Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάρεϊ Μπούκτσιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μάρεϊ Μπούκτσιν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

20/09/2026 - 19:00 | Practicing Social Ecology: Μια Εκδήλωση-Συζήτηση με την Eleanor Finley |




Το Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας TRISE μας προσκαλεί σε μια εκδήλωση-συζήτηση με την κοινωνική οικολόγο, συγγραφέα και ακτιβίστρια Eleanor Finley:

Σας καλούμε σε μια εκδήλωση-συζήτηση όπου θα έχουμε μαζί μας στο TRISE την Eleanor Finley, μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες φωνές της Κοινωνικής Οικολογίας στη Βόρεια Αμερική, στο πλαίσιο των επισκέψεών της στην Ευρώπη με αφορμή την έκδοση του τελευταίου της βιβλίου Practicing Social Ecology: From Bookchin to Rojava and Beyond (Pluto Press, 2025).

Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες της κοινωνίας για να αλλάξουμε την τροχιά της κλιματικής κρίσης; Απέναντι στην περιβαλλοντική καταστροφή, η Eleanor Finley θα επιχειρήσει να δείξει ότι υπάρχει μια εκπληκτική, ανεκμετάλλευτη πηγή δύναμης στις κοινότητές μας, η οποία μπορεί να μας βοηθήσει στον αγώνα για ένα δημοκρατικό και οικολογικό μέλλον.

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026

30.07.2026 - Στην 20ή επέτειο από τον θάνατο του Μάρεϊ Μπούκτσιν | Κριτική της εξουσίας, της κοινωνικής οικολογίας και του κοινοτισμού – κατευθυντήριες αρχές για τους μελλοντικούς μας αγώνες

 

 
Herrschaftskritik, soziale Ökologie und Kommunalismus – Leitlinien für unsere kommenden Kämpfe

Προς το τέλος της ζωής του, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν ήταν απογοητευμένος. Ο νεοφιλελευθερισμός και η κοινωνική οικονομία της αγοράς είχαν ξεκινήσει τη θριαμβευτική τους πορεία στη μεταμοντέρνα δεκαετία του 2000. Ο «αιώνας των επαναστάσεων» είχε οριστικά τελειώσει. Οι κοινωνικές ουτοπίες που βασίζονταν στην αλληλεγγύη και τις οποίες είχε υποστηρίξει στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 φαίνονταν ξεπερασμένες. Στις 30 Ιουλίου 2006, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν πέθανε σε ηλικία 86 ετών στο Βερμόντ (ΗΠΑ), περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του και στενούς φίλους.

Τις προηγούμενες δεκαετίες, τα γραπτά του -πάνω από 25 βιβλία και αμέτρητα άρθρα- έτυχαν ευρείας υποδοχής, ειδικά σε κύκλους περιβαλλοντικών ακτιβιστών και αναρχικών. Ο Murray Bookchin ήταν μια διχαστική προσωπικότητα: τα αισιόδοξα και οραματικά κείμενά του γοήτευαν πολλούς. Η πολεμική του ενάντια στις αυταρχικές μαρξιστικές τάσεις και τις ουσιοκρατικές-μυστικιστικές τάσεις εντός του περιβαλλοντικού κινήματος αποξένωσε πολλούς. Απέκτησε φήμη, μεταξύ άλλων, ως ο «πατέρας της κοινωνικής οικολογίας», ως αντιπυρηνικός ακτιβιστής, βασική προσωπικότητα στο Πράσινο κίνημα, φυσικός φιλόσοφος και υποστηρικτής μιας φιλελεύθερης, αποκεντρωμένης, κοινοτικής, άμεσης δημοκρατίας - μιας δημοκρατίας που πραγματικά αξίζει το όνομά της.

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2024

Γεωργαράκη Ν. Γ. (1986) "Οικολογία και οικολογισμός στη Γαλλία: πολιτισμική έκφραση μιας ιδεολογίας" | Συνοπτική παρουσίαση με αποσπάσματα από το άρθρο



Γεωργαράκη Ν. Γ. (1986) "Οικολογία και οικολογισμός στη Γαλλία: πολιτισμική έκφραση μιας ιδεολογίας"

Συνοπτική παρουσίαση με αποσπάσματα από το άρθρο
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: To άρθρο του Ν.Γ. Γεωργαράκη, 23 σελίδες, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών” τ.81/ 1986. σ.30–53. [ΕΔΩ]. 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του συγγραφέα [ΕΔΩ] – [ΕΔΩ].

Το άρθρο, αν και στον τίτλο του περιέχει τη λέξη Γαλλία, αναφέρεται γενικότερα στην Οικολογία και στη σχέση της με τα άλλα πολιτικά κινήματα σε όλα τα επίπεδα, ιδεολογικό, πολιτιστικό, κινηματικό και με αυτήν την έννοια είναι ευρύτερου γεωγραφικού, ιδεολογικού αλλά και ιστορικού – εκδοτικού, βιβλιογραφικού ενδιαφέροντος.

Το ίδιο έτος, το 1986, εκδίδεται το βιβλίο του Λεωνίδα Λουλούδη με τίτλο “ΠΟΛΙΤΟΙΚΟΛΟΓΙΑ”, Στοχαστής και το 1992 δύο ακόμα βιβλία που περιέχουν στον τίτλο τους τον όρο “Οικολογισμός” (Γιώργος Βοϊκλή και Θανάσης Διαμαντόπουλος).

Το άρθρο του Ν.Γ. Γεωργαράκη, αναδημοσιεύτηκε στο ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ [ΕΔΩ] Ιστολόγιο σε τρία μέρη 27.11.2024. Λόγω της αξίας του άρθρου παρουσιάζουμε ορισμένα αποσπάσματα για να ενημερώσουμε και να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον των αναγνωστών έτσι ώστε να το διαβάσουν ολόκληρο.

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2024

Eirik Eiglad, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΙ & ΚΟΜΜΟΥΝΑΛΙΣΜΟΣ - Η πολιτική κληρονομιά του Μπούκτσιν, 2024

[O συγγραφέας με βάση το κλασικό έργο του Murray Bookchin/ Μάρει Μπούκτσιν: ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΑΛΙΣΜΟΥ, 2006  [ΕΔΩ] αναφέρεται στο σήμερα, και στην "πολιτική κληρονομιά" του μεγάλου στοχαστή]

------------------------------

Eirik Eiglad, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΙ & ΚΟΜΜΟΥΝΑΛΙΣΜΟΣ. Η πολιτική κληρονομιά του Μπούκτσιν, Αθήνα: Αυτολεξεί, Νοέμβριος 2024, σελ. 128, διαστάσεις 19×13, ISBN 978-960-7280-63-3. Μετάφραση-Επιμέλεια: Ιωάννα-Μαρία Μαραβελίδη | Γραφιστικός σχεδιασμός – σελιδοποίηση: Απόλλωνας Πετρόπουλος | Εξώφυλλο: Τόνια Λέντζου

Από το οπισθόφυλλο:
Εδώ και καιρό, ο ριζοσπαστικός χώρος μοιάζει να εγκαταλείπει την πολιτική και να επιδίδεται μόνο σε καθαρά αμυντικές δράσεις και στρατηγικές. Ο «μέγιστος στόχος» φαίνεται να είναι απλώς η υπεράσπιση των παλαιών κατακτήσεων της σοσιαλδημοκρατίας ή η χάραξη προσωρινών «απελευθερωμένων ζωνών» που δεν αμφισβητούν με κανέναν τρόπο το σημερινό σύστημα.

Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2024

Murray Bookchin/ Μάρει Μπούκτσιν: ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΑΛΙΣΜΟΥ, 2006


Διατείνομαι ότι ο κομμουναλισμός είναι η δεσπόζουσα πολιτική κατηγορία που είναι πιο κατάλληλη να περικλείσει τις πλήρως επεξεργασμένες και συστηματικές απόψεις της κοινωνικής οικολογίας, συμπεριλαμβανομένου του ελευθεριακού δημοτισμού και του διαλεκτικού νατουραλισμού. 

Ως ιδεολογία, ο κομμουναλισμός αντλεί υλικό από τις παλιότερες ιδεολογίες της αριστεράς - τον μαρξισμό και τον αναρχισμό ή, για να ακριβολογούμε, την παράδοση του ελευθεριακού σοσιαλισμού - ενώ προσφέρει μία ευρύτερη και πιο ταιριαστή στην εποχή μας προοπτική. 

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2024

Communalism Issue #1 (2009) | Decentralization: The Lost Cause of the Ecology Movement? | Περιοδικό Κομμουναλισμός 1/2009 | Αποκέντρωση: Η χαμένη αιτία του Οικολογικού Κινήματος;

 


[Το περιοδικό για ελεύθερη λήψη ΕΔΩ]

Το πρώτο τεύχος του περιοδικού της Κοινωνικής Οικολογίας/ Social Ecology με τίτλο Communalism κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2009.

Ο όρος Communalism/ Κομμουναλισμός είναι δημιούργημα του πατέρα της Κοινωνικής Οικολογίας Murray Bookchin/ Μάρει Μπούκτσιν [ΕΔΩ] και παρουσιάζεται αναλυτικά στο βιβλίο του με τίτλο "Το πρόταγμα του κομμουναλισμού", εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 2006. (σ.σ. θα παρουσιαστεί σε επόμενη ανάρτηση).

Στο πρώτο τεύχος που είναι αφιερωμένο στην "Αποκέντρωση" δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Τετάρτη 21 Αυγούστου 2024

TRISE 2024 Conference: Keynote speakers | Σύνοδος TRISE - Αθήνα 25 - 27 Οκτωβρίου 2024 - θέμα "The Politics of Social Ecology"

 


[Η ιστοσελίδα του trise ΕΔΩ]

Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης για τη σύνοδο του TRISE,  στην  Αθήνα 25 - 27 Οκτωβρίου 2024, με θέμα "The Politics of Social Ecology: From Theory to Praxis" [ΕΔΩ] αναδημοσιεύουμε περισσότερα στοιχεία για τη συμμετοχή ορισμένων από τους βασικούς ομιλητές.

Διαβάστε την νεότερη ενημέρωση ΕΔΩ. TRISE 2024 Conference: Keynote speakers

Η άποψή μας είναι ότι τα τρία οικολογικά - πολιτικά - κοινωνικά ρεύματα α) της Κοινωνικής Οικολογίας β) της Αποανάπτυξης γ) του Οικοσοσιαλισμού, αν και διαφορετικής αφετηρίας, έχουν ορισμενα κοινά χαρακτηριστικά, με ποιο βασικό την αμφισβήτηση του καπιταλισμού και του καταναλωτικού μοντέλου (κυρίως το β και το γ) και της οργάνωσης και της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά (κυρίως τοα α)).

Κυριακή 14 Ιουλίου 2024

The Politics of Social Ecology: From Theory to Praxis | Transnational Institute of Social Ecology (TRISE): Conference on 25th – 27th October 2024 in Athens, Greece!


Στο Οικοσοσιαλιστικό Αριστερό Ιστολόγιο φιλοξενούμε άρθρα, εκδηλώσεις, συνέδρια κ.λπ. με θέματα που αφορούν την πολιτική οικολογία και τις διάφορες εκδοχές της.

Έχουμε δημοσιεύσει στο παρελθόν αρκετά άρθρα και αφιερώματα για τον Μάρεϊ Μπούκτσιν αλλά και άλλες εκδηλώσεις του Transnational Institute of Social Ecology (TRISE). 

Η σύνοδος της Αθήνας 25 - 27 Οκτωβρίου 2024 είναι ακόμα μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα την Κοινωνική Οικολογία και ενδεχομένως να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για τη δημιουργία μιας δικαιότερης και αλληλέγγυας  κοινωνίας που να σέβεται τη φύση και τον άνθρωπο. ------------------------

Παρασκευή 12 Ιανουαρίου 2024

Tribute to Murray Bookchin (15.01.1921 - 30.07.2006) | Μικρό αφιέρωμα στο Μάρεϊ Μπούκτσιν μέσα από έξι αναρτήσεις που έχουν γίνει στο blog

 


Με αφορμή τη γέννηση (15 Ιανουαρίου 1921) του φιλοσόφου, συγγραφέα και "πατέρα" του πολιτικού όρου "Κοινωνική Οικολογία"/ Social Ecology Μάρεϊ Μπούκτσιν επαναδημοσιεύουμε έξι αναρτήσεις που έχουμε κάνει για την Κοινωνική Οικολογια και τον Μάρεϊ Μπούκτσιν στο Οικοσοσιαλιστικό - Αριστερό blog.

Η γνώμη μας είναι ότι η Κοινωνική Οικολογία, ο Οικοσοσιαλισμός και η Αποανάτυξη έχουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, όπως είναι αντικαπιταλιστικές οικολογικές θεωρίες, και αποτελούν στέρεες βασεις και τροφή για σκέψη για όσους αναφέρονται στην Αριστερά, στην Οικολογία ακόμα και στην Αναρχία.

Οι έξι αναρτησεις ανά χρονολογική σειρά:

Remembering the Father of Social Ecology - Murray Bookchin’s Biography | Θυμόμαστε τον Πατέρα της Κοινωνικής Οικολογίας Μάρεϊ Μπούκτσιν (15.01.1921 - 30.07.2006)

 

Με αφορμή τη γέννηση του φιλοσόφου, συγγραφέα  Μάρεί Μπούκτσιν (15 Ιανουρίου 1921 - 30 Ιουλίου 2006) παίρνουμε από το "ράφι" της βιβλιοθήκης (δεξιά) και αναδημοσιεύουμε το σχετικό άρθρο με τη βιβλιοπαρουσίαση  του έργου της Janet Biehl "Ecology or Catastrophe: The Life of Murray Bookchin" (2015).

Διαβάστε το άρθρο Remembering the Father of Social Ecology -  Murray Bookchin’s Biography | Θυμόμαστε τον Πατέρα της Κοινωνικής Οικολογίας [ΕΔΩ].

Παρουσίαση του πρώτου βιβλίου για τη ζωή και το έργο γου Μάρι Μπούκτσιν, της Janet Biehl "Ecology or Catastrophe: The Life of Murray Bookchin" (2015).

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2019

Chaia Heller "Ecology of Everyday Life: Rethinking the Desire for Nature" (1999) | Οικολογία της καθημερινής ζωής: Επανεξέταση της επιθυμίας για τη φύση | Διαβάστε - Ακούστε το βιβλίο


Πληροφορίες και τα θέματα του βιβλίου και το κείμενο του βιβλίου σε μορφή κειμένου στα αγγλικά [ΕΔΩ]

Συνέντευξη της Chaia Heleer  για το βιβλίο [ΕΔΩ]

Η βασική φιλοσοφία του βιβλίου από την ίδια τη συγγραφέα Notes on an Ecology of Everyday Life [ΕΔΩ]

Ακούστε το βιβλίο στα αγγλικά [ΕΔΩ]

To βιβλίο σε μορφή PDF για λήψη και ανάγνωση [ΕΔΩ] 

Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

The Power to Destroy, the Power to Create | TRISE - Third Annual Conference in Patras, August 28-31, 2015




Από 28-31 Αυγούστου 2015 πραγματοποιείται στην Πάτρα η 3η Συνδιάσκεψη του TRANSNATIONAL INSTITUTE OF SOCIAL ECOLOGY (TRISE).

To TRISE εμπνέεται από τις πολιτικές, κοινωνικές, οικολογικές απόψεις  Μάρεϋ Μπούκτσιν (Murray Bookchin) ο οποίος έχει καθιερώσει και τον όρο "Κοινωνική Οικολογία" όπως και "Κομμουναλισμός" [δείτε δύο προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις στο blog ΕΔΩ]

Επισκεφτείτε το site της 3ης Συνδιάσκεψης TRISE ΕΔΩ 
Το εξαιρετικό πρόγραμμα της συνδιάσκεψης ΕΔΩ  και οι δηλώσεις συμμετοχής ΕΔΩ

Για το Δημήτρη Ρουσσόπουλο, έναν από τους βασικούς ομιλητές της Συνδιάσκεψης αλλά και βασικό στέλεχος του TRISE διαβάστε ΕΔΩ και για τις εκδόσεις Black Rose Books ΕΔΩ.
----------------------------------

Welcome to the third annual conference of TRANSNATIONAL INSTITUTE OF SOCIAL ECOLOGY, August 28-31, in Patras, Greece!

This year’s Conference is titled The Power to Destroy, The Power to Create* and with this general theme we want to address the double-sided nature of our time – discussing both the destructive forces of global capitalism and the creative response from social movements.

The program spans Friday to Monday and consists of a broad range of seminars, workshops and Roundtable discussions structured around our four sub themes: Social Ecology in Practice; The Democratic and Ecological City; Academia, Activism and Social Change; and Europe in Crises and Revolts.

You will find the full draft program below.

To learn more and to register for the Conference, please visit our webpage: http://conference2015.trise.org/

Any questions can be directed to trise.program@inventati.org

TRISE (Transnational Institute of Social Ecology) is a transnational network of activists/researchers concerned with both ecology and the development of today’s cities. We aim at working in partnership with civil society, as a forum for the exchange of ideas and knowledge. Learn more at http://trise.org/

* The conference title is taken from social ecologist Murray Bookchins manifesto-like essay from 1970.



Τρίτη 23 Ιουνίου 2015

Αργύρη Αργυριάδη: Κοινωνικός ή Lifestyle Αναρχισμός: 20 χρόνια μετά την πρώτη έκδοση | Μάρεϋ Μπούκτσιν (Murray Bookchin)


του Αργύρη Αργυριάδη [πηγή ΕΔΩ]

Η πρώτη διαπίστωση που θα μπορούσε να γίνει είναι ότι η αναγκαιότητα μια τέτοιας συζήτησης – διάλογου– προβληματισμού δεν θα υπήρχε σε τέτοιο βαθμό στις μέρες μας, αν ο Αναρχισμός παρέμενε ένα κοινωνικό κίνημα & και δεν εμφανιζόταν σαν ένα μητροπολιτικό & νεολαιίστικο φαινόμενο.

Από το τέλος της δεκαετίας του 60 & μετέπειτα ο αναρχισμός συνδέεται άμεσα με την νεανική εξέγερση, ψυχολογικοποίηται ως έκφραση για αποκλίνουσες προσωπικότητες, ταυτοποιήται με την ανομία & την καταστροφή. Χάνοντας τα κοινωνικά χαρακτηριστικά του, ο αναρχικός χώρος αποκόβεται από τον κόσμο της εργασίας (πεδίο που είχε ιδιαίτερη βαρύτητα για τους αναρχικούς και προσέδωσε ένα σημείο πρακτικής εφαρμογής έναντι ενός υπερφίαλου ρομαντισμού: Βλέπε Ισπανία).

Από την δεκαετία του 80 και ύστερα, τα κατάλοιπα του Punk δημιουργούν μια στρατιά απογοητευμένων νεολαίων, η οποία στην συνέχεια αφομοιώνεται και γίνεται μόδα καταλήγοντας στην ενδυματολογική έκφραση ενός fashion (μοδάτου) αναρχισμού με βασικό χαρακτηριστικό την προβολή του αναρχικού άλφα σε κύκλο ως στιλιστική έκφραση.

Η δεκαετία του 90 βρίσκει τον αναρχικό χώρο να συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο και να βρίσκεται διαρκώς σε μια ταυτολογική αναζήτηση που συνεχίζεται έως τις μέρες μας. Η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, με το τέλος του υπαρκτού σοσιαλισμού, δημιουργεί στον αναρχικό χώρο μια νέα δυναμική, που άλλοι την εκλαμβάνουν ως ευκαιρία για συνέχιση του αγώνα με στόχο οι αναρχικές ιδέες επιτέλους να βγουν ξανά στο προσκήνιο. Ενώ στο αντίποδα, κάποια κομμάτια του αναρχικού χώρου, να θεωρούν την κατάρρευση του σοσιαλιστικού ιδεώδους σαν την αφετηρία για μια ενδελεχή μετεξέλιξη του αναρχικού προτάγματος και την δημιουργία ενός καινούργιου αναρχισμού, προσανατολισμένου στην νέα εποχή.

Στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ο Αναρχισμός που είχε ήδη μεταβληθεί σε lifestyle Αναρχία, μετατοπίζεται ακόμα πιο πολύ και μεταστοιχειώνεται σε «Νέα Αναρχία» ακόμα πιο άγρια, πιο «μαύρη, μηδενιστική και «αντικειμενική» αφού είναι εναντίων όλων εχθρών και φίλων, αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν.

Ως αποτέλεσμα, η έλλειψη στρατηγικής κατεύθυνσης, σε συνδυασμό με την ανάγκη επανακαθορισμού της ταυτότητας, οδήγησε πολλούς νέους επί το πλείστον αναρχικούς να στραφούν σε επιμέρους ζητήματα δευτερεύουσας σημασίας για τον κοινωνικό επαναστατικό αγώνα, δημιουργώντας ένα σκληροπυρηνικό τρόπο αντίληψης, θεώρησης & στάσης πραγμάτων, χαρακτηριζόμενο από τον αρνητισμό & την εσωστρέφεια.

Στον αντίποδα αυτό, αναρχικοί παλαιότερης γενιάς όπως το Chaz Bufe το 1987 με το βιβλίο του «ακούστε αναρχικοί» ή ο Μ Μπούκτσιν το 1995 με το «Κοινωνικός η lifestyle Αναρχισμός», προσπάθησαν από την μεριά τους να αναλύσουν & να καταδείξουν αυτό το φαινόμενο, να προειδοποιήσουν και να κρούσουν τον κώδωνα, για τους κινδύνους που κατά την άποψη τους εγκυμονεί αυτή η νέα πραγματικότητα στον αναρχικό χώρο.

Είναι γεγονός πως η στροφή μεγάλου μέρους των αναρχικών της νέας εποχής, από τον κοινωνικό αγώνα στην εσωτερική αναζήτηση ενός εγωτικού τρόπου ζωής, η παρελθοντολογική ωραιοποίηση ενός ιδανικού μα πρωτόγονου κόσμου, φυτοφαγίας, παγανισμού, άρνησης της τεχνολογίας – της επιστήμης & της εκπαίδευσης, και γενικά επιστροφή προς τα πίσω καθώς και η μυθολογία της βίας, οδήγησαν τον αναρχικό χώρο να μοιάζει ως ένα κλειστό αντικοινωνικό γκέτο επαναστατημένων παιδιών χωρίς αιτία.

Σήμερα αρκετά χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του βιβλίου του Μπούκτσιν & την πρώτη του μετάφραση στα Ελληνικά, το δίλλημα κοινωνικός ή lifestyle αναρχισμός, συνεχίζει όχι μόνο να απασχολεί τον αναρχικό χώρο σε τοπικό όσο και διεθνές επίπεδο, αλλά έχει πάρει διαστάσεις ενός πραγματικά ιδιαίτερα καυστικού ζητήματος.

Θα πρέπει να επισημάνουμε εδώ, ότι η διάγνωση των χαρακτηριστικών του lifestyle αναρχισμού της Αμερικής από τον Μπούκτσιν έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την Ελληνική πραγματικότητα χωρίς όμως να είναι και εξ ολοκλήρου ίδια μιας και η Ελλάδα έχει σαφής και διακριτές ιδιαιτερότητες. Ακόμα στην Ελλάδα δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να χορεύουμε γυμνοί γύρω από φωτιές, νύχτες με πανσέληνο, εξυμνώντας την μια και μοναδική μάνα γη ως έκφραση του ύψιστου πρωτόγονου αναρχικού ιδεώδους. Αλλά κάποιοι ζητάνε την καταστροφή του ηλεκτρισμού ως επαναστατικό πρόταγμα. Έχουμε φτάσει όμως, να κάνουμε άλλα πράγματα όπως η θεαματική βία, η σύγκρουση για τη σύγκρουση κλπ. Να λασπολογούμε, να βιαιοπραγούμε μεταξύ μας και άλλες τέτοιες μορφές επαναστατικού μεγαλείου.

Παρ’ όλες όμως τις μικροδιαφορές η ουσία παραμένει η ίδια: Ένα κοινωνικά αποκρουστικό αποτέλεσμα για το οποίο κανένας Αναρχικός δεν μπορεί να υπερηφανεύεται.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά (ψυχοκοινωνικά, γνωστικά & συμπεριφορικά) του Ελληνικού lifestyle αναρχισμού είναι:

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Μάρεϊ Μπούκτσιν: Οι Ισπανοί αναρχικοί - Τα ηρωικά χρόνια 1868-1936


Αφορμή για την ανάρτηση ήταν το πρόσφατο άρθρο του Περικλή Κοροβέση [ΕΔΩ] σε συνδυασμό με το συγγραφέα Μάρει Μπούκτσιν, συγγραφέα, φιλόσοφο και "νονού" του όρου ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ.
Ο Κοροβέσης μεταξύ των άλλων υπογραμμίζει ότι
"Σήμερα η λέξη αναρχία για τη μεγάλη πλειονότητα του κόσμου σημαίνει χάος, μπαχαλάκηδες, καταστροφές και βίαιες ενέργειες. Σίγουρα συμβαίνει και αυτό. Αλλά δεν είναι αυτό που έδωσε το κύρος σε ένα μεγάλο επαναστατικό κίνημα που έγινε ανταγωνιστικό του μαρξισμού τον 19ο αιώνα: οι ιστορικές διαμάχες μεταξύ Μαρξ-Προυντόν, Μαρξ-Μπακούνιν. Ηταν οι καινοτόμες ιδέες τους για κοινωνική δικαιοσύνη και στην ουσία είναι μια αναβίωση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε τόπου. Κορυφαίοι διανοητές της εποχής μας με παγκόσμια εμβέλεια, όπως οι Νόαμ Τσόμσκι και Μάρεϊ Μπούκτσιν, ανήκουν σε αυτόν τον χώρο. Ομως δεν έγιναν γνωστοί από τις βόμβες τους, αλλά από τα διαφωτιστικά βιβλία τους. Και υπάρχουν και πολλοί άλλοι που στο έργο τους και στη ζωή τους ήταν αναρχικοί, άσχετα αν το δήλωναν ή όχι. Ανάμεσά τους ο Τολστόι και ο Γκάντι (υπάρχει αλληλογραφία μεταξύ τους)."

Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο ΕΔΩ  αλλά και την αμέσως παρακάτω ανάρτηση για τον Άγγελο Ελεφάντη.