[Συνέχεια των πρόσφατων αναδημοσιεύσεων των: Νίκου Φίλη, Νίκου Ράπτη, Στέφανου Σταμέλου, Ηλία Γιαννίρη, ΙΝΑΤ - Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας, για την Αριστερά, το Σοσιαλισμό, τη Σοσιαλδημοκρατία και την Οικολογία, αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη που ακολουθεί.
Επίσης σας προτείνουμε να διαβάσετε το άρθρο του Γιάνννη Βαρουφάκη και την απάντηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στην ΕΦΣΥΝ [ΕΔΩ].
Στο ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ BLOG δεν παίρνουμε θέση για τα κόμματα που αναφέρονται στην Αριστερά, στο Σοσιαλισμό και στην Οικολογία.
Προβάλλουμε τις θέσεις τους και αφήνουμε τον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.]
---------------------------------------------------------------
Τάσσης Χρύσανθος: «Στην Αριστερά απαιτείται ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα μετασχηματισμού»
[ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ΠΗΓΗ COMMON 08.06.2026]
Συνέντευξη στον Νίκο Δαμιανάκη
Μετά την συνέντευξη με τον Βασίλη Ασημακόπουλο, το Kommon συνεχίζει τον διάλογο για την Αριστερά. Η κρίση πολιτικής εκπροσώπησης, η αποδυνάμωση των παραδοσιακών κοινωνικών και κομματικών δεσμών, αλλά και οι μετασχηματισμοί του σύγχρονου καπιταλισμού επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της ανασυγκρότησης του προοδευτικού χώρου. Πέρα από τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, το διακύβευμα αφορά τη δυνατότητα συγκρότησης νέων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών που θα μπορούσαν να δώσουν περιεχόμενο σε ένα σύγχρονο σχέδιο δημοκρατικού μετασχηματισμού. Με αφετηρία αυτά τα ερωτήματα, συζητούμε με τον Χρύσανθο Τάσση για τις προκλήσεις και τις προοπτικές της κεντροαριστεράς και της αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ο Χρύσανθος Τάσσης ερμηνεύει την πορεία του ΠΑΣΟΚ και της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας ως μέρος μιας μακράς ιστορικής διαδικασίας μετασχηματισμού, κατά την οποία τα κόμματα που συγκροτήθηκαν ως φορείς κοινωνικής εκπροσώπησης των λαϊκών τάξεων μετατράπηκαν σταδιακά σε μηχανισμούς θεσμικής και κυβερνητικής διαχείρισης. Η κρίση της Κεντροαριστεράς, κατά την ανάλυσή του, δεν αφορά πρωτίστως πρόσωπα ή οργανωτικές επιλογές, αλλά την αποδυνάμωση των κοινωνικών και πολιτικών δεσμών που συνέδεαν ιστορικά τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα με τον κόσμο της εργασίας.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις αυτές συνδέονται με βαθύτερους μετασχηματισμούς του σύγχρονου καπιταλισμού, τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, την αποδιάρθρωση των συλλογικών μορφών οργάνωσης και την επικράτηση μιας λογικής πολιτικής διαχείρισης εις βάρος της κοινωνικής εκπροσώπησης. Ωστόσο, θεωρεί ότι η σημερινή συγκυρία εξακολουθεί να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συγκρότησης νέων κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών, υπό την προϋπόθεση ότι θα αναδυθούν νέα συλλογικά υποκείμενα και νέες μορφές πολιτικής δράσης ικανές να αμφισβητήσουν τη σημερινή νεοφιλελεύθερη ηγεμονία.
Η συνέντευξη ξεχωρίζει επειδή μετατοπίζει τη συζήτηση από το επίπεδο της πολιτικής επικαιρότητας στο επίπεδο των ιστορικών και κοινωνικών διεργασιών που διαμορφώνουν το σύγχρονο κομματικό φαινόμενο. Αντί να ερμηνεύει την κρίση της Κεντροαριστεράς ως αποτέλεσμα συγκυριακών επιλογών ή ηγετικών προσώπων, την εντάσσει σε μια ευρύτερη διαδικασία μετασχηματισμού των σχέσεων κράτους, κομμάτων και κοινωνικών τάξεων. Με τον τρόπο αυτό προσφέρει ένα συνεκτικό θεωρητικό πλαίσιο για την κατανόηση όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής πολιτικής πραγματικότητας.
Ο Χρύσανθος Δ. Τάσσης είναι αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας και Ελληνικού Πολιτικού Συστήματος στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ) Έχει συμβάλει στη μελέτη των πολιτικών κομμάτων, της σοσιαλδημοκρατίας, της Αριστεράς και των μορφών πολιτικής εκπροσώπησης στη σύγχρονη Ευρώπη. Το έργο του διακρίνεται για τη σύνδεση της πολιτικής θεωρίας με την ιστορική και κοινωνιολογική ανάλυση, καθώς και για την έμφαση που δίνει στις σχέσεις ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, τα κομματικά συστήματα και το κράτος. Οι παρεμβάσεις του αποτελούν χρήσιμο σημείο αναφοράς για όσους επιδιώκουν να κατανοήσουν τις δομικές μεταβολές που επηρεάζουν σήμερα τη δημοκρατία, τα πολιτικά κόμματα και τις προοδευτικές δυνάμεις.
Η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ (μέσα και πέρα από τη σύγκρουση γύρω με τον Χάρη Καστανίδη) μπορεί να ερμηνευθεί ως ελληνική ιδιαιτερότητα ή αποτελεί μέρος της συνολικότερης ιστορικής μετάλλαξης της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας από δύναμη κοινωνικής αναδιανομής και λαϊκής εκπροσώπησης σε σχηματισμό θεσμικής και τεχνοκρατικής διαχείρισης;
