Ανοιχτή Επιστολή από μια Κουβανή Μητέρα προς κάθε συνάνθρωπο - "Η Κούβα σας ζητά δικαιοσύνη. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο."

[Κείμενο από το διαδίκτυο - Φωτογραφία από NEWSBEAST]

Ανοιχτή Επιστολή από μια Κουβανή Μητέρα | Κούβα, 27/02/2026

Προς

κάθε συνάνθρωπο,

όλη την ανθρωπότητα,

στις μητέρες του κόσμου,

στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα,

σε αξιότιμους δημοσιογράφους,

τις κυβερνήσεις που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δικαιοσύνη:

Το όνομά μου είναι σαν αυτό εκατομμυρίων άλλων. Δεν έχω ένα διάσημο όνομα ή μια σημαντική θέση. Είμαι μια συνηθισμένη Κουβανή γυναίκα. Μια κόρη, μια αδελφή, μια πατριώτισσα. Και γράφω αυτά τα λόγια με ραγισμένη καρδιά και τρεμάμενα χέρια, γιατί αυτό που βιώνουν σήμερα οι άνθρωποί μου δεν είναι κρίση. Πρόκειται για μια αργή, εσκεμμένη δολοφονία, που πραγματοποιείται εν ψυχρώ από την Ουάσιγκτον. Και ο κόσμος κοιτάζει από την άλλη πλευρά.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΣΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΜΟΥ:

Ομιλία Ηλία Γιαννίρη στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς: Για τη συνάντηση της Ανανεωτικής & Ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Πολιτική Οικολογία (αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ 27.01.2026)

Για τη συνάντηση της Ανανεωτικής & Ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Πολιτική Οικολογία | Ιαν 27, 2026.Ν [ΕΠΟΧΗ] 

Η ομιλία του Ηλία Γιαννίρη, επίτιμου Πρόεδρου του κόμματος “ΠΡΑΣΙΝΟΙ Οικολογία” στο Διαρκές – Προγραμματικό συνέδριο της Νέας Αριστεράς

Το κόμμα ΠΡΑΣΙΝΟΙ Οικολογία ευχαριστούμε για την πρόσκληση που μας απευθύνατε και χαιρετίζουμε το προγραμματικό σας συνέδριο με χαρά, γιατί οι θέσεις σας μπορούν να αποτελέσουν μια κοινή προγραμματική αφετηρία με τις δικές μας θέσεις. Είναι ανάγκη σήμερα να αντιμετωπίσουμε, οι δημοκρατικές δυνάμεις από κοινού, τις απειλές για την παγκόσμια ειρήνη και, ακόμη περισσότερο, να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή μας στον πλανήτη. Πριν μπω στην ουσία της πολιτικής μας συζήτησης, θέλω να σας δώσω μια εικόνα του κόμματός μου.

Κώστας Φωτεινάκης "Για μια σημαντική αφορμή - Περί Δεξιάς, Αριστεράς και Πρασίνων"

                                                           

Με αφορμή μία ανάρτηση στο FACEBOOK καταθέτω ορισμένες σκέψεις σχετικά με το εργατικό δυστύχημα στη Βιολάντα, δεν χρησιμοποιώ τον όρο “ατύχημα” γιατί η έκρηξη, οι καταστροφές και οι θάνατοι των εργαζομένων,  δεν προέκυψαν “άνευ λόγου και αιτίας” αλλά ήταν αποτέλεσμα:

• παραβιάσεων από την εργοδοσία, κανονισμών πολιτικής προστασίας, ασφάλειας και υγιεινής των εργαζομένων,
• αποδυνάμωσης των ελεγκτικών μηχανισμών της πολιτείας όπως η Επιθεώρηση Εργασίας, η Πολεοδομία και όχι μόνο,
• της ανυπαρξίας εργοστασιακού ή κλαδικού σωματείου και της τρομοκράτησης των εργαζομένων.
• των διασυνδέσεων  της εργοδοσίας και της επιρροής της με την πολιτική εξουσία.

Οι ανωτέρω αιτίες της πρόκλησης του δυστυχήματος στη Βιολάντα έχουν προφανώς και πολιτική διάσταση, που σχετίζονται με τον τρόπο αντιμετώπισης από τους τρεις  πολιτικούς χώρους “Δεξιά – Αριστερά -  Πράσινοι”. 

Ωστόσο o βασικός διαχωρισμός των 1+2 χώρων για την “ποιότητα ζωής”  στην κατοικία, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία  κ.λπ. κατά τη γνώμη μου είναι τουλάχιστον οι εξής:

• Ποιος είναι υπέρ, και με ποιο τρόπο, και ποιος είναι κατά της “Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Πολίτη”. 
• Ποιος αντιλαμβάνεται και ποιος όχι τον όρο περιβάλλον, όπως αυτός περιγράφεται, όχι στο “Κομμουνιστικό Μανιφέστο” ούτε στην “Παγκόσμια Χάρτα των Πρασίνων” στην Canberra το 2001 αλλά στο ΝΟΜΟ: 1650/86 Για την προστασία του περιβάλλοντος (ΦΕΚ 160/Α/16-10-86):  «Περιβάλλον: το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα της ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες.»
•  Ποιος έχει συναντίληψη για τη “Φυσική και Πολιτιστική Κληρονομιά” όπως αυτή περιγράφεται στην ομώνυμη σύμβαση της UNESCO (1972).

Η δική μου απάντηση είναι ότι στα ανωτέρω “ποιος” υπάρχει σαφής “διαχωρισμός” μεταξύ Δεξιάς από τη μια πλευρά και από την άλλη πλευρά των Πρασίνων (αναφέρομαι για την Ελλάδα) και της Αριστεράς.

Πέτρος Ψαρρέας & Γιώργος Βελεγράκης «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» - "Ecological Crisis and Left Strategies"

[Παρουσιάζουμε το βιβλίο «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» το οποίο είναι γραμμένο στα αγγλικά και προσφέρεται δωρεάν σε ψηφιακή ή έντυπη μορφή. Οι συγγραφείς Πέτρος Ψαρρέας &  Γιώργος Βελεγράκης αυτοχαρακτηρίζονται ως Οικοσοσιαλιστές. Στο τελευταιο κεφάλαιο του βιβλίου παρουσιάζεται το θέμα  "ECOSOCIALIST TRANSFORMATION AND POLITICAL STRATEGIES IN THE ERA OF ECOLOGICAL CRISIS".]

----------------------------------------------------------------------------------

 «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» 

Εκτιμώντας ότι ήδη διαβιούμε εντός μιας "unequal dystopia in the making”, υποστηρίζουμε ότι οι κυρίαρχες απαντήσεις στην κλιματική κρίση -δηλαδή η βιώσιμη ανάπτυξη και ο πράσινος καπιταλισμός- όχι μόνο απέτυχαν, αλλά οδήγησαν στην εμβάθυνση της κρίσης.

Ισχυριζόμαστε ότι η οικολογική κρίση δεν αποτελεί ένα τεχνικό -τεχνολογικό πρόβλημα αλλά ίσως το κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα της εποχής μας, συνυφασμένο με την ίδια τη δομή του καπιταλισμού. Γι’ αυτό επιχειρείται η με κάθε τρόπο αποπολιτικοποίησή του.

Ταυτόχρονα με μια κριτική του καπιταλισμού και των αποτυχιών του, αντλούμε από την εμπειρία μας στα περιβαλλοντικά κινήματα της Ελλάδας τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια για να θέσουμε τα δύσκολα ερωτήματα: Γιατί έχουν ηττηθεί οι αριστερές και αντικαπιταλιστικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και του οικολογικού ζητήματος ευρύτερα; Πώς, πού και με ποιούς όρους μπορούμε να οικοδομήσουμε αντικαπιταλιστικές, κινηματικές και οικοσοσιαλιστικές απαντήσεις;

Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης: Λαϊκή και Απελευθερωτική Εκπαίδευση

[Φωτ. από το άρθρο Environmental education needed to make the Earth healthier - LINK]

Environmental Education to face the ecological crisis: Popular and Liberating Education

Περιβαλλοντική Εκπαίδευση για την αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης: Λαϊκή και Απελευθερωτική Εκπαίδευση

ΠΗΓΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ΕΔΩ

από τον Ivonaldo Leite, κοινωνιολόγο, Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Paraíba, Βραζιλία

Είναι εξαιρετικά επείγον να υιοθετήσουμε πολιτικές που να αντιμετωπίζουν πραγματικά τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση αποτελεί ζωτικό μέρος αυτής της έκκλησης για δράση. Ως πνευματικός μηχανισμός, η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση χρησιμεύει τόσο ως μέσο πειθούς όσο και ως τρόπος για να επιφέρει αλλαγή συμπεριφοράς.

Αλλά, πρώτα απ 'όλα, πρέπει να διευκρινίσουμε το είδος της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που μπορεί πραγματικά να επιτύχει αυτόν τον στόχο, δεδομένου ότι, γενικά, οι κυβερνητικές πολιτικές σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος ήταν επιφανειακές και δεν επικεντρώνονται στις πραγματικές αιτίες της οικολογικής κρίσης. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Οι κυβερνήσεις σήμερα είναι απλώς ανίκανες να αποτρέψουν την οικολογική αυτοκτονία στην οποία ανοίγει το δρόμο η κυρίαρχη καπιταλιστική λογική. Αυτή η επιφανειακή προσέγγιση, ωστόσο, δεν οφείλεται σε έλλειψη κατανόησης της περιβαλλοντικής κρίσης, αλλά μάλλον σε εγγενή συνέπεια της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας.

TED BENTON "Ο Καρλ Μαρξ ήταν βαθιά αφοσιωμένος στην οικολογία; Αλήθεια;;;"

 Η συζήτηση για τη συνεχιζόμενη σημασία του Καρλ Μαρξ έγινε κατά την πρόσφατη επέτειο των 200ών γενεθλίων του, η οποία εξακολουθούσε να κυριαρχείται από «παραδοσιακές» αντιλήψεις για τον Μαρξισμό. Ο TED BENTON, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ, υποστηρίζει ότι δυστυχώς, υπήρχαν ελάχιστα - πάρα πολύ λίγα - στοιχεία σχετικά με τη σκέψη του Μαρξ σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και φύσης.

Κάθε πρόοδος στην καπιταλιστική γεωργία είναι πρόοδος στην τέχνη, όχι μόνο της ληστείας του εργάτη, αλλά και της ληστείας του εδάφους· κάθε πρόοδος στην αύξηση της γονιμότητας του εδάφους για μια δεδομένη χρονική περίοδο είναι πρόοδος προς την  καταστροφή των διαρκών πηγών αυτής της γονιμότητας.

– Καρλ Μαρξ, Κεφάλαιο τόμος 1

Michael Löwy, Daniel Tanuro "Η συνεισφορά της 4ης Διεθνούς στον οικοσοσιαλισμό"

 

Αρκετές φορές έχουμε δηλώσει ότι το "Οικοσοσιαλιστικό Blog" δεν έχει σχέση με την Τροτσκιστική  4η Διεθνή. Ωστόσο εκτιμούμε τη συμβολή της, καθώς και αρκετών θεωρητικών της,  σημαντική για την προσφορά της στην κριτική του καπιταλισμού με οικολογικά κριτήρια και σοσιαλιστική προοπτική. 

Έχουμε αναδημοσιεύσει δεκάδες άρθρα των Joel Kovel, Michael Löwy,  Daniel Tanuro, Ian Angus, Frei Betto,  John Bellamy Foster,  κ.ά. Τεταρτοδιεθνιστών θεωρητικών. 

Επίσης έχουμε αναδημοσιεύσει και το πρόσφατο "Μανιφέστο για μια Οικοσοσιαλιστική Επανάσταση" (Παγκόσμιο Συνέδριο της 4ης Διεθνούς (02. 2025) [ΕΔΩ]

Τώρα αναδημοσιεύουμε από το ΤΠΤ "4"  και σε δική του  από το Inprecor το άρθρο των Michael Löwy,  Daniel Tanuro "Η συνεισφορά της 4ης Διεθνούς στον οικοσοσιαλισμό" ως τροφή για σκέψη. [ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΠΤ "4"]

--------------------------------------------

των Michael Löwy και Daniel Tanuro

Η συνεισφορά της 4ης Διεθνούς στον οικοσοσιαλισμό

Από την ίδρυση της 4ης Διεθνούς, το 1938, ώς σήμερα, το προγραμματικό μας πλαίσιο δεν εμπλουτίστηκε απλώς, αλλά και τροποποιήθηκε σε μια πολύ σημαντική του διάσταση: τον συνυπολογισμό του φυσικού περιβάλλοντος στην ουτοπία μας και, άρα, και στη μεταβατικότητά του. Αυτό που πλέον ονομάζεται “οικοσοσιαλισμός”.

Αυτό δεν έγινε γραμμικά και απαίτησε ιδιαίτερες επεξεργασίες, συζητήσεις, εμβαθύνσεις, και κυρίως την αμφίπλευρη σχέση τόσο με τα αυξανόμενα προβλήματα του πλανήτη όσο και με τα κινήματα για το περιβάλλον, στις διάφορες εκδοχές τους. Παρά τα θεωρητικά ψήγματα για τον “μεταβολισμό ανθρώπου και φύσης”, που υπήρχαν σε ορισμένους θεωρητικούς, η σοσιαλιστική προοπτική παρέμενε κατά πολύ μια αναδιοργάνωση της κοινωνίας σε μια φύση, ή έναν πλανήτη, που θα ήταν εκεί, δοσμένος και άφθονος, για “εκμετάλλευση” από τον “άνθρωπο”.

Ακόμα και η 4η Διεθνής δεν αποτέλεσε εξαίρεση σε αυτή τη θάλασσα μιας “προόδου”, κληρονομημένης από την Αναγέννηση και την αστική επανάσταση, που επικαθόρισε και τη στρατηγική σκέψη του εργατικού κινήματος στον 20ο αιώνα και έως και σήμερα. Τα βήματα και τους σταθμούς για την οικοσοσιαλιστική αναδιατύπωση του προγράμματος και της ουτοπίας μας, ώς το σημερινό μας “Μανιφέστο για μια Οικοσοσιαλιστική Επανάσταση – σε ρήξη με την καπιταλιστική ανάπτυξη”, διηγούνται εδώ δύο από τα βασικά στελέχη της 4ης Διεθνούς.

ΤΠΤ – “4” - Μετάφραση ΤΠΤ – “4” από το Inprecor

----------------------------------------

Λέων Τρότσκι: ένας μεγάλος στοχαστής, αλλά όχι οικοσοσιαλιστής…

Ο Λέων Τρότσκι, ιδρυτής της 4ης Διεθνούς το 1938, είναι μια από τις μεγάλες επαναστατικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα και ένας εξαιρετικός μαρξιστής θεωρητικός. Ο Λένιν και ο Τρότσκι ήταν οι κύριοι ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ιδρυτής του Κόκκινου Στρατού και αμείλικτος αντίπαλος της σταλινικής αντεπανάστασης, ο Τρότσκι διακρίνεται για τη μαρξιστική του ανάλυση του φασισμού και της γραφειοκρατίας, καθώς και για τις θεωρίες του σχετικά με τη συνδυασμένη και άνιση ανάπτυξη και τη διαρκή επανάσταση.

Ιδρύοντας την 4η Διεθνή, όταν ήταν «μεσάνυχτα στον αιώνα», μετέδωσε την κληρονομιά του επαναστατικού μαρξισμού στις επόμενες γενιές. Το έργο του καλύπτει σημαντικά γεγονότα όπως η ρωσική επανάσταση, η άνοδος και η πτώση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, το επαναστατικό κύμα του 1917-1923 και η υποχώρησή του, ο φασισμός και ο σταλινισμός, το Λαϊκό Μέτωπο και την ισπανική επανάσταση, η παρακμή της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και η άνοδος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

The Final Declaration European Forum 2025 | Η Τελική Διακήρυξη του Ευρωπαϊκού Φόρουμ 2025

 

Συνέχεια της ενημέρωσης με θέμα: "9ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΦΟΡΟΥΜ Αριστεράς, Πράσινης και Προοδευτικής Δύναμης Για την Ειρήνη, την Κοινωνική και Κλιματική Δικαιοσύνη! 31 Οκτωβρίου — 2 Νοεμβρίου 2025 / Βιέννη" ΕΔΩ, 

Επανερχόμαστε με την "Τελική Διακήρυξη του Ευρωπαϊκού Φόρουμ 2025" [ΕΔΩ]

Ορισμένες παρατηρήσεις με την πρώτη ανάγνωση:

1. Οι θέσεις για την Ειρήνη και τον Πόλεμο είναι σε θετική κατεύθυνση καθώς και η κριτική στον επανεξοπλισμό της Ευρώπης κ.λπ.
2. Θετική εκτιμούμε τη θέση  "Υπερασπιζόμαστε  μια  πολυμερή  τάξη  πραγμάτων  στην  οποία  τα  Ηνωμένα  Έθνη  μπορούν  να  εκπληρώσουν  τον  Χάρτη  τους  χωρίς  πίεση  ή  βέτο."
3. Αξισημείωτη είναι και αυτή η δήλωση "Ζητάμε  κινητοποίηση  για  έναν  ριζικό  μετασχηματισμό  του  ευρωπαϊκού  οικονομικού  μοντέλου,  με  κατεύθυνση  ένα  μοντέλο  που  δίνει  προτεραιότητα  στις  δημόσιες  επενδύσεις,  την  αναδιανομή  του  πλούτου,  τη  φορολογική  δικαιοσύνη  και  την  εγγύηση  των κοινωνικών  δικαιωμάτων.  Υπερασπιζόμαστε  έναν  ισχυρό,  δημοκρατικό  και  διαφανή  δημόσιο  τομέα,  ικανό  να  εγγυηθεί  βασικές  υπηρεσίες  όπως  η  υγεία,  η  εκπαίδευση,  οι  μεταφορές  και  η  ενέργεια."  
4. Απουσιάζουν όμως εντός της διακήρυξης  οι όροι "Σοσιαλισμός", "Οικολογία", "Αριστερά" σε αντιπαράθεση με τη ¨διεξιά και την ακροδεξιά", ενώ αναφέρεται "ο φεμινιστικός αγώνας".
5. Τελος είναι θετική η τελευταία παράγραφος της διακήρυξης "Στόχος  του  Ευρωπαϊκού  Φόρουμ  Αριστερών,  Πράσινων  και  Προοδευτικών  Δυνάμεων  είναι  να  ενωθεί  ενάντια  στις  πολιτικές  λιτότητας  στην  Ευρώπη  και  να  οικοδομήσει  επειγόντως  εναλλακτικές  λύσεις  που  θα  αποκαταστήσουν  την  ελπίδα  στους  λαούς  της  Ευρώπης  και  θα  υπερασπιστούν  τη  ζωή,  τα  δικαιώματα,  την  ειρήνη  και  τον  πλανήτη", ωστόσο χωρίς όμως να υπάρχει αξιολόγηση της περιόδου που διανύουμε (δυκσκολίες, δυνατότητες, καλές ή κακές πρακτικές κ.λπ).

Ίσως να επανέλθουμε....

Η Σύνοδος Κορυφής των Λαών προς την COP 30 | The Peoples’ Summit Towards COP 30 | Συμμετέχουν 1.100 οργανισμοί της ΚτΠ

 

Ο σύνδεσμος της Συνόδου   Κορυφής των Λαών προς την COP 30 - ΕΔΩ.

Παράλληλα με την επίσημη Σύνοδο του ΟΗΕ COP30, που θα πραγματοποηθεί, στο ιστορικό από τις Διεθνείς Συνόδους του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ,  Μπέλεμ της Βραζιλίας, 10 - 21.11.2025, θα πραγματοποιηθεί παράλληλα η (αντι) Σύνοδος  Κορυφής των Λαών προς την COP 30.

Στην (αντι) Σύνοδο έχουν δηλώσει συμμετοχή 1.100 οργανισμοί και κινήματα πολιτών, μεταξύ αυτών: 350.org, Climate Justice Coalition, Ecologistas en Acción, European Coordination Via Campesina-ECVC, Fridays For Future Italy, Greenpeace Brasil, Oxfam Brasil, Oxfam International in Africa.

Οι διοργανωτές έχει συντάξει "Το Μανιφέστο της Λαϊκής Συνόδου Κορυφής - Ενώνοντας τις φωνές για την κλιματική δικαιοσύνη" στη βάση του οποίου θα πραγματοποιηθούν θεματικές συζητήσεις.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: Joining Voices for Climate Justice - Join the People's Summit and be part of the resistance to the climate crisis [ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ]

COP 30 ΣΤΟ ΜΠΕΛΕΜ ΝΤΟ ΠΑΡΑ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ – Προσαρμογή ή Πρόληψη; | COP 30 IN BELEM DO PARA, BRAZIL – Adaptation or Prevention?

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: The future will not be won by resigning ourselves to adapting to collapse, but by having the courage to prevent its causes. LINK 

Το μέλλον δεν θα κερδηθεί υποχωρώντας στην προσαρμογή στην κατάρρευση, αλλά έχοντας το θάρρος να αποτρέψουμε τις αιτίες της.

1. Όπως γνωρίζουμε, η COP 30, η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, θα πραγματοποιηθεί φέτος τον Νοέμβριο στο Μπελέμ ντο Παρά.

Εμπνέει ελπίδα, καθώς θα πραγματοποιηθεί σε μια χώρα που κυβερνάται από την αριστερά, υπό την αιγίδα του Προέδρου Λούλα. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι ο μεγαλύτερος ρυπαίνων του πλανήτη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα απουσιάζουν, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ -ένας φανατικός αρνητής της κλιματικής αλλαγής- έχει αποσύρει τη χώρα του από αυτό το διεθνές φόρουμ.

Δυστυχώς, μια πρόσφατη απόφαση των βραζιλιάνικων αρχών ρίχνει σκιά σε αυτή τη συνάντηση: η άδεια για εξερεύνηση πετρελαίου στον βυθό κοντά στις εκβολές του Αμαζονίου. Οι Βραζιλιάνοι περιβαλλοντολόγοι καταδικάζουν αυτήν την απόφαση, η οποία αντιπροσωπεύει έναν τεράστιο κίνδυνο - σε περίπτωση ατυχήματος με υπεράκτιες γεωτρήσεις - ενός «μαύρου κύματος» που θα καταστρέψει τα εύθραυστα οικοσυστήματα του τροπικού δάσους του Αμαζονίου.

Επιπλέον, εάν οι τεράστιες ποσότητες πετρελαίου που έχουν εναποτεθεί στον βυθό της θάλασσας σε αυτήν την περιοχή εξορυχθούν, πωληθούν και καούν, αυτό θα συμβάλει καθοριστικά στην κλιματική αλλαγή.

9ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΦΟΡΟΥΜ Αριστεράς, Πράσινης και Προοδευτικής Δύναμης Για την Ειρήνη, την Κοινωνική και Κλιματική Δικαιοσύνη! 31 Οκτωβρίου — 2 Νοεμβρίου 2025 / Βιέννη

9ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΦΟΡΟΥΜ Αριστεράς, Πράσινης και Προοδευτικής Δύναμης

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΕΔΩ

Για την Ειρήνη, την Κοινωνική και Κλιματική Δικαιοσύνη! | 31.10 — 2.11. 2025 / Βιέννη

Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ είναι ένας μοναδικός χώρος όπου η αριστερά, οι πράσινοι και οι προοδευτικοί μπορούν να συναντηθούν και να μοιραστούν τους αγώνες τους. Θέλουμε να διαμορφώσουμε — και να αγωνιστούμε για — εναλλακτικές, πιο δίκαιες και πιο πράσινες λύσεις στις κρίσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

Το εγκάρσιο κοινό θέμα για το Ευρωπαϊκό Φόρουμ του 2025 είναι η καταπολέμηση της λιτότητας και οι εναλλακτικές μας λύσεις.

To πρόγραμμα ΕΔΩ.

Draft programme - European Forum 2025

31 October to 2 November 2025

ÖGB headquarters, Johann-Böhm-Platz, 1020 Vienna, Austria

For peace, social justice and climate justice!

Δημήτρης Παπανικολόπουλος "Όραμά μας ο οικοσοσιαλισμός"

 

[Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε με το άρθρο που αναδημοσιεύουμε]

Δημήτρης Παπανικολόπουλος  "Όραμά μας ο οικοσοσιαλισμός"

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Η ΕΠΟΧΗ 12.10.2025 - ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ]

Στις σημερινές Παρεμβάσεις, όπως και σε αυτές της προηγούμενης εβδομάδας, αλλά και σε παλιότερες (18.2.2024), παρουσιάσαμε στοχαστές που προτείνουν ως όραμα κάποια εκδοχή οικοσοσιαλισμού. Αλλά και προσωπικά, υποστηρίζω εδώ και χρόνια ότι εκείνο που λείπει από την ελληνική πολιτική σκηνή και από το αριστερό ημισφαίριο είναι ένα κοκκινο-πράσινο κόμμα, μια πράσινη Αριστερά. Είναι προφανείς οι λόγοι: χωρίς όραμα δεν υπάρχει στρατηγική και χωρίς όραμα που να περιλαμβάνει το μείζον ζήτημα που επικαθορίζει τα πάντα και προηγείται των πάντων η Αριστερά πελαγοδρομεί.

Η Αριστερά είναι η παράταξη της ισοελευθερίας, σε αντίθεση με τη Δεξιά που είναι η παράταξη της ανισότητας και της ανισοελευθερίας (ελευθερία χωρίς όρια για κάποιους σε βάρος της ελευθερίας των άλλων). Το πρόγραμμα της Αριστεράς, μέχρι αυτή τη στιγμή, είναι κυρίως σοσιαλδημοκρατικό, εστιασμένο στην υπεράσπιση κεκτημένων στο πεδίο των δικαιωμάτων και των δημοσίων αγαθών. Καθώς αμύνεται εδώ και δεκαετίες απέναντι στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, έχει πάψει να γίνεται αντιληπτή ως η παράταξη της προόδου, της αλλαγής (μιλάω πάντα από τη σκοπιά του μεγάλου εκλογικού ακροατηρίου που κρίνει την τύχη των πολιτικών σχηματισμών, και όχι από τη σκοπιά της Αριστεράς που αυτοθαυμάζεται και της αρκεί η επιβεβαίωση της ταυτότητάς της). Ωστόσο, δεν λείπουν τα προγραμματικά στοιχεία που έχουν κερδίσει τη θέση τους στην ατζέντα της Αριστεράς του 21ου αιώνα: κοινά, βασικό εισόδημα, συνεταιριστική οικονομία, λιγότερη εργασία, συμμετοχικός προϋπολογισμός κ.ά. Αυτοί οι προγραμματικοί στόχοι είτε δεν έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα της εκάστοτε εθνικής Αριστεράς, είτε έχουν ενταχθεί στο περιθώριο των σχετικών προγραμμάτων.

Για μια οικοσοσιαλιστική αποανάπτυξη | For an Ecosocialist Degrowth | Michael Löwy, Bengi Akbulut, Γιώργος Καλλής, Sabrina Fernandes (ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)

 

 

Την περίοδο που διανύουμε μέσα στο 2025  γίνονται  μεγάλες συζήτησεις (ίσως και διεργασίες)  για το μέλλον και τη δυνατότητα συνεργασίας της κοινοβουλευετικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στην Ελλάδα. 

Στις συζητήσεις αυτές ή στην κριτική που γίνεται για την περίοδο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ αλλά και κατά τη διάρκεια που το κόμμα αυτό ήταν στην αντιπολίτευση αναφέρεται και ο όρος "Οικοσοσιαλισμός" ως ιδεολογικό πρόταγμα για τα νέα σχήματα, συνεργασίες κ.λπ. που θα αντιμετωπίσουν τη Νέα Δημοκρατία στην καθημερινότητα αλλά και στο κοινοβούλιο ακόμα και στις επόμενες εκλογές.

Επειδή οι όροι είναι "λάστιχα" που τα τραβάει ο καθένας μας όπου και όποτε θέλει, ή τους ερμηνεύει όπως τον βολεύει επαναδημοσιεύουμε ως "τροφή για σκέψη" το κοινό άρθρο "Για μια οικοσοσιαλιστική αποανάπτυξη | For an Ecosocialist Degrowth, τψν Michael Löwy, Bengi Akbulut, Γιώργος Καλλής, Sabrina Fernandes -  Δημοσιεύτηκε το 2022 στο Manthly Review και  στην ΕΦΣΥΝ.

Η άποψη των διαχειριστών του ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ BLOG είναι αυτή που με συνοπτικό τρόπο καταγράφεται στην αφίσα "Η σύζευξη της Πολιτικής Οικολογίας με το Σοσιαλισμό είναι το νέο αφήγημα για την Αριστερά και τους Πράσινους".

16 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ BLOG (2009 - 2025) | 251 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ - 1100+ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ | ECOSOCIALISM BLOG - 16 YEARS - 1100+ POSTS

 

16 χρόνια  Οικοσοσιαλιστικό Blog – 1100 + αναρτήσεις – 251.000 επισκέψεις

Στο διάστημα "Δεκέμβριος 2024 - Σεπτέμβριος 2025" είχαμε 43.000 επισκέψεις στο BLOG - οι περισσότερες εκτός Ελλάδας (πρώτες χώρες ΗΠΑ, Ελλάδα, Σουηδία).

To Οικοσοσιαλιστικό BLOG ως  “Οικοσοσιαλιστικός Οδηγός” με “Βιβλιογραφικές αναφορές και βασικές πληροφορίες για τον Οικοσοσιαλισμό” έχει ως σκοπό:

    • Να παρουσιάσει με συνοπτικό τρόπο τη μεγάλη εικόνα για τον Οικοσοσιαλισμό.

    • Να αποτελέσει μια  βάση δεδομένων για μελλοντικούς ερευνητές και συμμετοχικούς στα κοινά πολίτες.

    • Να συμβάλλει στην όσμωση και στη συνεργασία φορέων, ομάδων. κινημάτων, κομμάτων που χρησιμοποιούν και εμπνέονται από τον όρο Οικοσοσιαλισμό.

    • Να γνωστοποιήσει το Οικοσοσιαλιστικό  Ιστολόγιο και τα θέματα που δημοσιεύει για 15 χρόνια αδιαλείπτως.

Το Οικοσοσιαλιστικό  Ιστολόγιο, ECOSOCIALISM BLOG λειτουργεί από τον Οκτώβριο του  2009 έως σήμερα, Σεπτέμβριος 2025. 

Δεν έχει σύνδεση με το Διεθνές Οικοσοσιαλιστικό Δίκτυο, ωστόσο αναδημοσιεύει θέματα από την ιστοσελίδα του. Από το 2009 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2025 έχουν γίνει 1100+ αναρτήσεις – το blog  έχει μεγάλη επισκεψιμότητα (251.000).

Στο Ιστολόγιο δημοσιεύονται: 

Σάιμον Χάνα: "Ανακτώντας το Μέλλον - Ένας Οδηγός για Αρχάριους στον Σχεδιασμό της Οικονομίας", 2024

Ανακτώντας το Μέλλον - Ένας Οδηγός για Αρχάριους στον Σχεδιασμό της Οικονομίας

Από τον Σάιμον Χάνα - Πρόλογος από τον John McDonnell

Reclaiming the Future - A Beginner’s Guide to Planning the Economy

By Simon Hannah - Foreword by John McDonnell

[Διαβάστε τη βιβλιοπαρουσίαση "Ο Michael Löwy σχολιάζει το βιβλίο «Ανακτώντας το Μέλλον: Ένας Οδηγός για Αρχάριους στον Σχεδιασμό της Οικονομίας", 2024- ΕΔΩ ] 

«Μια πειστική περίπτωση υπέρ του σοσιαλιστικού δημοκρατικού σχεδιασμού ως του μόνου τρόπου για την κάλυψη των αναγκών δισεκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να καταστραφεί ο πλανήτης» – Michael Roberts

Σε έναν κόσμο που μαστίζεται από ατελείωτες κρίσεις και κλιματική κατάρρευση, η απαίτηση για αναμόρφωση του οικονομικού μας συστήματος δεν ήταν ποτέ πιο επείγουσα. Το "Reclaiming the Future" του Simon Hannah είναι ένας οδηγός για αρχάριους σχετικά με τον σχεδιασμό μιας νέας οικονομίας, που οδηγεί τους αναγνώστες σε ένα μετασχηματιστικό ταξίδι προς μια ριζοσπαστικά δημοκρατική κοινωνία, όπου η εξουσία και ο έλεγχος της ζωής μας βρίσκονται σταθερά στα χέρια μας.

Δεκαετίες δεξιάς κινδυνολογίας έχουν προσπαθήσει να πετάξουν τον οικονομικό σχεδιασμό στα σκουπίδια, αλλά η ανάγκη για αυτόν είναι μεγαλύτερη από ποτέ - ίσως είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να μας σώσει από την κλιματική καταστροφή. Σε αυτόν τον οδηγό που καταρρίπτει μύθους και είναι εύκολα προσβάσιμος, η Χάνα προτείνει τα δομικά στοιχεία για μια οικονομία βάσης με ριζοσπαστική αφθονία εντός των πλανητικών ορίων.