις 30 Απριλίου στην Τύνιδα μέσα σε κλίμα αλληλεγγύης και αντίστασης. Οι 59 εκπρόσωποι από 29 χώρες της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Ευρώπης μπόρεσαν να αναλύσουν την εξέλιξη του συστήματος χρέος και να αναζητήσουν τις καλύτερες στρατηγικές προκειμένου να τελειώνουμε με αυτό το εξουσιαστικό εργαλείο.

Η διεύρυνση του δικτύου σε τρεις νέες οργανώσεις, η επανεκλογή της γραμματείας του που μοιράζεται μεταξύ του Βελγίου και του Μαρόκου και κυρίως, η υιοθέτηση μιας νέας διατύπωσης του ονόματος της οργάνωσης είναι μερικές από τις σημαντικές στιγμές αυτής της συνέλευσης. Πέρα από τις πολιτικές και οργανωτικές τοποθετήσεις, αυτή η παγκόσμια συνέλευση της CADTM έδωσε για μια ακόμα φορά την ευκαιρία να αναπτυχθούν οι σχέσεις μεταξύ των αγωνιστών και των αγωνιστριών διαφορετικών γενεών και οριζόντων. Η συνάντηση με μερικούς Τυνήσιους συντρόφους που η δικτατορία του Μπεν Αλί μας απαγόρευε να γνωρίσουμε, καθώς και τα τραγούδια πάλης και οι διηγήσεις και μαρτυρίες για συγκεκριμένους αγώνες αποτελούν και αυτές σπουδαίες στιγμές στη δημιουργία ενός αλληλέγγυου και αγωνιστικού δικτύου.

Τα μεγάλα γεγονότα αυτής της παγκόσμιας συνέλευσης που σίγουρα θα θυμούνται οι εκπρόσωποι είναι:

· Απέναντι στην άρνηση των Μαροκινών αρχών να δώσουν στην ATTAC-CADTM του Μαρόκου τις απαραίτητες άδειες για την οργάνωση της τρίτης παγκόσμιας συνέλευσης της, εμείς, παγκόσμιο δίκτυο της CADTM, διατρανώνουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στην ATTAC-CADTM Μαρόκου, και καταγγέλλουμε έντονα αυτή την επίθεση ενάντια στην ελευθερία έκφρασης και συνάθροισης ενός από τα μέλη μας.

· Ευχαριστούμε και συγχαίρουμε το RAID-ATTAC-CADTM Τυνησίας για την ικανότητά του να οργανώσει τη μετακόμιση αυτής της παγκόσμιας συνέλευσης στη Τυνησία σε χρόνο ρεκόρ.

· Ευχαριστούμε θερμά τις πάρα πολλές οργανώσεις και προσωπικότητες που μας απηύθυναν μηνύματα υποστήριξης στον αγώνα μας και καταγγελίας όλων των μορφών καταπίεσης. Τέτοια μηνύματα προερχόμενα από στρατευμένα πρόσωπα που κατέχουν καλά το ζήτημα του χρέους όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρώην πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου, ή ο Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάφσκι, ανεξάρτητος εμπειρογνώμων για το χρέος του ΟΗΕ, δεν μπορούν παρά να μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας.

· Λαμβάνοντας υπόψη τις ανταλλαγές μεταξύ όλων των ηπείρων, η CADTM κάνει την ανάλυση ότι η διεθνής κατάσταση σημαδεύεται από μια καπιταλιστική κρίση που παρατείνεται και γίνεται όλο και πιο πολύπλευρη, με αποτέλεσμα να θίγει σήμερα όλες τις πλευρές της ζωής των λαών. Έχοντας ήδη να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές, κοινωνικές, οικολογικές και μεταναστευτικές συνέπειες αυτής της κρίσης, οι λαοί του κόσμου υφίστανται σήμερα την εντατικοποίηση και την εξάπλωση μιας τρομοκρατίας που έλκει τη καταγωγή της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους γεωστρατηγικής εμβέλειας, που δεν έχουν καμιά σχέση με τα συμφέροντά τους.

Στο Βορρά, είναι πάντα με το πρόσχημα των δημόσιων χρεών που οι κυρίαρχες τάξεις επιβάλλουν τη λιτότητα και προσπαθούν να καταστρέψουν μεθοδικά όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζομένων. Παράλληλα με αυτό, μια νέα κρίση του χρέους άρχισε να πλήττει τις χώρες του Νότου, ενώ η πτώση των τιμών των πρώτων υλών δημιουργεί δυσκολίες σε αρκετές χώρες. Γεγονότα όπως η άνοδος του επιτοκίου αναφοράς της Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών ή το ξέσπασμα μιας νέας χρηματοπιστωτικής κρίσης, θα μπορούσαν να θέσουν υπό αμφισβήτηση την ικανότητα χρηματοδότησης του χρέους μερικών χωρών που είναι εύθραυστες. Τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο, τα εργαλεία της διεθνούς χρηματοπιστωτικής και εμπορικής αρχιτεκτονικής που είναι το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου συνεχίζουν με πλήρη ατιμωρησία τη δράση τους ως ιμάντες μεταβίβασης του συστήματος χρέος.

Στη βάση αυτού του πλαισίου και υπό το φως της ελληνικής εμπειρίας, το δίκτυο CADTM διακηρύσσει και πάλι την πεποίθησή του: η ρήξη με τον καπιταλισμό και η εφαρμογή πραγματικών εναλλακτικών επιβάλλουν να καταπιαστούμε με το ζήτημα της ανομίας (μη-νομιμότητας) τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών χρεών. Για να το πετύχουν, όλα τα παρόντα μέλη δεσμεύονται να συνεχίσουν τη μάχη και να διπλασιάσουν τις προσπάθειες για να δημιουργήσουν ή να ενισχύσουν επιτροπές πολιτών ελέγχου του χρέους στις χώρες στις οποίες δρουν

· Στη βάση της δουλειάς που έχει πραγματοποιήσει εδώ και 25 χρόνια και εναρμονιζόμενη με την εξέλιξη των συνθηκών και των αγώνων, η CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) αποφασίζει να τροποποιήσει όνομά της, αλλά όχι το σήμα της. Από εδώ και πέρα, η CADTM θα είναι «Επιτροπή για την Κατάργηση των Άνομων Χρεών».

· Η Επιτροπή για την Κατάργηση των Άνομων Χρεών ενσωματώνει το γεγονός ότι το «σύστημα χρέος» υποτάσσει τόσο τους λαούς του Νότου όσο και του Βορρά.

· Η Επιτροπή για την Κατάργηση των Άνομων Χρεών διατρανώνει τη θέλησή της να υποστηρίξει και να μετάσχει σε όλους τους αγώνες ενάντια στα άνομα χρέη. Επειδή, από τους υπερχρεωμένους φοιτητές της Νέας Υόρκης μέχρι τα μαροκινά θύματα των καταχρηστικών μικροπιστώσεων, περνώντας από τους Ινδούς αγρότες θύματα των τοκογλύφων και τις ισπανικές οικογένειες που εξαπατήθηκαν από άνομες ενυπόθηκες πιστώσεις, όλοι και όλες πλήττονται από αυτό το εργαλείο του καπιταλισμού, που έρχεται να προσθέσει την ατομική εξαθλίωση στη συλλογική φτωχοποίηση.

· Η CADTM χαιρετίζει το γεγονός ότι το δίκτυό της βγαίνει ενισχυμένο από αυτή τη παγκόσμια συνέλευση και καλωσορίζει τις τρεις οργανώσεις από την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και το Γκαμπόν που ενώθηκαν μαζί μας στον αγώνα.

· Η παγκόσμια συνέλευση του δικτύου εκφράζει την πλήρη εμπιστοσύνη της στην ικανότητα της CADTM Βελγίου και στην ATTAC-CADTM Μαρόκου να αναλάβουν από κοινού τη διεθνή γραμματεία. Μετά από δυο χρόνια λειτουργίας, το δίκτυο επαναβεβαιώνει την πολιτική και οργανωτική ορθότητα αυτής της συνταγής, και συνεχίζει με αυτή τη μοιρασμένη διεθνή γραμματεία (ΜΔΓ).

· Τέλος, με την ιδιότητα του παγκόσμιου δικτύου CADTM, περηφανευόμαστε για την αντικαπιταλιστική, φεμινιστική, διεθνιστική μας στράτευση και θέλουμε να θυμίσουμε ότι στη μάχηενάντια σε όλες τις μορφές καταπίεσης, βάζουμε στην καρδιά της δράσης τη λαϊκή επιμόρφωση, την κινητοποίηση, την πολιτική ανυπακοή και την αυτοοργάνωση των αγώνων.

Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς 

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016 Σάββατο 28 Μαΐου 2016 στην Αθήνα | ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ στρατηγικού σχεδιασμού: STOP TTIP CETA TiSA

Ελληνική Πρωτοβουλία STOP TTIP CETA TiSA

δίκτυο οργανώσεων, συλλογικοτήτων και ενεργών πολιτών

http://stop-ttip-ceta-greece.blogspot.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - 2

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ στρατηγικού σχεδιασμού 
TTIP CETA | Απειλές για τη δημοκρατία, την εθνική οικονομία, το περιβάλλον και τη διατροφική ασφάλεια, τα εργασιακά – κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

Ημερομηνία: Σάββατο 28 Μαΐου 2016 στην Αθήνα | από 10:30 – 16:30

Τοποθεσία: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΛΥΒΙ | Ιερά Οδός 154 και Νάξου | Στάση ΜΕΤΡΟ Ελαιώνας [ΕΔΩ]

H Ελληνική Πρωτοβουλία STOP TTIP CETA TiSA (Δίκτυο οργανώσεων, συλλογικοτήτων και ενεργών πολιτών) διοργανώνει συνάντηση στρατηγικoύ σχεδιασμού για όσους δραστηριοποιούνται, ενδιαφέρονται και επιθυμούν να αναπτύξουν δράσεις σε τομείς που επηρεάζονται από την TTIP CETA.

Στη συνάντηση μπορούν να συμμετέχουν εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών [σύλλογοι, ΜΚΟ, Πρωτοβουλίες ή και Κινήματα πολιτών, Πολιτικά Ινστιτούτα], Αυτοδιοικητικοί, Πολιτικοί και πολίτες, με την προϋπόθεση ότι θα συμπληρώσουν τη δήλωση συμμετοχής/εγγραφής.

Σκοποί της συνάντησης είναι α) Να υπάρξει ενημέρωση για τις εξελίξεις β) Να προετοιμαστεί η διεθνής δράση ενάντια στις συμφωνίες [Οκτώβριος – Νοέμβριος 2016] γ) Μέσω των τραπεζιών εργασίας να υπάρξουν ειδικές δράσεις ανά θέμα.

Έχουν προγραμματιστεί τα εξής τραπέζια εργασίας:
1. Αγροτική παραγωγή και διατροφική ασφάλεια,
2. Ελεύθερες Ζώνες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και Δημόσιες Υπηρεσίες,
3. Εργατικά δικαιώματα και Ανάπτυξη,
4. ISDS, ICS Δημοκρατία και Προσωπικά Δεδομένα,
5. Κλιματική Αλλαγή, Ενέργεια, Περιβάλλον.

Για να δηλώσετε συμμετοχή και να επιλέξετε τραπέζι εργασίας αντιγράψτε και κάντε επικόλληση [copy paste]αυτόν το σύνδεσμο ή κλικάρετε στο σύνδεσμο:https://docs.google.com/forms/d/1gw8bq3mbAG7jwGt3G7wIAcVjRm8HxE5jeunl6kSQzo4/viewform

Ο ΧΑΡΤΗΣ της περιοχής - το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΛΥΒΙ ΕΔΩ

Πληροφορίες: Τηλ.215 5257408 | Mail: stop.ttip.greece@gmail.com |


http://stop-ttip-ceta-greece.blogspot.gr

Κωνσταντίνος Βέργος: "Απίστευτες εξελίξεις στα Panama Papers" - "αλλάζουν κυριολεκτικά τον τρόπο που λειτουργεί ο καπιταλισμός παγκόσμια"

Απίστευτες εξελίξεις στα Panama Papers

Κωνσταντίνος Βέργος

Οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν ότι τα Panama Papers αλλάζουν κυριολεκτικά τον τρόπο που λειτουργεί ο καπιταλισμός παγκόσμια, προς μια κατεύθυνση μεγαλύτερης διαφάνειας που πλέον αγγίζει τα οργανωμένα συμφέροντα όχι μόνο του οργανωμένου εγκλήματος (λαθρεμπορίου ναρκωτικών, όπλων κλπ.) αλλά και των πολυεθνικών, οι οποίες κάνουν πάνω από τα 2/3 της παγκόσμιας φοροδιαφυγής / φοροαποφυγής σύμφωνα με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα ως τώρα!

Όταν πριν ένα μήνα άρχισε να ξετυλίγεται το γαϊτανάκι των Panama Papers, η πρώτη εντύπωση ήταν ότι επρόκειτο μία από τις κινήσεις αντιπερισπασμού των ΗΠΑ για να μαζέψουν την παγκόσμια ρευστότητα στην κορυφαία αυτή, και πιο ανεπτυγμένη, χώρα του κόσμου. Η υπόθεση αυτή είναι σωστή. Εκείνο που δεν είχε προβλεφθεί είναι ότι οι εξελίξεις θα ήταν ραγδαίες. Και φαίνεται ότι οδηγούν σε απίστευτη αποδόμηση του παγκόσμιου συστήματος φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής!

Ο λόγος που οι εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες δεν είναι τόσο επειδή αποκαλύφθηκε ότι κομμάτι της επιχειρηματικής κοινότητας φοροαποφεύγει. Αυτό δεν είναι νέο, ούτε σοκάρει. Είναι, ότι αποκαλύπτεται ότι κομμάτι πολιτικών είναι μπλεγμένοι σε υπεράκτιες εταιρίες, ενώ επίσης η μπόχα της φοροδιαφυγής ξεκίνησε από τα μικρά ψαράκια αλλά αρχίζει και οδηγεί στα μεγάλα αφεντικά,τους καρχαρίες, που κουμαντάρουν όχι μόνο την Ευρωπαική Ενωση αλλά και τις ΗΠΑ, στις πολυεθνικές εταιρίες!

Πριν 3 βδομάδες αποκαλύφθηκε ότι οι δύο σημαντικότερες πολιτικές ηγεσίες την Ευρώπη, η Αγγλία και η Γερμανία, έχουν «θέματα»! Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον είχε ΄μεταφέρει χρήματα σε υπεράκτιες εταιρίες, ενώ επίσης ο Γερμανικός τύπος μιλάει για εμπλοκή ανθρώπων του περιβάλλοντος Σόιμπλε σε φοροαποφυγη! Χθες όμως βγήκε νέα αποκάλυψη! Ο Αυστραλός πρωθυπουργός εμπλέκεται στα Panama Papers, καθώς το όνομά του εμφανίζεται ως εκπρόσωπου εταιρίας offshore, αν και μη ενεργά πλέον! Ουσιαστικά, έχει πέσει η κουρτίνα που έκρυβε αφορολόγητες συναλλαγές ανθρώπων του πολιτικού χώρου, και τώρα αυτοί βρίσκονται σε δυσάρεστη θέση. Είτε θα πρέπει να παραιτηθούν και να εκλεγούν στη θέση τους άλλοι που θα προχωρήσουν τόσο σε αλλαγές νομοθεσίας όσο και σε πιθανές διώξεις εμπλεκόμενων πολιτικών. Είτε οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί θα αλλάξουν τα πράγματα από μόνοι τους, και έτσι θα καταφέρουν να πετάξουν από πάνω τους την ταμπέλα της «φοροαποφυγης», να εμφανιστούν ως «άσπιλοι» ηγέτες και να γλυτώσουν και την πολιτική εξαφάνιση.

Το ότι μεγάλο κομμάτι (όχι όλοι όμως) της πολιτικής ηγεσίας, τόσο σε ΗΠΑ όσο και Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπεί τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιριών, εις βάρος των πολλών μικρών εταιριών, είναι κάτι δεδομένο, αυτό όμως συμβαίνει όχι μόνο λόγω προσωπικότητας, αλλά και λόγω διαδικασίας! Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για παράδειγμα, αποτελούν σχεδόν αυτούσιες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (της γνωστής μας…«Κομισιόν», δηλαδή) που στη συνέχεια ψηφίζονται συνήθως με μικρές διαφοροποιήσεις από το Ευρωκοινοβούλιο, με συναπόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (1 ψήφος κάθε χώρα)! Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) φτιάχνει τις «οδηγίες» σε 3 στάδια («ανάλυση επιπτώσεων», διαμόρφωση της οδηγίας από «ειδικούς» και τέλος «δημόσια διαβούλευση») και στις 3 φάσεις των οποίων 95% των εμπλεκομένων είναι φορείς που εκφράζουν τα οργανωμένα συμφέροντα μεγάλων πολυεθνικών εταιριών (ή χρηματοδοτούμενων από αυτές ερευνητικών φορέων και «think tanks») που εξάλλου έχουν εξειδικευμένα και έμπειρα στελέχη. Μετέχουν κυρίως άνθρωποι των πολυεθνικών, όχι επειδή απαγορεύεται να συμμετάσχουν άλλοι, ή επειδή γίνεται κάτι μυστικό στη διαδικασία (η διαδικασία είναι ανοικτή) αλλά διότι είναι αδύνατον άλλοι φορείς ή ιδιώτες να το κάνουν συστηματικά για πρακτικούς λόγους! Είναι τόσο αδύνατον, όσο αδύνατον είναι ομάδες σαν τον «Ηλυσιακό», για παράδειγμα, να κερδίζουν την …«Ατλέτικο Μαδρίτης»! Γι αυτό κάτω από ομαλές διαδικασίες, η «γραφειοκρατία» των Βρυξελλών, δύσκολα θα κινούντο σε κατεύθυνση εξυγίανσης. Όμως πλέον δεν έχουμε ομαλές διαδικασίες!

ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ: Επιστολή προς Πρωθυπουργό, Υπουργούς, Βουλευτές κ.ά. | Να πάρουν έγκαιρα και ξεκάθαρη θέση για τις ληστρικές εμπορικές συμφωνίες ΤΤΙP,CETA,TΙSA.

Διαβάστε την Επιστολή των ΦτΦ ΕΔΩ

Υποστήριξη από την Ελλάδα στο κίνημα του Μπέρνι Σάντερς! | Greeks for Bernie!

Υποστήριξη από την Ελλάδα στο κίνημα του Μπέρνι Σάντερς!

Άργησε μερικούς μήνες αλλά τελικά ο απόηχος του «φαινομένου» Μπέρνι Σάντερς που ξεσηκώνει εκατομμύρια Αμερικανών έφτασε και στην Ευρώπη. Και έτσι, είδαμε πριν λίγες μέρες τον Γάλλο αριστερό ηγέτη Ζαν Λυκ Μελανσόν να κάνει την αυτοκριτική του επειδή «στο παρελθόν, ειλικρινά είχα άδικο που δεν ενδιαφερόμουν για τις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή έβαζα τα πάντα στο ίδιο σακί», πριν αναφωνήσει γοητευμένος: «Ε, λοιπόν όχι. Ο Μπέρνι Σάντερς τολμά τώρα μια φοβερή πρόκληση απέναντι στο σύστημα»!...

Εδώ στην Ελλάδα ισχύει βέβαια όχι μόνο ό,τι δήλωσε ο Μελανσόν αλλά και κάτι παραπάνω: Ότι κατά κάποιο τρόπο έχουμε να βγάλουμε μια υποχρέωση στον Μπέρνι Σάντερς, ότι του χρωστάμε να του ανταποδώσουμε τα πάρα πολλά που αυτός έχει κάνει στο πλευρό του άγρια δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού. Και να λοιπόν που από τον Bernie the Greek φτάνουμε τώρα στους… Greeks for Bernie! Ή μάλλον, στην πρωτοβουλία των «Ελλήνων για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς» που γεννήθηκε αυτές τις μέρες, για να κάνει όλα αυτά που υπόσχεται στη σύντομη ιδρυτική της «διακήρυξη» που ακολουθεί ευθύς αμέσως:

Ξεκινάμε!

Η πρωτοβουλία «Έλληνες για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς»εμφανίζεται για να καλύψει ένα κενό: Εκείνο της πληροφόρησης τηςελληνικής κοινής γνώμης για το ιστορικής σημασίας μαζικό κίνημα πουδημιουργεί η πρωτοφανής λαϊκή υποστήριξη στην προσπάθεια τουΜπέρνι Σάντερς να διεκδικήσει το χρίσμα του Δημοκρατικού κόμματοςγια τις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτό επειδή η– παγκοσμίως και όχι μόνο στην Ελλάδα- μεθοδευμένη απουσίαεπαρκούς και αντικειμενικής πληροφόρησης για την κινητοποίησηεκατομμυρίων Αμερικανών πολιτών στο πλευρό του Μπέρνι Σάντερς,στερεί την ελληνική γνώμη από το δικαίωμά της να σχηματίσειανεπηρέαστα τη δική της γνώμη και να συνειδητοποιήσει ότι οι αγώνεςτου ελληνικού λαού συγκλίνουν με εκείνους του μαζικού ριζοσπαστικούκινήματος που στηρίζει τον Μπέρνι Σάντερς! Ότι είναι κοινοί αγώνες!Και όλα αυτά μην ξεχνώντας ότι ο Μπέρνι ήταν και είναι υπέρμαχος τωνδικαίων του ελληνικού λαού και αμετακίνητος υποστηρικτής τωναγώνων του όσο κανείς άλλος ξένος πολιτικός. Τόσο καταγγέλλοντας τοΔΝΤ και τους άλλους δημίους του ελληνικού λαού όσο και στηρίζονταςδημόσια το ηχηρό του Όχι στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015 και τοδικαίωμά του να ελέγξει, να καταγγείλει και να μην αποπληρώσει τοάνομο και παράνομο δημόσιο χρέος.

Η πρωτοβουλία «Έλληνες για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς» δενπεριορίζεται όμως μόνο στη πληροφόρηση. Επιδίωξή της είναι νασυμβάλλει να αναπτυχθεί στη χώρα μας η έμπρακτη αλληλεγγύη στουπό διαμόρφωση αμερικανικό μαζικό κίνημα στήριξης στον ΜπέρνιΣάντερς. Και αυτό επειδή γνωρίζει πόσο ανάγκη έχει και πόσο επιθυμείαυτό το νεαρό και τόσο ριζοσπαστικό αμερικανικό κίνημα τη διεθνιστικήυποστήριξη από κάθε γωνιά του πλανήτη, ειδικά αυτή την ώρα πουδέχεται τη λυσσαλέα επίθεση σύσσωμου του αμερικανικούκατεστημένου.

Το ίδιο φιλοδοξεί όμως να πράξει η πρωτοβουλία μας και σε ευρωπαϊκόεπίπεδο ενθαρρύνοντας την εμφάνιση ανάλογων πρωτοβουλιών σεάλλες χώρες καθώς και τη συνεργασία και δικτύωση μεταξύ τους. Δενείναι λοιπόν τυχαίο που η ελληνική πρωτοβουλία εγκαινιάζειταυτόχρονα το «ελληνικό» της Έλληνες για το μαζικό κίνημα του ΜπέρνιΣάντερς αλλά και το «ευρωπαϊκό» (πολυγλωσσικό) facebook Europeans-for-Bernies-mass-movement, το οποίο φιλοξενεί ήδη κείμενα καιπληροφορίες σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Τέλος, η πρωτοβουλία «Έλληνες για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς»δεν κρύβει ότι θα συμβάλει στο μέτρο των δυνατοτήτων της, στηνιστορικής σημασίας πολυπόθητη μετεξέλιξη του κινήματος υποστήριξηςστην υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς σε ένα μόνιμο μαζικό,ριζοσπαστικό και ταξικό κίνημα. Ένα κίνημα που απεγκλωβίζονταςεκατομμύρια εργαζομένων, νέων, γυναικών, καθώς και αφρο-αμερικανών, Λατίνων και Ιθαγενών Αμερικανών πολιτών από τονδικομματισμό του Ρεπουμπλικανικού και του Δημοκρατικού κόμματοςμπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στην καρδιά της πλανητικήςιμπεριαλιστικής υπερδύναμης και να αλλάξει τον ρου της ιστορίας προςόφελος όλων των καταπιεσμένων του κόσμου αλλά και του ίδιου τουαπειλούμενου πλανήτη μας.

Απευθυνόμαστε λοιπόν σε όλες και όλους εσάς που συμφωνείτε με ταπαραπάνω, και ζητάμε τη βοήθεια, τη στήριξη, και τη συμμετοχή σας.Γράψτε μας στο BernieSolidarityCommittee@gmail.com

O ΜΠΕΡΝΙ ΣΑΝΤΕΡΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΝΙΚΗΣΕΙ

O ΜΠΕΡΝΙ ΣΑΝΤΕΡΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΝΙΚΗΣΕΙ

του Γιώργου Τσιρίδη

Γιατί μας ενδιαφέρει τόσο μια υποψηφιότητα για το προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος; Τι πρόκειται να αλλάξει στις πολιτικές της υπερδύναμης σε περίπτωση εκλογής του Bernie Sanders στο ύπατο αξίωμα; Ένα είναι βέβαιο: Η κεντρική πολιτική σκηνή των Η.Π.Α δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Ο γερουσιαστής του Βερμόντ μετέτρεψε μια προαποφασισμένη εκλογική αναμέτρηση σε αμφίρροπο πολιτικό αγώνα, καταρρίπτοντας όλα τα προγνωστικά και επιβάλλοντας μια εξόχως ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση, τόσο απαραίτητη στη σημερινή συγκυρία. Γεγονός ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Sanders το κατάφερε αυτό χωρίς τη χρηματική υποστήριξη μεγάλων εταιρειών και συγκροτημάτων, ενώ την ίδια στιγμή διατρανώνει τις αρετές του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» και επιμένει στην αφήγηση ότι η Αμερική χρειάζεται μια «πολιτική επανάσταση». Με αυτά τα δεδομένα, ο 74χρονος γερουσιαστής του Βερμόντ, αν μη τι άλλο, μας αναγκάζει να αναρωτηθούμε «ποιος είναι ο Bernie Sanders και πού οφείλεται η τεράστια δυναμική που ακολουθεί την υποψηφιότητά του;»

Πρώτα λίγη ιστορία: Η δεκαετία του 1960 βρήκε τον Σάντερς μέλος της νεολαίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αμερικής, του σημαντικότερου μαζικού αριστερού κόμματος στις ΗΠΑ και ακτιβιστή στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα. Στην κεντρική πολιτική σκηνή εμφανίστηκε το 1980 όταν έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος του Burlington και κέρδισε με 10 ψήφους διαφορά. Έκτοτε επανεκλέχθηκε στην ίδια θέση τρεις φορές απέναντι σε αντιπάλους και από τα δύο παραδοσιακά κόμματα. Η θητεία του στο Δήμο τού χάρισε τη φήμη τόσο του αριστερού πολίτικού, όσο και του ικανού διαχειριστή. Ο αριστερός Μπέρνι προχώρησε σε μια σειρά από κινήσεις που απείχαν από την πεπατημένη: κάλεσε τον Νόαμ Τσόμσκι να μιλήσει στο Δημαρχείο και ταξίδεψε στη Νικαράγουα για να συναντηθεί με τον Ντάνιελ Ορτέγκα των Σαντινίστας. Ο διαχειριστής Σάντερς κατάφερε να ισορροπήσει τον προϋπολογισμό της πόλης και να μετατρέψει το Burlingtonσε μια από τις πιο όμορφες, πιο πράσινες και βιώσιμες πόλεις των ΗΠΑ. Θερμός υποστηρικτής των εργατικών συνδικάτων, ο αντισυμβατικός Δήμαρχος εισήγαγε ένα κρατικά επιδοτούμενο κοινοτικό πρόγραμμα στέγασης που άλλαξε τη φυσιογνωμία του κέντρου της πόλης και ανακούφισε τα χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα.

Το 1990 o Μπέρνι Σάντερς εκλέχτηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων και έγινε το πρώτο ανεξάρτητο μέλος της, μετά από σαράντα χρόνια. Μια από τις λίγες αριστερές φωνές στο Κογκρέσο, επέκρινε τους πολιτικούς και των δύο κομμάτων για υποταγή στη διεφθαρμένη λογική της Ουάσιγκτον. Με την εκλογή του το 2006 ως γερουσιαστή, συνδέθηκε με όλα τα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησαν τις ΗΠΑ, από την εισοδηματική ανισότητα και την προάσπιση της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης μέχρι τη στήριξη των δικαιωμάτων της LGBTQI κοινότητας, την καταδίκη του διαβόητου προγράμματος επιτήρησης «patriot act» και του πολέμου στο Ιράκ. Το 2012 ο Bernie επανεκλέχτηκε με ποσοστό 71%.

Στις 30 Απριλίου του 2015 ανακοίνωσε το τέλος την ανεξάρτητης πολιτικής του σταδιοδρομίας και την πρόθεσή του να διεκδικήσει το χρίσμα του υποψήφιου Προέδρου των ΗΠΑ με τη στήριξη του Δημοκρατικού κόμματος. «Δεν πιστεύω πως οι άντρες και γυναίκες που υπερασπίστηκαν την αμερικάνικη Δημοκρατία αγωνίστηκαν για να δημιουργήσουν ένα σύστημα στο οποίο οι δισεκατομμυριούχοι ελέγχουν την πολιτική διαδικασία»δήλωνε την ίδια μέρα θέτοντας το πολιτικό στίγμα της προεκλογικής του εκστρατείας.

Από τότε και μετά τις τελευταίες εξελίξεις της εσωκομματικής εκλογικής αναμέτρησης, δύο είναι τα ασφαλή συμπεράσματα: Πρώτον, ότι ο ριζοσπάστης πολιτικός έχει την υποστήριξη μιας νέας γενιάς ψηφοφόρων, κυρίως χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων. Δεύτερον, ότι η ελίτ του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος θα παλέψει με νύχια και με δόντια ώστε το χρίσμα να πάει στην κύρια αντίπαλό του, τη Hillary Clinton. Ένας καλά οργανωμένος μηχανισμός δεν χάνει ευκαιρία να βάζει εμπόδια στην πορεία του Σάντερς. Χωρίς προσχήματα, τα εσωκομματικά ντιμπέιτ μειώθηκαν από 26 (το 2008) σε μόλις 6, οι ισοψηφίες Σάντερς-Κλίντον 6 εκλογικά τμήματα της Iowa μέτρησαν όλες υπέρ της υπουργού με το παραδοσιακό κορώνα-γράμματα, ενώ ο αριθμός των πραγματικών ψήφων δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, οι μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί υποβαθμίζουν συστηματικά την υποψηφιότητα, αφιερώνοντας ελάχιστο χρόνο για την κάλυψη της εκστρατείας του γερουσιαστή. Ταυτόχρονα, η πλειονότητα των περίφημων «superdelegates», (κομματικοί εκλογείς με ψήφο στις εσωκομματικές εκλογές, η οποία δεν εξαρτάται από την ψήφο των πολιτών) τίθεται στο πλευρό της Κλίντον.

Ωστόσο, στο στρατόπεδο της Χίλαρυ, πέρα από την πιθανή ανάδειξη ‒για πρώτη φορά‒ μιας γυναίκας στο προεδρικό αξίωμα, έχουν μείνει με δύο μόνο επιχειρήματα απέναντι στην εκλογική ρητορική του Μπέρνι, τα οποία επιπλέον δεν φαντάζουν ιδιαίτερα πειστικά: Ότι είναι υπερβολικά ριζοσπάστης (τουλάχιστον για τα γούστα της υπουργού Εξωτερικών) και ότι δεν είναι αρκετά πιστός στα παραδοσιακά προτάγματα του Δημοκρατικού Κόμματος (όπως εκφράζονται από την υπουργό Εξωτερικών).Κατά τα άλλα, η πάλαι ποτέ πρώτη Κυρία καταβάλλει απίστευτη ενέργεια για την οικειοποίηση των πολιτικών μηνυμάτων του αντιπάλου της και τον προσεταιρισμό των υποστηρικτών του. Ο άγαρμπος χαμαιλεοντισμός της Χίλαρυ (που έχει προλάβει να αυτοχαρακτηριστεί αρχικά συντηρητική, κατόπιν φιλελεύθερη και εσχάτως σούπερ προοδευτική) την έχει καταστήσει αντικείμενο σάτιρας, στην οποία εμφανίζεται να μεταμορφώνεται σταδιακά σε Σάντερς.

Απέναντι στην καλά χρηματοδοτούμενη καμπάνια και τους πανίσχυρους συμμάχους της υπουργού, ο Σάντερς αντιτάσσει το δικό του ριζοσπαστικό πρόγραμμα: αύξηση του κατώτατου ωρομίσθιου από 7,25 σε 15 δολάρια μέχρι το 2020, μείωση της ανεργίας, επέκταση της κοινωνικής ασφάλισης, δωρεάν φοίτηση σε όλα τα δημόσια πανεπιστήμια και επέκταση της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης ώστε να καλύπτει όλους τους κατοίκους των ΗΠΑ. Τα τυπικά σοσιαλδημοκρατικά αιτήματα του Σάντερς ακουμπούν στη σύγχρονη πραγματικότητα των μεσαίων και κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων της Αμερικής, την ώρα που το παραδοσιακό Δημοκρατικό Κόμμα δείχνει ανίκανο να εκφράσει πλέον τα συμφέροντα της κομματικής του βάσης.

Οι θερμότεροι υποστηρικτές του Σάντερς ανήκουν σε μια γενιά ψηφοφόρων που διαφέρει ουσιωδώς από τις προηγούμενες, κυρίως όσον αφορά την υιοθέτηση ριζοσπαστικότερων προταγμάτων. Πρόκειται για νέους, κατά κανόνα, ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα και συχνά γόνους μεταναστών, μια πληθυσμιακή ομάδα που ιστορικά υπήρξε πιο ριζοσπαστική από τους WASPs (White Anglo-Saxon Protestant). Τα δημογραφικά στοιχεία της ψήφου δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαρα: πρώτος σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες με εξαίρεση τους ψηφοφόρους άνω των 65 ετών και αυτούς με εισόδημα άνω των 200.000 δολαρίων. Η ανάδειξη λοιπόν μιας ξεκάθαρα ταξικής διαχωριστικής γραμμής σε κεντρικό σημείο της εκστρατείας του είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας εντεινόμενα ξεκάθαρης διαχωριστικής γραμμής σε επίπεδο ψηφοφόρων: Οι νεότεροι και οι πιο φτωχοί από αυτούς επενδύουν στον 74χρονο Σάντερς. Οι υπόλοιποι στρατεύονται με τη Χίλαρυ, γεγονός που μάλλον δεν επαφίεται στο φεμινισμό τους. Ωστόσο, τα συστημικά ΜΜΕ των ΗΠΑ επιμένουν: «Ο Μπέρνι Σάντερς έχει ήδη χάσει»

Βαθμιαία ριζοσπαστικοποίηση των Αμερικανών

Ζίγκμαρ Γκάμπριελ - Sigmar Gabriel| Καταρρέει η Ευρώπη; Το μέλλον μιας μεγάλης ιδέας

"O Αντικαγκελάριος, υπουργός οικονομικών και ενέργειας, πρόεδρος του Σοσιαλδη -μοκρατικού Κόμματος Γερμανίας, Sigmar Gabriel (SPD) εισέρχεται "γυμνός" στο ειδικό δωμάτιο ανάγνωσης εγγράφων που αφορούν τη Διατλαντική Συμφωνία μεταξύ ΕΕ - ΗΠΑ την γνωστή ως TTIP 28/01/2016. "Γυμνός" = Δεν κρατάει τίποτα... μόνο να διαβάσει μπορεί σε αυτό το δωμάτιο, ούτε να κρατήσει σημειώσεις, ούτε να φωτογραφίσει, ούτε να πάρει αντίγραφα...ΠΗΓΗ ΕΔΩ".

Το blog και οι αναρτήσεις δεν έχουν σχέση με τη Σοσιαλδημοκρατία, ιδιαίτερα δεν έχουν καμία σχέση με τα κόμματα στην Ελλάδα που εμφανίζονται ως ΣΔ. Ωστόσο το άρθρο του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ/Sigmar Gabriel Αντικαγκελάριου και Προέδρου του SPD στη Γερμανία εκτιμούμε ότι έχει ενδιαφέρον, για αυτό και το αναρτούμε.

ΠΗΓΗ ΑΠΕ - ΕΔΩ.

------------------

του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ *

Στις μέρες μας γίνεται πολύς λόγος για μια δοκιμασία που μπορεί να οδηγήσει την ΕΕ σε διάσπαση. Αμφιβάλλω όμως αν είναι σκόπιμο να προοιωνιζόμαστε τέτοια σενάρια διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που πραγματικά πρέπει να συζητήσουμε είναι ότι η Ευρώπη μπορεί να αντιμετωπίσει με επιτυχία τη δοκιμασία αυτή.

Κινητοποιούμε δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων στο πλαίσιο πακέτων διάσωσης για τη σταθεροποίηση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, αδυνατούμε όμως να βελτιώσουμε την πραγματική οικονομική και κοινωνική κατάσταση των ανθρώπων στις χώρες που λαμβάνουν τη βοήθεια. Αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβουν οι πολίτες αμφότερων των πλευρών, γι' αυτό αυξάνεται η δυσαρέσκεια για τα ευρωπαϊκά πακέτα διάσωσης τόσο στην πλευρά των χορηγών όσο και των αποδεκτών τους. Εάν δεν αλλάξουμε την πολιτική αυτή, το αποτέλεσμα θα είναι η ταχύτερη κατάρρευση της Ευρώπης αντί της ενίσχυσης της ανάπτυξης και της απασχόλησης στις χώρες που χρειάζονται στήριξη. 

Επομένως ήταν σωστό και σκόπιμο να συνδέσουμε τη δέσμευσή μας για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ με τον σαφή επαναπροσανατολισμό του προγράμματος διάσωσης το καλοκαίρι του 2015. Έτσι δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στις επενδύσεις, την ανάπτυξη και την πιο δίκαιη κατανομή των βαρών. Το πρόγραμμα δεν προβλέπει μόνο τη συνέχιση της εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας, αλλά αναγνωρίζει επίσης ότι μια χώρα που διανύει περίοδο βαθιάς ύφεσης θα αναγκαστεί να γονατίσει αν τεθούν μη ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Η προσαρμογή των στόχων λιτότητας σε αυτό που είναι πραγματικά εφικτό είναι σημαντική και θα πρέπει να συνεχιστεί. Πρέπει να εξακολουθήσουμε να προσπαθούμε να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο μεταξύ του αβάσταχτα υψηλού χρέους του παρελθόντος και της ύφεσης. Αν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει να ακολουθεί σοβαρά τη μεταρρυθμιστική πορεία θα πρέπει να βρούμε τρόπους για την περαιτέρω μείωση του ελληνικού χρέους. Είτε το ονομάσουμε «κούρεμα» είτε εφεύρουμε έναν διαφορετικό χαρακτηρισμό, το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μια ελάφρυνση χρέους, π.χ. μέσω επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής ή μείωσης των επιτοκίων.

Διότι οι συνεχιζόμενες περικοπές των εισοδημάτων δεν πρόκειται να οδηγήσουν τη χώρα σε πορεία ανάπτυξης, αλλά αντίθετα θα επιφέρουν κοινωνικές αναταραχές και ακυβερνησία. Ενόψει αυτής της κατάστασης, οι παραινέσεις που απευθύνει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε εβδομαδιαία βάση προς την Ελλάδα να εντείνει τις προσπάθειές της για τη διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ ακούγονται σχεδόν κυνικές.

Χρειαζόμαστε μια πιο ειλικρινή και έντιμη συζήτηση. Ο αποκλεισμός ενός κράτους μέλους από τον χώρο Σένγκεν ή η λήψη μέτρων για την de facto απομόνωσή του -όπως προτείνεται σήμερα για την Ελλάδα από συντηρητικούς κύκλους που προκρίνουν την ανέγερση φράχτη στα σύνορα με την ΠΓΔΜ - δεν είναι παρά απατηλές λύσεις που δηλητηριάζουν τη συζήτηση στην Ευρώπη. Δεν μπορεί κανείς έτσι απλά να επανακαθορίσει τα εξωτερικά όρια της Ευρώπης και μάλιστα ερήμην των θιγόμενων χωρών. Αντιθέτως, οφείλουμε να εργαστούμε εντατικά για την εφαρμογή των αποφάσεων που λάβαμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να ενισχύσουμε πάλι την εμπιστοσύνη μεταξύ των χωρών μας: χρειαζόμαστε λοιπόν πλήρη καταγραφή, επαρκείς δυνατότητες στέγασης και συντεταγμένη κατανομή των προσφύγων.

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική μας για τους πρόσφυγες. Στην κρίση του ευρώ καταφέραμε - παρά τα προβλήματα - να αποσοβήσουμε τον κίνδυνο για την επιβίωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αυτό κατέστη εφικτό γιατί αντιληφθήκαμε την κρίση του ευρώ ως ευρωπαϊκή πρόκληση και επιδιώξαμε να δώσουμε ευρωπαϊκές απαντήσεις αντί να υποπέσουμε στον πειρασμό να ακολουθήσουμε μεμονωμένες εθνικές προσεγγίσεις. Μια τέτοια προσπάθεια για ευρωπαϊκή λύση είναι που λείπει στην προσφυγική και μεταναστευτική κρίση. Δημιουργήσαμε ταμεία με δισεκατομμύρια ευρώ για τη διάσωση των τραπεζών. Δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο για τη διάσωση των ανθρώπων; Χρειαζόμαστε μια ανανέωση της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης που θα συνδυάζει δυο ζητούμενα: την οικονομική ανάκαμψη της ΕΕ και την προθυμία όλων των κρατών μελών να μοιραστούν τα βάρη και να επιδείξουν αλληλεγγύη. Την καταπολέμηση της υπερβολικά υψηλής ανεργίας και μια κοινή πολιτική για το άσυλο και τους πρόσφυγες. Όσο η Γερμανία ζητά περισσότερη αλληλεγγύη στη φιλοξενία των προσφύγων, χωρίς όμως να είναι διατεθειμένη να επενδύσει περισσότερο στην ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρώπη, δεν θα μας βοηθήσει κανένας. Μόνο τα δυο αυτά ζητούμενα μαζί θα μας βγάλουν από το πολιτικό αδιέξοδο.

Το προοίμιο των συνθηκών της Ρώμης αναφέρεται σε μια ευρωπαϊκή ενοποίηση που θα αποσκοπεί στην «όλο και πιο στενή ένωση» μεταξύ των κρατών μελών. Η επιδίωξη της όλο και πιο στενής ένωσης μεταξύ των λαών της Ευρώπης σήμερα τίθεται υπό αμφισβήτηση. Με τις εκατέρωθεν μομφές και νουθεσίες όμως δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Είναι σημαντικό και αναγκαίο να θυμόμαστε τις ιστορικές εμπειρίες και τις επιτυχίες που είχε η Ευρώπη ενεργώντας από κοινού. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Αυτό που χρειαζόμαστε στην ουσία είναι μια πολιτική η οποία θα δείχνει στους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους ότι η αλληλεγγύη και η συνοχή είναι προς όφελος όλων. Στο πλαίσιο αυτό δεν πρέπει να λησμονούμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του σεβασμού μεταξύ των εθνών της Ευρώπης. Πρέπει λοιπόν να επιστρέψουμε στο παράδειγμα των πρωτεργατών της Ευρώπης και να εξασκηθούμε στην τέχνη της εξισορρόπησης των συμφερόντων.

Στην Ευρώπη πρέπει να γίνεται λιγότερος λόγος για την αποτυχία και περισσότερος για την επιτυχία, διότι εξακολουθεί να αποτελεί μια συναρπαστική ιδέα συμβίωσης ανθρώπων και λαών. Η ευρωπαϊκή ιδέα θέτει το κοινό καλό πάνω από το ατομικό συμφέρον, την πολιτισμική ποικιλομορφία πάνω από την υποχρεωτική προσαρμογή, την ποιότητα ζωής πάνω από τη συγκέντρωση πλούτου, τη βιώσιμη ανάπτυξη πάνω από την αλόγιστη εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης. Κυρίως όμως η ευρωπαϊκή ιδέα θέτει τη συνεργασία πάνω από τη μονομερή άσκηση εξουσίας. Η σοσιαλδημοκρατία τάσσεται με όλες τις πολιτικές της δυνάμεις υπέρ της προσπάθειας να προσφέρουμε σε αυτή τη μεγαλειώδη ιδέα μια καλή προοπτική για το μέλλον. Κι αυτό διότι αυτή η ιδέα αντανακλά εμάς τους ίδιους και τις θεμελιώδεις αξίες μας.

Το πλήρες κείμενο του άρθρου του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, το οποίο παραχώρησε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ το προσκείμενο στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) Ίδρυμα Φρίντριχ Έμπερτ - Παράρτημα Αθήνας, εδώ.

* Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ είναι Αντικαγκελάριος της γερμανικής κυβέρνησης, Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας και πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας.

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Ιδέες και Απόψεις» του ΑΠΕ- ΜΠΕ δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του πρακτορείου.

Τέλης Τύμπας: Ένας χρόνος "πρώτη φορά οικολογία

Ένας χρόνος "πρώτη φορά οικολογία

Τέλης Τύμπας

Η οικολογία έπρεπε να γίνει σημαία της αριστεράς στις διεθνείς διαπραγματεύσεις της, διαβατήριο αξιοπιστίας και βάση συμμαχιών με τα ευρύτερα στρώματα των Ευρωπαίων πολιτών που δεν είναι αριστεροί αλλά κοπιάζουν για ακόμη πιο πράσινες συγκοινωνίες και ενέργεια, υγιεινή-βιολογική διατροφή, αποφασιστική μείωση σκουπιδιών και ρύπων. Αντί όλες οι φωνές της κυβέρνησης να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία για να μιλήσουν για μια χώρα που θέλει να αξιοποιήσει την κρίση για να γίνει η πιο πράσινη στην Ευρώπη, ένας παρωχημένος-αναξιόπιστος λόγος περί ανάπτυξης. Αντί για προσκλήσεις για πραγματική βοήθεια στις πράσινες πρωτοπορίες της Ευρώπης, επισκέψεις για εικονική βοήθεια στην οπισθοδρομική οικολογικά Ρωσία και Κίνα.

Στο κομβικό πεδίο της ενέργειας συνεχίστηκε τον χρόνο αυτό η αντι-οικολογική (και γι αυτό και αντι-αριστερή) πολιτική της υποστήριξης στην προοπτική εξορύξεων τυχόν κοιτασμάτων πετρελαίου και στην διεκδίκηση διέλευσης από την Ελλάδα ενεργειακών αγωγών (π.χ. αερίου), αναπαράχθηκε η εξάρτηση από τον λιγνίτη χωρίς να διατυπωθεί ένας σκελετός τουλάχιστον ιεραρχημένου σχεδίου προς ανανεώσιμη ενέργεια. Σχεδίου που θα δέσμευε με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στην αποφασιστική στροφή στις πηγές ενέργειας που ταιριάζουν στη γεωγραφία της χώρας (αέρας και ήλιος), με βάση μικρές και αποκεντρωμένες διατάξεις που θα κατασκευάζονται και θα συντηρούνται με εγχώρια τεχνογνωσία, με έμφαση στην μικρή ιδιωτική και συνεταιριστική-κοινοτική-δημοτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής ενέργειας. Το ίδιο και στο πεδίο της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας αλλά και του τουρισμού που αναδεικνύει το φυσικό περιβάλλον και προσαρμόζεται σε αυτό. Με το περιβάλλον σε γενική εκποίηση μέσω θεσμών όπως το ΤΑΙΠΕΔ κι όχι περιουσία αδιαπραγμάτευτη, με την ανάδειξη της προστασίας του στο επίκεντρο ενός σχεδίου ανάπτυξης. Οι πολλές, ποιοτικές και μόνιμες θέσεις εργασίας που αντιστοιχούν στην υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου, θέσεις στην περιφέρεια που θα θέσουν τη βάση για άρση της τρομακτικής συγκέντρωσης πληθυσμού σε δύο μεγάλα αστικά κέντρα, δεν προβλήθηκαν ποτέ ως η κρίσιμη μεταβλητή για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για την απεξάρτηση από τις εισαγωγές ολοένα και πιο υποβαθμισμένων τροφίμων και άλλων προϊόντων. Κι έτσι έλλειψε τραγικά αυτό που θα μπορούσε να εμπνεύσει τη νέα γενιά, ένα σχέδιο λιτού αλλά αξιοπρεπούς βίου που θα άξιζε δίκαια κατανεμημένες θυσίες ενώ ταυτόχρονα θα συνέβαλε στην προώθηση του οράματος ενός πλανήτη που πρέπει και μπορεί να σωθεί από τον αποδεδειγμένα περιβαλλοντοκτόνο καπιταλισμό, για να κατοικηθεί από κοινωνίες δικαιοσύνης.

Ο ένας χρόνος ‘πρώτη φορά αριστερά’ ήταν ταυτόχρονα και ένας χρόνος ‘πρώτη φορά οικολογία’. Το ότι αυτό αγνοείται παντελώς στη δημόσια συζήτηση για τον πολιτικό απολογισμό του χρόνου που ακολούθησε τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 είναι ενδεικτικό μια απουσίας με δύο διαστάσεις: η οικολογία δεν διεκδίκησε να επηρεάσει μια κυβέρνηση που ψηφίστηκε ως αριστερή ενώ μια κυβέρνηση που ψηφίστηκε ως αριστερή δεν διεκδίκησε να επηρεαστεί από την οικολογία. Ο οικολογικός μετασχηματισμός της παραγωγής δεν θεωρήθηκε προϋπόθεση της εξόδου από την κρίση. Η υπόθεση ότι η οικολογία είναι πολυτέλεια αναπαράχθηκε σιωπηλά από τις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Κυβερνήσεις που, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ήταν και των συνεργαζόμενων Οικολόγων-Πρασίνων. Το δράμα της οικολογίας ήταν ίσως πιο καθολικό από αυτό της αριστεράς τον χρόνο που πέρασε καθώς μετά το Τρίτο Μνημόνιο υπάρχει τουλάχιστον αντιπαράθεση ως προς το αν η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αριστερή. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται να συζητήσει τις συνέπειες του Τρίτου Μνημονίου στην οικολογία.

*Ο Τέλης Τύμπας είναι Μέλος ΔΕΠ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδικότητα στην διδασκαλία και την έρευνα της ιστορίας και της κοινωνιολογίας της υπολογιστικής τεχνολογίας και των τεχνολογικών δικτύων

ΠΗΓΕΣ ECOLOGIST.GR | APLOTARIA