Σποτάκια για τα ΖΩΑ στο 105,5 στο ΚΟΚΚΙΝΟ

Εξαιρετικά σποτάκια με θέματα: Καύσωνας και Αυτοκίνητο, Κακοποίηση, Ζέστη - Δίψα, Αλυσόδεση, Στείρωση, Υιοθεσίες (φάτσα όχι ράτσα), Δελφίνια, Ακαθαρσίες. 
Ακούστε τα ΕΔΩ.

NO TO WAR, Stop rearmament: European Day for Peace September 4, 2014 | 4 Σεπτεμβρίου Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Ειρήνη

[Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται να γίνει κάτι στην Ελλάδα. Η πρόταση είναι εξαιρετική και επίκαιρη]

September 4-5 there will be a NATO summit in Wales. On the agenda is a demand for all NATO countries to raise military budgets to at least 2% of the GDP. This is the direct preparation for an increased aggressive use of NATO military all over the world and the beginning of a new arms race.

The NATO and its member states cooperate and support other states in preparing and perpetrating wars of aggression.

The European Left Summer University propose that we take action, make demonstrations and cultural events all over Europe on Thursday September 4. We appeal to the member parties of the European Left, to other left wing parties, to all peace loving people, peace movements and democrats to take part in these activities and to organize it.

We say no to increased spending on arms and military and to starting a new arms race.

We say no to big international powers support to active military escalation of their partners. We call for an arms embargo against Israel and Ukraine.

We demand that IMF stop for transfer of funds to Ukraine, as long as this war goes on.

We demand a stop for war in Gaza, Israel and Eastern Ukraine and negotiations to solve the conflicts peacefully, based on respect for human rights and democracy.

European Left Summer University

27 July 2014

Κώστας Διάκος "μια 10ετία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες - ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΣΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ, ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΣ"

[ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΑΝΤΙ-2004 "Αντιστεκόμαστε - το όραμα των Ο.Α. δεν είναι δικό μας"]

ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΣΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ, ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΣ

Κώστας Διάκος

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται μια 10ετία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα το 2004. Τότε και πολύ έγκαιρα, δεν ήμασταν λίγοι αυτοί που διαπιστώναμε, επισημαίναμε ότι οι Ολυμπιακοί αυτοί Αγώνες θα είναι καταστροφικοί για την χώρα μας. Και αναλάβαμε δράση κατά της υποψηφιότητας μας ακόμα και όταν επιλεχθήκαμε.

Παρά την προβολή της χώρας που πετσοκόφτηκε από το διεθνές επικοινωνιακό κατεστημένο για να επιβληθούν άχρηστα μέτρα δήθεν ασφαλείας δυσανάλογα με τους «προβλεπόμενους» κινδύνους αλλά και κυρίως τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας (σύστημα SEMFORA, το γελοίο ….Αερόστατο!!! κλπ.) 

Επισημάναμε:

1. Την προσβολή της οικολογικής ισορροπίας στην Αττική με την κατάληψη και τσιμεντοποίηση ελεύθερων και δασικώς προστατευόμενων χώρων

2. Την υποταγή της οικονομίας μας σε δανεισμούς για άχρηστα έργα, και αθλητικές δραστηριότητες ξένες στην ελληνική αθλητική νοοτροπία.

3. Την υπέρμετρη χρήση μέτρων ασφαλείας με ουσιαστικό περιορισμό των ατομικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων (τρομονόμος κλπ.)

4. Την αλλοίωση των εργασιακών κεκτημένων προδιαγραφών ασφαλείας και κόστους εργασίας.

 

[Συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία - ο γράφων κρατάει το πανό της "Καμπάνιας αντί-2004"]

Παρά τα εντυπωσιακά εφφέ της έναρξης και λήξης των Αγώνων που όντως προβάλλανε έναν άλλο τρόπο πολιτιστικής λογικής, που όμως σε καμιά περίπτωση δεν χρεώνεται στους διοργανωτές αλλά στις εμπνεύσεις των δημιουργών τους. Όλοι εμείς που διαμαρτυρηθήκαμε μέσα στην χώρα και διεθνώς, που διαδηλώσαμε, που «φάγαμε γι αυτό ξύλο» και κατηγορηθήκαμε: 

ως ανθέλληνες, ως γκρινιάρηδες, ως αντιαθλητικά σκεπτόμενοι, ως μεμψίμοιροι με το Περιβάλλον, ως…ως….

Διαπιστώνουμε, με θλίψη επιβεβαιωνόμενοι ότι: 

· Το πρώτο μνημονιακό δάνειο κάλυψε ολυμπιακά μας δάνεια,

· Το «λυόμενο» γήπεδο του Μπάντμιντον, νομιμοποιείται, μονιμοποιείται (παρά την απόφαση της Ολομελείας του ΣτΕ)και συμπληρώνει τις προκάτ κατασκευές (μόνιμες όμως) των γραφείων της ΕΠΟ κλπ. στο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή-Ιλισίων,

· Οι αντιπεριβαλλοντικές και πολιτισμοκτόνες, χωρίς κυκλοφοριακή (δεν προλαβαίνουμε λέγανε τότε) μελέτη εγκαταστάσεις στο Γαλάτσι ρημάζουν, τα αρπακτικά του ιδιωτικού real estate ξαμολιούνται για mall, και το ΤΑΙΠΕΔ, διεθνές μεσιτικό γραφείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας προωθούν λύσεις που παραβιάζουν για το θέμα την διοικητική νομολογία του ΣτΕ, που προέκυψε από τις προσφυγές μας τότε στο Ανώτατο αυτό Δικαστήριο.

· Το αντιοικολογικό κωπηλατοδρόμιο που κατέστρεψε την προστατευόμενη Natura περιοχή του Σχοινιά, προς τέρψη της ταβερνόβιας διασκέδασης και που κρίθηκε ακατάλληλο κατά την διάρκεια των Αγώνων, και για το οποίο διαδηλώσαμε επί τόπου, καταφύγαμε στην Επίτροπο Περιβάλλοντος της ΕΕ τότε, που κερδίζοντας στο ΣτΕ επανήλθε το ΥΠΕΧΩΔΕ τότε στο θέμα με «τον Μανωλιό να φοράει τα ρούχα του αλλιώς», αποτελεί ντροπή για τον όποιο επισκέπτη στην περιοχή και που πάλι το ΤΑΙΠΕΔ, διεθνές μεσιτικό γραφείο, είπαμε, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας προωθεί την αγοραπωλησία στο 1/150 των δημοσίων (και εκ δανείων κυρίως) δαπανών κατασκευής του, άραγε για να γίνει σε προστατευόμενη περιοχή sealand (!!!!)

· Στα όρια της Καλλιθέας και του Μοσχάτου με την παραλία του Σαρωνικού, …χάσκουν ερείπια αθλητικών εγκαταστάσεων εκεί που οι οργανωμένοι πολίτες (ομάδα «Μεσοποταμία» κλπ.) προτείνανε πρωτότυπους τρόπους οικολογικής ψυχαγωγίας των πολιτών σε περιοχή που αποτελούσε και μοναδικό σχεδόν σταθμό ανάπαυσης αποδημητικών πουλιών
· Το «τελειότατο» Κέντρο Ιππασίας στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας για να βγει οικονομικά δόθηκε στο ιπποδρομιακό στοίχημα, …που έπεσε έξω και το γνωστό ΤΑΙΠΕΔ το πουλάει όσο-όσο σε Γάλλους «επενδυτές» τζογαδόρους, προς δόξαν του Αθλητισμού!!!!

Με μελαγχολική λοιπόν επιβεβαίωση, επιστρέφουμε σήμερα τους χαρακτηρισμούς σ’ αυτούς που μας τους αποδώσανε.
· Η Ελλάδα, του πρόχειρου,
· Η Ελλάδα της έλλειψης πραγματοποιήσιμου σχεδιασμού
· Η Ελλάδα της υποταγής των μεσο-μάκρο πρόθεσμων στόχων στην ευκαιρία της στιγμής
· Η Ελλάδα της «κατασκευής» χωρίς πρόβλεψη κοινωνικής ανταποδοτικότητας

Λειτούργησε τότε ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ «ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ»
Όχι γιατί δεν έβαλε μυαλό αλλά γιατί αυτός είναι ο ρόλος του πολιτικο-επιχειρηματικού κατεστημένου στη χώρα.

Κι ας μας παραμυθιάζουν με τον δήθεν λαϊκισμό.
Είναι, είμαι «λαϊκιστής», όταν είμαι αντίθετος σ’ αυτά και η ζωή με επιβεβαιώνει.

Κώστας Διάκος
Μέλος τότε της «Καμπάνια αντι-2004»
και
Οικολόγος (ακόμα και σήμερα)

Κώστας Φωτεινάκης "Ολυμπιακοί Αγώνες: «Η Επόμενη ημέρα» μετά το πάρτι" [ένας πρώτος απολογισμός το 2006]

Το άρθρο που θα διαβάσετε παρακάτω άρχισε να γράφεται τον Φεβρουάριο του 2006, εγκαταλείφθηκε για μήνες και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2006 την περίοδο των Δημοτικών εκλογών. Το κείμενο αυτό ήταν χαμένο και το ανακάλυψα εντελώς τυχαίως, όταν αναζητούσα αρθρογραφία σχετική με τους Ο.Α., στο site ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ [ΕΔΩ] για τους Ελεύθερους Χώρους κ.λπ. που επιμελείται για δεκαετίες ο φίλος και συναγωνιστής Ηλίας Γιαννίρης.
Διαβάστε το λοιπόν... έχει γραφτεί πριν από οκτώ χρόνια... αν το έγραφα σήμερα δεν θα είχα να προσθέσω κάτι σημαντικότερο στις εκτιμήσεις μου και στην αξιολόγηση των Ο.Α. Εν τω μεταξύ περιμένουμε και τα αποτελέσματα της έρευνας που έχει αναθέσει η κα Γιάννα Αγγελοπούλου για τις επιπτώσεις των Ο.Α. δέκα χρόνια μετά [ΕΔΩ]

------------------

ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΕΤΣΙ

Ολυμπιακοί Αγώνες: «Η Επόμενη ημέρα» μετά το πάρτι

του Κώστα Φωτεινάκη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Πριν - κατά την διάρκεια - αλλά και μετά την διεξαγωγή των Ο.Α, ποικίλες και αντικρουόμενες απόψεις διατυπώθηκαν γι΄ αυτό το τεράστιο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, αθλητικό και πολιτιστικό εγχείρημα. Εμείς, που σε ανύποπτο χρόνο είχαμε με θάρρος δημοσιοποιήσει τις απόψεις μας και τις αντιρρήσεις μας για την διεξαγωγή τους στην χώρα μας, εκτιμούμε πως την «επόμενη ημέρα» δικαιούμαστε να κωδικοποιήσουμε τα συμπεράσματά μας, να αναγνωρίσουμε τυχόν υπερβολές μας στην κριτική που ασκήσαμε, αλλά κυρίως να συμβάλλουμε στον διάλογο της κοινωνίας, ο οποίος όφειλε να είναι μακρύς, αναλυτικός και αποκαλυπτικός. Η δημόσια συζήτηση, που διήρκεσε ελάχιστα και ευκαιριακά, έληξε με τον εορτασμό της πρώτης επετείου από την διεξαγωγή των Ο.Α., δηλαδή τον Αύγουστο του 2005. 

Αλλά και αυτή η «ολίγον» συζήτηση ήταν επιπόλαιη, επικεντρώθηκε και περιορίστηκε κυρίως:

• στο «ταμείο», δηλαδή πόσα χρήματα ξοδέψαμε και πόσα εισπράξαμε,
• στην μεταολυμπιακή χρήση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων,
• στα μεγάλα δημόσια έργα που βελτίωσαν τις συνθήκες διαβίωσης και μετακίνησης των κατοίκων της πρωτεύουσας (ΜΕΤΡΟ, Αττική Οδός κ.λ.π.)
• στην προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό και τα μακροπρόθεσμα οφέλη από τον τουρισμό και γενικότερα στην οικονομία (επενδύσεις, εξαγωγές κ.λ.π.)
• στην τεχνογνωσία που αποκτήθηκε,
• στην αποθέωση του εθελοντισμού.

Αντίθετα δεν συζητήθηκαν δημόσια επαρκώς:

Παρεμβάσεις για το περιβάλλον και τον πολιτισμό μέσω ποδηλάτου..

"London to Athens Bike Tour 2014"

Ο καθηγητής Salvatore Lo Sicco ξεκίνησε το ποδηλατικό του ταξίδι 1η  Ιουλίου 2014 από Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο διέσχισε την Ευρώπη και μετά από 35 ημέρες έφτασε στο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα.

Καθημερινά ποδηλατούσε οκτώ ώρες για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και να στηρίξει τις πρωτοβουλίες για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στην Αθήνα.  

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ 

Ecotopia Biketour2014

Η 20η ετήσια διαδρομή της ποδηλατικής κοινότητας Ecotopia ξεκίνησε τη Βαλκανική διαδρομή στις 10 Ιουλίου και στις 30 Σεπτεμβρίου 2014 αναμένεται να φτάσει στην Αθήνα. Το πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει επισκέψεις, διανυκτερεύσεις και παρεμβάσεις, σε συνεργασία με τοπικούς υποστηρικτές, σε περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρά περιβαλλοντικά ή κοινωνικά προβλήματα. Το πρόγραμμα επισκέψεων και παρεμβάσεων της Ecotopia περιλαμβάνει τις εξής περιοχές: Θεσσαλονίκη, Νις, Πρίστινα, Σκόπια, Χαλκιδική, Εύβοια, Αθήνα.

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ 

Ιερά Οδός - Μονή Δαφνίου 21/10/2012

Περισσότεροι από 200 ποδηλάτες πήραν μέρος στην ποδηλατοβόλτα - ξενάγηση κατά μήκος της Ιεράς Οδού, από τον Κεραμεικό έως τη Μονή Δαφνίου που συνδιοργάνωσαν η MONUMENTA, o OIKO.ΠΟΛΙ.Σ και οι Φίλοι της Φύσης/Naturefriends Greece.

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ

Οι ανωτέρω παρεμβάσεις - και πάρα πολλές άλλες, εδώ παρουσιάζουμε ενδεικτικά μόνο τρεις -  έγιναν χωρίς χρηματοδοτήσεις και ιδιαίτερες χορηγίες. 

---------------------------------------------------------

Θα επανέλθουμε με μια άλλη, εντελώς σε διαφορετική κατεύθυνση ποδηλατική διαδρομή... 

Η επιλογή με ποιους θα ποδηλατήσουμε, "με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε" είναι πολιτική πράξη. 

2004 - 2014: Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και Ολυμπιακοί μύθοι | Ένας οικονομικός, περιβαλλοντικός, κοινωνικός απολογισμός είναι απαραίτητος... | Ξένες εφημερίδες παρουσιάζουν τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις σήμερα...

Τέτοιες ημέρες πριν από δέκα χρόνια η "ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ" ήταν στα ύψη.... 

13-29 Αυγούστου οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα..... ATHENS 2004...

ΔΕΚΑ χρόνια μετά είναι απαραίτητος ένας οικονομικός, περιβαλλοντικός, κοινωνικός απολογισμός... 

Είναι προς τιμή τους που άνθρωποι της Αριστεράς είχαν εναντιωθεί στη διεκδίκηση των Ο.Α.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι είχε συσταθεί η "Πρωτοβουλία Πολιτών Ενάντια στη Διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα"   η οποία στις 3 Σεπτεμβρίου 1997 έκανε παρέμβαση στην Ακρόπολη  με τα εξής συνθήματα:

• "Μίζες, διαφήμιση, αναβολικά, της Ολυμπιάδας τα ιδανικά"
• "Οχι στην Αθήνα οι Ολυμπιακοί, όχι άλλο τσιμέντο στην Αττική"
• "Για την Ολυμπιάδα σκορπάνε τα λεφτά και για τους εργαζόμενους λιτότητα ξανά"
• "Την Ολυμπιάδα τη θέλει ο Λαμπράκης, τα βάρη θα πληρώσει και πάλι ο κοσμάκης"

Η ασφάλεια την ημέρα εκείνη συνέλαβε τα μέλη της Επιτροπής: Κωνσταντίνα Γεροντάκη, Μαριλένα Ιατρίδου, Γιώργο Λιερό, Γεράσιμο Σκλαβούνο, Βαγγέλη Φωκά, Αλέκο Βερναδάκη. 
--------------

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες της Daily Mirror "Athens 2004: See amazing images of how the Olympic Games venues look 10 years on"

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες της Corriere dello Sport "Nel 2004 le Olimpiadi ad Atene: ecco gli impianti 10 anni dopo"

Οι βομβαρδισμοί στη Γάζα, η καταστροφή της φύσης, το ξερίζωμα 800.000 ελαιοδένδρων και ο Νίκος Καίσαρης

[Φωτ. Prees TV: Μια ηλικιωμένη Παλαιστίνια γυναίκα προσπαθεί να σώσει την τελευταία ελιά της -  Οι στρατιώτες του Ισραήλ συνεχίζουν να καταλαμβάνουν τη γη της.] 

 Το ξερίζωμα των ελαιοδένδρων, των πορτοκαλιών, η καταστροφή της αγροτικής παραγωγής, η απαγόρευση της αλιείας  είναι ένας από τους μόνιμους στόχους του Ισραήλ. Οι ελιές και η αγροτική παραγωγή για τους Παλαιστίνιους είναι σημαντικοί παράγοντες στον μακροχρόνιο αγώνα που δίνουν για "ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". | O +Νίκος Καίσαρης, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας και υπεύθυνος του Τμήματος Οικολογίας [ΕΔΩ ΕΔΩ], είχε επισκεφτεί την Παλαιστίνη και είχε την εξαιρετική  ιδέα να υποστηριχτεί ο αγώνας των Παλαιστινίων με την αποστολή και το Φύτεμα ελαιόδεντρων στην αιματοβαμμένη γη.

800.000 ελαιόδενδρα ξεριζώθηκαν από την αιματοβαμμένη γη της Παλαιστίνης που ισοδυναμεί με την καταστροφή 33 πάρκων Central Parks της Νέας Υόρκης. [ΕΔΩ]

Οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece πολύ σωστά επισημαίνουν ότι "Ο μεγαλύτερος εχθρός της φύσης και της ανθρωπότητας είναι οι βομβαρδισμοί και ο πόλεμος" ΕΔΩ.

Tο ιστορικών διαστάσεων οικολογικό - αριστερό μανιφέστο, «Ύστατη Έκκληση», μας έρχεται από την Ισπανία | Το προσυπογράφουν Κομμουνιστές, Ενωμένη Αριστερά, Podemos, Αντικαπιταλιστική Αριστερά, Οικοσοσιαλιστές, Αντιεξουσιαστές κ.α.

Από την Ισπανία το Μανιφέστο 

που θέλει να αλλάξει το ρου της Ιστορίας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΗΤΡΑΛΙΑ* 

Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι το ιστορικών διαστάσεων μανιφέστο «Ύστατη Έκκληση» μας έρχεται από την Ισπανία. Ούτε και ότι το υπογράφουν όλοι –χωρίς εξαίρεση- οι ηγέτες της Aριστεράς και των κοινωνικών κινημάτωναυτής της χώρας, από τον Κάγιο Λάρα και τον Αλμπέρτο Γκαρθόν τηςΕνωμένης Αριστεράς και τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και την Τερέσα Ροντρίγκεθ του Podemos μέχρι τον ΓΓ. του Κομμουνιστικού κόμματος Χοσέ Λουίς Θεντέγια και τον Χάϊμε Παστόρ της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Και από τις οικοφεμινίστριες Γιάγιο Ερέρο των Οικολόγων σε Δράση και Εστέρ Βίβας της Καταλάνικης «Συντακτικής Διαδικασίας» μέχρι τον Ενρίκ Ντουράν του κινήματος για την Αποανάπτυξη και τον Φλοράν Μαρσεγιεσί των Πράσινων Equo, τον θεωρητικό του οικοσοσιαλισμού και διάσημο ποιητή Χόρχε Ρίτσμαν, και όλες, χωρίς εξαίρεση, τις σημαντικές προοδευτικές προσωπικότητες της χώρας (συμπεριλαμβανόμενης της Καταλονίας και της Χώρας των Βάσκων) στο χώρο της διανόησης των επιστημών, της λογοτεχνίας ή του θεάτρου, που τοποθετούνται στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και φτάνουν μέχρι και τον αναρχοσυνδικαλισμό…

Φυσικά, η υπόθεση της διάδοσης της «Ύστατης Έκκλησης» στην Ελλάδα δεν τελειώνει με τη μετάφραση και την δημοσίευσή της. Η διάδοσή της, η συζήτηση που σίγουρα θα προκαλέσει και κυρίως, η συγκρότηση ενός πολιτικού ρεύματος δράσης γύρω από αυτήν, συνιστούν προτεραιότητες και καθήκοντα της εποχής μας. Από εδώ και πέρα κανείς δεν θα μπορεί να πει είτε ότι «δεν ήξερε», είτε ότι οι προτεραιότητες που θέτει η «Ύστατη Έκκληση» συνιστούν…πολυτέλεια σε αυτή την περίοδο κρίσης,φτώχειας και ανεργίας. Γράφοντας και υπογράφοντας την ιστορική τους «Ύστατη Έκκληση» για μιαν άλλη κοινωνία της συνολικής ανατροπής και της ριζικής αλλαγής, πριν είναι πάρα πολύ αργά, τα ισπανικά κινήματα και η ισπανική Αριστερά ανοίγουν –επιτέλους- το μόνο δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσει και η δική μας Αριστερά ή μάλλον η ίδια η ανθρωπότητα αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει πάνω στη Γη, ζώντας μια ζωή που αξίζει το κόπο να τη ζεις…

Ακολούθως παρατίθεται το Μανιφέστο, το οποίο τιτλοφορείται "Ύστατη Έκκληση":

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

https://ultimallamadamanifiesto.wordpress.com/el-manifiesto/?lang=es

«ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ»

Αυτή είναι παραπάνω από μια οικονομική και καθεστωτική κρίση: είναι μια κρίση πολιτισμού

Οι Ευρωπαίοι πολίτες, στη μεγάλη τους πλειονότητα, πιστεύουν ότι η σημερινή καταναλωτική κοινωνία μπορεί «να βελτιωθεί» (και πρέπει να το κάνει) στο μέλλον. Ταυτόχρονα, σημαντικό μέρος των κατοίκων του πλανήτη ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν τα δικά μας επίπεδα υλικής ευημερίας. Ωστόσο, το επίπεδο παραγωγής και κατανάλωσης επιτεύχθηκε μέσα από τη κατασπατάληση των φυσικών και ενεργειακών πόρων, και τη διάρρηξη των οικολογικών ισορροπιών της Γης.

Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κάτι νέο. Οι πιο διορατικοί ερευνητές και οι επιστήμονες εκπέμπουν στοιχειοθετημένα σήματα κινδύνου από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 του εικοστού αιώνα: αν συνεχιστούν οι παρούσες αναπτυξιακές τάσεις (στην οικονομία, στη δημογραφία, στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, στη παραγωγή ρύπων και στην αύξηση των ανισοτήτων) το πιο πιθανό αποτέλεσμα για τον εικοστό πρώτο αιώνα είναι η πολιτισμική κατάρρευση.

Σήμερα πληθαίνουν οι ειδήσεις που δείχνουν ότι ο δρόμος της ανάπτυξης οδηγεί ήδη σε μια γενοκτονία σε αργή κίνηση. Η μείωση της διαθέσιμης φτηνής ενέργειας, τα καταστροφικά σενάρια κλιματικής αλλαγής και οι γεωπολιτικές εντάσεις για τους φυσικούς πόρους δείχνουν ότι οι τάσεις προόδου του παρελθόντος γίνονται κομμάτια.

Μπροστά σε αυτή τη πρόκληση δεν αρκούν οι διακοσμητικοί εξορκισμοί της αειφόρου ανάπτυξης, ούτε το απλό στοίχημα των οικολογικών τεχνολογιών, ούτε η υποτιθέμενη «πράσινη οικονομία» που καλύπτει την γενικευμένη εμπορευματοποίηση των φυσικών αγαθών και των οικοσυστημικών υπηρεσιών. Οι τεχνολογικές λύσεις, τόσο στην περιβαλλοντική κρίση όσο και στην ενεργειακή παρακμή, είναι ανεπαρκείς. Και επιπλέον, η οικολογική κρίση δεν είναι ένα επιμέρους ζήτημα αλλά είναι καθοριστικής σημασίας για όλες τις πτυχές της κοινωνίας: διατροφή, μεταφορές, βιομηχανία, δόμηση, πολεμικές συγκρούσεις… Πρόκειται, σε τελική ανάλυση, για τη βάση ης οικονομίας μας και της ζωής μας.

Έχουμε παγιδευτεί μέσα στην ύπουλη δυναμική ενός πολιτισμού που δεν λειτουργεί αν δεν αναπτύσσεται, και που όταν αναπτύσσεται καταστρέφει τις φυσικές βάσεις που τον κάνουν να υπάρχει. Η τεχνολατρική και αγορολατρική κουλτούρα μας ξεχνάει ότι από καταγωγής μας, εξαρτιόμαστε από τα οικοσυστήματα και είμαστε αλληλοεξαρτημένοι.

Ο πλανήτης δεν μπορεί να στηρίξει την παραγωγιστική και καταναλωτική κοινωνία. Έχουμε ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα νέο πολιτισμό ικανό να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή σε ένα τεράστιο ανθρώπινο πληθυσμό (σήμερα, σε περισσότερους από 7.200 εκατομμύρια ανθρώπους), που συνεχίζει να αυξάνεται και κατοικεί σε ένα κόσμο με φθίνοντες πόρους. Να γιατί θα είναι απαραίτητο να γίνουν ριζικές αλλαγές στο τρόπο ζωής, στις μορφές της παραγωγής, στο σχεδιασμό των πόλεων και στη χωροταξική οργάνωση: και πάνω από όλα, στις αξίες που διέπουν όλα τα παραπάνω. Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που θα έχει για στόχο να επαναφέρει την ισορροπία με τη βιόσφαιρα, και που χρησιμοποιεί την έρευνα, την τεχνολογία, τον πολιτισμό, την οικονομία και την πολιτική για να προχωρήσει προς αυτή τη κατεύθυνση. Για να το πετύχουμε, μας χρειάζεται να κατορθώσουμε να ξεδιπλώσουμε όλη τη πολιτική φαντασία, την ηθική γενναιοδωρία και την τεχνική δημιουργικότητά μας.

Όμως αυτός ο Μεγάλος Μετασχηματισμός αντιμετωπίζει δυο τιτάνια εμπόδια: την αδράνεια του καπιταλιστικού τρόπου ζωής και τα συμφέροντα των προνομιούχων ομάδων. Για να αποφύγουμε το χάος και τη βαρβαρότητα προς τις οποίες σήμερα κατευθυνόμαστε, έχουμε ανάγκη από μια βαθειά πολιτική ρήξη με την παρούσα ηγεμονία, και από μια οικονομία που έχει ως σκοπό την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μέσα στα όρια που επιβάλει η βιόσφαιρα, και όχι η αύξηση του ιδιωτικού κέρδους.

Ευτυχώς, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αντιδρούν στις απόπειρες των ελίτ να τους κάνουν να πληρώσουν τα σπασμένα. Σήμερα, στο Ισπανικό Κράτος, η αφύπνιση της αξιοπρέπειας και της δημοκρατίας που προκάλεσε το κίνημα 15Μ (των Αγανακτισμένων) από την Άνοιξη του 2011, κυοφορεί μια συντακτική διαδικασία που γεννάει δυνατότητες για άλλες μορφές κοινωνικής οργάνωσης.

Ωστόσο, είναι αποφασιστικής σημασίας να συνειδητοποιήσουν τα εναλλακτικά σχέδια τις συνέπειες που έχουν τα όρια της ανάπτυξης και να επεξεργαστούν πολύ πιο τολμηρές εναλλακτικές προτάσεις. Η καθεστωτική και η οικονομική κρίση θα μπορέσουν να ξεπεραστούν μόνο αν ξεπεραστεί ταυτόχρονα και η οικολογική κρίση. Με αυτή την έννοια, δεν αρκούν οι πολιτικές που γυρνάνε πίσω στις συνταγές του κεϋνσιανού καπιταλισμού. Αυτές οι πολιτικές μας οδήγησαν, στις δεκαετίες που ακολούθησαν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σε ένα επεκτατικό κύκλο που μας έφερε στο κατώφλι των ορίων του πλανήτη. Ένας νέος επεκτατικός κύκλος είναι ανέφικτος: δεν υπάρχουν η υλική βάση, ούτε ο οικολογικός χώρος και οι φυσικοί πόροι που θα μπορούσαν να τον στηρίξουν.

Ο εικοστός πρώτος αιώνας είναι ο πιο αποφασιστικός αιώνας της ιστορίας της ανθρωπότητας. Θα αποτελέσει μια μεγάλη δοκιμασία για όλους τους πολιτισμούς και τις κοινωνίες, καθώς και για το ανθρώπινο είδος στο σύνολό του. Μια δοκιμασία στην οποία θα κριθεί η συνέχιση της παρουσίας μας πάνω στη Γη και η δυνατότητα να αποκαλούμε «ανθρώπινη» τη ζωή που θα είμαστε ικανοί να οργανώσουμε στη συνέχεια. Είμαστε αντιμέτωποι με την πρόκληση ενός μετασχηματισμού διαστάσεων ανάλογων με εκείνους των μεγάλων ιστορικών γεγονότων όπως η νεολιθική επανάσταση ή η βιομηχανική επανάσταση.

Προσοχή: το παράθυρο της ευκαιρίας κλείνει. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν στο κόσμο πολλά κινήματα αντίστασης υπέρ της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης (η οργάνωση Global Witness κατέγραψε σχεδόν χίλιους περιβαλλοντολόγους που σκοτώθηκαν στα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ αγωνίζονταν ενάντια σε εξορυκτικά και πετρελαϊκά σχέδια, ή υπερασπίζονταν τη γη και τα νερά τους). Όμως, τουλάχιστον έχουμε χρόνο για να οργανώσουμε μια πλατιά και σφαιρική συζήτηση για τα όρια της ανάπτυξης, και για να δημιουργήσουμε δημοκρατικά οικολογικές και ενεργειακές εναλλακτικές ικανές να είναι σοβαρές και βιώσιμες. Θα πρέπει να είμαστε ικανοί να συσπειρώσουμε μεγάλες πλειοψηφίες για μιαν αλλαγή οικονομικού, ενεργειακού, κοινωνικού και πολιτισμικού μοντέλου. Πέρα από το ότι πολεμάει τις αδικίες που οφείλονται στην άσκηση της εξουσίας και στη συσσώρευση του πλούτου, μιλάμε για ένα μοντέλο που αναγνωρίζει την πραγματικότητα, κάνει ειρήνη με τη φύση και κάνει δυνατή την ευζωία μέσα στα οικολογικά όρια της Γης.

*Επιμέλεια Μετάφρασης: Γιώργος Μητραλιάς, Πηγή: www.contra-xreos.gr

ΜΠΕΡΜΑΝ ΣΕΡΙ "ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - Η σοσιαλδημοκρατία και η Ευρώπη του 20ού αιώνα"

To blog ECOLEFT έχει σαφή αριστερό οικοσοσιαλιστικό αντικαπιταλιστικό οικολογικό προσανατολισμό. Ωστόσο παρουσιάζει και άλλα πολιτικά ιστορικά ρεύματα όπως, σε αυτή την ανάρτηση,  της σοσιαλδημοκρατίας γιατί θεωρούμε ότι χρειαζόμαστε ευρύτερη γνώση για τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά δρώμενα, ιδιαίτερα σήμερα που η Ε.Ε. χάνει τον όποιο προοδευτικό χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε "ιμάντα μεταφοράς" της πολιτικής της Γερμανίας.

Διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ την παρουσίαση της έκδοσης.

Γιούτα Ντίτφουρτ "Ζήσε άγρια και επικίνδυνα - Οι προοπτικές μιας ριζοσπαστικής Οικολογίας" | Jutta Ditfurth "Lebe wild und gefährlich - radikalökologische Perspektiven"

Το βιβλίο γράφτηκε το 1991, μεταφράστηκε στα Ελληνικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΣΤΑΧΥ το 1992. Η συγγραφέας Γιούτα Ντίτφουρτ/ Jutta Ditfurth  έγραψε το βιβλίο όταν αποχώρησε από το κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας μετά τη δεξιά στροφή τους και την προσαρμογή τους στον καπιταλισμό και το νεοφιλελευθερισμό.

Είκοσι τρία χρόνια μετά η εισαγωγή που έχει γράψει για την Ελληνική έκδοση εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερη αξία. Η τελευταία παράγραφος της εισαγωγής η Γιούτα Ντίτφουρτ γράφει "Η Αριστερά δεν έχει μέλλον παρά μόνο αν καταλάβει πως ο φεμινισμός και η οικολογία δεν είναι δευτερεύουσες αντιθέσεις, αλλά κεντρικά συστατικά στοιχεία της σημερινής και της μελλοντικής αριστερής πολιτικής".

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το απόσπασμα αυτό "Ζω σε μια χώρα γεμάτη ρατσισμό, μίσος κατά των ξένων, εχθρότητα απέναντι στην ιστορία, άρνηση γνώσης και κυνισμό αντί για διεθνιστική αλληλεγγύη."

Το βιβλίο "Ζήσε άγρια και επικίνδυνα -  Οι προοπτικές μιας ριζοσπαστικής Οικολογίας" δεν είναι διαθέσιμο στο εμπόριο. Η φωτογραφία του εξωφύλλου στην πρώτη είναι από τη Γερμανική έκδοση και η δεύτερη φωτογραφία είναι από την ελληνική εξαντλημένη έκδοση.

Δύο ακόμα βιβλία της Γιούτα Ντίτφουρτ  έχουν κυκλοφορήσει στη χώρα μας:

1. Τα παιδιά της Μπλαβάτσκυ, 1996 [ΕΔΩ]
2. Ουλρίκε Μάινχοφ (βιογραφία), 2012 [ΕΔΩ] 

Δημοκρατία της Κόστα Ρίκα/ Republica De Costa Rica

Το εθνόσημο της Κόστα Ρίκα θεωρείται από τα πιο εντυπωσιακά. Βουνό - Θάλασσα -  Ήλιος -  Ταξίδια. 

Με αφορμή τον ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Ελλάδας και της Κόστα Ρίκα δημοσιεύτηκαν διάφορα άρθρα για τη χώρα αυτή.

Εμείς επιλέξαμε τρία.... Διαβάστε ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ

Πληροφορίες για την Κόστα Ρίκα στο WIKIPEDIA  μεταξύ των άλλων μαθαίνουμε ότι δεν διαθέτει στρατό και πως είναι φορολογικός παράδεισος, προφανώς για το διεθνές κεφάλαιο. 

Μαριλένα Ιατρίδου, Ελένη Πορτάλιου [ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ “ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”]

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”

των  Μαριλένας Ιατρίδου και  Ελένης Πορτάλιου

Το σχέδιο νόμου για την «οριοθέτηση, διαχείριση» και κατ’ ευφημισμόν «προστασία αιγιαλού και παραλίας», που έχει συναντήσει τη γενική ελληνική και διεθνή κατακραυγή, οδηγεί σε μη αναστρέψιμη καταστροφή το παράλιο, παραλίμνιο και παραποτάμιο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της χώρας, καθώς αίρει την κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, επιτρέποντας επεμβάσεις στο ανεπανάληπτο και πολύμορφο ελληνικό τοπίο, με την ιδιαίτερη ταυτότητα της βιοποικιλότητας, της εναλλαγής και της μικροκλίμακας.

Το σχέδιο νόμου καταργεί την απρόσκοπτη κοινωνική πρόσβαση στις περιοχές που αναφέρεται και οι οποίες αποτελούν δημόσια κτήση, δηλαδή κοινόχρηστα αγαθά, προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες. Καταργεί, δηλαδή, ένα τρόπο κοινωνικής συμβίωσης/συλλογικής αναψυχής, που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου και αφορά τα εκατομμύρια κατοίκων της χώρας.

Το σχέδιο νόμου παραδίδει στο ιδιωτικό κεφάλαιο προς εκμετάλλευση ένα φυσικό και πολιτισμικό πόρο ανυπολόγιστης αξίας, καθώς αυτός φέρει ιδιαίτερα, μοναδικά χαρακτηριστικά, που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει στη θεσμοθέτηση περιοχών ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Με την επιτρεπόμενη εντατική εκμετάλλευση, οι παράλιες, παραλίμνιες και παραποτάμιες ζώνες πρόκειται ν’ αλλοιωθούν ως προς το φυσικό τους ανάγλυφο και να δομηθούν, οδηγώντας σε απρόσωπα και καταρρέοντα πρότυπα τουριστικής ανάπτυξης, μαζικού, all inclusive, τουρισμού (Τυνησία, Ισπανία) και σε φούσκα ακινήτων, δηλαδή σε πληθωρισμό εγκαταστάσεων διαμονής και αναψυχής.

Το σχέδιο νόμου έχει συνταχθεί κατά παράβαση των άρθρων 24 και 5 του Συντάγματος και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας για την προστασία των ακτών και του τοπίου, όπως είναι η σύμβαση της Βαρκελώνης , η οποία ισχύει ανεξαρτήτως αν έχει κυρωθεί με νόμο, και απαγορεύει τη δόμηση εντός 100 μ. παράλιας ζώνης.

Τίθεται το ερώτημα : γιατί χρειάζεται ένας νέος νόμος, όταν ο ισχύων 2971/2001 μπορεί να προστατεύει οριακά, με ορισμένες αναγκαίες προσθήκες, τον αιγιαλό και την παραλία, εφ’ όσον βέβαια εφαρμόζεται. Όπως γνωρίζουμε, όμως, η οικοδομική αυθαιρεσία, είναι εκτεταμένη και συνίσταται σε ιδιωτικά αυθαίρετα πάσης φύσεως και μεγέθους, σε κατάληψη από επιχειρηματίες τουρισμού και αναψυχής κοινοχρήστων ακτών, σε ιδιωτικές περιφράξεις παραλιών, σε νυχτερινά διασκεδαστήρια πάνω στο κύμα, σε ρύπανση υδάτινων πόρων και καταστροφή οικοσυστημάτων, κ.λπ.

Προάγγελος καταστροφικών «επενδύσεων» μαμούθ, στις οποίες η σημερινή κυβέρνηση ομνύει και τις προωθεί με το σχέδιο νόμου και τις Στρατηγικές Επενδύσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπήρξαν οι ΠΟΤΑ (Πρότυπη Οργανωμένη Τουριστική Ανάπτυξη) στην Πύλο και στα Ιαματικά Λουτρά Κυλλήνης. Στην Πύλο ιδιωτικοποιήθηκαν τεράστιες εκτάσεις,  δημιουργήθηκε μια ισομεγέθης με την πόλη κλειστή τουριστική πόλη και επλήγη ο τοπικός τουρισμός μικρής κλίμακας , ο οποίος πρέπει, επίσης, να αναπτύσσεται τηρώντας όλους τους περιβαλλοντικούς και άλλους κανόνες προστασίας.

Ο ισχύων, λοιπόν, νόμος τροποποιείται όχι για να καλυφθούν υπαρκτά κενά αλλά για να εισαχθούν δυσμενέστερες διατάξεις που επιτρέπουν μαζική κερδοσκοπική εκμετάλλευση και αποκλειστική εκμίσθωση της δημόσιας κτήσης από επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό των κινήτρων προώθησης του νομοσχεδίου ότι το εισάγει ο υπουργός Οικονομικών, ενώ αυτό πραγματεύεται θέματα που αφορούν κατά κύριο λόγο το ΥΠΕΚΑ.

Οι παραπάνω γενικές διαπιστώσεις συγκεκριμενοποιούνται στα αντίστοιχα άρθρα του σχεδίου νόμου που εξετάζονται στη συνέχεια.

ΑΡΘΡΟ 2 «Κυριότητα  και προορισμός αιγιαλού, παραλίας, παλαιού αιγιαλού, όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης»

Με μικρές φραστικές αλλαγές στις γενικές αρχές του ισχύοντος νόμου αφαιρείται η κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, που αποτελεί βασικό στόχο της δημόσιας διαχείρισης, με ελάχιστες, για πολύ ειδικούς λόγους, εξαιρέσεις.

Επίσης, το άρθρο 2, εξαιρεί από τον ορισμό όχθεων και παρόχθιων ζωνών μεγάλο αριθμό λιμνών και ποταμών της χώρας, μικρότερης έκτασης και όχι μόνο. Στις εξαιρέσεις του άρθρου 2 αναφέρονται περιπτώσεις οι οποίες απορρέουν από σχετική υποχρέωση διεθνών συμβάσεων. Πρόκειται για τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας.

ΑΡΘΡΟ 6 «Υποχρεωτική χάραξη παραλίας»

Είναι απαράμιλλη η σπουδή με την οποία αντιμετωπίζεται «η έκδοση άδειας για την εκτέλεση εργασιών κατασκευής λιμενικών, βιομηχανικών και τουριστικών ή ιδιωτικών εν γένει έργων» ώστε, αν αυτή δεν έχει εκδοθεί εντός 2 μηνών, να θεωρείται αυτοδίκαια «η ύπαρξη ζώνης παραλίας πλάτους 10μ.». Δεδομένης της ισχύουσας γραφειοκρατίας και της υποβάθμισης ή ανυπαρξίας αρμόδιων υπηρεσιών, η παραλιακή ζώνη θα περιοριστεί σε πολλές περιπτώσεις στα 10μ.

ΑΡΘΡΑ 10,11,12 ΚΑΙ 13 ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Εδώ περιλαμβάνονται τα επικίνδυνα επίμαχα σημεία - στόχοι της κυβερνητικής πολιτικής

ΑΡΘΡΟ 10 «Γενικές ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις»

Στο άρθρο 10 «επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης αιγιαλού, κοινόχρηστης παραλίας, όχθης, κοινόχρηστης παρόχθιας ζώνης, πυθμένα και υδάτινου τμήματος θάλασσας και ποταμού με σκοπό την οικονομική τους αξιοποίηση και την εκτέλεση έργων, σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις των άρθρων 11,12,13. Η πρόσβαση του κοινού στις παραχωρούμενες εκτάσεις δεν είναι δεδομένη αλλά παρέχεται κατόπιν στάθμισης συμφερόντων». Αδιανόητο είναι, παρότι περιέχεται στο σχέδιο νόμου, το ότι στις παραχωρούμενες εκτάσεις μπορεί να περιλαμβάνονται «κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα, με σύμφωνη γνώμη των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργείων».

Πρόκειται για την ιδιωτική εκμετάλλευση των κατ’ εξοχήν μη δυνάμενων ν’ αξιοποιηθούν, λόγω της εξαιρετικής τους σημασίας, οικοσυστημάτων, πολιτιστικών και φυσικών μνημείων, τα οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταστραφούν λόγω της ευπάθειας του χαρακτήρα τους και φυσικά δεν θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους.

ΑΡΘΡΟ 11 «Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας»

ΑΡΘΡΟ 12 «Παραχώρηση χρήσης για την εκτέλεση έργων»

Στο άρθρο 11 επιτρέπεται χωρίς κανένα περιορισμό χαρακτήρα και μεγέθους η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας «για την εξυπηρέτηση λουομένων ή την αναψυχή του κοινού», όπως και η παραχώρηση «τμημάτων αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας σε πρόσωπα που εκμεταλλεύονται όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος». Με τις παραχωρήσεις αυτές μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί πλήρως η παραλία και η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού σ’ αυτή ν’ απαγορευτεί. Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτή την επίπτωση. Ορισμένοι θεωρούν ήπιες και αναστρέψιμες χρήσεις τα τραπεζοκαθίσματα, τις ξύλινες κατασκευές, τις ομπρέλες, τα υπαίθρια αναψυκτήρια, κ.λπ. Αυτό δεν είναι σωστό, γιατί όλη αυτή η συσσώρευση αστικών χρήσεων στο φυσικό τοπίο διαταράσσει τα ευπαθή οικοσυστήματα και οπωσδήποτε εγκαθιστά ένα τεχνητό στη θέση του φυσικού περιβάλλοντος.

Τα παραπάνω ισχύουν ομοίως για την προβλεπόμενη στο άρθρο 13 παραχώρηση «θαλάσσιου ή λιμναίου χώρου χωρίς παρέμβαση στον αιγιαλό ή την όχθη, για την τοποθέτηση α) πλωτών εξεδρών εμβαδού μέχρι 150 τ.μ., β) θαλάσσιων ή λιμναίων πάρκων αναψυχής έως και 1500 τ.μ. για την εξυπηρέτηση πολιτιστικών σκοπών ή ψυχαγωγίας των λουόμενων ή άλλων σκοπών που προβλέπονταν από ειδικές διατάξεις».

Όταν πηγαίνουμε στη φύση δεν χρειάζεται να καταναλώνουμε άσχετες με το περιβάλλον και προσφερόμενες με οικονομικό αντίκτυπο υπηρεσίες. Τα παιδιά για παράδειγμα παίζουν στη θάλασσα, δεν έχουν ανάγκη νεροτσουλήθρες ή ντίσνεϊλαντ πάνω στα κύματα. Εγκαταστάσεις όπως οι προβλεπόμενες παραπάνω πλήττουν βάναυσα την απόλαυση και την αισθητική του τοπίου, δημιουργώντας ανάλογα προβλήματα με αυτά που δημιουργούν οι λεγόμενες ήπιες κατασκευές.

Με το άρθρο 12 «παραχωρείται η χρήση αιγιαλού, παρακείμενης στον αιγιαλό ζώνης θάλασσας ή λιμνοθάλασσας πλάτους μέχρι 500 μ., όχθης, παρόχθιας ζώνης και υδάτινου στοιχείου ποταμών ή λιμνών που αναφέρει το άρθρο 2, σε φορείς του δημοσίου και ιδιωτικές επιχειρήσεις» για πάσης φύσεως σκοπούς είτε τέλεσης  έργων είτε για την εφαρμογή άλλων επιχειρηματικών σχεδίων. Είναι σίγουρο  ότι, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές, δεν θα υπάρξει ελεύθερη παραλία αλλά εν σειρά ιδιωτικές εγκαταστάσεις πάνω στο κύμα.

ΑΡΘΡΟ 13   «Ειδικές περιπτώσεις παραχώρησης»

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης «νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων και του συνεχόμενου αιγιαλού και της παραλίας για την εξυπηρέτηση σκοπών γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, ναυταθλητικών, τουριστικών και εν γένει επιχειρηματικών». Είναι προφανές ότι τα παραπάνω, πλην ορισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων του πρωτογενούς τομέα που δεν αντιτίθενται στην ισορροπία των οικοσυστημάτων, θα διαταράξουν τα οικοσυστήματα και μπορεί να έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην αναπαραγωγή της ιχθυοπανίδας, στη διαμονή ζώων και πουλιών, στη βιοποικιλότητα και εν γένει την αναπαραγωγή φυσικών πόρων.

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται, επίσης, «η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων, η οποία έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των στρατηγικών επενδύσεων» (περιοχές που παραχωρούνται από το ΤΑΙΠΕΔ ή εντάσσονται στο fast truck). Για κάθε ξενοδοχειακή κλίνη, η θάλασσα μπαζώνεται 5 τ.μ. Αυτό φαίνεται να φωτογραφίζει το Ελληνικό και άλλες γνωστές περιπτώσεις.

ΑΡΘΡΟ 15 «Νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών»

«Έργα που κατασκευάστηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου στον αιγιαλό(!), την παραλία, ή τη θάλασσα, την όχθη, την παρόχθια ζώνη και το υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών που αναφέρονται στο άρθρο 2 μπορούν να νομιμοποιηθούν».

Αν συσχετίσουμε  την παραπάνω διάταξη με τις περιπτώσεις των αλλεπάλληλων κατά καιρούς νομιμοποιήσεων γενεών αυθαίρετων κατασκευών, είναι η πρώτη φορά που δεν εξαιρούνται οι κατασκευές τις οποίες  ορίζει το σχέδιο νόμου. Μια φορά στο παρελθόν υπήρξαν κατ’ εξαίρεση νομιμοποιήσεις κτισμάτων ειδικά του ΕΟΤ, που είχαν κατασκευαστεί, όμως, εντός μιας ορισμένης χρονικής περιόδου. Ο στόχος είναι εισπρακτικός, αν και ελλοχεύει ο κίνδυνος δικαστικής προσβολής της νομιμοποίησης. Επομένως, οι αυθαιρετούντες μικροϊδιοκτήτες δεν είναι σίγουρο ότι θα σπεύσουν, μετά και τις πρόσφατες εμπειρίες, να νομιμοποιήσουν τα αυθαίρετά τους. Σίγουρα όμως οι αυθαίρετοι επιχειρηματίες με τις παράνομες εγκαταστάσεις ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής κ.λπ. θα επιβραβευτούν και το πιθανότερο θα συνεχίσουν με νέες αυθαιρεσίες.   

ΑΡΘΡΟ 19 «Καθορισμός της ζώνης λιμένα»

Αν και κατ’ αρχήν «η χερσαία ζώνη κατ’ αρχήν δεν επιτρέπεται να επεκτείνεται πέρα από την πλησιέστερη ρυμοτομική γραμμή του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης», αμέσως μετά θεσπίζονται εξαιρέσεις με «σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΚΑ». Η διάταξη αυτή δεν είναι αποδεκτή ιδίως για τα νησιά και τους παραδοσιακούς οικισμούς. Επίσης, επιτρέπεται «η περίφραξη ολόκληρης ή μέρους της οριοθετημένης χερσαίας ζώνης λιμένα». Η διάταξη αυτή είναι, επίσης, απαράδεκτη γιατί αίρει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του λιμένα.    

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Τούτων δεδομένων, το σχέδιο νόμου «για την οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας» είναι απαράδεκτο και πρέπει ν’ αποσυρθεί.

Ευτυχώς έχουν ευαισθητοποιηθεί πολλές δεκάδες περιβαλλοντικές, κοινωνικές, επιστημονικές οργανώσεις και χιλιάδες ενεργοί πολίτες σε όλη την Ελλάδα, που συντονίζονται στο Δίκτυο «ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ». Το Δίκτυο γενικά και ειδικότερα η οργανωτική επιτροπή διαχέουν τη γνώση και την κριτική  πανελλαδικά, στηρίζουν τοπικές εκδηλώσεις, παράγουν έντυπο υλικό για διανομή, παρεμβαίνουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης,  κινητοποιούν τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Σημαντικό μέσον πίεσης αποτελεί η συγκέντρωση υπογραφών που γίνεται μέσα από τις πλατφόρμες avaaz.org, change.org, Facebook. Ήδη οι υπογράφοντες πλησιάζουν τις 200.000 και ο στόχος είναι μισό εκατομμύριο. Ο Υπέρ-Μαραθώνιος «240 χιλιόμετρα για τον Αιγιαλό», που θα διεξαχθεί από τις 8 ως τις 12 Ιουλίου και συντονίζεται από το ραδιόφωνο 105,5 Στο Κόκκινο, προγραμματίζεται ήδη.

Στην ιστοσελίδα του Δικτύου θα αναρτώνται όλα τα στοιχεία και οι εκδηλώσεις ώστε να ενισχύονται οι κατά τόπους οργανωτές από περισσότερο κόσμο. Οι φορείς που προστίθενται στην αρχική λίστα μπορεί να υπογράφουν το κοινό ψήφισμα των ήδη περίπου 100 φορέων και να το διακινούν σε άλλους.

Ακροναυπλία - Κομμουνιστοκρατούμενοι - Γιάννης Ρίτσος

[Κομμουνιστές εξόριστοι στην Ακροναυπλία -  Ακούστε το τραγούδι ΕΔΩ  | Με το τραγούδι στα χείλη οι Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές μεταφέρθηκαν από τους Γερμανούς  ναζί για εκτέλεση από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944]

[Το γλυπτό με στίχους του Γιάννη Ρίτσου - Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ]

άγιος αυτός ο χώρος που μαρτύρησαν
τόσοι Έλληνες σύντροφοι
αυτοί που πάτησαν γυμνόποδοι
της τυραννίας τον όφι
αυτοί που ανένδοτοι αγωνίστηκαν
για την ελευθερία
αυτοί που γράψανε με το αίμα τους
την ιστορία.

Γιάννης Ρίτσος

5 Ιουνίου και κάθε ημέρα - Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

Οι ΦτΦ/NFGR εκτιμούν ότι για την υπεράσπιση του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος καθώς και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, χρειάζεται να καλλιεργηθεί μια  «συλλογική συνείδηση» που δεν θα αντιμετωπίζει τη λεηλασία της φύσης και τα κοινωνικά προβλήματα διάσπαρτα και ξεχωριστά, αλλά που θα τα ερμηνεύει ως μέρος ενός συνόλου, ως αποτελέσματα του άκρατου ανταγωνισμού και της «κερδοφορίας»  πέρα και πάνω από θεσμικούς και ηθικούς κανόνες. Μια «συλλογική συνείδηση» που δεν θα περιορίζεται μόνο στην κριτική για ένα θέμα, αλλά που θα αναζητά λύσεις, θα υποβάλλει προτάσεις, θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, θα προστατεύει και θα προβάλλει σε εθνικό - ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο τα θετικά της χώρας μας (βιοποικιλότητα, τοπίο, ιστορία, πολιτισμό, εναλλακτικές μορφές τουρισμού, αειφόρο ανάπτυξη) και θα δημιουργεί, ένα νέο μοντέλο γνωριμίας και αρμονικής «συμβίωσης» του ανθρώπου με τη φύση.

Οι ΦτΦ/NFGR θεωρούν ότι «…χρειάζεται επειγόντως μια πολιτιστική, επιστημονική επανάσταση… ο ιδεολογικός πυρήνας (της επανάστασης)  πρέπει να είναι η παραδοχή ότι η επείγουσα ανάγκη για λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία του κλίματος δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με επάρκεια όσο θα κυριαρχεί το μοντέλο της «χωρίς όρια οικονομικής ανάπτυξης…» (NFI Χάρτα για το Κλίμα, 2008).

Ολόκληρη η ανακοίνωση ΕΔΩ

Ο Μάης-Ιούνης του 1968 στο Παρίσι...

Με τις εκλογές "ξεχάσαμε" την Επανάσταση....

Ο σκηνοθέτης, συγγραφέας, ερευνητής Νίκος Θεοδοσίου έχει συγκεντρώσει ένα εξαιρετικό υλικό, φωτογραφίες, βιβλία, ταινίες, συνθήματα, προκηρύξεις ΕΔΩ

Ας πάρουμε μια "μυρωδιά" από εκείνα τα χρόνια