20 Βασικά Βιβλία για τη Μαρξιστική Οικολογία

[Το πρώτο βιβλίο του καταλόγου ΕΔΩ - Ο συγγραφέας του βιβλίου  Jhon Mellamy Foster είναι γνωστός στην Ελλάδα από το βιβλίο του "Οικολογία και Καπιταλισμός" [ΕΔΩ]. Την παρουσίαση του βιβλίου έκανα το 2007]

Οι Οικοσοσιαλιστής συγγραφέας Ian Angus παρουσιάζει τον επικαιροποιημένο κατάλογο με 20 βιβλία που αναφέρονται στην Μαρξιστική Οικολογία. Στην αρχή της παρουσίασης υπογραμμίζει τη σημασία της γνώσης: "Καθίστε και διαβάστε. Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας για τις προσεχείς συγκρούσεις. " 

Chaia Heller "Ecology of Everyday Life: Rethinking the Desire for Nature" (1999) | Οικολογία της καθημερινής ζωής: Επανεξέταση της επιθυμίας για τη φύση | Διαβάστε - Ακούστε το βιβλίο

Πληροφορίες και τα θέματα του βιβλίου και το κείμενο του βιβλίου σε μορφή κειμένου στα αγγλικά [ΕΔΩ]

Συνέντευξη της Chaia Heleer  για το βιβλίο [ΕΔΩ]

Η βασική φιλοσοφία του βιβλίου από την ίδια τη συγγραφέα Notes on an Ecology of Everyday Life [ΕΔΩ]

Ακούστε το βιβλίο στα αγγλικά [ΕΔΩ]

To βιβλίο σε μορφή PDF για λήψη και ανάγνωση [ΕΔΩ] 

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΜΟΧΛΟΣ ΠΙΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΜΟΧΛΟΣ ΠΙΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

της Ειρήνης Συγγελάκη

Χάρη στην κινητοποίηση των νέων σε ηλικία ψηφοφόρων, οι Πράσινοι κατέκτησαν 69 από τις 571 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, σημειώνοντας μια εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 40% σε σχέση με το 2014. Σε σύνολο ψήφων η επίδοση αυτή αντιστοιχεί στο 9,2% πανευρωπαϊκά, και είναι η καλύτερη από κάθε άλλη φορά. Οι Γερμανοί Πράσινοι κατέλαβαν στη χώρα τους τη δεύτερη θέση με ποσοστό 20,5% και διαθέτουν 21 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, ενώ οι Γάλλοι Οικολόγοι βρέθηκαν στην τρίτη θέση με ποσοστό 13% και 12 έδρες. Σε ευρωπαϊκή κλίμακα, οι Πράσινοι δεν κέρδισαν την πρώτη θέση σε καμία χώρα, ήταν όμως δεύτεροι σε Γερμανία, Φινλανδία και Ιρλανδία (σε ισοψηφία με το τρίτο κόμμα) και τρίτοι στη Γαλλία, τη Δανία, τη Λιθουανία και το Λουξεμβούργο. Επίσης, οι Βρετανοί Οικολόγοι, αν και κατακερματισμένοι σε πολλούς σχηματισμούς, βρέθηκαν στην τρίτη θέση στη Μ. Βρετανία και θα καταλάβουν 11 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο έως ότου αποχωρήσει η χώρα τους από την ΕΕ τον Οκτώβριο.

Γιώργος Μπάλιας: Η κλιματική αλλαγή είναι παρούσα (αν και όχι στο πρόγραμμα της ΝΔ)

Λόγω μη συμφωνίας, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναβλήθηκε η απόφαση για τη χρηματοδότηση μέτρων μετριασμού και προσαρμογής

Η διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPCC), η οποία εξέδωσε τον Οκτώβριο του 2018 ειδική έκθεση σχετικά με τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη, τόνισε ότι, αν δεν επισπευστεί άμεσα η ανάληψη δράσης για το κλίμα σε διεθνές επίπεδο, η παγκόσμια μέση αύξηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε να φτάσει τους 20C σύντομα, μετά το 2060, και να εξακολουθήσει να αυξάνεται στη συνέχεια. Όμως η κλιματική αλλαγή είναι ήδη παρούσα και είναι ορατή. Η αύξηση της συχνότητας και της έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων, η άνοδος της στάθμης των θαλασσών, η πρόκληση ασθενειών στον άνθρωπο, είναι μερικές από τις επιπτώσεις που είναι ήδη παρούσες και που προσδίδουν στο πρόβλημα έναν εξαιρετικά επείγοντα χαρακτήρα.

Εν όψει των παραπάνω κοινών διαπιστώσεων και δεδομένης της μεγάλης ανησυχίας την οποία εκφράζουν οι ευρωπαίοι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία (77% σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο), θα ήταν αναμενόμενο το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα να ανταποκριθεί στις ευθύνες που του αναλογούν και να αναλάβει δράση χωρίς καμία καθυστέρηση. Δυστυχώς όμως συνεχίζει να μη στέκεται στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων -στην ουσία αδιαφορεί- όπως φάνηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 20 και 21 Ιουνίου 2019.

Ένα από τα βασικά θέματά του ήταν η Νέα Στρατηγική Ατζέντα 2019-2024, της οποίας βασικός πυλώνας είναι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Στο πρώτο κείμενο που κατέθεσε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τουσκ γινόταν σαφής αναφορά στο στόχο της ΕΕ για μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2050 (η λεγόμενη κλιματική ουδετερότητα). Το στόχο αυτό τον υποστήριξαν αρκετές χώρες με προεξάρχουσες τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα (οι οποίες είχαν ήδη δεσμευτεί σε αυτό την περασμένη εβδομάδα στη Μάλτα (Διακήρυξη της Βαλέτας). Στη συνέχεια προστέθηκαν, η Γερμανία, η Ιταλία, η Μ. Βρετανία και άλλες μικρότερες χώρες. Ωστόσο, το παραπάνω κείμενο της προεδρίας δεν έγινε, τελικά, αποδεκτό από όλους καθώς η Πολωνία, η Τσεχία, η Λετονία και η Ουγγαρία προέβαλαν αντιρρήσεις οι οποίες δεν κάμφθηκαν παρά τις πιέσεις που ασκήθηκαν -απούσα, δυστυχώς, από την προσπάθεια να μεταπειστούν οι εν λόγω χώρες ήταν η Άνγκελα Μέρκελ.

Ακόμα μια διαφορά Δεξιάς – Αριστεράς

Κώστας Φωτεινάκης: "Γιατί κατεβαίνω υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στο Χαϊδάρι με το συνδυασμό ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ – Υποψήφιος Δήμαρχος Θοδωρής Σπηλιόπουλος"

Κώστας Φωτεινάκης

Γιατί κατεβαίνω υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στο Χαϊδάρι

με το συνδυασμό ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ – Υποψήφιος Δήμαρχος Θοδωρής Σπηλιόπουλος

9/5/2019

του Κώστα Φωτεινάκη

Α. Από τα «Δίκαια του Ανθρώπου» του Ρήγα Βελεστινλή (Φεραίου) στις σύγχρονες χάρτες για τη Διοίκηση των πόλεων και στους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της Ελληνικής Επανάστασης, το 1797, ο Ρήγας Φεραίος εκτός από τη Χάρτα, περιέγραψε την Ελληνική Δημοκρατία και την αυτοδιοίκηση των πόλεων.

Ένα ακόμα "Μανιφέστο για τον Εκδημοκρατισμό της Ευρώπης" που αξίζει την προσοχή μας και ίσως την υπογραφή μας

(Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης "Πόσο είναι εφικτό μια άλλη Ευρώπη, άρθρα και πολλά, πάρα πολλά ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ | Τροφή για σκέψη" παρουσιάζουμε ένα "Μανιφέστο για τον Εκδημοκρατισμό της Ευρώπης" που αξίζει την προσοχή μας και ίσως την υπογραφή μας)

Manifsto for the democratization of Europe

Την πρωτοβουλία για την κατάθεση του Μανιφέστου την είχε ο Τομά Πικετί μαζί με μια ομάδα διανοουμένων και ακαδημαϊκών. 

Μεταξύ αυτών είναι από την Ελλάδα η κα. Ιφιγένεια Καμτσίδου, δικηγόρος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Το Μανιφέστο που παρουσιάζεται λεπτομερώς σε ένα κείμενο 50 σελίδων δημοσιεύτηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.

Διαβάστε την εισαγωγή του Μανιφέστου στη γλώσσα μας ΕΔΩ 

Αν θέλετε να προσυπογράψετε το Μανιφέστο ΕΔΩ

Η ιστοσελίδα του Μανιφέστου ΕΔΩ.

Πόσο είναι εφικτό μια άλλη Ευρώπη, άρθρα και πολλά, πάρα πολλά ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ | Τροφή για σκέψη

[Φωτ. από 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στο Ελληνικό, 2006]

Οι σύνδεσμοι που ακολουθούν είναι τροφή για σκέψη.
Η ανάρτηση "προκλήθηκε" μετά την πρόσφατη παρουσίαση, αρχές Δεκεμβρίου 2018, του "Μανιφέστου για τον εκδημοκρατισμό στην Ευρώπη" [ΕΔΩ ΕΔΩ]
For the democratization of Europe - Από την Ελλάδα υπογράφει η κα Iφιγένεια Καμτσίδου, καθηγήτρια Νομικής ΑΠΘ με πλούσια δράση (βιογραφικό)

Άλλες προθέσεις για μια άλλη ή καλύτερη Ευρώπη:

1. Μανιφέστο για την Ευρώπη, 2018- συνυπογράφουν τρεις Έλληνες περιφερειάρχες 
2. GREEN10 – To MANIFESTO με 4 προτεραιότητες και 10 θέσεις των δέκα από τους μεγαλύτερους περιβαλλοντικούς οργανισμούς για τις Ευρωεκλογές τον Μάιο του 2019, μεταξύ αυτών και των Naturefriends International 
3. Social policy in the European Union: state of play 2018 - Μια έκδοση του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. 
4. European Spring - Γιάννης Βαρουφάκης 
5. New deal 4 Europe
6. Another Europe is Possible
7. Alter Summit - (στην πραγματικότητα δεν λειτουργεί) 
8. Seattle to Brussels/ S2B - Δίκτυο Ευρωπαϊκών οργανώσεων, ΜΚΟ, φορέων. Από την Ελλάδα συμμετέχουν το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης και το Δίκτυο STOP TTIP CETA TiSA Ελλάδας. 
9. Manifesto for a new Europe, 2007 - Naturefriends International (εξαιρετικό ριζοσπαστικό κείμενο με αντοχή στο χρόνο - παραμένει επίκαιρο εκτός από τη θετική θέση που είχε πριν από 12 χρόνια για το Ευρωσύνταγμα) 
10. Ευρωπαϊκή Οικολογική Ριζοσπαστική Αριστερά/ ΕΟΡΑ , 2009 - χωρίς σημαντική παρουσία και αντοχή στο χρόνο. 

Χωρίς σχόλια
----------------
Προσθήκες - Πληροφορίες
- We Europeans - δεν αναφέρονται σε μια νέα ή δικαιότερη Ευρώπη αλλά σε μια "νέα πνοή". Πρωτοβουλία που μάλλον κινείται στο πλαίσιο της σταθερότητας της Ε.Ε.
- Manifsto for the democratization of Europe - Ένα ακόμα "Μανιφέστο για τον Εκδημοκρατισμό της Ευρώπης" που αξίζει την προσοχή μας και ίσως την υπογραφή μας
- Μανιφέστο για μια βιώσιμη Ευρώπη για τους πολίτες της - ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Η Αριστερά, ο λαός, ο λαϊκισμός - παρελθόν και μέλλον | The Left, the People, Populism - Past and Presenv - περιέχει ένα άρθρο για τον Οικοσοσιαλισμό

H ετήσια έκδοση του TRANSFORM πάντα παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Με την ανάρτηση αυτή επισημαίνουμε το άρθρο του Μίκαελ Λεβί "Οικοσοσιαλισμός: Από τον Γουίλιαμ Μόρις στον Ούγκο Μπλάνκο", σ.210 στην ελληνική έκδοση από το Ινστιτούτο Πουλαντζάς με τις εκδόσεις ΝΗΣΟΣ.

Παρουσίαση της έκδοσης στο Ενημερωτικό Δελτίο, σ.10, 11 [ΕΔΩ]

Η πρωτότυπη έκδοση στα αγγλικά από το transform ΕΔΩ  - Όλα τα άρθρα ΕΔΩ 

Το άρθρο για τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ  -Michael Löwy: Ecosocialism – from William Morris to Hugo Blanco  ΕΔΩ

-------------

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: μέσω του blog ECOLEFT επιχειρούμε να παρουσιάσουμε θέματα που έχουν σχέση με τον ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και γενικότερα για τη σύζευξη της Οικολογίας με την Αριστερά και το αντίστροφο. Δεν διατηρούμε οργανωτική σχέση με το Οικοσοσιαλιστικό Κίνημα και ιδιαίτερα με αυτούς που κατά καιρούς εμφανίζονται στην Ελλάδα ως οικοσοσιαλιστές τα τελευταία χρόνια.]

MONTHLY REVIEW: The Robbery of Nature

Το νέο τεύχος του περιοδικού MONTHLY REVIEW έχει τίτλο "Η ληστεία της Φύσης" / The Robbery of Nature  [ΕΔΩ] και έχει αναφορές στον Οικοσοσιαλισμό.

Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν κυκλοφορεί - η κυκλοφορία του στην Ελλάδα, στη γλώσσα μας, έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία που ξεκινάει από τον Ανδρέα Παπανδρέου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργού της χώρας και που συνεχίστηκε μέχρι και το 2015?

Στην Ελλάδα είχε τον τίτλο ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ και κυκλοφόρησε σε δύο περιόδους.

Διαβάστε  ΕΔΩ  ΕΔΩ.

Στο περιοδικό αυτό έγραφε και ο Σαμίρ Αμίν που πρόσφατα πέθανε.

Michael Löwy: "JOEL KOVEL, IN MEMORIAM"

Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης για το θάνατο του Οικοσοσιαλιστή Joel Koven, [ΕΔΩ], παρουσιάζουμε τη νεκρολογία γραμμένη από το το σύντροφό του Michael Löwy.

To πολυσέλιδο βιβλίο του Joel Kovel "The Enemy of Nature: The End of Capitalism or the End of the World?" 2002 και 2007, αξιολογείται ως "μία από τις ισχυρότερες οικολογικές καταδίκες του καπιταλισμού που γράφτηκε ποτέ, ένα κλασικό οικοσοσιαλισμό για τις επόμενες γενιές" απόσπασμα από τη νεκρολογία που έγραψε Michael Löwy. Η δεύτερη έκδοση του βιβλίου, το 2007, είναι ελεύθερη στο διαδίκτυο ΕΔΩ.

----------

JOEL KOVEL, IN MEMORIAM

by Michael Löwy

The passing away of Joel Kovel is a great loss not only for us, his friends and collaborators, but for the broad international ecosocialist movement, of which he was a towering pioneer.

I first met Joel at an International Marxist Conference at the University of Nanterre (Paris) , convened in 2001 by my friends of the Journal Actuel Marx. We immediately sympathised, and found a common interest : the urgent need to bring together the “Red” and the “Green”, under the aegis of a new concept : Ecosocialism. We felt that the most of the Left had not yet understood the need for an ecological turn, and we believed one should attempt to contribute to such a re-orientation. The Fourth International, to which I was associated, had just decided to adopt an ecosocialist programm, and Joel felt encouraged by this decision.

Dr. Joel Kovel, a Founder of Ecosocialism, Is Dead at 81 | Πέθανε ο πνευματικός πατέρας του Οικοσοσιαλισμού | Πληροφορίες για τον Οικοσοσιαλισμό και την 4η Διεθνή συνάντηση το Νοέμβριο του 2018

Dr. Joel Kovel, front right, at a demonstration by the organization Veterans for Peace at the White House in 2010.CreditEllen Davidson

Στο blog που συντηρούμε έχουμε προβάλει το ιδεολογικό ρεύμα του Οικοσοσιαλισμού.

Σήμερα αντιγράφουμε από τους The New Work Times την είδηση και το βιογραφικό του Dr. Joel Kovel, του ιδρυτή του Οικοσοσιαλισμού. Πηγή 

Περισσότερες πληροφορίες για τον Dr. Joel Kovel ΕΔΩ ΕΔΩ

Δυστυχώς δεν είδαμε κάποια αναφορά στην Ελλάδα για το θάνατο του Dr. Joel Kovel
-----------
Με αφορμή την τρίτη Διεθνή ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ συνάντηση στο Μπιλμπάο, 23-25 Σεπτεμβρίου 2016  είχαμε παρουσιάσει "Το Τρίτο Μανιφέστο" και αρκετές πληροφορίες για τον Οικοσοσιαλισμό στην Ελλάδα.
ΚΛΙΚΑΡΕΤΕ ΕΔΩ για περισσότερες πληροφορίες.
----------------------
Η τέταρτη Διεθνής Οικοσοσιαλιστική συνάντηση θα πραγματοποιηθεί 23,24,25 Νοεμβρίου 2018 στη Λισαβόνα. Περισσότερα ΕΔΩ.

Jhon Bellamy Foster: The Long Ecological Revolution | MONTHLY REVIEW

Κυκλοφόρησε το MONTHLY REVIEW Νοεμβρίου 2017, ένα εξαιρετικό περιοδικό που κυκλοφορεί στις ΗΠΑ, και μια λαμπρή περίοδο  και στην Ελλάδα, με σημαντικά άρθρα για την Οικολογική Επανάσταση. [ΔΙΑΒΑΣΤΕ τα θέματα MR  ΕΔΩ]

Μεταξύ των θεμάτων είναι και το άρθρο του Jhon Bellamy Foster: The Long Ecological Revolution το οποίο δημοσιεύεται στο SITE του MONTHLY REVIEW και εμείς σας προτείνουμε να διαβάσετε στα αγγλικά ΕΔΩ.

Θα ήταν μεγάλη συνεισφορά για την Πολιτική και Οικολογική θεωρία αν κάποιος/α είχε την ικανότητα και τη διάθεση να μεταφράσει στη γλώσσα μας αυτό το άρθρο.

-----

Ο JBF είναι γνωστός στου φανατικούς του blog που τώρα διαβάζετε.

Στην Ελλάδα έγινε γνωστός με το βιβλίο του ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΑ - κλικάρετε για την βιβλιοπαρουσίαση ΕΔΩ.

Ναόμι Κλάιν: Κόρμπιν, Σάντερς και Podemos δείχνουν ότι μία θαρραλέα και έντιμη αριστερή στρατηγική μπορεί να νικήσει

Άννα Παπαδημητρίου - documento

Για την ανηθικότητα που επικρατεί αλλά και την ηθική που μπορεί να επικρατήσει σε περιόδους κρίσεων μίλησε η επιφανής και πολυγραφότατη συγγραφέας Ναόμι Κλάιν στο πρόσφατο Συνέδριο του Κόμματος των Εργατικών στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου. Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα της ομιλίας της.

«Ζούμε σε τρομερούς καιρούς. Επικεφαλής κρατών τουιτάρουν απειλές για ολοκληρωτική πυρηνική εξουδετέρωση, ολόκληρες περιοχές κλυδωνίζονται από το κλιματικό χάος, χιλιάδες μετανάστες πνίγονται στα ανοικτά των ευρωπαϊκών ακτών και ρατσιστικά κόμματα που κερδίζουν έδαφος: νιώθει κανείς ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για να είμαστε απαισιόδοξοι για το συλλογικό μας μέλλον.

Στη δική μας εποχή, είναι αδύνατον να μελετήσουμε σχολαστικά μία κρίση χωρίς να λάβουμε υπόψη μας όλες τις υπόλοιπες. Έχουν όλες συγχωνευθεί και η μία ενδυναμώνει και εμβαθύνει την άλλη σαν ένα παραπαίον τέρας με πολλά κεφάλια.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται οι στιγμές κρίσεων να γίνονται ευκαιρίες για τους αισχρά πλούσιους για να αρπάξουν ακόμη περισσότερα. Μπορούν να είναι στιγμές που γινόμαστε ο καλύτερος εαυτός μας.

Όλοι είδαμε τι ακολούθησε την καταστροφική πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ [στο Λονδίνο]. Όταν αναζητούνταν οι ιθύνοντες, ο κόσμος συσπειρώθηκε, φρόντισε ο ένας τον άλλο, οργάνωσε δωρεές και μερίμνησε για τους ζωντανούς – και τους νεκρούς.

Για να βγούμε κερδισμένοι στις στιγμές κρίσεων δεν αρκεί απλώς να αντιστεκόμαστε. Έχουμε ανάγκη από ένα τολμηρό, γεμάτο προοπτική ναι: ένα σχέδιο για το πώς θα επανακάμψουμε και πώς θα αντιμετωπίσουμε τα θεμελιώδη προβλήματα. Και αυτό το σχέδιο πρέπει να είναι πειστικό, αξιόπιστο και, κυρίως, ελκυστικό. Πρέπει να βοηθήσουμε τους εξαντλημένους και δύσπιστους πολίτες να φανταστούν τους εαυτούς τους σε έναν καλύτερο κόσμο.

Τους τελευταίους μήνες, το Εργατικό Κόμμα μάς δείχνει ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος. Ο τρόπος του να μιλάει κανείς τη γλώσσα της ειλικρίνειας και της αμεροληψίας και να ονοματίζει τις πραγματικές δυνάμεις που ευθύνονται περισσότερο γι’ αυτό το χάλι, όσο δυνατές κι αν είναι. Να μην φοβάται ορισμένες ιδέες που του είπαν ότι έχουν εξαφανιστεί για τα καλά, όπως η αναδιανομή πλούτου και η κρατικοποίηση βασικών δημοσίων αγαθών. Χάρη στο Εργατικό Κόμμα, γνωρίζουμε τώρα ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ηθική στρατηγική. Πρόκειται για μια νικηφόρα στρατηγική. Ξεσηκώνει τους πολίτες και δραστηριοποιεί εκλογικές περιφέρειες που καιρό πριν έπαυσαν τελείως να ψηφίζουν.

Αυτό που συμβαίνει στη Βρετανία αποτελεί τμήμα ενός παγκόσμιου φαινομένου. Το είδαμε στην ιστορική εκστρατεία του Μπέρνι Σάντερς στις αμερικανικές προκριματικές εκλογές, η οποία στηρίχθηκε από τη νέα γενιά που ξέρει ότι οι κεντρώες πολιτικές εκ του ασφαλούς δεν της προσφέρουν κανενός είδους ασφάλεια για το μέλλον. Βλέπουμε κάτι παρόμοιο και στο νέο ακόμη κόμμα των Podemos στην Ισπανία, το οποίο βασίστηκε στη δυναμικότητα των μαζικών κινημάτων από την πρώτη μέρα. Αυτές οι εκλογικές εκστρατείας πήραν φωτιά με εκπληκτική ταχύτητα. Και βρέθηκαν κοντά στην ανάληψη της εξουσίας –πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο γνήσια μετασχηματιστικό πολιτικό πρόγραμμα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική που έχω δει στη ζωή μου. Αλλά όχι αρκετά κοντά.

Σε όλες τις χώρες, μπορούμε και οφείλουμε να προσπαθήσουμε περισσότερο για να ενώσουμε τις τελείες μεταξύ οικονομικής αδικίας, ρατσιστικής αδικίας και φυλετικής αδικίας.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, η νίκη είναι ηθική ανάγκη για την αριστερά. Το τίμημα είναι πολύ υψηλό, και ο χρόνος πολύ λίγος για να συμβιβαστεί με οτιδήποτε λιγότερο».

Ναόμι Κλάιν: Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο, όχι ένα εμπορικό σήμα | No Is Not Enough: Resisting the New Sock Politics and Winning the World We Need

[Το τελευταίο βιβλίο της Naomi Klein "No Is Not Enough: Resisting the New Sock Politics and Winning the World We Need" - HERE]

-------------------

Ναόμι Κλάιν: Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο, όχι ένα εμπορικό σήμα 

Mετάφραση: Σάκης Στεργενάκης

Σε τρείς ογκώδεις τόμους έκτασης αρκετών εκατοντάδων σελίδων, ο καθένας από τους οποίους εμπεριέχει έρευνα και ρεπορτάζ μισής δεκαετίας, η Κλάιν διερεύνησε τις ζημιές που προκάλεσαν τα κυνικά σχέδια εταιρικής επωνυμοποίησης (No Logo: Taking Aim at the Brand Bullies), τον τρόπο με τον οποίο οι νεοφιλελεύθεροι σχεδιαστές στρατηγικής εκμεταλλεύονται τις κρίσεις για την αποκόμιση κέρδους (The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism) και τη βαθιά σχέση μεταξύ της κλιματικής κρίσης και του οικονομικού μας συστήματος (This Changes Everything: Capitalism vs. the Climate).

Όταν εξελέγη ο Τραμπ, η Κλάιν αποφάσισε να υιοθετήσει μια νέα προσέγγιση. Το τελευταίο της βιβλίο, No Is Not Enough: Resisting the New Sock Politics and Winning the World We Need (Το Όχι δεν αρκεί: Η αντίσταση στη νέα πολιτική του σοκ και η κατάκτηση του κόσμου που θέλουμε), είναι αρκετά μικρότερο, και αποτελεί μια σύνθεση των διδαγμάτων από το έργο της των τελευταίων 20 ετών, σε μια θεωρία για το πώς νίκησε ο Ντόναλντ Τραμπ και για το πώς μπορεί να πολεμηθεί.

Ερ: Για να ξεκινήσουμε με μια αισιόδοξη νότα, το Εργατικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας και ο ηγέτης του, Τζέρεμι Κόρμπιν, μόλις πέτυχαν μια τεράστια ανατροπή, κάνοντας μια προεκλογική καμπάνια που εν μέρει προωθούσε αυτό που στις Ηνωμένες Πολιτείες θα θεωρούνταν ακροαριστερή πλατφόρμα. Υπάρχει ένα μάθημα εδώ για τις ΗΠΑ;

Απ: Ένα από τα μαθήματα είναι ότι οι ιδέες είναι τόσο σημαντικές, τουλάχιστον όσο και ο αγγελιοφόρος. Ο αγγελιοφόρος έχει σημασία και έχει σημασία το να έχει πολιτικές δεξιότητες. Αλλά το να είσαι αξιόπιστος είναι επίσης σημαντικό, και κάτι που μοιράζονται ο Κόρμπιν και ο Μπέρνι Σάντερς είναι ότι δεν έχουν μια ιστορία παλινδρομήσεων. Είχαν ένα σύνολο βασικών πεποιθήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι ανεπιτήδευτοι. Υπάρχει κάτι σ’ αυτήν την έλλειψη επιτήδευσης που τους καθιστά αξιόπιστους φορείς αυτών των πολιτικών.

Brad Hornick: "Militant Particularism and Ecosocialism Harvey, Klein, Smith, Foster Brad Hornick"

Το άρθρο στα αγγλικά ΕΔΩ THE BULLET