Γιούτα Ντίτφουρτ "Ζήσε άγρια και επικίνδυνα - Οι προοπτικές μιας ριζοσπαστικής Οικολογίας" | Jutta Ditfurth "Lebe wild und gefährlich - radikalökologische Perspektiven"

Το βιβλίο γράφτηκε το 1991, μεταφράστηκε στα Ελληνικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΣΤΑΧΥ το 1992. Η συγγραφέας Γιούτα Ντίτφουρτ/ Jutta Ditfurth  έγραψε το βιβλίο όταν αποχώρησε από το κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας μετά τη δεξιά στροφή τους και την προσαρμογή τους στον καπιταλισμό και το νεοφιλελευθερισμό.

Είκοσι τρία χρόνια μετά η εισαγωγή που έχει γράψει για την Ελληνική έκδοση εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερη αξία. Η τελευταία παράγραφος της εισαγωγής η Γιούτα Ντίτφουρτ γράφει "Η Αριστερά δεν έχει μέλλον παρά μόνο αν καταλάβει πως ο φεμινισμός και η οικολογία δεν είναι δευτερεύουσες αντιθέσεις, αλλά κεντρικά συστατικά στοιχεία της σημερινής και της μελλοντικής αριστερής πολιτικής".

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το απόσπασμα αυτό "Ζω σε μια χώρα γεμάτη ρατσισμό, μίσος κατά των ξένων, εχθρότητα απέναντι στην ιστορία, άρνηση γνώσης και κυνισμό αντί για διεθνιστική αλληλεγγύη."

Το βιβλίο "Ζήσε άγρια και επικίνδυνα -  Οι προοπτικές μιας ριζοσπαστικής Οικολογίας" δεν είναι διαθέσιμο στο εμπόριο. Η φωτογραφία του εξωφύλλου στην πρώτη είναι από τη Γερμανική έκδοση και η δεύτερη φωτογραφία είναι από την ελληνική εξαντλημένη έκδοση.

Δύο ακόμα βιβλία της Γιούτα Ντίτφουρτ  έχουν κυκλοφορήσει στη χώρα μας:

1. Τα παιδιά της Μπλαβάτσκυ, 1996 [ΕΔΩ]
2. Ουλρίκε Μάινχοφ (βιογραφία), 2012 [ΕΔΩ] 

Δημοκρατία της Κόστα Ρίκα/ Republica De Costa Rica

Το εθνόσημο της Κόστα Ρίκα θεωρείται από τα πιο εντυπωσιακά. Βουνό - Θάλασσα -  Ήλιος -  Ταξίδια. 

Με αφορμή τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Ελλάδας και της Κόστα Ρίκα δημοσιεύτηκαν διάφορα άρθρα για τη χώρα αυτή.

Εμείς επιλέξαμε τρία.... Διαβάστε ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ

Πληροφορίες για την Κόστα Ρίκα στο WIKIPEDIA  μεταξύ των άλλων μαθαίνουμε ότι δεν διαθέτει στρατό και πως είναι φορολογικός παράδεισος, προφανώς για το διεθνές κεφάλαιο. 

Μαριλένα Ιατρίδου, Ελένη Πορτάλιου [ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ “ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”]

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”

των  Μαριλένας Ιατρίδου και  Ελένης Πορτάλιου

Το σχέδιο νόμου για την «οριοθέτηση, διαχείριση» και κατ’ ευφημισμόν «προστασία αιγιαλού και παραλίας», που έχει συναντήσει τη γενική ελληνική και διεθνή κατακραυγή, οδηγεί σε μη αναστρέψιμη καταστροφή το παράλιο, παραλίμνιο και παραποτάμιο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της χώρας, καθώς αίρει την κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, επιτρέποντας επεμβάσεις στο ανεπανάληπτο και πολύμορφο ελληνικό τοπίο, με την ιδιαίτερη ταυτότητα της βιοποικιλότητας, της εναλλαγής και της μικροκλίμακας.

Το σχέδιο νόμου καταργεί την απρόσκοπτη κοινωνική πρόσβαση στις περιοχές που αναφέρεται και οι οποίες αποτελούν δημόσια κτήση, δηλαδή κοινόχρηστα αγαθά, προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες. Καταργεί, δηλαδή, ένα τρόπο κοινωνικής συμβίωσης/συλλογικής αναψυχής, που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου και αφορά τα εκατομμύρια κατοίκων της χώρας.

Το σχέδιο νόμου παραδίδει στο ιδιωτικό κεφάλαιο προς εκμετάλλευση ένα φυσικό και πολιτισμικό πόρο ανυπολόγιστης αξίας, καθώς αυτός φέρει ιδιαίτερα, μοναδικά χαρακτηριστικά, που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει στη θεσμοθέτηση περιοχών ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Με την επιτρεπόμενη εντατική εκμετάλλευση, οι παράλιες, παραλίμνιες και παραποτάμιες ζώνες πρόκειται ν’ αλλοιωθούν ως προς το φυσικό τους ανάγλυφο και να δομηθούν, οδηγώντας σε απρόσωπα και καταρρέοντα πρότυπα τουριστικής ανάπτυξης, μαζικού, all inclusive, τουρισμού (Τυνησία, Ισπανία) και σε φούσκα ακινήτων, δηλαδή σε πληθωρισμό εγκαταστάσεων διαμονής και αναψυχής.

Το σχέδιο νόμου έχει συνταχθεί κατά παράβαση των άρθρων 24 και 5 του Συντάγματος και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας για την προστασία των ακτών και του τοπίου, όπως είναι η σύμβαση της Βαρκελώνης , η οποία ισχύει ανεξαρτήτως αν έχει κυρωθεί με νόμο, και απαγορεύει τη δόμηση εντός 100 μ. παράλιας ζώνης.

Τίθεται το ερώτημα : γιατί χρειάζεται ένας νέος νόμος, όταν ο ισχύων 2971/2001 μπορεί να προστατεύει οριακά, με ορισμένες αναγκαίες προσθήκες, τον αιγιαλό και την παραλία, εφ’ όσον βέβαια εφαρμόζεται. Όπως γνωρίζουμε, όμως, η οικοδομική αυθαιρεσία, είναι εκτεταμένη και συνίσταται σε ιδιωτικά αυθαίρετα πάσης φύσεως και μεγέθους, σε κατάληψη από επιχειρηματίες τουρισμού και αναψυχής κοινοχρήστων ακτών, σε ιδιωτικές περιφράξεις παραλιών, σε νυχτερινά διασκεδαστήρια πάνω στο κύμα, σε ρύπανση υδάτινων πόρων και καταστροφή οικοσυστημάτων, κ.λπ.

Προάγγελος καταστροφικών «επενδύσεων» μαμούθ, στις οποίες η σημερινή κυβέρνηση ομνύει και τις προωθεί με το σχέδιο νόμου και τις Στρατηγικές Επενδύσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπήρξαν οι ΠΟΤΑ (Πρότυπη Οργανωμένη Τουριστική Ανάπτυξη) στην Πύλο και στα Ιαματικά Λουτρά Κυλλήνης. Στην Πύλο ιδιωτικοποιήθηκαν τεράστιες εκτάσεις,  δημιουργήθηκε μια ισομεγέθης με την πόλη κλειστή τουριστική πόλη και επλήγη ο τοπικός τουρισμός μικρής κλίμακας , ο οποίος πρέπει, επίσης, να αναπτύσσεται τηρώντας όλους τους περιβαλλοντικούς και άλλους κανόνες προστασίας.

Ο ισχύων, λοιπόν, νόμος τροποποιείται όχι για να καλυφθούν υπαρκτά κενά αλλά για να εισαχθούν δυσμενέστερες διατάξεις που επιτρέπουν μαζική κερδοσκοπική εκμετάλλευση και αποκλειστική εκμίσθωση της δημόσιας κτήσης από επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό των κινήτρων προώθησης του νομοσχεδίου ότι το εισάγει ο υπουργός Οικονομικών, ενώ αυτό πραγματεύεται θέματα που αφορούν κατά κύριο λόγο το ΥΠΕΚΑ.

Οι παραπάνω γενικές διαπιστώσεις συγκεκριμενοποιούνται στα αντίστοιχα άρθρα του σχεδίου νόμου που εξετάζονται στη συνέχεια.

ΑΡΘΡΟ 2 «Κυριότητα  και προορισμός αιγιαλού, παραλίας, παλαιού αιγιαλού, όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης»

Με μικρές φραστικές αλλαγές στις γενικές αρχές του ισχύοντος νόμου αφαιρείται η κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, που αποτελεί βασικό στόχο της δημόσιας διαχείρισης, με ελάχιστες, για πολύ ειδικούς λόγους, εξαιρέσεις.

Επίσης, το άρθρο 2, εξαιρεί από τον ορισμό όχθεων και παρόχθιων ζωνών μεγάλο αριθμό λιμνών και ποταμών της χώρας, μικρότερης έκτασης και όχι μόνο. Στις εξαιρέσεις του άρθρου 2 αναφέρονται περιπτώσεις οι οποίες απορρέουν από σχετική υποχρέωση διεθνών συμβάσεων. Πρόκειται για τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας.

ΑΡΘΡΟ 6 «Υποχρεωτική χάραξη παραλίας»

Είναι απαράμιλλη η σπουδή με την οποία αντιμετωπίζεται «η έκδοση άδειας για την εκτέλεση εργασιών κατασκευής λιμενικών, βιομηχανικών και τουριστικών ή ιδιωτικών εν γένει έργων» ώστε, αν αυτή δεν έχει εκδοθεί εντός 2 μηνών, να θεωρείται αυτοδίκαια «η ύπαρξη ζώνης παραλίας πλάτους 10μ.». Δεδομένης της ισχύουσας γραφειοκρατίας και της υποβάθμισης ή ανυπαρξίας αρμόδιων υπηρεσιών, η παραλιακή ζώνη θα περιοριστεί σε πολλές περιπτώσεις στα 10μ.

ΑΡΘΡΑ 10,11,12 ΚΑΙ 13 ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Εδώ περιλαμβάνονται τα επικίνδυνα επίμαχα σημεία - στόχοι της κυβερνητικής πολιτικής

ΑΡΘΡΟ 10 «Γενικές ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις»

Στο άρθρο 10 «επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης αιγιαλού, κοινόχρηστης παραλίας, όχθης, κοινόχρηστης παρόχθιας ζώνης, πυθμένα και υδάτινου τμήματος θάλασσας και ποταμού με σκοπό την οικονομική τους αξιοποίηση και την εκτέλεση έργων, σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις των άρθρων 11,12,13. Η πρόσβαση του κοινού στις παραχωρούμενες εκτάσεις δεν είναι δεδομένη αλλά παρέχεται κατόπιν στάθμισης συμφερόντων». Αδιανόητο είναι, παρότι περιέχεται στο σχέδιο νόμου, το ότι στις παραχωρούμενες εκτάσεις μπορεί να περιλαμβάνονται «κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα, με σύμφωνη γνώμη των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργείων».

Πρόκειται για την ιδιωτική εκμετάλλευση των κατ’ εξοχήν μη δυνάμενων ν’ αξιοποιηθούν, λόγω της εξαιρετικής τους σημασίας, οικοσυστημάτων, πολιτιστικών και φυσικών μνημείων, τα οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταστραφούν λόγω της ευπάθειας του χαρακτήρα τους και φυσικά δεν θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους.

ΑΡΘΡΟ 11 «Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας»

ΑΡΘΡΟ 12 «Παραχώρηση χρήσης για την εκτέλεση έργων»

Στο άρθρο 11 επιτρέπεται χωρίς κανένα περιορισμό χαρακτήρα και μεγέθους η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας «για την εξυπηρέτηση λουομένων ή την αναψυχή του κοινού», όπως και η παραχώρηση «τμημάτων αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας σε πρόσωπα που εκμεταλλεύονται όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος». Με τις παραχωρήσεις αυτές μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί πλήρως η παραλία και η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού σ’ αυτή ν’ απαγορευτεί. Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτή την επίπτωση. Ορισμένοι θεωρούν ήπιες και αναστρέψιμες χρήσεις τα τραπεζοκαθίσματα, τις ξύλινες κατασκευές, τις ομπρέλες, τα υπαίθρια αναψυκτήρια, κ.λπ. Αυτό δεν είναι σωστό, γιατί όλη αυτή η συσσώρευση αστικών χρήσεων στο φυσικό τοπίο διαταράσσει τα ευπαθή οικοσυστήματα και οπωσδήποτε εγκαθιστά ένα τεχνητό στη θέση του φυσικού περιβάλλοντος.

Τα παραπάνω ισχύουν ομοίως για την προβλεπόμενη στο άρθρο 13 παραχώρηση «θαλάσσιου ή λιμναίου χώρου χωρίς παρέμβαση στον αιγιαλό ή την όχθη, για την τοποθέτηση α) πλωτών εξεδρών εμβαδού μέχρι 150 τ.μ., β) θαλάσσιων ή λιμναίων πάρκων αναψυχής έως και 1500 τ.μ. για την εξυπηρέτηση πολιτιστικών σκοπών ή ψυχαγωγίας των λουόμενων ή άλλων σκοπών που προβλέπονταν από ειδικές διατάξεις».

Όταν πηγαίνουμε στη φύση δεν χρειάζεται να καταναλώνουμε άσχετες με το περιβάλλον και προσφερόμενες με οικονομικό αντίκτυπο υπηρεσίες. Τα παιδιά για παράδειγμα παίζουν στη θάλασσα, δεν έχουν ανάγκη νεροτσουλήθρες ή ντίσνεϊλαντ πάνω στα κύματα. Εγκαταστάσεις όπως οι προβλεπόμενες παραπάνω πλήττουν βάναυσα την απόλαυση και την αισθητική του τοπίου, δημιουργώντας ανάλογα προβλήματα με αυτά που δημιουργούν οι λεγόμενες ήπιες κατασκευές.

Με το άρθρο 12 «παραχωρείται η χρήση αιγιαλού, παρακείμενης στον αιγιαλό ζώνης θάλασσας ή λιμνοθάλασσας πλάτους μέχρι 500 μ., όχθης, παρόχθιας ζώνης και υδάτινου στοιχείου ποταμών ή λιμνών που αναφέρει το άρθρο 2, σε φορείς του δημοσίου και ιδιωτικές επιχειρήσεις» για πάσης φύσεως σκοπούς είτε τέλεσης  έργων είτε για την εφαρμογή άλλων επιχειρηματικών σχεδίων. Είναι σίγουρο  ότι, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές, δεν θα υπάρξει ελεύθερη παραλία αλλά εν σειρά ιδιωτικές εγκαταστάσεις πάνω στο κύμα.

ΑΡΘΡΟ 13   «Ειδικές περιπτώσεις παραχώρησης»

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης «νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων και του συνεχόμενου αιγιαλού και της παραλίας για την εξυπηρέτηση σκοπών γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, ναυταθλητικών, τουριστικών και εν γένει επιχειρηματικών». Είναι προφανές ότι τα παραπάνω, πλην ορισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων του πρωτογενούς τομέα που δεν αντιτίθενται στην ισορροπία των οικοσυστημάτων, θα διαταράξουν τα οικοσυστήματα και μπορεί να έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην αναπαραγωγή της ιχθυοπανίδας, στη διαμονή ζώων και πουλιών, στη βιοποικιλότητα και εν γένει την αναπαραγωγή φυσικών πόρων.

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται, επίσης, «η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων, η οποία έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των στρατηγικών επενδύσεων» (περιοχές που παραχωρούνται από το ΤΑΙΠΕΔ ή εντάσσονται στο fast truck). Για κάθε ξενοδοχειακή κλίνη, η θάλασσα μπαζώνεται 5 τ.μ. Αυτό φαίνεται να φωτογραφίζει το Ελληνικό και άλλες γνωστές περιπτώσεις.

ΑΡΘΡΟ 15 «Νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών»

«Έργα που κατασκευάστηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου στον αιγιαλό(!), την παραλία, ή τη θάλασσα, την όχθη, την παρόχθια ζώνη και το υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών που αναφέρονται στο άρθρο 2 μπορούν να νομιμοποιηθούν».

Αν συσχετίσουμε  την παραπάνω διάταξη με τις περιπτώσεις των αλλεπάλληλων κατά καιρούς νομιμοποιήσεων γενεών αυθαίρετων κατασκευών, είναι η πρώτη φορά που δεν εξαιρούνται οι κατασκευές τις οποίες  ορίζει το σχέδιο νόμου. Μια φορά στο παρελθόν υπήρξαν κατ’ εξαίρεση νομιμοποιήσεις κτισμάτων ειδικά του ΕΟΤ, που είχαν κατασκευαστεί, όμως, εντός μιας ορισμένης χρονικής περιόδου. Ο στόχος είναι εισπρακτικός, αν και ελλοχεύει ο κίνδυνος δικαστικής προσβολής της νομιμοποίησης. Επομένως, οι αυθαιρετούντες μικροϊδιοκτήτες δεν είναι σίγουρο ότι θα σπεύσουν, μετά και τις πρόσφατες εμπειρίες, να νομιμοποιήσουν τα αυθαίρετά τους. Σίγουρα όμως οι αυθαίρετοι επιχειρηματίες με τις παράνομες εγκαταστάσεις ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής κ.λπ. θα επιβραβευτούν και το πιθανότερο θα συνεχίσουν με νέες αυθαιρεσίες.   

ΑΡΘΡΟ 19 «Καθορισμός της ζώνης λιμένα»

Αν και κατ’ αρχήν «η χερσαία ζώνη κατ’ αρχήν δεν επιτρέπεται να επεκτείνεται πέρα από την πλησιέστερη ρυμοτομική γραμμή του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης», αμέσως μετά θεσπίζονται εξαιρέσεις με «σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΚΑ». Η διάταξη αυτή δεν είναι αποδεκτή ιδίως για τα νησιά και τους παραδοσιακούς οικισμούς. Επίσης, επιτρέπεται «η περίφραξη ολόκληρης ή μέρους της οριοθετημένης χερσαίας ζώνης λιμένα». Η διάταξη αυτή είναι, επίσης, απαράδεκτη γιατί αίρει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του λιμένα.    

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Τούτων δεδομένων, το σχέδιο νόμου «για την οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας» είναι απαράδεκτο και πρέπει ν’ αποσυρθεί.

Ευτυχώς έχουν ευαισθητοποιηθεί πολλές δεκάδες περιβαλλοντικές, κοινωνικές, επιστημονικές οργανώσεις και χιλιάδες ενεργοί πολίτες σε όλη την Ελλάδα, που συντονίζονται στο Δίκτυο «ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ». Το Δίκτυο γενικά και ειδικότερα η οργανωτική επιτροπή διαχέουν τη γνώση και την κριτική  πανελλαδικά, στηρίζουν τοπικές εκδηλώσεις, παράγουν έντυπο υλικό για διανομή, παρεμβαίνουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης,  κινητοποιούν τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Σημαντικό μέσον πίεσης αποτελεί η συγκέντρωση υπογραφών που γίνεται μέσα από τις πλατφόρμες avaaz.org, change.org, Facebook. Ήδη οι υπογράφοντες πλησιάζουν τις 200.000 και ο στόχος είναι μισό εκατομμύριο. Ο Υπέρ-Μαραθώνιος «240 χιλιόμετρα για τον Αιγιαλό», που θα διεξαχθεί από τις 8 ως τις 12 Ιουλίου και συντονίζεται από το ραδιόφωνο 105,5 Στο Κόκκινο, προγραμματίζεται ήδη.

Στην ιστοσελίδα του Δικτύου θα αναρτώνται όλα τα στοιχεία και οι εκδηλώσεις ώστε να ενισχύονται οι κατά τόπους οργανωτές από περισσότερο κόσμο. Οι φορείς που προστίθενται στην αρχική λίστα μπορεί να υπογράφουν το κοινό ψήφισμα των ήδη περίπου 100 φορέων και να το διακινούν σε άλλους.

Ακροναυπλία - Κομμουνιστοκρατούμενοι - Γιάννης Ρίτσος

[Κομμουνιστές εξόριστοι στην Ακροναυπλία -  Ακούστε το τραγούδι ΕΔΩ  | Με το τραγούδι στα χείλη οι Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές μεταφέρθηκαν από τους Γερμανούς  ναζί για εκτέλεση από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944]

[Το γλυπτό με στίχους του Γιάννη Ρίτσου - Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ]

άγιος αυτός ο χώρος που μαρτύρησαν
τόσοι Έλληνες σύντροφοι
αυτοί που πάτησαν γυμνόποδοι
της τυραννίας τον όφι
αυτοί που ανένδοτοι αγωνίστηκαν
για την ελευθερία
αυτοί που γράψανε με το αίμα τους
την ιστορία.

Γιάννης Ρίτσος

5 Ιουνίου και κάθε ημέρα - Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

Οι ΦτΦ/NFGR εκτιμούν ότι για την υπεράσπιση του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος καθώς και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, χρειάζεται να καλλιεργηθεί μια  «συλλογική συνείδηση» που δεν θα αντιμετωπίζει τη λεηλασία της φύσης και τα κοινωνικά προβλήματα διάσπαρτα και ξεχωριστά, αλλά που θα τα ερμηνεύει ως μέρος ενός συνόλου, ως αποτελέσματα του άκρατου ανταγωνισμού και της «κερδοφορίας»  πέρα και πάνω από θεσμικούς και ηθικούς κανόνες. Μια «συλλογική συνείδηση» που δεν θα περιορίζεται μόνο στην κριτική για ένα θέμα, αλλά που θα αναζητά λύσεις, θα υποβάλλει προτάσεις, θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, θα προστατεύει και θα προβάλλει σε εθνικό - ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο τα θετικά της χώρας μας (βιοποικιλότητα, τοπίο, ιστορία, πολιτισμό, εναλλακτικές μορφές τουρισμού, αειφόρο ανάπτυξη) και θα δημιουργεί, ένα νέο μοντέλο γνωριμίας και αρμονικής «συμβίωσης» του ανθρώπου με τη φύση.

Οι ΦτΦ/NFGR θεωρούν ότι «…χρειάζεται επειγόντως μια πολιτιστική, επιστημονική επανάσταση… ο ιδεολογικός πυρήνας (της επανάστασης)  πρέπει να είναι η παραδοχή ότι η επείγουσα ανάγκη για λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία του κλίματος δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με επάρκεια όσο θα κυριαρχεί το μοντέλο της «χωρίς όρια οικονομικής ανάπτυξης…» (NFI Χάρτα για το Κλίμα, 2008).

Ολόκληρη η ανακοίνωση ΕΔΩ

Ο Μάης-Ιούνης του 1968 στο Παρίσι...

Με τις εκλογές "ξεχάσαμε" την Επανάσταση....

Ο σκηνοθέτης, συγγραφέας, ερευνητής Νίκος Θεοδοσίου έχει συγκεντρώσει ένα εξαιρετικό υλικό, φωτογραφίες, βιβλία, ταινίες, συνθήματα, προκηρύξεις ΕΔΩ

Ας πάρουμε μια "μυρωδιά" από εκείνα τα χρόνια

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ "Ζητείται Μήνυμα…" για τις εκλογές

"Ζητείται Μήνυμα…"

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*

Μετά το θετικό κατ’ αρχήν «σοκ» της πρωτιάς ΣΥΡΙΖΑ και της νίκης για πρώτη φορά στην Ελλάδα(και στην Ευρώπη) κόμματος της αριστεράς και του αρνητικού αλλά αναμενόμενου εν πολλοίς σοκ της μαύρης επέλασης σε Ελλάδα(Χρυσή Αυγή) και Γαλλία(Λεπέν), μερικές σκέψεις για το μήνυμα των ευρωεκλογών.

Μήνυμα Πρώτον: Αριστεροί Ενωθείτε. Όλοι κατανοούν τις ιδιαιτερότητες, τις καταβολές και τις διαφορετικές απαντήσεις που δίνουν τα κόμματα της αριστεράς, ωστόσο αυτό που έχει άμεσα ανάγκη ο τόπος(θα έλεγα και η Ευρώπη σε μεγάλο βαθμό), είναι η κατάρτιση άμεσα ενός προγράμματος σωτηρίας, που θα περιλαμβάνει και σχέδιο Β και σχέδιοC …και βασικά σχέδιο.

Η σύγκρουση με την ΕΕ θα είναι αναπόφευκτη, ακόμη και για την εφαρμογή ενός «ρεφορμιστικού» προγράμματος, πολύ δε περισσότερο που ως αντίπαλο δέος στη Μέρκελ, στον έτερο της ευρωπαϊκής ατμομηχανής, τη Γαλλία, προβάλλει η Μαρί Λεπέν! Άρα επιβάλλεται το μάξιμουμ συνεργασίας, πριν φτάσουμε να λύσουμε την εξίσωση μέσα ή έξω από το ευρώ, την ΕΕ κ.λ.π. για να δοθούν οι απαραίτητες μάχες, πριν αρχίσει να κατηγορεί ο ένας τον άλλο «προδότη», «ψευτοαριστερό» κλπ.

Μήνυμα Δεύτερον: Κύριοι της ΝΔ και της Ελιάς χάσατε. Όπως και αν μετρήσετε τα κουκιά, ΧΑΣΑΤΕ! Και αλλοίμονο αν δεν χάνατε με τόσα που έχετε κάνει. Πρώην κόμματα εξουσίας, που εναλλάσσονταν στις κυβερνήσεις ως μοναδική επιλογή, με τα κόμματα της αριστεράς, δημοκρατικό «ντεκόρ» να πασχίζουν κάθε φορά να εξηγήσουν αφού η ανάλυσή τους είναι σωστή γιατί μένουν καθηλωμένα σε εκλογικά ποσοστά, πήραν το πολύ το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος. Αν αυτό δεν λέγεται αποδοκιμασία πώς στο καλό λέγεται;

Μήνυμα Τρίτο: Ναι η αριστερά δια του ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε μία σημαντική μάχη. Όχι μόνο γιατί ήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, αλλά γιατί μέχρι προ τίνος τα κόμματα της αριστεράς αδυνατούσαν να καταγράψουν υψηλά ποσοστά απολογούμενα συνεχώς για αυτό. Μαχητικά στους δρόμους αλλά με χαμηλά ποσοστά στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Το σχεδόν 27% ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και αν δεν θεωρηθεί εντυπωσιακό, συν το 6% του ΚΚΕ, συν την όχι ευκαταφρόνητη παρουσία αγωνιστών άλλων σχημάτων της αριστεράς(ΑΝΤΑΡΣΥΑ) σε δημοτικά συμβούλια και μάλιστα σημαντικών δήμων όπως η Αθήνα, είναι μία σημαντική επιτυχία. Μία προβολή των προσδοκιών των λαϊκών ανθρώπων που πριν φτάσουν να "πλακωθούν" για την Ευρώπη των μονοπωλίων, το μέσα ή έξω από την ΕΕ και το ευρώ και πότε, γνωρίζουν ότι μαζί με τους μαζικούς αγώνες, χρειάζεται και η εξουσία.

Γιατί οι κυβερνήσεις χρειάζονται ακόμη κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες για να περνούν μέτρα και ίσως μία ενδεχόμενη κυβέρνηση της αριστεράς στο μέλλον, να βοηθήσει το κίνημα να παλέψει από καλύτερες θέσεις, παρά τις αντιξοότητες, τους συμβιβασμούς και την αντίληψη γραφειοκρατίας, που διακατέχει μεγάλο μέρος όσων ηγούνται των κομμάτων της αριστεράς.

Μήνυμα Τέταρτο: Η βάση των κομμάτων της αριστεράς, οι εκατοντάδες ψηφοφόροι των αριστερών κομμάτων, οι εκατοντάδες άνθρωποι που βγαίνουν πρώτοι στο δρόμο σε κάθε κάλεσμα για αγώνες, ξεπέρασαν την ηγεσία, ψηφίζοντας αριστερούς υποψηφίους χωρίς μεμψιμοιρία. Ακόμη και στις ευρωεκλογές, παρά την χαλαρότητα, οι ψηφοφόροι της αριστεράς ψήφισαν κόντρα στην ιδεολογική καθαρότητα, με αποτέλεσμα σχήματα όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είχαν πάει καλά στον πρώτο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, να χάσει το ένα τρίτο της εκλογικής δύναμης μέσα σε μία εβδομάδα.

Ο κόσμος θέλει προοπτική εδώ και τώρα. Ακόμη και η μικρή πιθανότητα να αλλάξει έστω και ελάχιστα η καθημερινότητά του π.χ. με αύξηση του κατώτατου μισθού ή γενικά αλλαγή κλίματος- αν ο «συμβιβαστικός» και «δεξιός» ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζεται ως κίνδυνος νούμερο ένα με όλα τα συστημικά ΜΜΕ να επιχειρούν να υποβαθμίσουν την εκλογική του νίκη, καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι να πειστεί ο κόσμος να στρατευτεί σε «επαναστατικά» κηρύγματα που θέλουν χρόνο να ριζώσουν-του δημιουργεί μια κάποια προοπτική.

Για χρόνια άλλωστε οι υποσχέσεις της αριστεράς για ένα καλύτερο κόσμο που έρχεται, οδήγησε σε τραγικούς ολοκληρωτισμούς, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα, δύο δεκαετίες μετά την πτώση του «υπαρκτού», ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου να είναι καχύποπτο προς "μεσσιανικού" τύπου προτάσεις των κομμάτων της αριστεράς και ας βλέπει το αδιέξοδο πλέον του «υπαρκτού καπιταλισμού» στην καθημερινότητά του.

Μήνυμα Πέμπτο: Καλές οι εκλογικές νίκες αλλά χωρίς δουλειά στη βάση, την κοινωνία, η αριστερά δεν μπορεί να γίνει πραγματικό πλειοψηφικό ρεύμα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ηγηθεί μιας προσπάθειας αριστερής ανασύνταξης και προοπτική νίκης, πρέπει να δουλέψει ακόμη σκληρά, στο μαζικό κίνημα, τις γειτονιές και τις πόλεις. Και εκεί είναι που οι όποιες ιδεολογικές διαφορές, δεν έχουν να κάνουν με την ορθότητα των απόψεων κάποιων πεφωτισμένων "καθοδηγητών", αλλά με τη δοκιμασία στην καθημερινότητα του αγώνα.

Μήνυμα Έκτο. Ο φασισμός είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και χρειάζεται μετωπική απάντηση ούτως ή άλλως. Να το ξαναπούμε για μία ακόμη φορά. Για το φασίστα «δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «ρεφορμιστή» και «επαναστάτη», «σοσιαλδημοκράτη» και «αναρχικού». Είναι όλοι «κόκκινοι» που πρέπει να χαθούν από προσώπου γης μαζί με κάθε διαφορετικό, τους αλλοεθνείς, τους αλλόθρησκους, τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους και τους αθίγγανους. Για τη Χρυσή Αυγή σύμπασα η αριστερά από τη σοσιαλδημοκρατία μέχρι τους αναρχικούς είναι ένα και το αυτό: «Επικίνδυνοι» γιατί προέρχονται από την ίδια μήτρα της κοινωνικής χειραφέτησης του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος»( από παλαιότερο άρθρο μου, βλέπεhttp://www.antifascismeuropa-ellada.gr/αντιφασιστικό-μέτωπο/).

Και ναι μπορεί οι φασίστες και οι νεοναζί να είναι «η εφεδρεία του συστήματος», δυστυχώς όμως όπως έδειξε η εμπειρία του ’30, καταφέρνουν να κυριαρχήσουν στα μυαλά του κόσμου. Χρειάστηκε η εκατόμβη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να συνειδητοποιήσουν οι μάζες που έτρεχαν πίσω από τα λάβαρα και τους πυρσούς του Χίτλερ, το Άουσβιτς που...κρυβόταν έξω από το σπίτι τους…. Χρειάστηκε ένας ολοκληρωτικός πόλεμος για να… πειστούν οι μάζες «να ακολουθήσουν άλλες σημαίες».

Μήνυμα Έβδομο: Ο αγώνας συνεχίζεται….

*Δημοσιογράφος-Οικονομικός Αναλυτή
ΠΗΓΗ ΕΔΩ

Το πανό "ΕΛΛΑΣ" του Γρηγόρη Λαμπράκη και η ιστορία του

 [Η Ελληνική αντιπροσωπία στο Λονδίνο: Γρηγόρης Λαμπράκης, τον Μανώλη Γλέζος, Λεωνίδας Κύρκος | 12-15 Απριλίου 1963]

 

[Το πανό διπλής όψεως που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές για να παρελάσει η Ελληνική αντιπροσωπία. Σύμφωνα με την αφήγηση του Μανώλη Γλέζου αλλά και της έρευνας του Νίκου Σαραντάκου, οι Άγγλοι Άγγλοι διοργανωτές είχαν δώσει εντολή τα πανό των αντιπροσωπειών να παραμείνουν στο Λονδίνο, δηλαδή να μη τα πάρουν οι αντιπροσωπίες στις χώρες τους....]

[Ο Γρηγόρης Λαμπράκης λίγες ημέρες μετά το Λονδίνο στην πορεία του Μαραθώνα, 21 Απριλίου 1963, με το πανό "ΕΛΛΑΣ". Ο Μανώλης Γλέζος στην 51η επέτειο από τη δολοφονία του Λαμπράκη ανέφερε  πως ο Γρηγόρης του είπε μετά την πορεία στο Λονδίνο "Κοίτα τι έχω..." και του έδειξε το πανό που είχε κρυμμένο κάτω από το παλτό του για να το μεταφέρει την Ελλάδα.]

[Ο Μανώλης Γλέζος αφηγείται  ΕΔΩ στο μνήμα του Γρηγόρη Λαμπράκη, 22 Μαΐου 2014, περιστατικά από την πορεία του Λονδίνου και επιβεβαιώνει πολλά απ΄ αυτά που καταγράφει ο Νίκος Σαραντάκος στην έρευνά του]

Περισσότερα για τη Γρηγόρη Λαμπράκη:

1. Έρευνα Νίκου Σαραντάκου ΕΔΩ 
2. Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου "Γρηγόρης Λαμπράκης ο πρωτοπόρος ειρηνιστής γιατρός" ΕΔΩ 
3. Πάνος Τριγάζης «Ο Λαμπράκης και το Κίνημα Ειρήνης»ΕΔΩ 

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Όλο και σπανιότερα εκδίδονται βιβλία με θέμα την Οικολογία και την Αριστερά.... Από τη συλλογική έκδοση "Η πολιτική Οικολογία στην Ελλάδα" που είχε εκδοθεί το 2006 στη μνήμη του Νίκου Καίσαρη  δεν έχουμε υπ΄ όψιν μας να έχει εκδοθεί κάποιο άλλο βιβλίο με παρόμοια θεματική.

Και οι δυο εκδόσεις στην πραγματικότητα είναι τα πρακτικά ημερίδων με το αντίστοιχο θέμα.

Η περιγραφή του βιβλίου, την επιμέλεια του οποίου είχε ο Τάσος Χοβαρδάς  ΕΔΩ 

22 Μαϊου, ημέρα της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών

Ακτιβιστές της ειρήνης, στελέχη του κινήματος των Λαμπράκηδων, καθώς και αντιστασιακοί έδωσαν το «παρών» 

 Ο  ηθοποιός και δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα Χάρης Σώζος, διάβασε το επιτάφιο επίγραμμα του Γιάννη Ρίτσου για τον Λαμπράκη καθώς και αντίστοιχο επίγραμμα του Νικηφόρου Βρεττάκο

Ο Μανώλης Γλέζος περιγράφει την μεγάλη φιλειρηνική πορεία στο Λονδίνο που είχε πάρει μέρος με το Γρηγόρη Λαμπράκη και εξηγεί πως βρέθηκε το πανό που γράφει ΕΛΛΑΣ στα χέρι του Γρηγόρη Λαμπράκη από το Μαραθώνα στην Αθήνα [η περιγραφή σε επόμενη ανάρτηση]

ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Ακτιβιστές της ειρήνης, στελέχη του κινήματος των Λαμπράκηδων, καθώς και αντιστασιακοί έδωσαν το «παρών» στην εκδήλωση για τα 51 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, (22 Μαΐου), την οποίαν  οργάνωσαν σήμερα η Πανελλήνια Ιατρική Εταιρεία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και κατά της Πυρηνικής και Βιοχημικής Απειλής και το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης- ΠΑΔΟΠ.

Λόγω της προεκλογικής περιόδου, η εκδήλωση είχε συμβολικό χαρακτήρα και ήταν περιορισμένη σε διάρκεια.

«Σύμβολο ειρήνης, δημοκρατίας και αντιφασισμού» χαρακτήρισε τον Λαμπράκη ο πρόεδρος του ΠΑΔΟΠ, Πάνος Τριγάζης, ο οποίος συντόνισε την εκδήλωση.

Ο γνωστός ηθοποιός και δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα Χάρης Σώζος, διάβασε το επιτάφιο επίγραμμα του Γιάννη Ρίτσου για τον Λαμπράκη καθώς και αντίστοιχο επίγραμμα του Νικηφόρου Βρεττάκο, ενώ ο γιος του Μαραθωνοδρόμου της ειρήνης και μάρτυρα της Δημοκρατίας Γρηγόρης Γρ. Λαμπράκης  μετέφερε και διάβασε στην εκδήλωση εκτενές μήνυμα του Βρετανικού Ιδρύματος Μπέρτραντ Ράσελ για την Ειρήνη, το οποίο ανέφερε ότι από τις  εκδόσεις του Ιδρύματος κυκλοφορεί ήδη  στα αγγλικά το βιβλίο του Πάνου Τριγάζη, Ο Λαμπράκης και το κινημα Ειρήνης.

Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλης Γλέζος, ο οποίος αναφέρθηκε στη συμμετοχή  του με τον Γρηγόρη Λαμπράκη και τον Λεωνίδα Κύρκο στην πορεία του 1963 από την πυρηνική βάση του Όλντερμαστον στο Λονδίνο.

Ακολούθησε σύντομη παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγωνιστών Εαμικής Εθνικής Αντίστασης –ΠΣΑΕΕΑ, Δημ. Παλαιολογόπουλου, ο οποίος τόνισε ότι η Εθνική Αντίσταση ήταν η αφετηρία της σπουδαίας αγωνιστικής πορείας του Γρηγόρη Λαμπράκη, μέχρι τη δολοφονία του τον Μαϊο του 1963.

Παρέστησαν ο εκπρόσωπος της Οργάνωσης Φίλοι της Φύσης , Κώστας Φωτεινάκης, ο πρώην πρόεδρος της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδας Τάσος Μπάρλας, τα ηγετικά στελέχη της Νεολαίας Λαμπράκη Θανάσης Αθανασίου και Βασίλης Κωτούλας, η αγωνίστρια της Αριστεράς Ζωή Ξενάκη,   ο πρώην πρόεδρος της ΟΣΠΑ Χρίστος Σαββάκης,  ο πρόεδρος της Βιβλιοθήκης Εθνικής Αντίστασης  Πέτρος Κουλουφάκος   και  η Γενική Γραμματέας της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας Γαβριέλα  Πασπαλιάρη.  Το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων και Θεμάτων Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Καλαμβοκίδης.

22 Μαΐου 2014

Με τόσο λίγο βαθύ κόκκινο δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ευρώπη | Οι δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές του 2014: η προβολή της κατανομής των εδρών στο Κοινοβούλιο

Διαβάστε και ΕΔΩ

Την Κυριακή ψηφίζουμε για την Ευρώπη της κοινωνικής αλληλεγγύης ενάντια στην ακροδεξιά και στους νεοναζί

Διαβάστε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Μωυσής Λίτσης "ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!"

του Μωυσή Λίτση "ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ!" [πηγή ΕΔΩ]

Την επόμενη και μεθεπόμενη Κυριακή ψηφίζουμε. Για δημάρχους, περιφερειάρχες και ευρωβουλευτές. Αυτό είναι το τυπικό μέρος της διαδικασίας. Γιατί στις δύο επικείμενες αναμετρήσεις ψηφίζουμε είτε το θέλουμε είτε όχι για πολλούς και διαφορετικούς λόγους.

Πρώτον: Όντως οι επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις έχουν μεταξύ άλλων και το χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Έχουμε τη δυνατότητα να πούμε το μεγάλο όχι, Όχι στις πολιτικές που εξαθλίωσαν και εξαθλιώνουν τον ελληνικό λαό, όχι τις πολιτικές που έχουν προκαλέσει την ανείπωτη καταστροφή που όλοι ζούμε γύρω μας… Και οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν. Τα μέχρι πρότινος κόμματα εξουσίας πρέπει να… εξαφανιστούν. Να περάσουν στο περιθώριο ως βασικοί υπεύθυνοι της σημερινής κατάντιας…

Αυτό είναι το… εύκολο μέρος της απόφασης που καλούμαστε να πάρουμε. Το δύσκολο δεν είναι να πούμε «όχι», πολύ δε περισσότερο που η Βαβέλ των επικείμενων εκλογών διαθέτει μεγάλη γκάμα «μετανοημένων» που πιστεύουν ότι θα ξεχάσουμε ότι ήταν μέρος ενός πολιτικού σκηνικού που φέρει εξίσου ευθύνη με την τρόικα για τα μνημόνια και την εξαθλίωση.

Το ζητούμενο είναι πού θα πούμε «ναι». Και εδώ είναι τα δύσκολα. Ο «αντιμνημονιακός» πολιτικός χάρτης διαθέτει πολλά λουλούδια… Το όχι στο μνημόνιο αν και προϋπόθεση για την όποια έξοδο από τη σημερινή εξαθλίωση από μόνο του δεν αρκεί. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα…

Δεύτερον: Ψηφίζουμε για την τοπική αυτοδιοίκηση. Ένα θεσμό που στο παρελθόν στήριξε με ζέση(όχι πάντοτε με επιτυχία) η αριστερά και ο οποίος συκοφαντήθηκε, λοιδορήθηκε, έγινε φυτώριο πολλές φορές διαφθοράς και εκμαυλισμού συνειδήσεων.

Όμως παραμένει ζωτικής σημασίας θεσμός. Όχι μόνο για τις αναγκαίες υπηρεσίες(καθαριότητα, περίθαλψη, περιβάλλον κλπ) αλλά γιατί σήμερα την εποχή της κρίσης, οι δήμοι και οι περιφέρειες μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό αποκούμπι της αναγκαίας αλληλεγγύης, πυρήνες αντίστασης. Την εποχή που όλοι μιλάνε για την αναπόφευκτη παγκοσμιοποίηση, πρέπει να ξανακαλύψουμε το τοπικό. Ψηφίζουμε λοιπόν όχι για να αποδοκιμάσουμε μόνο τη παλιά πολιτική τάξη, αλλά για να ξανακάνουμε την τοπική αυτοδιοίκηση βασικό κύτταρο δημοκρατίας.

Ψηφίζουμε για πραγματικούς αγωνιστές και όχι για πρόσωπα «κομήτες», που χρησιμοποιούν την τοπική αυτοδιοίκηση, είτε για την κομματική και πολιτική τους ανέλιξη, είτε για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών ή και ιδίων συμφερόντων.

Τρίτον ψηφίζουμε για μία πραγματικά άλλη Ευρώπη. Προσέξτε, Ευρώπη, όχι ΕΕ, όσο και αν οι δύο έννοιες έχουν ταυτιστεί. Είτε συμφωνούμε με αναλύσεις που θεωρούν ως οριστικές λύσεις την ολοκληρωτική ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ, είτε με αυτές που θεωρούν ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο για μάχες εντός συστήματος, το σίγουρο είναι ότι χωρίς την υπόλοιπη Ευρώπη δεν πάμε πουθενά…

Όχι την Ευρώπη των Βρυξελλών και των ακριβοπληρωμένων υπαλλήλων της ΕΕ. Αλλά την Ευρώπη των απλών ανθρώπων που έχουμε ανάγκη. Ειδικά τώρα που υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να υπάρξει ένα ενισχυμένο «μαύρο μπλοκ» από νεοφασίστες, νεοναζί, ρατσιστές και εθνικιστές στην ευρωβουλή. Και όσο και αν το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αποτελεί σήμερα «νεκροταφείο ελεφάντων», δημοκρατικό άλλοθι σε όσους αποφασίζουν τις τύχες μας-τα όσα δημοσιεύονται τις τελευταίες ημέρες για τα παρασκήνια των κρίσιμων συνόδων της ΕΕ όσον αφορά την Ελλάδα και την κρίση, φανερώνουν την πραγματική εικόνα μιας Ευρώπης αδίστακτων εκβιαστών –είναι ένα ακόμη πεδίο που μπορούν να δοθούν μάχες, παράλληλα με την αναγκαία οργάνωση και αφύπνιση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

«Ζητείται Φάρατζ της αριστεράς», έγραφα τις προάλλες (http://vmediagr.blogspot.gr/2014/04/blog-post_1182.html), υπενθυμίζοντας τη «δημοτικότητα» τουλάχιστον μέσω YouTube που απολαμβάνει ο ακροδεξιός Βρετανός πολιτικός, μόνο και μόνο γιατί είχε την «τόλμη» να μιλήσει με σκληρή γλώσσα κατά των ιθυνόντων της ΕΕ. Θα αναδείξει άραγε η κάλπη των ευρωεκλογών τέτοιους αριστερούς ευρωβουλευτές, οι παρεμβάσεις των οποίων θα είναι για πολλά «like» στα κοινωνικά δίκτυα;

Άλλωστε τα εθνικά κοινοβούλια δεν είναι λιγότερο «νεκροταφεία», αφού αποφασίζουν με συνοπτικές διαδικασίες για ειλημμένες αλλού αποφάσεις. Μη ξεχνάμε όμως πως ακόμη και αυτές οι αστικές κατακτήσεις, κατακτήθηκαν με αγώνες στους δρόμους. Ποιός θυμάται σήμερα ότι κάποτε ψήφιζαν μόνοι όσοι διέθεταν συγκεκριμένη περιουσία, ότι δεν ψήφιζαν οι γυναίκες, ότι οι νέοι ψήφιζαν σε ηλικία άνω των 21 ετών και ότι το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα ανεστάλη ουκ ολίγες φορές όταν υπήρχε κίνδυνος η ετυμηγορία του λαού να μην αρέσει. Τότε ήταν τα τανκς. Τώρα οι αγορές, χωρίς να αποκλείονται ξανά τα… τανκς, όπως δείχνει η αυξανόμενη καταστολή και τα παιχνίδια πολέμου σε περιοχές όπως η Ουκρανία.

Ας έχουμε λοιπόν τα παραπάνω κατά νου προσερχόμενοι τις επόμενες Κυριακές στην κάλπη. Μη ξεχνώντας το παλιό σύνθημα των αναρχικών: «Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες». Μπορεί να μην τον αλλάζουν αλλά σίγουρα βοηθούν να αλλάξει, μαζί με τους αναγκαίους και απαραίτητους κοινωνικούς αγώνες. Καλό Βόλι!

*Δημοσιογράφος-Οικονομικός Αναλυτής

Η λογοκρισία δεν πρέπει να περάσει... Το απαγορευμένο μήνυμα του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής

Με υπουργική απόφαση απαγορεύεται η μετάδοση μηνυμάτων συνδικαλιστικών και άλλων φορέων - πλην των πολιτικών κομμάτων - κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Το λογοκριμένο από την κυβέρνηση ραδιοφωνικό σποτ του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής.

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα: "Ειρήνη στην Ουκρανία - Πόλεμος στο ναζισμό"

Το μαζικό έγκλημα στην Οδησσό φανερώνει για πολλοστή φορά το αποτρόπαιο πρόσωπο του ναζισμού. Οι ναζί του Δεξιού Τομέα έκαψαν ζωντανούς σαράντα ανθρώπους για να επιβάλουν τη καθεστώς τρόμου που ονειρεύονται.

Στο πλευρό τους η κυβέρνηση του Κιέβου και η "δημοκρατική" Δύση (ΗΠΑ κι ΕΕ) που επιδιώκουν με κυνικό τρόπο να επιβληθούν στην γεωπολιτική αντιπαράθεσή τους με τη Ρωσία του Πούτιν.

Ρώσοι και Ουκρανοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Αντιθέτως, μπορούν και πρέπει να μοιραστούν τον κοινό αγώνα ενάντια στους ναζί, τους ντόπιους ολιγάρχες, και τις ξένες επεμβάσεις, τον κοινό αγώνα για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να σταματήσουν τώρα την υποστήριξη στους ακροδεξιούς του Κιέβου.