"Δεν γνωρίζουμε..." Αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα... αν η Ελλάδα θα προσφύγει στο...

ΔΝΤ...

Διάφοροι φίλοι μας ρωτάνε στο τηλ. αν η Ελλάδα ζητήσει στήριξη από το ΔΝΤ. Ειλικρινά δεν γνωρίζουμε... Όμως θεωρούμε το άρθρο της Ελίζας Παπαδάκη στην ΑΥΓΗ της Κυριακής ότι παρουσιάζει την κατάσταση με ρεαλιστικό τρόπο:
"...Όλα τα ενδεχόμενα είναι μισάνοιχτα και ταυτόχρονα μισόκλειστα, στο δίλημμα «ευρωπαϊκή βοήθεια ή προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», δίνονται από διαφορετικές πλευρές διαφορετικές απαντήσεις, ενώ οι πιο αισιόδοξοι ελπίζουν ότι δεν θα χρειαστεί κανένα από τα δύο. Το δίλημμα διχάζει τις χώρες της Ευρωζώνης, την Κομισιόν, κάποιες χώρες ακόμη και στο εσωτερικό τους..""
---------
H θέση μας είναι ότι η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να απαιτήσει ένα δάνειο από την ΕΕ με 1% επιτό επιτόκιο κοιο, τόσο όσο δηλαδή παίρνουν οι τράπεζες, για να αντιμετωπίσεις τα τρέχοντα προβλήματα.
Όμως δεν μπορεί τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, της κοινωνίας, του τρόπου οργάνωσης κ.λπ. να αντιμετωπιστούν με δανεισμό, όσο χαμηλό και να είναι το επιτόκιο.
Περισσότερα για το θέμα αυτό υπάρχουν στο blog της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Οικολογικής Αριστεράς Ε.Ο.Ρ.Α.

Αντιγράφουν την Ε.Ο.Ρ.Α.

Δεν το πιστεύετε;

"Η καπιταλιστική κρίση ως ευκαιρία" ήταν ο τίτλος της ανακοίνωσης της Ευρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς Ε.Ο.Ρ.Α. (6/3/2010)

Δείτε την φωτογραφία του κ.Παπανδρέου έχει το ίδιο "σύνθημα": "Κάνουμε την κρίση ευκαιρία" - μήπως εννοεί ότι "είναι η ευκαιρία να πάρει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από τους εργαζόμενους ότι τους έχει απομείνει";



Και η νεολαία του ΣΥΝ, στο 6o συνέδριό της, το ίδιο "σύνθημα" έχει: "Να κάνουμε την κρίση ευκαιρία ανατροπής". Συμφωνούμε απόλυτα.... Δεν θέλουμε να κακοκαρδίσουμε τη νεολαία του ΣΥΝ, αλλά το ερώτημα είναι: τι θα είναι αυτό που θα αντικαταστήσει την ανατροπή του συστήματος;

Τα παραπάνω σχόλια τα γράφουμε για να αλλάξουμε το τοπίο... Να γελάσουμε λιγάκι, λίγο πριν το κλάμα...

ΕΟΡΑ: "Η καπιταλιστική κρίση ως ευκαιρία για τις δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας"

...Η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν και την προεκλογική περίοδο ως αντιπολίτευση διακήρυττε ότι «χρήματα υπάρχουν», πως «γνώριζε την πραγματική οικονομική κατάσταση» κ.λπ. έρχεται τώρα να «φορτώσει» στις πλάτες των γνωστών «υποζυγίων» τα βάρη του δημοσιοοικονομικού τομέα...
...Η κυβέρνηση στο μικρό διάστημα των έξι μηνών απόδειξε ότι έχει κάνει τις επιλογές της...
...Η χώρα μας χρειάζεται με νέα πολιτική αριστερή οικολογική πρόταση που να δίνει άλλο περιεχόμενο στην ανάπτυξη, που θα ενισχύει και θα ζωντανεύει την περιφέρεια και την ύπαιθρο, που θα ενισχύσει την έρευνα και την εκπαίδευση, θα προωθεί τα εγχώρια προϊόντα, κ.λπ. Η νέα αριστερή οικολογική πρόταση δεν μπορεί παρά να είναι συγκρουσιακή με τη σημερινή έννοια της προόδου (πόσα «άλογα» παρκάρουν έξω από το σπίτι σου, που τα έσπασες χθες το βράδυ…), θα προβάλλει τις αξίες της «οικονομίας και της προστασίας» της φύσης, της σωστής και τίμιας διαχείρισης του δημόσιου πλούτου, την οργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους με βάση τα επιστημονικά διοικητικά πρότυπα.
Προφανώς πρέπει να αλλάξουμε προτεραιότητες και συμπεριφορές, τόσο ως κόμματα, κυβέρνηση, διοίκηση όσο και ως λαός.Ας δούμε την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα ως ευκαιρία για την προβολή της νέας αριστερής οικολογικής προοπτικής.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς ΕΟΡΑ.

Την καπιταλιστική κρίση δεν θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι - Οι άνθρωποι και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη

[κλικάρετε σε κάθε "σελίδα" για να μεγεθυνθεί και να διαβάσετε την προκήρυξη της ΓΣΕΕ.]
Το ECOLEFT καλεί τους εργαζόμενους, τους μικροεπαγγελματίες, τους νέους και τις νέες, τους αγρότες με μικρό κλήρο, τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, όλους όσοι είναι οι πραγματικοί παραγωγοί υλικού και πνευματικού πλούτου να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των κατακτήσεων που έχουμε κάνει ως λαός και ως εργαζόμενοι.
"Οι άνθρωποι και το περιβάλλον πάνω από τε κέρδη τους - Περιβάλλον δεν είναι μόνο ο αέρας που αναπνέουμε - Αλληλεγγύη στους ανθρώπους που πλήττονται από την καπιταλιστική κρίση".

Διαβάστε ΕΔΩ τις θέσεις της "Ευρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς ΕΟΡΑ για την Καπιταλιστική κρίση, την Ευρώπη, της Αριστερά και την Οικολογία".

ΕΟΡΑ: Για την καπιταλιστική κρίση, την Ευρώπη, την Αριστερά και την Οικολογία

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ - ΕΟΡΑ

Για την καπιταλιστική κρίση, την Ευρώπη,την Αριστερά και την Οικολογία

Συνέχεια των δύο προηγούμενων παρεμβάσεων α) «Οικολογικά μπροστά και αριστερά» β) «Να αλλάξουμε το σύστημα και τις συμπεριφορές – ΟΧΙ το κλίμα», εμείς που συμμετέχουμε στο εγχείρημα για μια «Ευρωπαϊκή Οικολογική Ριζοσπαστική Αριστερά» καταθέτουμε περιληπτικά τις θέσεις μας α) για την καπιταλιστική κρίση β) την όσμωση της αριστεράς από την οικολογία και το αντίστροφο γ) την υπέρβαση των νεοφιλελεύθερων σοσιαλδημοκρατικών και τριτοτεταρτοδιεθνιστικών προτάσεων, και δ) το πρόταγμα μιας νέας αντικαπιταλιστικής ιδεολογικής πολιτικής πρότασης.

1. Η κρίση που αντιμετωπίζει ο καπιταλιστικός κόσμος είναι διαχρονική, παρατεταμένη και δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό επίπεδο. Η κρίση έχει ταξικά χαρακτηριστικά, πλήττει κυρίως τα φτωχά και αδύναμα οικονομικά κοινωνικά στρώματα (μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρούς επαγγελματίες, όσους έχουν μικρό αγροτικό κλήρο) και ιδιαίτερα σε ορισμένες Μεσογειακές χώρες τα πλήττει ανάλγητα. Η καπιταλιστική κρίση εμφανίζεται σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, στην οικονομία, στο περιβάλλον, στην εκπαίδευση, στη δικαιοσύνη, στις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους, στην ποιότητα των τροφίμων και των καταναλωτικών προτύπων, στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των πόλεων, στην ερημοποίηση της υπαίθρου και της περιφέρειας.
1.1. Στη χώρα μας υπάρχουν επιπρόσθετα προβλήματα που κάνουν την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος εντονότερη. Μερικά απ΄ αυτά είναι: η έλλειψη αξιόλογης βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής, η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, ο μεγαλοϊδεατισμός που αποκορύφωμά του ήταν η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 (το «τίμημα» θα το πληρώνουμε για δεκαετίες), η φοροδιαφυγή, ο υπερκαταναλωτισμός – o υπέρμετρος δανεισμός των νοικοκυριών, η χαμηλή ποιότητα και οι ακριβές υπηρεσίες στο τουρισμό και στην εστίαση, οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, οι αδηφάγες τράπεζες, η κακή οργάνωση και λειτουργία του κράτους – της αυτοδιοίκησης – των κομμάτων, η οικονομική - ενεργειακή – αμυντική και τεχνολογική εξάρτηση που πλήττει την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας.
1.2. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να είναι το πρότυπο μιας Ευρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ωστόσο, το να αποδίδουμε την καπιταλιστική κρίση , που εμφανίζεται εντονότερα στη χώρα μας, ολοκληρωτικά στην Ε.Ε, δεν είναι ορθό. Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν τις δικές τους ευθύνες. Αυτές «Εμφύσησαν το τέρας που μέσα του επωάστηκαν» οι έντονες συνθήκες της καθολικής και πολυεπίπεδης κρίσης. Τα μεγάλα προβλήματα, όπως της εξασφάλισης αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και διαβίωσης, του περιβάλλοντος, της μετανάστευσης, της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών και τον περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποκλειστικά και μόνο σε εθνικό επίπεδο. Απαιτούνται διαχρονικές πολιτικές συνεργασίες σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο, μια και μιλάμε για τη χώρα μας. Απορρίπτουμε την σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και τον νέο-φιλελεύθερο προσανατολισμό της, δεν απορρίπτουμε όμως την ιδέα για μια Ευρώπη των λαών της Αριστεράς και της Οικολογίας. Αυτές οι δυνάμεις οφείλουν να συνεργαστούν σε τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο. Ευθύνες έχουν και πολλοί Έλληνες (-ίδες) που εκμεταλλεύτηκαν τις Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, όχι φυσικά για την ανάπτυξη, τον προγραμματισμό για ένα καλύτερο μέλλον της χώρας και εν γένει των πολιτών της, αλλά με τρόπους αδιαφανείς για την κατασπατάληση χρήσιμων πόρων που μας δίνονταν ως χώρα απλόχερα από την Ε.Ε.
1.3. Οι πιέσεις που θα δεχτεί η Ευρωπαϊκή Ιδέα και η πρόταση για τη συνεργασία των λαών σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο θα ενταθούν και θα προέρχονται τόσο από την Αμερικανοκρατία, το ΔΝΤ, τους μηχανισμούς της Ε.Ε. και τους «πρόθυμους» να την υπηρετήσουν, όσο και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος.

Οι θέσεις της Eυρωπαϊκής Οικολογικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς:
 Κριτική στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση – Υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Ιδέας για τη συνεργασία των λαών.
 Για τη σημερινή κρίση στη χώρα μας, δεν έχουν μόνο ευθύνη η Αμερικανοκρατία, οι Τράπεζες, η Ε.Ε. Μεγάλη ευθύνη έχουν και τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα. Ευθύνες έχουν, αν και σε μικρότερο βαθμό, και όσοι πολίτες «παρασύρθηκαν» από τις καπιταλιστικές αξίες της υπερκατανάλωσης, του υπερδανεισμού, του φαίνεσθε, της απάτης με κάθε τρόπο προς την Ε.Ε.
 Η εγκατάλειψη της υπαίθρου και της περιφέρειας, ήταν σε πολλές περιπτώσεις μια αναγκαστική επιλογή όσων διέθεταν μικρό κλήρο, αλλά και αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών ή παραλήψεων να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις και τις υποδομές για την παραμονή των κατοίκων της επαρχίας στον τόπο τους. Το νέο «αμερικανικό όνειρο» της αστικοποίησης, αποτέλεσμα και αυτό της προβολής των καπιταλιστικών αξιών, της «ευδαιμονίας χωρίς όρια», ήταν ένας επιπρόσθετος λόγος εγκατάλειψης της υπαίθρου.
 Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, ευρωπαϊκής και οικολογικής αριστεράς, ανεξάρτητα σε πιο πολιτικό κόμμα ή σχήμα είναι σήμερα στεγασμένες, οφείλουν να αναπτύξουν τις θεωρητικές τους επεξεργασίες, να προτάξουν μια νέα ιδεολογική πολιτική πρόταση που θα υπερβαίνει τις σοσιαλδημοκρατικές ολισθαίνουσες προς τον νεοφιλελευθερισμό προσεγγίσεις, καθώς και τις παραδοσιακές τριτοτεταρτοδιεθνιστικές μεταφυσικές προτάσεις, που μεταθέτουν την λύση των προβλημάτων στο αόριστο μέλλον, με «την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη».
 Η νέα ιδεολογική πολιτική πρόταση δεν μπορεί να μεταθέτει τη λύση όλων των κοινωνικών, περιβαλλοντικών, οικονομικών προβλημάτων στη «Δευτέρα παρουσία», ενός «υπαρκτού» ή ανύπαρκτου σοσιαλισμού, αλλά οφείλει να προτείνει δείγματα γραφής και κάποιες ανακουφιστικού χαρακτήρα απαντήσεις στο σήμερα.
 Ο δρόμος υλοποίησης της νέας ιδεολογικής πολιτικής πρότασης θα είναι δύσβατος και μακρύς, αλλά ο «Δρόμος φτιάχνεται περπατώντας» αρκεί να ξέρεις ότι βαδίζεις σε αντικαπιταλιστική, ευρωπαϊκή, ριζοσπαστική, οικολογική κατεύθυνση.
1.4 Οι παραπάνω γενικές θέσεις, χρήζουν περεταίρω επεξεργασίας και εξειδίκευσης, θα συνυπάρχουν σε ένα βαθμό και για ένα χρονικό διάστημα με τις παραδοσιακές προσεγγίσεις της σοσιαλδημοκρατίας, των τριτοτεταρτοδιεθνιστικών προτάσεων, καθώς και με εκείνων της α-πολίτικης οικολογίας. Ωστόσο αυτές τις γενικές και «τροχιοδεικτικές» θέσεις τις καταθέτουμε στον άτυπο διάλογο που γίνεται για την καπιταλιστική κρίση, την Ευρώπη, την αριστερά και την οικολογία.

Για την Ε.Ο.Ρ.Α.
Κώστας Φωτεινάκης, ecoleft2@gmail.com
Γιάννης Βέλλης, jvellis@gmail.com

Να αλλάξουμε το σύστημα και τις συμπεριφορές – Όχι το κλίμα

ΕΟΡΑ ΕCOLEFT


Να αλλάξουμε το σύστημα και τις συμπεριφορές – Όχι το κλίμα

Από 7 έως 18 Δεκεμβρίου 2009 πραγματοποιείται στην Κοπεγχάγη η σύνοδος του ΟΗΕ, για την κλιματική αλλαγή. Οι ηγέτες όλου του κόσμου καλούνται να καταρτίσουν μια νέα διεθνή σύμβαση για το κλίμα η οποία να είναι δεσμευτική και να έχει νομική ισχύ.
Η νέα σύμβαση της Κοπεγχάγης που θα ισχύει για την περίοδο 2013 – 2017 θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο, που λήγει το 2012. Οι συζητήσεις μεταξύ των αντιπροσώπων των κρατών και των περιφερειακών ενώσεων, έχουν ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό, καθώς επίσης και μεταξύ των επιστημόνων, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των κινημάτων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, που έχουν διαρρεύσει στον τύπο, υπάρχει απροθυμία κυρίως των ανεπτυγμένων κρατών, για να υπογραφεί μια δίκαιη και νομικά δεσμευτική συμφωνία στην Κοπεγχάγη. Η απροθυμία των ηγετών προφανώς δεν έχει να κάνει με την «δυστροπία» των ηγετών, αλλά με το γεγονός ότι α) Δεν θέλουν να επιβάλλουν μέτρα και έλεγχο στις βιομηχανίες των αναπτυγμένων κρατών β) Δεν επιθυμούν να αναλάβουν ευθύνες και να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Με άλλα λόγια η απροθυμία των ηγετών να πάρουν δραστικά, δίκαια και δεσμευτικά μέτρα για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου αποκαλύπτει την προθυμία τους να υπερασπίσουν το βάρβαρο, άδικο και μη αλληλέγγυο καπιταλιστικό σύστημα.
Η κοινή ανακοίνωση του WWF – Green Peace (Ελλάδος) με τίτλο «Σταματήστε να υπονομεύετε την Κοπεγχάγη» (19/11/09) είναι αποκαλυπτική:
«Οι πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού της Δανίας, κ. Ρασμούσεν, την τελευταία ημέρα (15/11) των συζητήσεων του Φόρουμ συνεργασίας των κρατών Ασίας και Ειρηνικού (APEC), μπορούν εν δυνάμει να αποτελέσουν τη χαριστική βολή σε μία καλή συμφωνία τον Δεκέμβρη. Ουσιαστικά, ο κ. Ρασμούσεν κατέστρωσε ένα πολιτικά ανώδυνο σχέδιο εξόδου από τις διεθνείς διαπραγματεύσεις που ο ίδιος φιλοξενεί, τόσο για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, όσο και για όποιον άλλο αρνείται να συμβάλει στην παγκόσμια προσπάθεια για τη σωτηρία του πλανήτη.»

Το «ανώδυνο σχέδιο εξόδου» του κ.Ρασμούσεν προφανώς είναι «ανώδυνο» για τον καπιταλισμό και «επώδυνο» για την ανθρωπότητα που οφείλει να αγωνιστεί «να απεξαρτηθεί από τις καπιταλιστικές αξίες, να αλλάξει το σύστημα και όχι το κλίμα».
Και επειδή ο αγώνας για την αλλαγή του συστήματος θα είναι συνεχής και μακροχρόνιος σε όλα τα επίπεδα, και κυρίως στο ιδεολογικό –πολιτικό, σε τοπική – εθνική – περιφερειακή και διεθνή κλίμακα ας δούμε τι πρέπει να διεκδικήσουμε σήμερα στη σύνοδο της Κοπεγχάγης:
1. Νομικά δεσμευτική συμφωνία – Να μην επαφίεται στην καλή διάθεση των ηγετών.
2. Μείωση των παγκόσμιων ρύπων, παντού, μέχρι το 2050 το λιγότερο κατά 80% σε σχέση με το 1990.
3. Οι αναπτυγμένες χώρες θα πρέπει να μειώσουν την εκπομπή ρύπων κατά 40% μέχρι το 2020 και να τις μηδενίσουν μέχρι το 2050.
4. Αλληλεγγύη και οικονομική υποστήριξη των αναπτυγμένων χωρών προς τις αναπτυσσόμενες και φτωχότερες χώρες.
5. Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα - Τα 2/3 της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης μέχρι το 2050 να προέρχονται από ΑΠΕ – Όχι στην Πυρηνική Ενέργεια.

Τα παραπάνω ελάχιστα μέτρα ακόμα και αν ενσωματωθούν στη νέα συμφωνία της Κοπεγχάγης δεν είναι από μόνα τους αρκετά για να εξασφαλίσουν ένα παγκόσμιο υγιές, ανθρώπινο και αλληλέγγυο περιβάλλον. Οι πολίτες, τα κόμματα της αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας οφείλουν:
• Να διεκδικήσουν και να συντονίσουν τους αγώνες τους για την εφαρμογή της νέας συμφωνίας της συνόδου της Κοπεγχάγης (με τις προϋποθέσεις που περιγράψαμε από 1-5)
• Να αναπτύσσουν τις επεξεργασίες τους για τη δημιουργία ενός «Δείκτη Πραγματικής Ευημερίας» - Το ΑΕΠ δεν είναι αξιόπιστος δείκτης.
• Να αποδείξουν ότι η ραγδαία κλιματική αλλαγή είναι αποτέλεσμα ανθρωπίνων παραγόντων και μιας καπιταλιστικής «ανάπτυξης χωρίς κανόνες» που εκμεταλλεύτηκε τον άνθρωπο και τη φύση.
• Να αντιταχθούν στην ιδεολογική καταπίεση της προβολής των καπιταλιστικών αξιών μέσω της διαφήμισης για υπερκατανάλωση και «ανάπτυξη χωρίς κανόνες» και να προβάλλουν τις οικοαριστερές αξίες, της φυσιολατρίας, της αειφόρου ανάπτυξης, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του χρήσιμου κράτους.
• Να προβάλλουν τις ατομικές ευθύνες «αποτύπωμα» που αντιστοιχούν στον καθένα μας (έχουμε και εμείς ευθύνες), για να συμβάλλουμε στη μείωση των εκπομπών ρύπων και στην κατασπατάληση των ανθρώπινων και φυσικών πόρων.

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στη συγκέντρωση για την κλιματική αλλαγή στο Σύνταγμα.
Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου, 12:00


Επικοινωνία: Γιάννης Βέλλης jvellis@gmail.com
Κώστας Φωτεινάκης prosanatolismoi@hotmail.com

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ | «Οικολογικά, μπροστά και Αριστερά» | ΕΟΡΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

«Οικολογικά, μπροστά και Αριστερά»

Με αφορμή το διάλογο και την κινητικότητα που διεξάγεται για την προοπτική της αριστεράς αλλά και της πολιτικής οικολογίας, εκτιμούμε ότι η καλύτερη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η συνάντηση της πολιτικής οικολογίας με τις σταθερές αξίες της αριστεράς για συμμετοχή, κοινωνική δικαιοσύνη και χρήσιμο κράτος. Χωρίς να υποτιμάμε τη συζήτηση που διεξάγεται στο ΣΥΡΙΖΑ και στους Οικολόγους Πράσινους, εκτιμούμε ότι στη χώρα μας, λόγω των οξυμένων οικολογικών και των κοινωνικών προβλημάτων, είναι απαραίτητο ο διάλογος να επεκταθεί για μια ιδεολογική πολιτική παρέμβαση που να έχει «Ευρωπαϊκά Οικολογικά Ριζοσπαστικά Αριστερά (ΕΟΡΑ)» χαρακτηριστικά.