Κλικάρετε ΕΔΩ.
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011
23 Φεβρουαρίου 1943, ιδρύθηκε η ΕΠΟΝ, "Καμαρωτά - Χαρούμενα τα νιάτα..." έδωσαν τον αγώνα της Εθνικής Αντίστασης/
Πέτρος Ανταίος: πως ιδρύσαμε την ΕΠΟΝ

Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία
Το θάρρος, την ορμή, τη λεβεντιά,
Πετάμε στον αγώνα, στη θυσία
Για την Ελλάδα, για τη λευτεριά.
Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα
σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός,
φλόγα, ζωή και θέληση γεμάτα
κι είναι το πέρασμά τους όλο φως.
Τα νιάτα είμαστε μεις, της γης η ελπίδα,
άλλοι του π' αντίκρυ μας θα σταθεί,
μελίσσι από τη κάθε μια πατρίδα,
κινάμε να λυτρώσουμε τη γη.
Για μια ζωή ελεύθερη κι' ωραία,
απλώνουμε της νιότης τα φτερά,
μια πλάση ονειρευτή, μια πλάση νέα
τα μπράτσα μας να χτίσουν τα γερά.
Στο φράκτη της σκλαβιάς το πέρασμά μας
μια καταλύτρα θάν' νεροσυρμή, το δίκηο,
η λευτεριά για σύνθημά μας
ποιος θα μας αντικόψει την ορμή;
Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα, κλπ.
Των ταπεινών τον πόνο και την θλίψη
του σκλάβου τη βαθειά την οιμωγή,
από τη γη μας θέλουμε να λείψει
για να γένει χιλιόμορφη η ζωή.
Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα, κλπ.
(Ο ύμνος της ΕΠΟΝ γράφτηκε το '43 σε στίχους Σοφίας Μαυροειδή - Παπαδάκη και μουσική του Αλέκου Ξένου. Αργότερα μελοποιήθηκε και τραγουδήθηκε αλλιώτικα σε κάθε περιοχή. Στην Αθήνα η μουσική ήταν του Φοίβου Ανωγειανάκη)
Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011
Όχι δεν δίνει το ECOLEFT γραμμή στον ΣΥΝ και στο Τσίπρα...
Κυριακή πρωί - πρωί πήρε τηλ. ένας φίλος επισκέπτης του blog ECOLEFT και μου λέει:- Ρε συ δίνεις γραμμή στο ΣΥΝ και στον Τσίπρα;
* Εγώ με ποια ιδιότητα και γιατί το λές αυτό, τον ρωτάω.
- Στο ΒΗΜΑ της Κυριακής έχει δώσει συνέντευξη ο Τσίπρας που λέει "πρέπει να ξεμπερδεύουμε με το μνημόνιο", μου απαντάει και συνεχίζει "στην ανάρτηση της Πέμπτης 15/2 έγραφες "Τι απομένει για να εξασφαλίσουμε την ακεραιότητα της χώρας μας? – Την άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο, μια φιλολαϊκή – πατριωτική κυβέρνηση, και σίγουρα να αποφασίσουμε ότι για μια αρκετά μεγάλη περίοδο θα ζήσουμε δύσκολα με αλληλεγγύη ο ένας για τον άλλον."
* Ε, και λοιπόν; τον ρώτησα και συνέχισα, Δεν έγραψα κάτι το αριστερό, επαναστατικό.... η απλή λογική αυτό λέει ΝΑ ΑΠΕΜΠΛΑΚΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ο Τσίπρας ως νεώτερος το διατυπώνει διαφορετικά, "να ξεμπερδεύουμε με το μνημόνιο". Μόνο που εγώ συνεχίζω ότι η μεταμνημονιακή περίδος θα είναι "μεγάλη και πως θα ζήσουμε δύσκολα χρόνια, αλλά αξίζει τον κόπο".
ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ (όχι οικονομίας που έγραφε στα ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΑ ο Γιάννης Νεγερπόντης)
Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
Μη γελάς - μη γελάς - κινδυνεύει η Ελλάς από τους "προστάτες" της....
Η υποκρισία ξεπερνάει κάθε όριο… Ξεσπάθωσαν οι κυβερνητικοί ενάντια στους «τρόες» για ποιο λόγο άραγε?
Όταν πάμε ως ιδιώτες, ως καταστηματάρχες ή με όποια ιδιότητα να πάρουμε ένα δάνειο τι μας ζητάει η τράπεζα; - Μας ρωτάει αν έχουμε κάποιο ακίνητο να βάλουμε ενέχυρο, αυτό μας ζητάει.
Αυτό έκανε και η κυβέρνηση της Ελλάδας. Απευθύνθηκε στους «τρόες» και αυτοί έκαναν το προφανές, για να εξασφαλίσουν τα κεφάλαιά τους. Ζήτησαν εγγύηση, απαίτησαν ενέχυρο από την κυβέρνηση, όπως ζητάνε οι τράπεζες από εμάς, η κυβέρνηση έβαλε ενέχυρο τα μνημεία – τους ελεύθερους χώρους – τις παραλίες και τα βουνά, εμείς βάζουμε ενέχυρο στη τράπεζα το χωραφάκι που μας έγραψε η γιαγιά μας στο χωριό. Καμία διαφορά…
Τι απομένει για να εξασφαλίσουμε την ακεραιότητα της χώρας μας? – Την άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο, μια φιλολαϊκή – πατριωτική κυβέρνηση, και σίγουρα να αποφασίσουμε ότι για μια αρκετά μεγάλη περίοδο θα ζήσουμε δύσκολα με αλληλεγγύη ο ένας για τον άλλον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Παραδέχτηκαν το πωλητήριοΣάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
Ε! "ΟΧΙ δεν πουλάμε" / Τέρμα στην υποκρισία της κυβέρνησης
"ΟΧΙ δεν πουλάμε""Αδέρφια" της κυβέρνησης απεμπλοκή από το μνημόνιο - αυτή είναι η λύση - και όχι κριτική ως "άστοχες δηλώσεις των ανωτέρω κυρίων".
ΕΜΕΙΣ λέγαμε και λέμε "ΟΧΙ δεν πουλάμε" - ΕΣΕΙΣ έχετε ήδη υποθηκεύσει το έδαφος και της δημόσιο πολούτο της χώρας και το μέλλον των παιδιών μας.
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Ο ΣΤΑΘΗΣ "Ναυτίλος" γράφει για το ντόμπερμαν της ενημέρωσης...
Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια. Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ. Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους........................................... Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...Η "πλοήγηση" του Ναυτίλου ΕΔΩ.
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Η Εγκατάσταση Κεραιών Κινητής Τηλεφωνίας έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις

ΤΩΝ 'ΚΕΦΑΛΙΩΝ' ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Αναδημοσίευση από τον "Μαύρο καπιταλισμό" - Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ.
Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011
Κώστας Δουζίνας + Σλάβοϊ Ζίζεκ:H Aριστερά, τα κινήματα, το κράτος και η κρίση
Σλάβοϊ Ζίζεκ:Ας δούμε το παράδειγμα του Πόρτο Αλέγκρε, που είναι η μετεξέλιξη και ανάπτυξη του Σιάτλ. Αυτό που με σόκαρε είναι η απόλυτη –το τονίζω, απόλυτη– έλλειψη σοβαρού εναλλακτικού προγράμματος· όπως ξέρετε, όταν υπάρχει κενό ο εχθρός βρίσκει τον τρόπο να το καλύψει. Ο φίλος μου Μάικλ Χάρτ, ο οποίος συμμετείχε στο Πόρτο Αλέγκρε όλα τα χρόνια, μου είπε ένα καταπληκτικό ανέκδοτο. Την πρώτη χρονιά υπήρχε άμεση δημοκρατία, όλοι παίρναν το λόγο και όλοι συνεργάζονταν. Την επόμενη χρονιά συνέβη κάτι παράξενο. Ξαφνικά, στο κέντρο του Πόρτο Αλέγκρε υπήρξε μια ζώνη VIP και γύρω γύρω αστυνομία που την προστάτευε. Κι όταν ο Μάικλ μου είπε «ήταν υπέροχα, υπήρχε πλουραλισμός, και όχι λενινιστικές πρακτικές οργάνωσης», του απάντησα: «Φυσικά, γιατί απλώς διαμαρτυρόσασταν. Τη στιγμή που θα πλησιάσετε έστω και ελάχιστα την εξουσία, αναρωτιέμαι τι θα συμβεί, γιατί δεν είναι δυνατόν να κυβερνήσετε όταν όλοι παίρνουν τον λόγο».
Κώστας Δουζίνας:
Γι’ αυτό θεωρώ ότι υπάρχει μια δομική δυσκολία στη βάση του ευρωπαϊκού σχεδίου, που πλέον περιλαμβάνει και το σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ε.Ε. δεν έχει απλώς δημοκρατικό έλλειμμα, αλλά πλήρη έλλειψη δημοκρατίας. Σιγά-σιγά αφήσαμε την ιδέα της Ευρώπης, του οικουμενικού, που δεν σημαίνει μόνο μια συγκεκριμένη διαδικασία και επιστημονική εφαρμογή κανόνων κ.ο.κ. αλλά και συμμετοχή σ’ όλα τα επίπεδα. Η κυριαρχία στηρίζεται στην πολιτική και οικονομική επιβολή των λίγων στους πολλούς και τη συνεχή διαμάχη, διαφωνία, ακόμα και σύγκρουση: αυτή είναι η ουσία της δημοκρατίας. Υπάρχουν κοινωνικές και ταξικές διαμάχες και διαμέσου της δημοκρατίας κατασιγάζει η διαμάχη αυτή για κάποιο χρονικό διάστημα, γίνονται συμβιβασμοί, δίνονται δικαιώματα και προνόμια, και ύστερα η σύγκρουση επανέρχεται. Αντίθετα, η εργαλειοποίηση του Λόγου και η «φυσικοποίηση» της οικονομίας οδηγούν στην απίσχνανση της δημοκρατίας. Υποστηρίζουν λοιπόν οι εξπέρ και οι ανόητοι κονδυλοφόροι τους ότι η κοινωνική διαμάχη και η σύγκρουση τελείωσαν ή είναι περιθωριακές, στα άκρα και στις «ακροπόλεις» με άλλα λόγια, και μέσω της πραγμάτωσης του τεχνολογικού λόγου θα απαλλαγούμε από αυτές.
Περισσότερα στα ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010
Η αποανάπτυξη κερδίζει έδαφος μέσα στην ύφεση - Μειοψηφίες της ουτοπίας
Για την αποανάπτυξη έχουμε μόνιμα στη δεξιά στήλη του ECOLEFT το βιβλίο "Το στοίχημα της αποανάπτυξης" του Σερζ Λατούς.Στις 5/1/2001, όπως βλέπετε και στην αφίσα, διοργανώνεται μια εκδήλωση με το θέμα της ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. Εκτιμούμε ότι οι λίγοι αναγνώστες/ επισκέπτες του blog μπορεί να τους ενδιαφέρει.
Όμως όσοι δεν θα μπορέσουν να πάρουν μέρος στην εκδήλωση μπορούν να διαβάσουν το παρακάτω άρθρο, ή ακόμα να μας στείλουν mail ή να κάνουν σχόλιο για να τους στείλουμε κείμενα του εισηγητή Γ.Καλλή (καθηγητή στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης).

...Όσο προχωράει η οικολογική κρίση, επιβάλλεται σιγά σιγά η ανάγκη να ορίσουμε την ανθρώπινη πρόοδο με διαφορετικό τρόπο, και όχι με βάση τον παραγωγισμό και την τυφλή εμπιστοσύνη στα άλματα της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Στη Γαλλία, οι διανοούμενοι και οι ακτιβιστές που αγωνίζονται για την αποανάπτυξη, για έναν τρόπο ζωής απλούστερο και για μια ζωή με νόημα, βλέπουν να αυξάνεται το ακροατήριό τους, όχι μόνο στα κόμματα της αντινεοφιλελεύθερης αριστεράς, αλλά και στο ευρύ κοινό. Όμως, αντιπροσωπεύουν πολύ διαφορετικές πολιτικές και φιλοσοφικές απόψεις.
Θα έπρεπε να δει κανείς το εμβρόντητο ύφος του Γάλλου πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν όταν, στις 14 Οκτωβρίου του 2008, ο Υβ Κοσέ (μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του οικολογικού χώρου) υπερασπίστηκε από το βήμα της Βουλής τις ιδέες της αποανάπτυξης. Κάνοντας τη διάγνωση ότι « πρόκειται για μια ανθρωπολογική κρίση », ο Πράσινος βουλευτής του Παρισιού, υπό τα γιουχαΐσματα της δεξιάς, δήλωσε ότι « στο εξής, η προσπάθεια για μεγαλύτερη οικονομική μεγέθυνση είναι αντιοικονομική, αντικοινωνική και αντιοικολογική ». Βέβαια, η έκκλησή του για την « κοινωνία της λιτότητας » δεν είχε την παραμικρή πιθανότητα να υιοθετηθεί από τους βουλευτές. Ωστόσο, η προκλητική ιδέα της αποανάπτυξης είχε ήδη κάνει δυναμική εμφάνιση στον διάλογο.
Η οικονομική ύφεση είχε βάλει το χεράκι της. Φυσικά, όπως τόνισε ο Κοσέ -ο μοναδικός γνωστός Γάλλος πολιτικός που ενστερνίζεται αυτήν την ιδέα- « η αποανάπτυξη δεν έχει την παραμικρή σχέση με την απλή αριθμητική αντιστροφή της οικονομικής μεγέθυνσης »...Ολόκληρο το άρθρο στη Le Monde diplomatique ΕΔΩ.


