Ελένη Πορτάλιου: ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΤΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Εισήγηση : Ελένη Πορτάλιου, 

καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ, δημοτική σύμβουλος δήμου Αθηναίων

Ανοιχτή εκδήλωση «Υπερασπιζόμαστε τη δημόσια γη και περιουσία»

23/2/2014

 Αγωνιστική Ριζοσπαστική Συνεργασία ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ

                          

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΤΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

1.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ  ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ

Ας ξεκινήσουμε από βασικές έννοιες και ορισμούς της ριζοσπαστικής, οικολογικής αριστεράς, που αφορούν στα «κοινά» και τα «δημόσια αγαθά». Μια δίκαιη κοινωνία πρέπει κατ’ αρχήν να διασφαλίζει ένα κοινό, επαρκές επίπεδο διαβίωσης σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη, φύλο, έθνος, ηλικία, εισόδημα. Για τον σκοπό αυτό πρέπει, από τη μια πλευρά, η πρόσβαση σε τομείς, όπως η υγεία, η παιδεία, ο πολιτισμός και η πληροφορία, η ασφάλιση και η σύνταξη να αποδίδονται εξίσου σε όλους/ες, μέσω της αναδιανομής του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου και, από την άλλη, πρέπει όλοι οι φυσικοί και οι σημαντικοί υλικοί πόροι ν’ αποτελούν δημόσια ιδιοκτησία. Οι βασικοί φυσικοί πόροι, όπως το νερό και η ενέργεια, τα δάση και οι παράκτιες ζώνες αποτελούν αγαθά αναπαλλοτρίωτα, μη υποκείμενα σε ιδιωτική εκμετάλλευση με σκοπό το κέρδος και συνιστούν ουσιώδεις προϋποθέσεις όχι μόνο κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης αλλά, επίσης, διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας και άσκησης περιβαλλοντικής προστασίας. Ακριβώς γι’ αυτούς του λόγους  οι φυσικοί πόροι πρέπει να είναι δημόσιοι. Επίσης, κοινόχρηστοι υλικοί πόροι, όπως τα μεγάλα έργα – οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, αεροδρόμια, λιμάνια – τα μνημεία, καθώς και δημόσια και δημοτικά κτήρια κοινωφελούς σκοπού, ολ’ αυτά πρέπει ν’ αποτελούν δημόσια ιδιοκτησία.

Ο δημόσιος χαρακτήρας των φυσικών και υλικών πόρων είναι συνθήκη εκ των ουκ άνευ για τη χάραξη εθνικής και κοινωνικής πολιτικής υπέρ της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Οποιοδήποτε σημαντικό  σχέδιο κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης, ιδιαίτερα σήμερα, αν αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας, θα προσέκρουε στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και στην κατοχή και διαχείριση για δικό τους όφελος των παραπάνω βασικών εργαλείων άσκησης πολιτικής. Υπ’ αυτή την έννοια είναι σημαντικοί οι σημερινοί αγώνες κατά των ιδιωτικοποιήσεων των κοινών και δημόσιων αγαθών και η δημιουργία ευρύτατων κοινωνικών συμμαχιών για την υπεράσπισή τους. Τα κινήματα και τα ένδικα μέσα από τη μια μαζί με τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις  από την άλλη, συνιστούν τους τρόπους απόκρουσης της λαίλαπας των ιδιωτικοποιήσεων από την ακραία νεοφιλελεύθερη μνημονιακή κυβέρνηση.

Να σημειώσω ότι με τον όρο δημόσια ιδιοκτησία, δεν εννοούμε απλώς κρατική αλλά κοινωνική ιδιοκτησία. Αυτό σημαίνει δημοκρατικό έλεγχο της διαχείρισης, συμμετοχή των εργαζομένων σ’ αυτή αλλά και της κοινωνίας, μέσα από τους θεσμούς της, στις αποφάσεις για την ασκούμενη πολιτική.

2.   ΤΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΙ Η ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ -    Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Θα εντοπίσω αυτή την προσέγγιση των δημόσιων και κοινών αγαθών στο Παράκτιο Μέτωπο, που ξεκινά από το ΣΕΦ και φτάνει στο Σούνιο, μέρος του οποίου αποτελεί και η παράκτια ζώνη της Γλυφάδας. Πρόκειται για  μια τεράστια παραθαλάσσια έκταση, ένα τοπίο μοναδικής αξίας - οικολογικής, αρχαιολογικής, μνημειακής και αισθητικής. Αν υποθέσουμε ότι έφευγαν οι αυθαίρετες κατασκευές των νυχτερινών κέντρων, ότι οι ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις κοντά στη θάλασσα αναβαθμίζονταν και απελευθέρωναν τα τμήματα του αιγιαλού που καταχρηστικά κατέχουν, αν εκπονούσαμε ένα βασικό σχέδιο ήπιας ανάπλασης-ενοποίησης αυτής της εκτεταμένης ζώνης με το τραμ στα όριά της, τότε η Αττική θα διέθετε έναν ανεκτίμητο πόρο ζωής, οικολογικής ισορροπίας αλλά και οικονομικής ευημερίας των εκατομμυρίων κατοίκων της, ιδιαίτερα των κατοίκων της παράκτιας ζώνης.

Θα αναφερθώ σε 3 σημεία καθοριστικά για τη σωτηρία και την εναλλακτική διαχείριση του παράκτιου μετώπου. Τα αναφέρω επιγραμματικά και θα τα αναπτύξω στη συνέχεια. 1. Το παράκτιο μέτωπο έχει σε μεγάλο βαθμό σωθεί χάρις στους αγώνες που δόθηκαν μεταπολεμικά, ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες και πρέπει να συνεχιστούν 2. Είναι αναγκαία η διαμόρφωση και προβολή ενός εναλλακτικού σχεδίου για το παράκτιο μέτωπο, με κέντρο το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού 3. Οι σημερινοί αγώνες.

  

ΣΗΜΕΙΟ 1. ΤΟ ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΧΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΣΩΘΕΙ ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ

Τα αναπτυξιακά έργα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1950 με την έναρξη κατασκευής του παραλιακού αυτοκινητόδρομου και υπουργό Δημοσίων Έργων τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Οι πρώτες περιοχές που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης ήταν η Γλυφάδα και η Βούλα, στη συνέχεια το Καβούρι και η Βουλιαγμένη. Να σημειώσουμε ότι για τους παραπάνω σκοπούς ενεργοποιούνται εκατοντάδες στρέμματα δημόσιας γης, ενώ στο παιχνίδι μπαίνει και ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας, καθώς η Εκκλησία με το 90-95% των εκτάσεων σε Καβούρι - Βουλιαγμένη είναι ο μεγάλος τσιφλικάς της περιοχής. Τα αναπτυξιακά έργα συνδέονται με μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα.

Η ΕΔΑ και η εφημερίδα «Αυγή» αντιπαρατίθενται κατά μέτωπο στα προωθούμενα σχέδια. Άρθρα και σχόλια της σύνταξης της εφημερίδας αλλά και του Κώστα Βάρναλη αναδεικνύουν τις αντιλαϊκές κοινωνικές διαστάσεις και τα οικονομικά συμφέροντα που εξυπηρετεί η ανάπτυξη της παραλιακής ζώνης. Γιατί τα έργα προϋποθέτουν επιχειρήσεις εξευγενισμού με εκδίωξη του λαϊκού κόσμου που κατοικεί στις περιοχές σε φτωχικά οικήματα και παράγκες.

Στη δικτατορία μπαζώθηκαν σε μεγάλη έκταση οι περιοχές Μοσχάτου, Καλλιθέας και κατά το ήμισυ οι παραλίες Παλαιού Φαλήρου και Αλίμου με τη δημιουργία 2 μαρίνων. Παραχωρήθηκε σχεδόν όλη η παραλία από το Πασαλιμάνι μέχρι τη Βάρκιζα στον ΕΟΤ με στόχο την τουριστική αξιοποίηση υπέρ του ιδιωτικού κεφαλαίου. Παρά το ότι το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση, προστάτευσε το παραλιακό μέτωπο, δεν κατάφερε να αποτρέψει την οικοδόμηση τμημάτων της παραλιακής ζώνης. Η ζώνη αυτή, από τη δημιουργία του παραλιακού αυτοκινητόδρομου και μετά, αναπτύχθηκε με επιπλέον τουριστικούς πόλους ακριβού τουρισμού σε Λαγονήσι και Ανάβυσσο και κάθοδο των δήμων Πειραιά, Μοσχάτου, Φαλήρου, Αλίμου, Ελληνικού, Γλυφάδας, Βουλιαγμένης, Βάρκιζας, Σαρωνίδας, Καλυβίων, Λαυρίου και Σουνίου μέχρι τη θάλασσα. Εκατοντάδες παράνομα νυχτερινά κέντρα απέκλεισαν την πρόσβαση στην ακτή, προβαίνοντας σε μαφιόζικες εγκληματικές επιθέσεις εναντίον όσων αντιδρούν. Πολλές από αυτές τις επεμβάσεις είναι ανατρέψιμες.

Με την άνοδο του οικολογικού κινήματος από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 η προστασία του παραλιακού μετώπου πέρασε στα χέρια των ευαισθητοποιημένων πολιτών, που έδρασαν σε επιμέρους μέτωπα, ενεργοποιώντας τις τοπικές κοινωνίες. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτέλεσαν μια μεγάλη απειλή για τους ελεύθερους χώρους της Αττικής και την παραλιακή ζώνη, αναπτύχθηκαν, όμως, βασικά γύρω από την «Επιτροπή κατά της Διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων», κινήματα σε πολλά μέτωπα και, οπωσδήποτε, σημαντικά κινήματα για τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και των δημόσιων ελεύθερων χώρων.

Τότε, λοιπόν, η Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση της παραλίας του Σαρωνικού κέρδισε μια σειρά νίκες. Σώθηκε από την παραχώρηση προς εκμετάλλευση στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο ο χώρος του Ιπποδρόμου στην Καλλιθέα και ο χώρος του νέου Ιπποδρόμου στο Μαρκόπουλο. Από τα 5 Ολυμπιακά Έργα που είχαν προγραμματιστεί στον Ιππόδρομο και τα 7 στην παραλία, τελικά έγιναν 2 στην παραλία και τα υπόλοιπα καταργήθηκαν ή μεταφέρθηκαν αλλού και περιορίστηκαν σε μέγεθος. Αποτράπηκαν 2 από τους 3 ανισόπεδους κόμβους στη λεωφόρο Ποσειδώνος στον Άλιμο καθώς και μια τεράστια μαρίνα και ένα τεχνητό νησί στο Ελληνικό.

Το κίνημα για ελεύθερες παραλίες είχε προηγηθεί των Ολυμπιακών Αγώνων και συνεχίστηκε μετά τους Ολυμπιακούς. Αρχικά πήρε διαστάσεις με το νικηφόρο αγώνα της Συντονιστικής Επιτροπής για τη Διάσωση της Παραλίας του Σαρωνικού, που απέτρεψε το καζίνο στο Φλοίσβο, τη μετατροπή της Λίμνης της Βουλιαγμένης σε νυχτερινό κέντρο και της παράκτιας έκτασης (δάσος και αρχαιότητες) στα Αστέρια Γλυφάδας σε χώρο εντατικής δόμησης και εμπορευματοποίησης. Τότε σταμάτησαν προγραμματισμένα έργα στο Μεγάλο Καβούρι. Λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, επί κυβέρνησης Σημίτη, η Συντονιστική Επιτροπή, σε συνεργασία με το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και άλλους φορείς – μεταξύ αυτών και ο δήμος Καλυβίων – απέτρεψαν την εισαγωγή στο χρηματιστήριο της Εταιρείας Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ), που θα σήμαινε την εμπορευματοποίηση/ιδιωτικοποίηση των ωραιότερων περιοχών της χώρας και ειδικότερα του μεγαλύτερου μέρους της παραλιακής ζώνης. Με προσφυγή στο ΣτΕ η Συντονιστική απέτρεψε, επίσης, την εκποίηση 120 στρ. στο Μικρό Καβούρι και πλέον των 1.500 στρ. στις Αλυκές Αναβύσσου. Τέλος, με παρέμβαση του δήμου Καλυβίων, αποτράπηκε η εγκατάσταση σταθμού βιολογικού καθαρισμού στην παραλία του Λαγονησίου.

Η υπόθεση οικοδόμησης μιας νέας πόλης στο χώρο του αεροδρομίου και της παραθαλάσσιας ζώνης του Ελληνικού αρχίζει με τη μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα. Τα πρώτα εφαρμοσμένα σχέδια βλέπουν το φως της δημοσιότητας επί υπουργίας Σουφλιά. Έκτοτε, δημιουργήθηκε και δρα σταθερά ένα πάνδημο μέτωπο τοπικών και υπερτοπικών περιβαλλοντικών κινημάτων και ριζοσπαστικών δημοτικών σχημάτων που, μαζί με την Επιτροπή Αγώνα και τον Δήμο Ελληνικού, έχουν καταφέρει να σταματήσουν τα φαραωνικά σχέδια και να προβάλλουν προτάσεις ελάχιστου οικονομικού κόστους και τεράστιας κοινωνικής και οικολογικής ωφέλειας - ένα εναλλακτικό, δηλαδή, σχέδιο βασισμένο στην οικονομία των αναγκών.   

  

23 Φεβρουαρίου 1943: Ίδρυση της ΕΠΟΝ | "Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός"

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΝ

Με τη χρυσή της νιότης πανοπλία
Το θάρρος, την ορμή, τη λεβεντιά,
Πετάμε στον αγώνα, στη θυσία
Για την Ελλάδα, για τη λευτεριά.

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα
σαν σε χορό βαδίζουν πάντα μπρός,
φλόγα, ζωή και θέληση γεμάτα
κι είναι το πέρασμά τους όλο φως.

Τα νιάτα είμαστε μεις, της γης η ελπίδα,
άλλοι του π' αντίκρυ μας θα σταθεί,
μελίσσι από τη κάθε μια πατρίδα,
κινάμε να λυτρώσουμε τη γη.

Για μια ζωή ελεύθερη κι' ωραία,
απλώνουμε της νιότης τα φτερά,
μια πλάση ονειρευτή, μια πλάση νέα
τα μπράτσα μας να χτίσουν τα γερά.

Στο φράκτη της σκλαβιάς το πέρασμά μας
μια καταλύτρα θάν' νεροσυρμή, το δίκηο,
η λευτεριά για σύνθημά μας
ποιος θα μας αντικόψει την ορμή;

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα, κλπ.

Των ταπεινών τον πόνο και την θλίψη
του σκλάβου τη βαθειά την οιμωγή,
από τη γη μας θέλουμε να λείψει
για να γένει χιλιόμορφη η ζωή.

Καμαρωτά, χαρούμενα τα νιάτα, κλπ.

(Ο ύμνος της ΕΠΟΝ γράφτηκε το '43 σε στίχους Σοφίας Μαυροειδή - Παπαδάκη και μουσική του Αλέκου Ξένου. Αργότερα μελοποιήθηκε και τραγουδήθηκε αλλιώτικα σε κάθε περιοχή. Στην Αθήνα η μουσική ήταν του Φοίβου Ανωγειανάκη)

Πρόγραμμα των διαλέξεων του κύκλου πολιτικής οικολογίας.

Διαβάστε το πρόγραμμα ΕΔΩ

Υπογραμμίζουμε τη διάλεξη:

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 

Κώστας Σκορδούλης [Καθηγητής, ΕΚΠΑ]: Οικοσοσιαλισμός: Φιλοσοφία και Πολιτική

Κώστα Φωτεινάκης: "6 προτεραιότητες για το Χαϊδάρι"

[Η γραμμή ΜΕΤΡΟ Νο7, Δάσος Χαϊδαρίου -  Άλιμος, που είχε αρχικά συμπεριληφθεί στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, την εποχή Σουφλιά, δεν διεκδικήθηκε από καμία προηγούμενη δημοτική αρχή της Δυτικής Αθήνας. Εμείς την επαναφέρουμε στην επικαιρότητα και θα τη διεκδικήσουμε με όλα τα μέσα.]

6 προτεραιότητες για το Χαϊδάρι, του Δημοτικού Συνδυασμού «Πολίτες σε Δράση – Οικολόγοι Πράσινοι»

του Κώστα Φωτεινάκη

Τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στο Δήμο Χαϊδαρίου ως δημοτικός συνδυασμός είναι πολλά και διαφορετικής προέλευσης. Αρκετά απ’ αυτά, όπως η νέα φτώχεια, η ανεργία, η αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους, η υποβάθμιση των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας αλλά και τα προβλήματα των νοσοκομείων στην περιοχή, είναι «προϊόν» κυβερνητικών επιλογών της πιστής εφαρμογής των μνημονίων.

Ορισμένα άλλα θέματα που αφορούν την ποιότητα ζωής στην πόλη, όπως η βύθιση της Λ.Αθηνών στο Παλατάκι, η ρύπανση από το Θριάσιο, η αποκατάσταση του τοπίου στο Όρος Αιγάλεω/Ποικίλο μετά τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής Ικονίου – Ασπροπύργου, η ανάδειξη της Ιεράς Οδού κ.λπ. συνδέονται και αυτά με την κεντρική εξουσία (Υπουργεία, Περιφέρεια κ.λπ) και αποτελούν αντικείμενο προτάσεων και διεκδίκησης. 

Κάποια άλλα όμως θέματα, όπως η συντήρηση των υποδομών, η διαφάνεια, η συμμετοχή, η ανάδειξη της τοπικής ιστορίας, η οργάνωση των υπηρεσιών, η τοπική αγορά, η αισθητική της πόλης κ.λ.π. έχουν να κάνουν με το πρόγραμμα, το όραμα, το στελεχικό δυναμικό, τη διάθεση να συγκρουστείς με συμφέροντα αλλά και να συνεργαστείς και να ενεργοποιήσεις την τοπική κοινωνία.

Εμείς, οι ΠσΔ - ΟΠ έχουμε όραμα και πρόγραμμα για το Χαϊδάρι. Δίνουμε καθημερινές εξετάσεις αγωνιστικότητας, συνέπειας, στοχοπροσήλωσης. Διαθέτουμε ένα στελεχικό δυναμικό, που σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία όχι μόνο θα τα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τα τοπικά προβλήματα αλλά και θα εισάγουμε νέους συμμετοχικούς θεσμούς και νέες ιδέες για την οργάνωση, τη λειτουργία και την προβολή των φυσικών και πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της πόλης.

Σε τίτλους οι έξι (6) προτεραιότητες που η υλοποίησή τους δεν εξαρτώνται απόλυτα από την Κεντρική Εξουσία: Κοινωνική Αλληλεγγύη, Συντήρηση υποδομών, Καθαριότητα - Αναδιοργάνωση του συστήματος διαχείρισης των Απορριμμάτων, Διαφάνεια, Συμμετοχή, Εξασφάλιση των Οικονομικών συμφερόντων του Δήμου, Προβολή των φυσικών και πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της πόλης, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς – Μετακίνηση στην πόλη (πεζοδρόμια κ.λπ).

1 - Κοινωνική Αλληλεγγύη: Βελτίωση του συστήματος καταγραφής ανέργων και νοικοκυριών που δεν έχουν πρόσβαση στα κοινά αγαθά (ρεύμα, νερό, διατροφή κ.λπ), Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο, Βοήθεια στο σπίτι κ.λπ. Η κοινωνική αλληλεγγύη θα γίνεται με διακριτικό τρόπο από το Δήμο χωρίς καμία πολιτική εκμετάλλευση.

2 - Συντήρηση υποδομών: Σχολικά κτήρια, πλατείες, παιδικές χαρές, άλση, πάρκα, πεζοδρόμια κ.λπ.

3 - Καθαριότητα – Απορρίμματα: Χαϊδάρι, πόλη πρότυπο καθαριότητας και αισθητικής. Νέα Αποκεντρωμένη Ολοκληρωμένη και Κοινωνική Διαχείριση των Απορριμμάτων με οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη.

4 - Διαφάνεια, Συμμετοχή, Εξασφάλιση των Οικονομικών συμφερόντων του Δήμου: Δημιουργία ή ενθάρρυνση νέων μορφών κοινωνικής παρέμβασης (επιτροπές γειτονιάς, συνεταιρισμοί κ.λπ), εξασφάλιση της Δημοτικής Περιουσίας. Εμείς όταν αναλάβουμε το Δήμο θα επανεξετάσουμε όλες τις συμβάσεις κινώντας και νομικές διαδικασίες με στόχο να εξασφαλιστούν τα οικονομικά συμφέροντα του Δήμου. Η επανεξέταση των συμβάσεων και η διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων του Δήμου είναι ένα αίτημα όλων των κατοίκων. Η παραχώρηση Δημοτικών δομών, όπως π.χ. το κολυμβητήριο και το Πνευματικό Κέντρο είναι ένα θέμα που θα το επαναδιαπραγματευθούμε. Σε όλες τις εκδηλώσεις που διοργανώνουμε ή συμμετέχουμε, οι κάτοικοι τους Χαϊδαρίου μας μεταφέρουν το αίτημα της διασφάλισης των οικονομικών συμφερόντων του Δήμου και της διαφάνειας. Εμείς θα το κάνουμε. Δεν μας «κρατάει» κανείς από το μανίκι. Αν χρειαστεί θα συγκρουστούμε με μικρά και μεγάλα συμφέροντα.

5 - Προβολή των φυσικών και πολιτιστικών πλεονεκτημάτων της πόλης: Το Χαϊδάρι έχει συγκριτικό πλεονέκτημα γιατί έχει βουνό και θάλασσα (Όρος Αιγάλεω και Ποικίλο, Σκαραμαγκάς), πλούσια ιστορία (Ιερά Οδός, Μονή Δαφνίου, Μάχη Χαϊδαρίου 1826, Εθνική Αντίσταση/ Στρατόπεδο Χαϊδαρίου ΜΠΛΟΚ15), πολιτιστική και αρχιτεκτονική κληρονομιά (Παλατάκι, έργα των Μεγάλων Ζωγράφων Γύζη, Λύτρα, Ψηφιδωτά της Μονής Δαφνίου κ.ά). Η πόλη μας θα μπορούσε να γίνει κέντρο σπουδών ψηφιδωτού.

6 - Μέσα Μαζικής Μεταφοράς – Μετακίνηση στην πόλη: Το Χαϊδάρι είναι ίσως ο μοναδικός Δήμος της Δυτικής Αθήνας που δεν έχει ΜΕΤΡΟ. Οι γειτονικοί Δήμοι διαθέτουν τους εξής σταθμούς: Αιγάλεω (2), Περιστέρι (3), Αγία Βαρβάρα (1). Εμείς θα διεκδικήσουμε, έστω και ως ένα φιλόδοξο αλλά ρεαλιστικό στόχο για το μέλλον, να συμπεριληφθεί στον κεντρικό πολεοδομικό συγκοινωνιακό σχεδιασμό, στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής (ή και αλλού), μια γραμμή ΜΕΤΡΟ που να συνδέει το Δάσος Χαϊδαρίου με τον Άλιμο. Αυτή η γραμμή ΜΕΤΡΟ Νο7, που είχε αρχικά συμπεριληφθεί στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, την εποχή Σουφλιά, δεν διεκδικήθηκε από καμία προηγούμενη δημοτική αρχή της Δυτικής Αθήνας. Εμείς την επαναφέρουμε στην επικαιρότητα και θα τη διεκδικήσουμε με όλα τα μέσα. Εκτός από τη γραμμή Νο7 του ΜΕΤΡΟ που θα διεκδικήσουμε, θα απαιτήσουμε πυκνότερη αστική συγκοινωνία που να εξυπηρετεί όλες τις περιοχές του Δήμου που είναι ο μεγαλύτερος δήμος σε έκταση της Δυτικής Αθήνας. Παράλληλα θα αποκτήσουμε μικρά και ευέλικτα λεωφορεία για μια Δημοτική Συγκοινωνία συνεχούς ροής, έτσι ώστε να εξυπηρετούμε με σχετική αυτονομία τους κατοίκους της πόλης (ιδιαίτερα της Αφαίας και του Δάσους). 

Θα συνεργαστούμε με την τοπική κοινωνία αλλά και με συλλογικότητες που έχουν ειδική προσφορά και γνώσεις για την ασφαλή και ευχάριστη μετακίνηση πεζών, ποδηλατών, ΑμεΑ.

Οι έξι (6) προτεραιότητες, είναι ένα μόνο μέρος του προγράμματός μας, που για να δρομολογηθεί χρειάζονται τρεις προϋποθέσεις: α) συγκέντρωση δυνάμεων που θα αναδείξουν το δημοτικό συνδυασμό ΠσΔ – ΟΠ σε δημοτική αρχή για την επόμενη πενταετία β) την αγωνιστική διεκδίκηση πόρων και υποδομών από την κεντρική εξουσία γ) τη συμμετοχή των πολιτών. Η συμμετοχή των πολιτών εξασφαλίζεται πρώτα απ΄ όλα με την ενημέρωση, τη διαφάνεια και με την ενθάρρυνση ανάληψης πρωτοβουλιών και συνεργατικών σχημάτων ή επιτροπών. 

Κώστας Φωτεινάκης

Δημοτικός Σύμβουλος| ΠσΔ - ΟΠ

Πέμπτη 13.2.14, ώρα 8μμ: Κοινοτισμός και κοινωνική οικονομία

Εκδήλωση στο NOSOTROS, Θεμιστοκλέους 66, Πέμπτη 13.2.14, ώρα 8μμ

Οι κοινοτικές δομές είναι προφανώς αρχαιότερες από τις σημερινές δομές κοινωνικής-συνεργατικής οικονομίας, που έχουν δώσει λαβή για έναν ευρύτατο προβληματισμό. Τα συμβιωτικά εγχειρήματα, ιδιαίτερα αυτά που αποτέλεσαν περιεχόμενο του «Ουτοπικού Σοσιαλισμού», άνθισαν για σύντομες περιόδους για να υποκύψουν στη συνέχεια στον καπιταλιστικό περίγυρο. Στην ιστορία εμφανίστηκαν και κατά πλειοψηφία εξαφανίστηκαν διάφορες μορφές «συνεργασίας» - από τα σοβιετικά κολχόζ, τα ισραηλινά κιμπούτζ, τις μοναστικές πολιτείες, τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Όμως το πνεύμα της αλληλεγγύης και συνεργασίας είναι αειφορικό, μέσα δε σε συνθήκες κρίσης αναδύεται με ιδιαίτερη ένταση.

Η «απογραφή» των υπαρκτών δομών κοινωνικής οικονομίας είναι δύσκολη υπόθεση, που βασίζεται πρωτίστως στον ορισμό της κοινωνικής οικονομίας : Της οποίας το περιεχόμενο μικραίνει, αν περιλάβουμε στην έννοιά της μόνο τις δομές με δημοκρατική αυτοδιαχείριση, χωρίς επί μέρους ιδιοκτησίες ή προνομιακές καταστάσεις.

Τα «κύτταρα» της κοινωνικής οικονομίας εντάσσονται προφανώς σε ένα οικονομικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οι δομές της αγοράς και της διοίκησης – του κράτους ή άλλων δημοσίων μονάδων. Μακροχρόνια, η σχέση μεταξύ όλων αυτών των δομών είναι ανταγωνιστική και συγκρουσιακή, παρά την εκ πρώτης όψεως ειρηνική τους συμβίωση. Στη μεσοπρόθεσμη περίοδο η κοινωνική οικονομία φαίνεται ικανή να φέρει αυτό που αποτέλεσε έναν γοητευτικό αντικατοπτρισμό του μεταπολεμικού συστήματος, δηλαδή την πλήρη απασχόληση. Όμως δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η ανομολόγητη επιθυμία του συστήματος για την ύπαρξη ανέργων ως «εφεδρικού στρατού εργασίας», με στόχο την αντιμετώπιση των ταξικών πιέσεων …

Η κοινωνική οικονομία μπορεί να γίνει «κύτταρο χειραφέτησης», μπορεί να συγκροτήσει έναν κοινωνικοπολιτικό μεσάζοντα προς τον Σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Όμως υποχρεωτικά θα είναι «μαχόμενο κύτταρο χειραφέτησης», κι ακόμη θα είναι κύτταρο με επιχειρηματικό περιεχόμενο, συνθέτοντας τις παραγωγικές δυνάμεις με στόχο την επιβίωση των συντελεστών της και τη παραγωγή ορισμένου πλεονάσματος. 

Για το περιεχόμενο, για το πλάτος και το βάθος, καθώς επίσης και για τις σχέσεις της κοινωνικής οικονομίας με τις άλλες κοινωνικές μορφές, θα μιλήσουμε στο NOSOTROS, Θεμιστοκλέους 66, Πέμπτη 13.2.14,ώρα 8μμ. Τη συζήτηση θα ανοίξουν οι Ασπρογέρακας Ευάγγελος, Μπρούμας Αντώνης, Ντάσιος Νίκος, Παντούλας Θεόδωρος, με συντονιστή τον Γιάννη Σχίζα.

ΠΗΓΗ: ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ

Ημερίδα: Μετά το τροχαίο τι; Μια πρό(σ)κληση για τις υπηρεσίες Υγείας - Σάββατο 8/2/2014 στο Μουσείο Μπενάκη

Και όμως έχει σχέση....

Με την αριστερά, την οικολογία, το κοινωνικό κράτος, την αλληλεγγύη, την φροντίδα...

SOS Τροχαία Εγκλήματα 

το πρόγραμμα της Ημερίδας ΕΔΩ

Daniel Tanuro: Μαρξισμός και Οικολογία | Πυκνώνουν οι συζητήσεις για τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Daniel Tanuro, Γεωπόνος και πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας του «Ο ανέφικτος πράσινος καπιταλισμός» (εκδόσεις La Découverte): «Αν δεν είμαστε ικανοί να συνδέσουμε τους κοινωνικούς και οικολογικούς αγώνες, ο καπιταλισμός θα προκαλέσει ανθρώπινες και περιβαλλοντικές καταστροφές μεγάλης κλίμακας. Ποια λάθη έκαναν αυτοί που πρεσβεύουν το σοσιαλισμό έτσι ώστε αυτή η σύνδεση να μοιάζει σήμερα τόσο δύσκολη;». Ο Daniel Tanuro υποστηρίζει κυρίως έναν οικο-συνδικαλισμό που θα συμφιλίωνε κοινωνικούς και οικολογικούς αγώνες.

Συμμετέχει η φιλόσοφος Isabelle Stengers.

Δείτε τη διάλεξη ΕΔΩ στα Γαλλικά

ΠΗΓΗ: ΔΑΣΑΜΑΡΙ SOS

---------------

Λίγα λόγια για το ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

H συζήτηση για την αναγκαιότητα της συνάντησης στο ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο της ριζοσπαστικής  Αριστεράς με την αντικαπιταλιστική Οικολογία επιτέλους αρχίζει να αναπτύσσεται και στη χώρα μας. Η πολιτική πρόταση του "Οικοσοσιαλισμού" που ξεκίνησε από Τεταρτοδιεθνιστές φιλοσόφους, συγγραφείς, διανοούμενους αποκτά όλο και περισσότερους υποστηρικτές στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.  

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο όρος "Οικοσοσιαλισμός" υιοθετήθηκε, με μικρή όμως πλειοψηφία, στο πρόσφατο Συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Δεκέμβριος 2013 [ΕΔΩ]. Παράλληλα οι συναντήσεις για τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ πυκνώνουν, η πρόσφατη συνάντηση έγινε στη Γενεύη 24-26 Ιανουαρίου [ΕΔΩ] στην οποία συμμετείχαν πέντε Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Πάνος Τότσικας [παρέμβαση ΕΔΩ], ενώ αναμένουμε τη διάλεξη του Κώστα Σκορδούλη στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (21/2/2014)  με θέμα "Οικοσοσιαλισμός: Φιλοσοφία και Πολιτική"  [ΕΔΩ]. 

Κείμενα για τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ είχαν δημοσιευτεί το 2008 στη μπροσούρα "Οικοσοσιαλισμός: τι είναι; τι θέλει; τι προτείνει;" [ΕΔΩ]. Στη μπροσούρα περιλαμβάνoται και τρία άρθρα του Daniel Tanuro (διάβαζε στην παρούσα ανάρτηση, στο πρώτο μέρος]

Αποτελεί μεγάλο πολιτικό, θεωρητικό, εκδοτικό έλλειμμα το γεγονός ότι το βιβλίο του Jhon Belamy Foster "Marx's  Ecology - Materialism and Nature" δεν έχει μεταφραστεί στην Ελλάδα [ΕΔΩ]

Δεύτερος κύκλος Διαλέξεων Πολιτικής Οικολογίας 2013-14

Δεύτερος κύκλος Διαλέξεων Πολιτικής Οικολογίας 2013-14

Η Ομάδα Πολιτικής Οικολογίας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Οικολογίας - ENTITLE που υλοποιείται από το Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου Πανεπιστήμιου, συνεχίζει τον κύκλο εβδομαδιαίων διαλέξεων γύρω από ζητήματα που άπτονται των σπουδών πολιτικής οικολογίαςμε προσκεκλημένους ομιλητές από τον πανεπιστημιακό χώρο.Οι διαλέξεις γίνονται κάθε Παρασκευή (έναρξη 7:00 μμ στην αίθουσα 2.1 του νέου κτιρίου του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου. Δείτε παρακάτω το πρόγραμμα:

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014 Γιώργος Μπάλιας [Επικ. Καθηγητής, Χαρoκόπειο Πανεπιστήμιο]: Πληροφόρηση και συμμετοχή των πολιτών: Οικοδομώντας μια νέα σχέση επιστήμης, κοινωνίας και πολιτικής

Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014 Νίκος Νικήσιανης [Διδάκτορας Τμ. Βιολογίας ΑΠΘ]: Ενάντια στην ιδεολογία της αρμονίας στην οικολογία

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014 Μπιτσάκης Ευτύχης [Ομότ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων]: Ο Μαρξ πρόδρομος της οικολογίας

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014 Κώστας Σκορδούλης [Καθηγητής, ΕΚΠΑ]: Οικοσοσιαλισμός: Φιλοσοφία και Πολιτική

Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014 Έλια Αποστολοπούλου[Μεταδιδ/κή ερευνήτρια, CentreforScienceandPolicy, Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ]: Η διαλεκτική της “πράσινης” και “μη πράσινης” υφαρπαγής της φύσης στην εποχή της κρίσης: Οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Αγγλίας

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014 Χρήστος Ζωγράφος [Μεταδιδ/κός ερευνητής, ICTA, Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Βαρκελώνης]: Η πολιτική οικολογία της περιβαλλοντικής διακυβέρνησης σε περιφέρειες του “Πρώτου Kόσμου”

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014 Δημήτριος Ζήκος [Λέκτορας και ερευνητής, Τμήμα ResourceEconomics, Πανεπιστήμιο Humboldt, Βερολίνο]: Προσεγγίζοντας συγκρούσεις φυσικών πόρων μέσα από τα Θεσμικά Οικονομικά

Πάνος Τότσικας: Η Αττική, πεδίο κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού | ΨΗΦΙΣΜΑ της Οικοσοσιαλιστικής Συνάντησης για το Ελληνικό

Η Αττική, πεδίο κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού

Παρέμβαση του Πάνου Τότσικα στην  Οικοσοσιαλιστική Συνάντηση στη Γενεύη, 24-26 /1/2014

Στην Ελλάδα, πραγματοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες ένας βαθύς κοινωνικός και οικολογικός μετασχηματισμός.  Η διακηρυγμένη στρατηγική της δεκαετίας του ’80 για αποκέντρωση και περιφερειακή ανάπτυξη έχει εκ των πραγμάτων εγκαταλειφθεί. Στην Αθήνα, τη πρωτεύουσα της χώρας, συγκεντρώνεται  ο μισός σχεδόν πληθυσμός της χώρας και ο μεγαλύτερος όγκος των οικονομικών δραστηριοτήτων. Η αποβιομηχάνιση έχει οδηγήσει είτε στο κλείσιμο ενός σημαντικού αριθμού εργοστασίων στην περιφέρεια της χώρας είτε στη μεταφορά τους σε γειτονικές βαλκανικές χώρες. Ήδη το πραγματικό ποσοστό ανεργίας ξεπερνά το 30 % του θεωρητικά ενεργού πληθυσμού της χώρας και το 60% των νέων.

Η απόφαση, τη δεκαετία του’80, κατασκευής του νέου αεροδρομίου στον χώρο του κάμπου των Μεσογείων, στην Ανατολική Αττική, οδήγησε στην  μετατροπή της υφιστάμενης έως τότε γεωργικής γης σε περιοχή εμπορικών δραστηριοτήτων και κατοικίας, διαμορφώνοντας έναν τρίτο οικιστικό πόλο στην Αττική μετά το Λεκανοπέδιο της Αθήνας και το Θριάσιο Πεδίο, Δυτικά.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, συνέβαλαν στην ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού και οικονομικών δραστηριοτήτων στην Αττική ενώ παράλληλα με το εξωφρενικά μεγάλο κόστος τους, που ξεπέρασε τα 20 δις ευρώ έναντι 2,2 δις ευρώ του αρχικού φακέλου διεκδίκησης, επέφεραν οικονομική αιμορραγία στην χώρα, διόγκωσαν το δημόσιο χρέος και προκάλεσαν δάνεια και τόκους που θα πληρώνουν για πολλά χρόνια ακόμη οι φορολογούμενοι πολίτες της χώρας.

Μέσα σ’αυτές τις συνθήκες το ισχύον από το 1985 Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, ανατράπηκε εκ των πραγμάτων, προκειμένου να κατασκευαστούν πανάκριβες φαραωνικές Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Ελεύθεροι, δημόσιοι, παραλιακοί χώροι δομήθηκαν και απέκτησαν νέες χρήσεις, οι ορεινοί όγκοι της Αττικής έγιναν αντικείμενο οικιστικών επεκτάσεων (Ολυμπιακό Χωριό στην Πάρνηθα, Κέντρο Υψηλής Τάσης  της ΔΕΗ  στον Υμηττό).

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, η Αττική δέχεται μια νέα επίθεση:  Σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής κρίσης, επιχειρείται η κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, για λόγους περικοπών των δημοσίων δαπανών, υποτίθεται, ενώ παγώνει η ψήφιση του υπό αναθεώρηση Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής. Στην ουσία, καταργείται ο όποιος πολεοδομικός - χωροταξικός σχεδιασμός  και προγραμματισμός και αφήνεται ελεύθερο το πεδίο δράσης των  λεγόμενων «επενδυτών» αλλά και των κάθε είδους διεκδικητών και καταπατητών της δημόσιας γης.

 Στην Αθήνα,  ενώ η υπέρμετρη ατμοσφαιρική ρύπανση διογκώνεται από την ανεξέλεγκτη χρήση ξύλων για θέρμανση των κατοίκων, οι οποίοι αδυνατούν να πληρώσουν το πανάκριβο πετρέλαιο για να ζεσταθούν, το υφιστάμενο πράσινο στην Αθήνα περιορίζεται σε λιγότερο από 2,5 τ.μ ανά κάτοικο, τη στιγμή που στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσεγγίζει ή ξεπερνά τα 10 τ.μ ανά κάτοικο.

Παράλληλα, προωθείται η κατασκευή νέων  βιομηχανικών εγκαταστάσεων, στον ορεινό όγκο του Υμηττού, όπως το Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) της ΔΕΗ, προγραμματίζονται νέοι αυτοκινητόδρομοι, ενώ επιχειρείται η αναίρεση ακόμη και του ισχύοντος Προεδρικού Διατάγματος προστασίας του Υμηττού, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα κάποιων καταπατητών δημόσιας γης καθώς και όσων έχουν χτίσει αυθαίρετες κατοικίες μέσα στα προστατευόμενα όρια του Υμηττού.

Ο σημαντικότερος ωστόσο κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα η Αθήνα είναι η μετατροπή μιας σχεδόν  αδόμητης σήμερα έκτασης 6.200 στρεμμάτων, δηλαδή του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά στις ακτές του Σαρωνικού Κόλπου, σε ένα πυκνοδομημένο πολεοδομικό συγκρότημα, με δυνατότητα δόμησης 1.720. 000 τ.μ, για χρήσεις εμπορικές, τουριστικές, πολυτελούς κατοικίας κ.α. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα στους επίδοξους «επενδυτές» δημιουργίας Καζίνο, καθώς και της επέκτασης των κτιριακών-εμπορικών εγκαταστάσεών τους στο χώρο της παραλίας και του αιγιαλού, ακόμη και μέσα στον θαλάσσιο χώρο.

Η επίσημη δικαιολογία γι’ αυτό τον πολεοδομικό και περιβαλλοντικό έγκλημα που σχεδιάζεται στην περιοχή του Ελληνικού και της παραλίας του Σαρωνικού, είναι ότι θα εξασφαλιστούν κάποια χρήματα προκειμένου να καλυφθεί ένα μέρος από το χρέος της χώρας, καθώς και κάποιες νέες θέσεις εργασίας. Στην πραγματικότητα, τα χρήματα που θα έρθουν στη χώρα  θα είναι ασήμαντα, ενώ οι θέσεις εργασίας θα είναι ελάχιστες και πολύ άσχημα αμειβόμενες, με βάση τα σημερινά δεδομένα.

Από  όσα αναφέρονται παραπάνω, είναι προφανές ότι τα σχέδια που προωθούνται στο Ελληνικό, δεν ανταποκρίνονται και δεν εξυπηρετούν πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των κατοίκων της Αθήνας, αλλά τις κερδοσκοπικές επιδιώξεις των ενδιαφερόμενων «επενδυτών», οι οποίοι επιπλέον καρπούνται υπάρχουσες εγκαταστάσεις υποδομής για τις οποίες ο ελληνικός λαός έχει ήδη πληρώσει πολλά δις ευρώ, όπως την Μαρίνα για 1200 σκάφη του Αγίου Κοσμά (η οποία κατασκευάστηκε στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων ως «Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας»), τις επεκτάσεις των δικτύων του Μετρό και του Τράμ, κά.

Απέναντι σ’ αυτά τα κερδοσκοπικά σχέδια, οι Δημοτικές Αρχές και οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού, συσπειρώνονται και προωθούν τα δικά τους σχέδια, τα οποία καλύπτουν πραγματικές κοινωνικές ανάγκες: Η δημιουργία ενός Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πράσινου που τόσο λείπει από την σημερινή Αθήνα, με παράλληλες δραστηριότητες αθλητισμού, πολιτισμού στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις καθώς και διάφορες κοινωφελείς δραστηριότητες, αποτελεί μια πρόταση «από τα κάτω», η οποία στηρίζεται από την εξαιρετική έρευνα του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, η οποία έχει κατατεθεί και συζητηθεί δημόσια.

Το επόμενο διάστημα, τόσο το ζήτημα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού όσο και της προστασίας του Υμηττού μπαίνουν στην τελική τους φάση. Θεωρώντας ότι αποτελούν και τα δύο καθοριστικής σημασίας ζητήματα για τον μετασχηματισμό της Αθήνας,  αλλά και σημαντικής σημασίας ζητήματα για όλους τους λαούς της Ευρώπης, λόγω της διαχρονικής ιστορικότητας της Αθήνας, κάνουμε έκκληση να εγκριθεί και να ξεκινήσει από αυτή την Συνάντηση μια πανευρωπαϊκή καμπάνια για την διάσωση τόσο του Ελληνικού  όσο και του Υμηττού και την μετατροπή τους σε ένα ευρωπαϊκό Πόλο Πολιτισμού.

                                                                                        Πάνος Τότσικας, Πολεοδόμος

      Μέλος της  «Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο  στο Ελληνικό»

       και της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού»

                                                        

……………………………………………………………………………

ΨΗΦΙΣΜΑ της Οικοσοσιαλιστικής Συνάντησης για το Ελληνικό

Εμείς που συμμετέχουμε στην Οικοσοσιαλιστική Συνάντηση της Γενεύης «Εναλλακτικές απέναντι στις οικολογικές προκλήσεις», συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα των Ελλήνων πολιτών ενάντια στα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης, τα οποία προωθούν την ιδιωτικοποίηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού στην Αθήνα και την εκτεταμένη δόμησή του, καθώς και την κατασκευή ασύμβατων εγκαταστάσεων στο ιδιαίτερης περιβαλλοντικής και ιστορικής αξίας γειτονικό όρος Υμηττός.

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να αποσύρει τα σχέδιά της αυτά και να προωθήσει την πρόταση των Δημοτικών αρχών και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, για την δημιουργία ενός Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πράσινου στα πλαίσια ενός ευρύτερου πόλου πολιτιστικών, αθλητικών και άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων.

                                                                                 Γενεύη, 26 Ιανουαρίου 2014.

Μι­καέλ Λε­βί "Οι δωρεάν συγκοινωνίες χτίζουν μια άλλη κοινωνία"

Ο α­γώ­νας του Κι­νή­μα­τος για την Ελεύ­θε­ρη Επι­βί­βα­ση [Movimento Passe Livre/ MPL – κί­νη­μα για τις δω­ρεάν, δη­μό­σιες συ­γκοι­νω­νίες ε­νά­ντια στην αύ­ξη­ση των ει­σι­τη­ρίων των μέ­σων με­φοράς] εί­ναι αυ­τός που πυ­ρο­δό­τη­σε την ευ­ρεία και ε­ντυ­πω­σια­κή λαϊκή κι­νη­το­ποίη­ση στη Βρα­ζι­λία τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­νιο.  Ποια μα­θή­μα­τα μπο­ρού­με να πά­ρου­με α­πό αυ­τήν την ε­μπει­ρία και ποια εί­ναι η κοι­νω­νι­κή, οι­κο­λο­γι­κή και πο­λι­τι­κή εμ­βέ­λεια του α­γώ­να για δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νίες;

Το MPL ι­δρύ­θη­κε τον Ια­νουά­ριο του 2005, με την ευ­και­ρία του Πα­γκό­σμιου Κοι­νω­νι­κού Φό­ρουμ στο Πόρ­το Αλέ­γκρε, ως έ­να ο­μο­σπον­δια­κού τύ­που δί­κτυο το­πι­κών συλ­λο­γι­κο­τή­των. Αυ­τές οι συλ­λο­γι­κό­τη­τες υ­πήρ­χαν ε­δώ και αρ­κε­τά χρό­νια και εί­χαν ή­δη δώ­σει ση­μα­ντι­κούς α­γώ­νες, όπως αυ­τός στο Σαλ­βα­δόρ ντα Μπαΐα το 2003, ε­νά­ντια στην αύ­ξη­ση της τι­μής του ει­σι­τη­ρίου των λεω­φο­ρείων. Στη Χάρ­τα Αρχών του, το MPL ο­ρί­ζε­ται ως «έ­να ο­ρι­ζό­ντιο, αυ­τό­νο­μο, α­νε­ξάρ­τη­το κί­νη­μα, μη-κομ­μα­τι­κό αλ­λά ό­χι ε­νά­ντια στα κόμ­μα­τα». Η αυ­το­νο­μία του κι­νή­μα­τος α­πέ­να­ντι στα κόμ­μα­τα ση­μα­το­δο­τεί την άρ­νη­σή του να ερ­γα­λειο­ποιη­θεί α­πό αυ­τά, χω­ρίς ω­στό­σο να α­πορ­ρί­πτει τη συ­νερ­γα­σία και την κοι­νή δρά­ση με πο­λι­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, ι­διαί­τε­ρα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Συ­νερ­γά­ζε­ται, ε­πί­σης, με συ­νε­ται­ρι­σμούς λαϊκών συ­νοι­κιών, με κι­νή­μα­τα για το δικαίω­μα στην κα­τοι­κία, με δί­κτυα α­γώ­να για την υ­γεία και με ο­ρι­σμέ­να συν­δι­κά­τα (ερ­γα­ζο­μέ­νων στο με­τρό, εκ­παι­δευ­τι­κών). Αντι­με­τω­πί­ζει τις δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νίες ό­χι ως έ­ναν αυ­το­σκο­πό, αλλά ως «μέ­σο για την οι­κο­δό­μη­ση μιας άλ­λης κοι­νω­νίας». Μι­κρό σε μέ­γε­θος, το δί­κτυο δεν ξε­πέ­ρα­σε πο­τέ τις με­ρι­κές ε­κα­το­ντά­δες μέ­λη, που προέρ­χο­νταν αρ­χι­κά α­πό τα λύ­κεια και αρ­γό­τε­ρα α­πό ο­ρι­σμέ­νες λαϊκές συ­νοι­κίες.

Άμε­ση δρά­ση στο δρό­μο

Τον Νοέμ­βριο του 2013, πραγ­μα­το­ποίη­σε για πρώ­τη φο­ρά έ­να Εθνι­κό Συ­νέ­δριο στη Βρα­ζί­λια –χά­ρη στην οι­κο­νο­μι­κή υ­πο­στή­ρι­ξη του βρα­ζι­λιά­νι­κου πα­ραρ­τή­μα­τος του Ιδρύ­μα­τος Ρό­ζα Λού­ξεμπουρ­γκ– στο ο­ποίο συμ­με­τεί­χαν 150 α­ντι­πρό­σω­ποι, που εκ­προ­σω­πού­σαν 14 το­πι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες.

Η μέ­θο­δος α­γώ­να του MPL εί­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρο η ά­με­ση δρά­ση στο δρό­μο, που εί­ναι συ­χνά παι­χνι­διά­ρι­κη και αυ­θά­δι­κη, πα­ρά η «δια­πραγ­μά­τευ­ση» ή ο «διά­λο­γος» με τις αρ­χές. Τα μέ­λη του δεν φε­τι­χο­ποιούν ού­τε τη βία ού­τε τη μη-βία^ μια α­πό τις τυ­πι­κές δρά­σεις τους εί­ναι το μπλο­κά­ρι­σμα των δρό­μων με ή­χους α­πό μου­σι­κές μπά­ντες και βά­ζο­ντας φω­τιά σε λά­στι­χα και σε «catracas»1. Αξί­ζει να υ­πεν­θυ­μί­σου­με ό­τι οι συ­γκοι­νω­νίες, που αρ­χι­κά α­πο­τε­λού­σαν δη­μό­σια υ­πη­ρε­σία, ι­διω­τι­κο­ποιή­θη­καν σε ό­λες τις πό­λεις της χώ­ρας. Πα­ρό­λα αυ­τά, οι δή­μοι δια­τη­ρούν κά­ποιον έ­λεγ­χο πά­νω στην τι­μή των ει­σι­τη­ρίων. 

Η ευ­φυής τα­κτι­κή του MPL ή­ταν το να α­φο­σιω­θεί κα­ταρ­χάς σε έ­ναν συ­γκε­κρι­μέ­νο και ά­με­σο στό­χο: ε­νά­ντια στην αύ­ξη­ση της τι­μής των ει­σι­τη­ρίων. Απορ­ρί­πτο­ντας τα κα­τ’ ε­πί­φα­ση «τε­χνι­κά» και «ορ­θο­λο­γι­κά» ε­πι­χει­ρή­μα­τα των αρ­χών, το MPL κι­νη­το­ποίη­σε χι­λιά­δες δια­δη­λω­τές, που κα­τα­στάλ­θη­καν βίαια α­πό την α­στυ­νο­μία? στη συ­νέ­χεια έ­γι­ναν δε­κά­δες χι­λιά­δες και με­τά ε­κα­τομ­μύ­ρια (με α­ντί­τι­μο μια κά­ποια πο­λι­τι­κή διά­λυ­ση) και οι το­πι­κές αρ­χές α­να­γκά­στη­καν ε­σπευ­σμέ­να να α­κυ­ρώ­σουν τις αυ­ξή­σεις. Πρώ­το ση­μα­ντι­κό μά­θη­μα: ο α­γώ­νας α­ντα­μεί­βε­ται, μπο­ρού­με να κερ­δί­σου­με και να ο­δη­γή­σου­με σε ο­πι­σθο­χώ­ρη­ση τις «υ­πεύ­θυ­νες» αρ­χές!

Κα­θ’ ό­λη τη διάρ­κεια αυ­τής της πρα­κτι­κής και ε­πεί­γου­σας μά­χης, το MPL δεν στα­μά­τη­σε ού­τε λε­πτό να δρα για το στρα­τη­γι­κό του στό­χο: τη μη­δε­νι­κή τι­μή, τη δη­μό­σια και δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νία. Γι’ αυ­τόν τον σκο­πό, ό­πως ση­μειώ­νε­ται στη Χάρ­τα Αρχών, θα πρέ­πει να «πά­ρου­με τις συ­γκοι­νω­νίες α­πό τον ι­διω­τι­κό το­μέα το­πο­θε­τώ­ντας τις στον έ­λεγ­χο των ερ­γα­ζο­μέ­νων και του λα­ού». Πρό­κει­ται για μια στοι­χειώ­δη α­παί­τη­ση κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης: η τι­μή των ει­σι­τη­ρίων εί­ναι α­πα­γο­ρευ­τι­κή για τα πιο φτω­χά στρώ­μα­τα του πλη­θυ­σμού που ζουν στην υ­πο­βαθ­μι­σμέ­νη πε­ρι­φέ­ρεια των με­γά­λων πό­λεων και ε­ξαρ­τώ­νται α­πό τις συ­γκοι­νω­νίες για να φτά­σουν στη δου­λειά ή στο χώ­ρο σπου­δών τους. Εί­ναι μια διεκ­δί­κη­ση που α­φο­ρά ά­με­σα τους νέ­ους, τους ερ­γα­ζό­με­νους, τις γυ­ναί­κες, τους κα­τοί­κους των πα­ρα­γκου­πό­λεων, δη­λα­δή τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία του α­στι­κού πλη­θυ­σμού.

Όμως, η μη­δε­νι­κή τι­μή α­ντι­προ­σω­πεύει, ε­πί­σης, έ­να έ­ντο­να α­να­τρε­πτι­κό και α­ντι-συ­στη­μι­κό αί­τη­μα: ό­πως ση­μειώ­νε­ται στη Χάρ­τα Αρχών του MPL «τα αι­τή­μα­τά μας υ­περ­βαί­νουν τα ό­ρια του κα­πι­τα­λι­σμού και θέ­τουν υ­πό αμ­φι­σβή­τη­ση την υ­πάρ­χου­σα τά­ξη πραγ­μά­των».

Συ­γκε­κρι­μέ­νη ου­το­πία

Πρό­κει­ται για έ­να ω­ραίο πα­ρά­δειγ­μα αυ­τού που ο μαρ­ξι­στής φι­λό­σο­φος Ερνστ Μπλοχ α­πο­κα­λού­σε συ­γκε­κρι­μέ­νη ου­το­πία. Υπάρ­χουν, βέ­βαια, πό­λεις στη Βρα­ζι­λία ή στην Ευ­ρώ­πη, ό­που μια τέ­τοια πρό­τα­ση θα μπο­ρού­σε να ε­φαρ­μο­στεί. Πολ­λές ε­ξει­δι­κευ­μέ­νες έ­ρευ­νες έ­χουν δεί­ξει ό­τι κά­τι τέ­τοιο εί­ναι α­πο­λύ­τως ε­φι­κτό, χω­ρίς να ε­πι­βα­ρυν­θεί ο προϋπο­λο­γι­σμός των το­πι­κών διοι­κή­σεων. Ωστό­σο, το δι­καίω­μα του δω­ρεάν [gratuite] εί­ναι μια ε­πα­να­στα­τι­κή αρ­χή που α­ντι­βαί­νει στην κα­πι­τα­λι­στι­κή λο­γι­κή, για την ο­ποία τα πά­ντα εί­ναι ε­μπό­ρευ­μα^ εί­ναι, λοι­πόν, μια έν­νοια ανυπό­φο­ρη, α­πα­ρά­δε­κτη και πα­ρά­λο­γη για την κερ­δο­σκο­πι­κή ορ­θο­λο­γι­κό­τη­τα του συ­στή­μα­τος. Πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο α­φού, ό­πως υ­πο­στη­ρί­ζει το MPL, οι δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νίες α­ντι­προ­σω­πεύουν έ­να προ­η­γού­με­νο που θα μπο­ρού­σε να α­νοί­ξει το δρό­μο για δω­ρεάν πρό­σβα­ση και σε άλ­λες δη­μό­σιες υ­πη­ρε­σίες: την εκ­παί­δευ­ση, την υ­γεία, κ.τ.λ. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, το δι­καίω­μα του δω­ρεάν εί­ναι το προ­σχε­δία­σμα μιας άλ­λης κοι­νω­νίας, θε­με­λιω­μέ­νης σε δια­φο­ρε­τι­κές α­ξίες και κα­νό­νες α­πό αυ­τούς της κα­πι­τα­λι­στι­κής α­γο­ράς και του κέρ­δους.

Υπάρ­χει μια α­κό­μη διά­στα­ση της διεκ­δί­κη­σης για δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νίες, η ο­ποία δεν έ­χει μέ­χρι στιγ­μής α­να­δει­χθεί ε­παρ­κώς α­πό το MPL (αλ­λά αρ­χί­ζει να λαμ­βά­νε­ται υ­πό­ψη): η οι­κο­λο­γι­κή. Το πα­ρόν, ε­ντε­λώς α­νορ­θο­λο­γι­κό, σύ­στη­μα ά­με­τρης α­νά­πτυ­ξης του α­το­μι­κού αυ­το­κι­νή­του α­πο­τε­λεί μια κα­τα­στρο­φή τό­σο για την υ­γεία των κα­τοί­κων των με­γά­λων πό­λεων, ό­σο και για το πε­ρι­βάλ­λον. Όπως γνω­ρί­ζου­με, το αυ­το­κί­νη­το εί­ναι μια α­πό τις κυ­ριό­τε­ρες πη­γές εκ­πο­μπής καυ­σα­ε­ρίου, υ­πεύ­θυ­νου για το φαι­νό­με­νο του θερ­μο­κη­πίου και την οι­κο­λο­γι­κή κα­τα­στρο­φή της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Το αυ­το­κί­νη­το πα­ρα­μέ­νει, α­πό τον Φορ­ντι­σμό μέ­χρι σή­με­ρα, έ­να ε­μπό­ρευ­μα που λει­τουρ­γεί ως φά­ρος του πα­γκό­σμιου κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος^ κα­τά συ­νέ­πεια, οι πό­λεις είναι εξ ο­λο­κλή­ρου ορ­γα­νω­μέ­νες σύμ­φω­να με την κί­νη­ση των αυ­το­κι­νή­των. Κι ό­μως, ό­λες οι έ­ρευ­νες δεί­χνουν ό­τι έ­να α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό, ε­κτε­τα­μέ­νο και δω­ρεάν σύ­στη­μα μα­ζι­κών με­τα­φο­ρών, θα ε­πέ­τρε­πε τη ση­μα­ντι­κή μείω­ση της χρή­σης του α­το­μι­κού αυ­το­κι­νή­του. Το δια­κύ­βευ­μα δεν εί­ναι, α­πλώς, η τι­μή του ει­σι­τη­ρίου του λεω­φο­ρείου ή του με­τρό, αλ­λά έ­νας δια­φο­ρε­τι­κός τρό­πος ζωής μέ­σα στην πό­λη, πο­λύ α­πλά έ­νας άλ­λος τρό­πος ζωής.

Πη­γή έ­μπνευ­σης

Συ­νο­ψί­ζο­ντας, ο α­γώ­νας για δω­ρεάν, δη­μό­σια συ­γκοι­νω­νία εί­ναι ταυ­τό­χρο­να μια μά­χη για κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, για το υ­λι­κό συμ­φέ­ρον των νέων και των ερ­γα­ζο­μέ­νων, για την αρ­χή της δωρεάν πρό­σβα­σης, για τη δη­μό­σια υ­γεία, για την υ­πε­ρά­σπι­ση των οι­κο­λο­γι­κών ι­σορ­ρο­πιών. Επι­τρέ­πει να δη­μιουρ­γη­θούν ευ­ρείες συμ­μα­χίες και να δη­μιουρ­γη­θούν ρωγ­μές στην αναρθολογι­κό­τη­τα του ε­μπο­ρι­κού συ­στή­μα­τος. Θα έ­πρε­πε, ά­ρα­γε, και στην Ελλά­δα να εμπνευστού­με α­πό το πα­ρά­δειγ­μα του MPL προω­θώ­ντας στις πό­λεις μας πλα­τιά, ε­νω­τι­κά, αυτό­νο­μα κι­νή­μα­τα α­γώ­να για τη δω­ρεάν πρό­σβα­ση στις δη­μό­σιες συ­γκοι­νω­νίες;

Πριν α­πό με­ρι­κούς μή­νες, ο τρα­γι­κός θά­να­τος ε­νός νέ­ου που σπρώ­χθη­κε α­πό τους ε­λε­γκτές, επει­δή διέ­πρα­ξε το «έ­γκλη­μα» του να κυ­κλο­φο­ρεί χω­ρίς ει­σι­τή­ριο, άγ­γι­ξε την κοι­νή γνώ­μη. Έγιναν δια­δη­λώ­σεις, ό­χι α­ναί­τια, ε­νά­ντια στη βιαιό­τη­τα των ε­λε­γκτών. Αλλά το ου­σιώ­δες πρόβλημα εί­ναι αλ­λού: στον πα­ρα­λο­γι­σμό του να πρέ­πει κα­νείς να πλη­ρώ­νει για τις δη­μό­σιες συ­γκοι­νω­νίες σε μια χώ­ρα με τέ­τοια πο­σο­στά α­νερ­γίας και φτώ­χειας. Θα αρ­κού­σε μια μι­κρή αύ­ξη­ση ο­ρι­σμέ­νων φό­ρων, ό­πως για πα­ρά­δειγ­μα των αυ­το­κι­νή­των πο­λυ­τε­λείας ή και των ρυ­πο­γό­νων, για να μπο­ρούν να χρη­μα­το­δο­τη­θούν οι δω­ρεάν συ­γκοι­νω­νίες στην Αθή­να. Δεν εί­ναι α­πλώς έ­να «τε­χνι­κό» ή οι­κο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα, αλ­λά έ­να ζή­τη­μα ε­ξαι­ρε­τι­κά πο­λι­τι­κό.

Ση­μείω­ση:

1 Πρό­κει­ται για μια αρ­κε­τά ά­κα­μπτη, πε­ρι­στρε­φό­με­νη με­ταλ­λι­κή ρά­βδο το­πο­θε­τη­μέ­νη σε κά­θε λεω­φο­ρείο, την ο­ποία δεν μπο­ρεί κα­νείς να δια­σχί­σει, πα­ρά μό­νο με­τά την πλη­ρω­μή του ει­σι­τη­ρίου σε έ­ναν ε­λε­γκτή. Το σύμ­βο­λο του MPL εί­ναι μια φλε­γό­με­νη «catraca»…

Μι­καέλ Λε­βί 

Με­τά­φρα­ση:

Βα­σιάν­να Κων­στα­ντο­πού­λου

ΠΗΓΗ ΕΠΟΧΗ

24.01.2014: ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η εκδήλωση «Κακές λέξεις από Σ… όπως Συνεταιρισμοί» που διοργανώνει την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου [στις 6.30 μ.μ. στο αμφιθέατρο Άλκης Αργυριάδης στα Προπύλαια] η Αλληλεγγύη για Όλους μάς έδωσε την αφορμή να κάνουμε ένα ακόμα αφιέρωμα για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και συγκεκριμένα νέες συνεταιριστικές προσπάθειες. Άλλωστε, μην ξεχνάμε η «Εποχή» είναι και η ίδια ένας εκδοτικός – δημοσιογραφικός συνεταιρισμός, που 25 χρόνια τώρα με εθελοντική, κυρίως, εργασία βρίσκεται κάθε Κυριακή στα χέρια του αναγνώστη προσπαθώντας να τον ενημερώσει για ό,τι συμβαίνει στην αριστερά, την πολιτική, την κοινωνία, τον κόσμο…

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν, οικονομολόγος, και οι καθηγητές στο ΤΕΙ Μεσολογγίου Τάκης Νικολόπουλος και Δημήτρης Καπογιάννης, συγγραφείς του βιβλίου «Εισαγωγή στην Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία». Στο χώρο θα βρίσκονται εκπρόσωποι συνεταιρισμών, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τα εγχειρήματά τους και θα συμβουλεύσουν όσους ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν νέες πρωτοβουλίες. Όπως μας εξηγεί ο Γιάννης Μπάρκας «στην ομάδα για την Κοινωνική Οικονομία της Αλληλεγγύης για Όλους προσπαθούμε να συμβάλλουμε κι εμείς στην ανάπτυξη του κινήματος των συνεργατικών πρωτοβουλιών. Επιχειρούμε να καταγράψουμε τις ανάγκες που υπάρχουν και να προσφέρουμε εργαλεία στήριξης τόσο στα υφιστάμενα εγχειρήματα, όσο και σε όσους και όσες πρόκειται να προχωρήσουν σε ένα τέτοιο εγχείρημα». Η Αλληλεγγύη για Όλους, μάλιστα, έχει εκδώσει έναν «οδηγό», ο οποίος επιχειρεί να προβάλλει πτυχές του νόμου 4019/2011 για την κοινωνική επιχειρηματικότητα και να κάνει μια προσέγγιση για το πώς βλέπουμε την επικαιρότητα των κοινωνικών συνεταιρισμών. «Κυρίως, όμως, μέσα από τον οδηγό προβάλλουμε τη δική μας οπτική για τις βασικές αρχές και τους όρους λειτουργίας των κοινωνικών συνεταιρισμών», τονίζει ο Γ. Μπάρκας.

συνέχεια στην ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ 

«Η ανάπτυξη περιφερειακών δεικτών κοινωνικού αποκλεισμού και μεθόδων μέτρησης της κοινωνικής ανισότητας για τη Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησο και Ιόνια νησιά»

Στα πλαίσια διαπανεπιστημιακού ερευνητικού προγράμματος με τίτλο «Η ανάπτυξη περιφερειακών δεικτών κοινωνικού αποκλεισμού και μεθόδων μέτρησης της κοινωνικής ανισότητας για τη Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησο και Ιόνια νησιά» , (Πρόγραμμα ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Συντονιστής εταίρος: Πανεπιστήμιο Πατρών) οργανώνουμε Συνέδριο-Συνάντηση Εργασίας με τίτλο «Κοινωνικός αποκλεισμός: περιφερειακοί δείκτες και χωρική διάσταση», στις 21 Ιανουαρίου 2014, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Γενικός στόχος είναι η συγκέντρωση απόψεων/εισηγήσεων/προτάσεων από πλευράς ειδικών επιστημόνων και των τοπικών αυτοδιοικήσεων, τόσο της Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσων, όσο και των υπολοίπων Περιφερειών της Ελληνικής επικράτειας. 

Από αυτήν τη Συνάντηση Εργασίας επιδιώκουμε:

1. να εξαγάγουμε προτάσεις προς αντιμετώπιση του φαινομένου του Κοινωνικού αποκλεισμού, ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης ανεργίας, ένδειας, έλλειψης πρόσβασης σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, ιδιαιτέρως στις ευπαθείς ομάδες του Ελληνικού πληθυσμού.

2. να επιδιώξουμε ιδιαίτερη διάχυση των θέσεων των Περιφερειών της Ελλάδας για το κρίσιμο αυτό ζήτημα, δεδομένου των συνθηκών οικονομικής κρίσης που τα τελευταία χρόνια υφίστανται οι Έλληνες πολίτες.

3. να εμπλουτίσουμε τον ειδικό Επιστημονικό Τόμο που θα εκδώσουμε για τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Η Συνάντηση Εργασίας θα διαρθρωθεί ως εξής: κατά την πρωινή Συνεδρία θα παρουσιαστούν εισηγήσεις από πλευράς των ερευνητών του ανωτέρω προγράμματος, καθώς και εισηγήσεις από πλευράς Περιφερειαρχών και άλλων εκπροσώπων Περιφερειών, κατά δε την απογευματινή Συνεδρία θα αναπτυχθούν δύο «στρογγυλές τράπεζες» με εκπροσώπους Περιφερειών και Δήμων αλλά και άλλους ειδικούς επιστήμονες.

Προκαταρκτικό πρόγραμμα της Συνάντησης Εργασίας (που θα οριστικοποιηθεί κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας μας)

Εγγραφές, 10.00-10.30

Χαιρετισμοί, 10.30-11.00

• Πρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου Καθ.κ.Γρηγόρης Τσάλτας 

• Συντονιστής Έργου, Καθ. Αθ. Μπέλλας, Πανεπιστήμιο Πατρών

• Επιστημονικός Υπεύθυνος, Καθ. Βασίλης Παππάς, Πανεπιστήμιο Πατρών

• Εκπρόσωποι Περιφερειών, Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας, ΕΟΕΣ κ.λ.π 

Πρωινή συνεδρία, 11.00-13.00

Ομιλίες, 11.00-12.15 

Μπέλλας Αθανάσιος, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών : «Παρουσίαση και στόχοι του Έργου : Η ανάπτυξη περιφερειακών δεικτών κοινωνικού αποκλεισμού και μεθόδων μέτρησης της κοινωνικής ανισότητας για τη Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησο και Ιόνια νησιά»

Ζωγραφάκης Σταύρος, Αν. Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Δρ Μητράκος Θεόδωρος, Οικονομολόγος : «Αποτύπωση κοινωνικών δεικτών από δευτερογενή δεδομένα»

Χλέτσος Μιχαήλ, Αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων : «Παρουσίαση και αποτελέσματα πρωτογενούς έρευνας κοινωνικού αποκλεισμού»

Παππάς Βασίλης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Αλεβίζος Φίλιππος, Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών : «Ανάπτυξη χωρικής βάσης δεδομένων για τη μελέτη του φαινομένου του κοινωνικού αποκλεισμού»

Κυβέλου Στέλλα, Επίκουρη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου, Διευθύντρια ΕΣΕ ESPON: «Η χωρική διάσταση του κοινωνικού αποκλεισμού : ευρωπαϊκή διάσταση με βάση τα ευρήματα του προγράμματος ESPON»

12.15-12.45 Συζήτηση 

Διάλειμμα 12.45-13.45 

Απογευματινή Συνεδρία 13.45-18.00

13.45-15.15 : Α΄ Στρογγυλή τράπεζα : Γενικό θέμα : Κοινωνικός αποκλεισμός : Από τη θεωρία στο Πρόγραμμα δράσης 

Μαρία Πανοπούλου - Μιχάλης Χλέτσος - Εκπρόσωποι Περιφερειών. Συζήτηση με το ακροατήριο. 

Συντονιστής : Βασίλης Παππάς, Καθ. Πανεπιστημίου Πατρών, Επ.Υπεύθυνος 

Σχολιαστής : Παύλος Λουκάκης, Ομ.καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Διάλλειμα, καφές 15.30-16.00 

15.15-16.45 : Β΄ Στρογγυλή τράπεζα, Γενικό θέμα : Πολιτικές επιπτώσεις της αποτύπωσης και χαρτογράφησης του κοινωνικού αποκλεισμού 

Παύλος Καρανικόλας, Επίκουρος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Στέλλα Κυβέλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου- Μαρία Καρακλιούμη, Αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Τομέα Αττικής (προς επιβεβαίωση), Εκπρόσωποι Περιφερειών. Συντονιστής: Αθανάσιος Μπέλλας, Ομότιμος καθηγητής Παν.Πατρών, Συντονιστής Έργου 

Συζήτηση με το ακροατήριο. 

Σχολιαστής : Κανάκης Λελεδάκης, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου (υπό επιβεβαίωση)

16.45-17.15

Rapporteurs : 

Λυδία Δρακάκη, Kαθηγήτρα Παντείου Πανεπιστημίου, Σύμβουλος ΕΣΕ ESPON

Νικήτας Χιωτίνης, Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνας, Σύμβουλος ΕΣΕ ESPON

17.15-18.00 Συμπεράσματα, κλείσιμο : Αθ. Μπέλλας, Συντονιστής Έργου

Κυριακή 5/1/2014 η δυσοσμία προερχόμενη από το Θριάσιο έπνιξε το Χαϊδάρι

[Αφίσα -  Αιγιαλός]

Κυριακή 5/1/2014 η δυσοσμία προερχόμενη από το Θριάσιο έπνιξε το Χαϊδάρι 

Για μια ακόμα φορά η έντονη δυσοσμία έπνιξε το Χαϊδάρι και ιδιαίτερα τις περιοχές του Άνω Δάσους, Δαφνίου, τα ξημερώματα της Κυριακή 5/1/2014. Η δυσοσμία προερχόταν από την περιοχή του Θριασίου και είχε τα γνωστά χαρακτηριστικά του χαλασμένου αυγού, που για πρώτη φορά είχαμε αρχίσει να παρατηρούμε από τον Αύγουστο του 2008. Τότε είχαμε κάνει σχετική καταγγελία στην Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (αρ.πρωτ.11630 – 29/8/2008). Από το 2008 και εντεύθεν κάναμε και άλλες καταγγελίες για τη δυσοσμία αλλά δεν πάρθηκαν μέτρα, και έτσι τα επεισόδια συνεχίζονται.

Η δυσοσμία είναι πολύ πιθανόν να προέρχεται και αυτή τη φορά από τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου. Τις επόμενες ημέρες θα κάνουμε και άλλη έγγραφη καταγγελία στην Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, η οποία δεν έχει στελέχη, υποδομές και στην πραγματικότητα υπολειτουργεί, παρ΄ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλονται από το αποσπασμένο προσωπικό.

Το νέο επεισόδιο δυσοσμίας ας είναι μία ακόμα αφορμή για να συντονίσουμε τους αγώνες μας για να απαιτήσουμε περισσότερους και σε βάθος περιβαλλοντικούς ελέγχους των βιομηχανιών του Θριασίου με σύγχρονα μηχανήματα.

Κώστας Φωτεινάκης

Δημοτικός Σύμβουλος «Πολίτες σε Δράση - Οικολόγοι Πράσινοι»

Γραμματέας του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου

Πρόεδρος των «Φίλων της Φύσης»

24 - 26/01/2014: Τρεις ημέρες για τον Οικοσοσιαλισμό στη Γενεύη

Περισσότερα για τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΕΔΩ

Λεπτομέρειες για  τη διοργάνωση κ.λπ. ΕΔΩ

Program


* PRE-PROGRAM (PDF Version)

FRIDAY 24/01/2014

19h00-22h00 PUBLIC CONFERENCE AT THE UNIVERISTY OF GENEVA

- Michel LÖWY – What can we learn from the South?
- Daniel TANURO – Global ecological challenges
- Naomi KLEIN or another « star »

19h00-22h00 Information desk

SATURDAY 25/01/2014

WORKSHOPS AT THE MAISON DES ASSOCIATIONS

8H30-9H00 Welcome, information, last minute registrations, etc.

9H00-10H15 PLÉNIÈRE
Yayo HERRERO – Ecofeminism an alternative for the society

10h15-10h30 Coffee break

10H30-13H00 WORKSHOPS (3 ATELIERS):
Energetic transition (abandon of the nuclear and the fossil energies, towards an energetic autonomy, against wasting, obsolescence etc.)
Agricultural production (towards the eradication of hunger, working conditions, food sovereignty, food security, etc.)
Industrial production (working conditions, division of labour, drastically reduce the work time, sectors to eliminate, to transform, to develop)

Possibility of additional workshop on proposal until December 15.

14H30- 15H30 CONCLUSIONS – SUMMARY PRESENTATION OF MORNING WORKSHOPS

15h30-16h00 Coffee break

16H00 – 18H30 WORKSHOPS (3 ATELIERS):
The territorial development (urban-rural relations, well living of the city, social housing, transport and mobility)
The services (health, education, formation, culture) as common property, solidarity economy
Biodiversity, the living (patenting rejection, respect of the environment and of animal world)

Possibility of additional workshop on proposal until December 15

18H30-19H30 CONCLUSIONS – SUMMARY PRESENTATION OF MORNING WORKSHOPS

19h30-21h00 Dinner

21H00 Artistic activity

SUNDAY 26/01/2014

9H00-10H00 ECOLOGICAL ISSUES AND RESISTANCE AT EUROPEAN LEVEL
with Maxime Combes

10h00-10h30 Coffee break

10H30-13H00WORKSHOPS (3 ATELIERS):
The democratic and public control (on banks and major financial groups, and major productive sectors)
The role of the state, ecological planning and self-organization
The role of syndicates in relation to the civil society

Possibility of additional workshop on proposal until December 15.

13H00 – 14H30 Lunch Break

14H30 – 16H30 PLENARY
CONFERENCE CONCLUSIONS – COMMON PROJECTS

3 Τετάρτες στο Nosotros για ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΑΓΑΘΑ, ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

Φτιάχνουμε τον Κόσμο που Θέλουμε 

Μέσα στον Κόσμο που Θέλουμε να Ξεπεράσουμε

Οι ραγδαίες αλλαγές στην κοινωνία και στον κοινωνικό ανταγωνισμό, που επιφέρει η ολομέτωπη επίθεση κράτους / κεφαλαίου, επιβάλλουν τη διαρκή επανατοποθέτηση των απελευθερωτικών κινημάτων και τη συγκρότηση των κοινωνικών αγώνων με νέα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Οι διαφαινόμενες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις σε Ελλάδα και Ευρώπη καθιστούν αναγκαία την αναδιάταξη του προτάγματος και την πολιτική προετοιμασία σε επίπεδο θέσεων πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα : ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΑΓΑΘΑ, ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

Η ανάπτυξη των αφεντικών με κάθε κόστος, που καταστρέφει ανθρώπους και φύση, πρέπει να αντιμετωπιστεί συγκρουσιακά όχι κατ' αποκλειστικότητα στα στενά ειδωμένα όρια της αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας αλλά και στη βάση της τοπικοποίησης, της αυτάρκειας και της λιτής αφθονίας μέσα από τη συγκρότηση νέων μορφών ζωής, αμεσοδημοκρατικών κοινοτήτων και δικτύων αγώνα. Η μάχη της απόρριψης των ιδιωτικοποιήσεων πρέπει να αποκτήσει την πολιτική στόχευση μίας συνολικής αλλαγής των όρων της διαχείρισης των κοινών αγαθών πέρα και ενάντια στο σύμπλεγμα κράτους / κεφαλαίου. Και τα απελευθερωτικά κινήματα οφείλουν να κατακτήσουν τους όρους της υλικής τους αυτονομίας, δίνοντας ουσιαστική προοπτική πέρα από την έρημο των αναπόσβεστων κοινωνικών αναγκών και τα συντρίμια του κοινωνικού ιστού, που αφήνει πίσω της η καθολική κρίση του υπάρχοντος. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, υπό το βάρος της αναντιστοιχίας μας απέναντι στις ανάγκες των καιρών καλούμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να συντονίσουμε / δικτυώσουμε τις δράσεις μας και να πολλαπλασιάσουμε τις κοινωνικές σχέσεις του αύριο για μία διέξοδο από τον καπιταλισμό και ένα μέλλον για τους από κάτω άξιο να βιωθεί.

Σε αυτά τα πλαίσια η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας μπαίνει σε έναν γόνιμο διάλογο για την επεξεργασία πολιτικών θέσεων και πλαισίων δράσης πάνω στα ζητήματα αυτά και διοργανώνει μέσα στον Γενάρη τις εξής τρεις εκδηλώσεις προβληματισμού και ανοιχτής συζήτησης μέσα στην κοινωνία με τον γενικό τίτλο "Φτιάχνουμε τον Κόσμο που Θέλουμε Μέσα στον Κόσμο που Θέλουμε να Ξεπεράσουμε" :

Τετάρτη, 8/1, 20:00
Η Αποανάπτυξη και η Αποδόμηση της Ιδέας της "Προόδου"
Ομιλητές :
Γιώργος Καλλής (Καθηγητής, Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Βαρκελώνης)
Γιάννης Μπίλλας (Συγγραφέας, Κίνηση Από Κοινού, apokoinou.com)

Τετάρτη, 15/1, 20:00
Κοινά (Commons) : Πραγματώνοντας το Δημόσιο, Ελεύθερο, Κοινωνικό
Ομιλητής :
Γιώργος Παπανικολάου (Καθηγητής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο)
Κώστας Χαριτάκης

Τετάρτη, 22/1, 20:00
Να Κάνουμε την Κοινωνική Οικονομία Προεικόνιση ενός Άλλου Κόσμου
Ομιλητές :
Δημήτρης Καπογιάννης (Καθηγητής, ΤΕΙ Μεσολογγίου)
Κώστας Λεγάκης (Εκδόσεις των Συναδέλφων)
Γιώργος Λιερός (Συγγραφέας)
Γρηγόρης Τσιλιμαντός (ΑΚ Θεσσαλονίκης)