Απίστευτες εξελίξεις στα Panama Papers
Κωνσταντίνος Βέργος
Οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν ότι τα Panama Papers αλλάζουν κυριολεκτικά τον τρόπο που λειτουργεί ο καπιταλισμός παγκόσμια, προς μια κατεύθυνση μεγαλύτερης διαφάνειας που πλέον αγγίζει τα οργανωμένα συμφέροντα όχι μόνο του οργανωμένου εγκλήματος (λαθρεμπορίου ναρκωτικών, όπλων κλπ.) αλλά και των πολυεθνικών, οι οποίες κάνουν πάνω από τα 2/3 της παγκόσμιας φοροδιαφυγής / φοροαποφυγής σύμφωνα με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα ως τώρα!
Όταν πριν ένα μήνα άρχισε να ξετυλίγεται το γαϊτανάκι των Panama Papers, η πρώτη εντύπωση ήταν ότι επρόκειτο μία από τις κινήσεις αντιπερισπασμού των ΗΠΑ για να μαζέψουν την παγκόσμια ρευστότητα στην κορυφαία αυτή, και πιο ανεπτυγμένη, χώρα του κόσμου. Η υπόθεση αυτή είναι σωστή. Εκείνο που δεν είχε προβλεφθεί είναι ότι οι εξελίξεις θα ήταν ραγδαίες. Και φαίνεται ότι οδηγούν σε απίστευτη αποδόμηση του παγκόσμιου συστήματος φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής!
Ο λόγος που οι εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες δεν είναι τόσο επειδή αποκαλύφθηκε ότι κομμάτι της επιχειρηματικής κοινότητας φοροαποφεύγει. Αυτό δεν είναι νέο, ούτε σοκάρει. Είναι, ότι αποκαλύπτεται ότι κομμάτι πολιτικών είναι μπλεγμένοι σε υπεράκτιες εταιρίες, ενώ επίσης η μπόχα της φοροδιαφυγής ξεκίνησε από τα μικρά ψαράκια αλλά αρχίζει και οδηγεί στα μεγάλα αφεντικά,τους καρχαρίες, που κουμαντάρουν όχι μόνο την Ευρωπαική Ενωση αλλά και τις ΗΠΑ, στις πολυεθνικές εταιρίες!
Πριν 3 βδομάδες αποκαλύφθηκε ότι οι δύο σημαντικότερες πολιτικές ηγεσίες την Ευρώπη, η Αγγλία και η Γερμανία, έχουν «θέματα»! Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον είχε ΄μεταφέρει χρήματα σε υπεράκτιες εταιρίες, ενώ επίσης ο Γερμανικός τύπος μιλάει για εμπλοκή ανθρώπων του περιβάλλοντος Σόιμπλε σε φοροαποφυγη! Χθες όμως βγήκε νέα αποκάλυψη! Ο Αυστραλός πρωθυπουργός εμπλέκεται στα Panama Papers, καθώς το όνομά του εμφανίζεται ως εκπρόσωπου εταιρίας offshore, αν και μη ενεργά πλέον! Ουσιαστικά, έχει πέσει η κουρτίνα που έκρυβε αφορολόγητες συναλλαγές ανθρώπων του πολιτικού χώρου, και τώρα αυτοί βρίσκονται σε δυσάρεστη θέση. Είτε θα πρέπει να παραιτηθούν και να εκλεγούν στη θέση τους άλλοι που θα προχωρήσουν τόσο σε αλλαγές νομοθεσίας όσο και σε πιθανές διώξεις εμπλεκόμενων πολιτικών. Είτε οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί θα αλλάξουν τα πράγματα από μόνοι τους, και έτσι θα καταφέρουν να πετάξουν από πάνω τους την ταμπέλα της «φοροαποφυγης», να εμφανιστούν ως «άσπιλοι» ηγέτες και να γλυτώσουν και την πολιτική εξαφάνιση.
Το ότι μεγάλο κομμάτι (όχι όλοι όμως) της πολιτικής ηγεσίας, τόσο σε ΗΠΑ όσο και Ευρωπαϊκή Ένωση, εκπροσωπεί τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιριών, εις βάρος των πολλών μικρών εταιριών, είναι κάτι δεδομένο, αυτό όμως συμβαίνει όχι μόνο λόγω προσωπικότητας, αλλά και λόγω διαδικασίας! Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για παράδειγμα, αποτελούν σχεδόν αυτούσιες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (της γνωστής μας…«Κομισιόν», δηλαδή) που στη συνέχεια ψηφίζονται συνήθως με μικρές διαφοροποιήσεις από το Ευρωκοινοβούλιο, με συναπόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (1 ψήφος κάθε χώρα)! Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) φτιάχνει τις «οδηγίες» σε 3 στάδια («ανάλυση επιπτώσεων», διαμόρφωση της οδηγίας από «ειδικούς» και τέλος «δημόσια διαβούλευση») και στις 3 φάσεις των οποίων 95% των εμπλεκομένων είναι φορείς που εκφράζουν τα οργανωμένα συμφέροντα μεγάλων πολυεθνικών εταιριών (ή χρηματοδοτούμενων από αυτές ερευνητικών φορέων και «think tanks») που εξάλλου έχουν εξειδικευμένα και έμπειρα στελέχη. Μετέχουν κυρίως άνθρωποι των πολυεθνικών, όχι επειδή απαγορεύεται να συμμετάσχουν άλλοι, ή επειδή γίνεται κάτι μυστικό στη διαδικασία (η διαδικασία είναι ανοικτή) αλλά διότι είναι αδύνατον άλλοι φορείς ή ιδιώτες να το κάνουν συστηματικά για πρακτικούς λόγους! Είναι τόσο αδύνατον, όσο αδύνατον είναι ομάδες σαν τον «Ηλυσιακό», για παράδειγμα, να κερδίζουν την …«Ατλέτικο Μαδρίτης»! Γι αυτό κάτω από ομαλές διαδικασίες, η «γραφειοκρατία» των Βρυξελλών, δύσκολα θα κινούντο σε κατεύθυνση εξυγίανσης. Όμως πλέον δεν έχουμε ομαλές διαδικασίες!
