Αλέξης Μπένος: ΕΜΠΟΛΑ "Η νόσος, ο καπιταλισμός και ο φασισμός - Η φτώχεια και η πείνα είναι το υπόστρωμα για την έκρηξη της επιδημίας"

ΠΗΓΗ ΕΠΟΧΗ

Η νόσος από τον ιό έμπολα είναι γνωστή εδώ και 40 χρόνια οπότε εμφανίστηκαν αρκετά κρούσματα σε ένα χωριό κοντά στον ποταμό Έμπολα. Στον άνθρωπο μεταδίδεται όταν έρθει σε επαφή με βιολογικά υγρά προσβεβλημένων ζώων (κυρίως πιθήκων) που ζουν στα τροπικά δάση της Δυτικής Αφρικής. Κύρια δεξαμενή του φαίνεται ότι είναι διάφορα είδη νυχτερίδων. Η μετάδοση μεταξύ ανθρώπων ευνοείται μετά από άμεση έκθεση με αίμα και άλλα σωματικά υγρά αρρώστων. Ο απλός συγχρωτισμός με αρρώστους χωρίς επαφή με σωματικά υγρά δεν σχετίζεται με διασπορά της νόσου. Στη σύγχρονη επιδημία μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 2014 έχουν σημειωθεί 9.915 περιστατικά, από τα οποία τα 5.481 είναι διαγνωστικά επιβεβαιωμένα και έχουν καταγραφεί 4.555 θάνατοι κυρίως στη Σιέρα Λεόνε, τη Λιβερία και Γουινέα. Ο ΠΟΥ ανακοίνωσε στις 20 Οκτωβρίου ότι στη Σενεγάλη και τη Νιγηρία δεν υπάρχουν πλέον νέα κρούσματα του ιού. Στον πλούσιο κόσμο και ειδικά στην Ευρώπη έχουν καταγραφεί μερικά σποραδικά κρούσματα προερχόμενα από το επίκεντρο της επιδημίας, που απαιτούν υγειονομική εγρήγορση. Οι διαφορετικές, όμως, κοινωνικοοικονομικές συνθήκες δεν επιτρέπουν μια πιθανή επανάληψη της τραγωδίας στις ευρωπαϊκές χώρες.

Του Αλέξη Μπένου*

Ολες οι επιδημίες που καταγράφηκαν τα τελευταία σαράντα χρόνια στη Δυτική Αφρική έχουν ένα κοινό υπόστρωμα. Όπως και η σύγχρονη επιδημία, πλήττουν τους πληθυσμούς των πιο φτωχών χωρών του κόσμου. Η εξάπλωση της νόσου, η βαρύτητα των συμπτωμάτων και η τελική έκβασή της καθορίζονται από τις καταστροφικές κοινωνικο - οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στις χώρες αυτές και επιδεινώνονται, βέβαια, από τις ουσιαστικά ανύπαρκτες και διαλυμένες υπηρεσίες υγείας. Ο βασικός μηχανισμός επιμόλυνσης ανθρώπων από τις εκκρίσεις νυχτερίδων και άρρωστων ζώων είναι η μαζική είσοδος ανθρώπων σε παρθένα δάση όπου οδηγούνται για την ανεύρεση τροφής και καυσίμων. Η φτώχεια και η πείνα, λοιπόν, είναι το υπόστρωμα για την έκρηξη της επιδημίας αυτής.

Η αιτία, όμως, της μαζικής περιθωριοποίησης των κοινωνιών αυτών δεν είναι άλλη από την καταστροφική καπιταλιστική επέλαση πολυεθνικών συμφερόντων ενάντια στο φυσικό πλούτο αυτών των χωρών. Στη Γουινέα τεράστιες εκτάσεις έχουν παραδοθεί σε κερδοσκοπικά σχέδια πολυεθνικών για την καλλιέργεια φυτειών σόγιας και βιοκαυσίμων. Στη Λιβερία, εδώ και έναν αιώνα, έχει αρχίσει η εκμετάλλευση από τη γνωστή εταιρεία ελαστικών Firestone. Σήμερα, η χώρα αυτή έχει τη μεγαλύτερη παγκοσμίως αναλογία ξένων επενδύσεων ως προς το ΑΕΠ.

Εκτός από τις άμεσες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις (μετακινήσεις πληθυσμών, καταστροφή κοινωνικού ιστού) αυτών των επενδύσεων, καθοριστικές είναι και οι μείζονες οικολογικές καταστροφές που έχουν προκαλέσει. Η ξηρασία που προκάλεσε η μαζική καταστροφή δασών, η δημιουργία νέων δρόμων μέσα στα δάση και οι εξορυκτικές δραστηριότητες προκάλεσαν μη αναστρέψιμες διαταραχές στο τοπικό περιβάλλον και ευνόησαν την ανάπτυξη νέων μικροοργανισμών. Στις πολυεπίπεδες αυτές καταστροφές σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι τοπικοί πόλεμοι με εμπλοκή πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων των αναπτυγμένων χωρών, όπως ο πόλεμος για την εξόρυξη διαμαντιών στη Σιέρα Λεόνε το 1991.

Με γνώμονα το κέρδος

Συγκεκριμένα στη Σιέρα Λεόνε, τους πρώτους τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της επιδημίας του έμπολα πέθαναν 365 άτομα. Σε τέσσερις μήνες, όπως εύστοχα παρατηρεί το Κίνημα των Λαών για την Υγεία (People’s Health Movement) στην ίδια χώρα καταγράφονται 650 θάνατοι από μηνιγγίτιδα, 670 από φυματίωση, 790 απο HIV/AIDS, 845 από διάρροια και πάνω από 3000 από ελονοσία. Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον από τη διεθνή κοινότητα. Αντίθετα, το μόνο ενδιαφέρον που υπήρξε ήταν η πίεση από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες και να αποδιαρθρωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Παράλληλα, οι φιλανθρωπικές παρεμβάσεις όχι μόνον δεν συμβάλλουν στην εκρίζωση των αιτιών, αλλά επιδεινώνουν την καταστροφή με την επιστημονική μετανάστευση που προωθούν. Σήμερα περισσότεροι γιατροί από τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε δουλεύουν σε χώρες του ΟΟΣΑ παρά στις ίδιες τις χώρες τους. Οι τοπικές υπηρεσίες υγείας είναι ανύπαρκτες ουσιαστικά. Η έλλειψη προσωπικού και υποδομών έχει οδηγήσει σε σημαντικό ποσοστό προσβολής το εναπομείναν υγειονομικό προσωπικό που αγωνίζεται ηρωικά να φροντίσει τους αρρώστους. Ο αποδυναμωμένος οικονομικά, λειτουργικά και πολιτικά Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν έχει ικανά αντανακλαστικά για τη διαχείριση της κρίσης. Η Κούβα, για άλλη μια φορά, αναδεικνύεται ως η χώρα που με τις υποδομές και το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό της πρωτοστατεί στην εκστρατεία υγειονομικής στήριξης των πληττόμενων χωρών. Η δεινή αυτή πραγματικότητα βρίσκει, τέλος, ως πολλαπλασιαστή της την αδιαφορία της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας για νοσήματα που δεν εμφανίζουν άμεσο κερδοσκοπικό ενδιαφέρον.

Επιστροφή στο μεσαίωνα και το φασισμό

Τα ΜΜΕ έχουν αναλάβει μια εκστρατεία τρομοκράτησης χρησιμοποιώντας την παλιά καλή συνταγή της μεταφυσικής και της δεισιδαιμονίας. Αναπαράγουν την ημιμάθεια και φέρνουν στην επιφάνεια πρωτόγονα αντανακλαστικά που φουντώνει ο φόβος μπροστά στο «μαύρο θάνατο»... Είναι εντυπωσιακό το πως επανεμφανίζονται τα πρωτόγονα αυτά αντανακλαστικά σε αντίστοιχες καταστάσεις, όπως το AIDS, σχέση που αναλύθηκε διεξοδικά και τεκμηριωμένα από τον Ιό της Εφημερίδας των Συντακτών (www.efsyn.gr/?p=244628) .

Απέναντι σε αυτόν τον κίνδυνο είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός κινήματος αντίστασης στο φασισμό και υποστήριξης των πλέον ευάλωτων ομάδων και κυρίως των μεταναστών. Η επιστημονική τεκμηρίωση αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διασποράς της νόσου από την ανθρώπινη επαφή και αυτό πρέπει να γίνει σημαία ενάντια στην ημιμάθεια και τη δεισιδαιμονία.

Δυστυχώς απέναντι σε αυτό το πρόβλημα, ο εξ ορισμού υπεύθυνος οργανισμός, το ΚΕΕΛΠΝΟ, αντί να ενημερώσει με επιστημονική ψυχραιμία τον πληθυσμό, διατυμπανίζει με τη βοήθεια των ΜΜΕ την έρευνα που έκανε με την ΚΑΠΑ Research, στην οποία ερωτάται ο πληθυσμός αν συμφωνεί ότι για να μην εξαπλωθεί ο ιός πρέπει να γίνεται «έλεγχος όλων των παράνομων μεταναστών από χώρες υψηλού κινδύνου»! Και ο πληθυσμός συμφωνεί σε ποσοστό 96,1%...

Θα ’ναι ενδιαφέρον να μάθουμε σε ποιά επιστημονικά δεδομένα στηρίζεται η άποψη ότι το νομικό πλαίσιο, «νομιμότητας ή παρανομίας», αποτελεί ειδικό κίνδυνο... Ακόμη πιο τραγικό, βέβαια, είναι ότι με βάση αυτή την προσέγγιση ένας άσπρος, επιχειρηματίας, πλούσιος και νόμιμος που ήρθε από τη Σιέρα Λεόνε και είναι άρρωστος δεν μας ενδιαφέρει...

Η επικίνδυνη αυτή δραστηριότητα αποδεικνύει ότι και στη χώρα μας οι αντίστοιχες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζονται, με ιδιαίτερα επιθετικούς ρυθμούς τελευταία, δημιουργούν δυσμενείς ισορροπίες για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Για την προστασία της υγείας μας αναδεικνύεται πλέον ως άμεση προτεραιότητα η ανατροπή αυτής της πολιτικής με όπλο την ελπίδα και το όραμα ότι είναι πιθανή μια κοινωνία της αλληλεγγύης και της κοινωνικής φροντίδας.

* Ο Αλ. Μπένος είναι γιατρός, καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ιατρική του ΑΠΘ, πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης για την Πολιτική Υγείας (IAHP) από το 2000 έως το 2004 και μέλος της διοίκησης της μέχρι και σήμερα όπως και του παγκόσμιου Κινήματος των Λαών για την Υγεία (PHM).

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου ο Σερζ Λατούς στην Αθήνας | Επανιδρύοντας την κοινωνία | Ρεπορτάζ από τη Θεσσαλονίκη - Οικοσοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα

Για το ρεπορτάζ της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ εδώ

ΣΑΒΒΑΤΟ 11 Οκτωβρίου: Συμμετέχουμε στην Ευρωπαϊκή Εκστρατεία ενάντια στην TTIP CETA

ΕΔΩ

ΕΔΩ

EVENT 

Η σύνοδος του ΟΗΕ και η αντισύνοδος των κινημάτων για την κλιματική αλλαγή στη Νέα Υόρκη 21 Σεπτεμβρίου 2014

[Από τη διαδήλωση στην Κοπεγχάγη για την κλιματική αλλαγή, 2009]

Διαβάστε την ανακοίνωση των ΦΙΛΩΝ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece ΕΔΩ 

ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece: «H ευχάριστη, οικονομική, ασφαλής, και οικολογική μετακίνηση στις πόλεις είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ»

Για Οικολογικούς και Οικονομικούς λόγους

ΕΔΩ 

Μανώλης Γλέζος πρωτοσέλιδος στους «Ιντερνασιόναλ Νιου Γιορκ Τάιμς» : «...Αυτός που βλέπετε είναι όλοι οι σύντροφοι που δεν είναι πια μαζί μας»

«Από τη ναζιστική κατοχή, μια γροθιά υψωμένη στην αντίσταση», τιτλοφορείται το αφιέρωμα των «Νιου Γιορκ Τάιμς» στον Μανώλη Γλέζου. «Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο άνθρωπος, ο 92χρονος γνωστός έλληνας αγωνιστής της Ελευθερίας, είχε ενεργό ρόλο αγωνιζόμενος για τις πεποιθήσεις του. Για περισσότερα από 70 χρόνια είναι ακτιβιστής στις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανταπόκριση από την Αθήνα, σημειώνοντας ότι «έχει τρεις φορές καταδικαστεί σε θάνατο, έχει βιώσει 12 χρόνια βασανιστηρίων στη φυλακή και τέσσερα χρόνια στην εξορία».

Ανάμεσα σε άλλα, γίνεται αναφορά στην πορεία του Μανώλη Γλέζου, «από την εποχή που ως 18χρονος νέος, το 1941, κατέβασε μαζί με το φίλο του Απόστολο Σάντα τη σημαία των ναζί από την Ακρόπολη, μέχρι τον πρόσφατο αγώνα του κατά της γερμανικής έμπνευσης οικονομικής λιτότητας, που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της καταπολέμησης της οικονομικής κρίσης και την εκλογή του στην Ευρωβουλή».

Μιλώντας στην αμερικανική εφημερίδα, ο Μανώλης Γλέζος υποστηρίζει ότι «ο λόγος που τον οδήγησε στην Ευρωβουλή ήταν για να υπερασπιστεί τη φωνή του λαού σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία που ελέγχεται από τις ελίτ και ταυτόχρονα απειλείται από την αναβίωση ακροδεξιών κομμάτων», επισημαίνοντας πως «αυτό που θέλω είναι να εξασφαλίσω ότι οι πολίτες μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους».

Στο δημοσίευμα γίνεται, επίσης, αναφορά στη συμμετοχή του κ. Γλέζου σε διαδηλώσεις, «ενός ασπρομάλλη να υψώνει την γροθιά του» και στην παρουσία του στα έδρανα της Βουλής, διαφωνώντας με τα «μέτρα λιτότητας». Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του περί «αποικιοποίησης» της Ευρώπης από τη Γερμανία και στις αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις του Βερολίνου προς την Ελλάδα, ύψους ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ, στο ρεπορτάζ υποστηρίζεται πως «κατά καιρούς, ο κ. Γλέζος μπορεί να ακούγεται ακραίος, ακόμα και εντός του κόμματός του, του ΣΥΡΙΖΑ», συμπληρώνοντας ότι «ωστόσο, ακόμα κι αν ο κ. Γλέζος ακούγεται φωνακλάς είναι διότι πιστεύει πως οι δυνάμεις καταπίεσης δεν πρέπει να κυριαρχήσουν, μια πεποίθηση που τον συνοδεύει από την εποχή που μαζί με τον Απόστολο Σάντα, ανέβηκαν κρυφά στην Ακρόπολη».

Επιπλέον, καταγράφεται η δήλωση του Μανώλη Γλέζου ότι «αυτός που βλέπετε μπροστά σας δεν είναι απλά ένας άνθρωπος, αλλά όλοι οι σύντροφοί μου που δεν είναι πια μαζί μας. Αυτό είναι που με κρατά για να συνεχίσω τον αγώνα. Πρέπει να συνεχίσω να ζω και να μάχομαι γι' αυτούς».

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ ΕΔΩ

Σποτάκια για τα ΖΩΑ στο 105,5 στο ΚΟΚΚΙΝΟ

Εξαιρετικά σποτάκια με θέματα: Καύσωνας και Αυτοκίνητο, Κακοποίηση, Ζέστη - Δίψα, Αλυσόδεση, Στείρωση, Υιοθεσίες (φάτσα όχι ράτσα), Δελφίνια, Ακαθαρσίες. 
Ακούστε τα ΕΔΩ.

NO TO WAR, Stop rearmament: European Day for Peace September 4, 2014 | 4 Σεπτεμβρίου Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Ειρήνη

[Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται να γίνει κάτι στην Ελλάδα. Η πρόταση είναι εξαιρετική και επίκαιρη]

September 4-5 there will be a NATO summit in Wales. On the agenda is a demand for all NATO countries to raise military budgets to at least 2% of the GDP. This is the direct preparation for an increased aggressive use of NATO military all over the world and the beginning of a new arms race.

The NATO and its member states cooperate and support other states in preparing and perpetrating wars of aggression.

The European Left Summer University propose that we take action, make demonstrations and cultural events all over Europe on Thursday September 4. We appeal to the member parties of the European Left, to other left wing parties, to all peace loving people, peace movements and democrats to take part in these activities and to organize it.

We say no to increased spending on arms and military and to starting a new arms race.

We say no to big international powers support to active military escalation of their partners. We call for an arms embargo against Israel and Ukraine.

We demand that IMF stop for transfer of funds to Ukraine, as long as this war goes on.

We demand a stop for war in Gaza, Israel and Eastern Ukraine and negotiations to solve the conflicts peacefully, based on respect for human rights and democracy.

European Left Summer University

27 July 2014

Κώστας Διάκος "μια 10ετία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες - ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΣΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ, ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΣ"

[ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΑΝΤΙ-2004 "Αντιστεκόμαστε - το όραμα των Ο.Α. δεν είναι δικό μας"]

ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΣΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ, ΜΕΛΑΓΧΟΛΕΙΣ

Κώστας Διάκος

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται μια 10ετία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα το 2004. Τότε και πολύ έγκαιρα, δεν ήμασταν λίγοι αυτοί που διαπιστώναμε, επισημαίναμε ότι οι Ολυμπιακοί αυτοί Αγώνες θα είναι καταστροφικοί για την χώρα μας. Και αναλάβαμε δράση κατά της υποψηφιότητας μας ακόμα και όταν επιλεχθήκαμε.

Παρά την προβολή της χώρας που πετσοκόφτηκε από το διεθνές επικοινωνιακό κατεστημένο για να επιβληθούν άχρηστα μέτρα δήθεν ασφαλείας δυσανάλογα με τους «προβλεπόμενους» κινδύνους αλλά και κυρίως τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας (σύστημα SEMFORA, το γελοίο ….Αερόστατο!!! κλπ.) 

Επισημάναμε:

1. Την προσβολή της οικολογικής ισορροπίας στην Αττική με την κατάληψη και τσιμεντοποίηση ελεύθερων και δασικώς προστατευόμενων χώρων

2. Την υποταγή της οικονομίας μας σε δανεισμούς για άχρηστα έργα, και αθλητικές δραστηριότητες ξένες στην ελληνική αθλητική νοοτροπία.

3. Την υπέρμετρη χρήση μέτρων ασφαλείας με ουσιαστικό περιορισμό των ατομικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων (τρομονόμος κλπ.)

4. Την αλλοίωση των εργασιακών κεκτημένων προδιαγραφών ασφαλείας και κόστους εργασίας.

 

[Συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία - ο γράφων κρατάει το πανό της "Καμπάνιας αντί-2004"]

Παρά τα εντυπωσιακά εφφέ της έναρξης και λήξης των Αγώνων που όντως προβάλλανε έναν άλλο τρόπο πολιτιστικής λογικής, που όμως σε καμιά περίπτωση δεν χρεώνεται στους διοργανωτές αλλά στις εμπνεύσεις των δημιουργών τους. Όλοι εμείς που διαμαρτυρηθήκαμε μέσα στην χώρα και διεθνώς, που διαδηλώσαμε, που «φάγαμε γι αυτό ξύλο» και κατηγορηθήκαμε: 

ως ανθέλληνες, ως γκρινιάρηδες, ως αντιαθλητικά σκεπτόμενοι, ως μεμψίμοιροι με το Περιβάλλον, ως…ως….

Διαπιστώνουμε, με θλίψη επιβεβαιωνόμενοι ότι: 

· Το πρώτο μνημονιακό δάνειο κάλυψε ολυμπιακά μας δάνεια,

· Το «λυόμενο» γήπεδο του Μπάντμιντον, νομιμοποιείται, μονιμοποιείται (παρά την απόφαση της Ολομελείας του ΣτΕ)και συμπληρώνει τις προκάτ κατασκευές (μόνιμες όμως) των γραφείων της ΕΠΟ κλπ. στο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή-Ιλισίων,

· Οι αντιπεριβαλλοντικές και πολιτισμοκτόνες, χωρίς κυκλοφοριακή (δεν προλαβαίνουμε λέγανε τότε) μελέτη εγκαταστάσεις στο Γαλάτσι ρημάζουν, τα αρπακτικά του ιδιωτικού real estate ξαμολιούνται για mall, και το ΤΑΙΠΕΔ, διεθνές μεσιτικό γραφείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας προωθούν λύσεις που παραβιάζουν για το θέμα την διοικητική νομολογία του ΣτΕ, που προέκυψε από τις προσφυγές μας τότε στο Ανώτατο αυτό Δικαστήριο.

· Το αντιοικολογικό κωπηλατοδρόμιο που κατέστρεψε την προστατευόμενη Natura περιοχή του Σχοινιά, προς τέρψη της ταβερνόβιας διασκέδασης και που κρίθηκε ακατάλληλο κατά την διάρκεια των Αγώνων, και για το οποίο διαδηλώσαμε επί τόπου, καταφύγαμε στην Επίτροπο Περιβάλλοντος της ΕΕ τότε, που κερδίζοντας στο ΣτΕ επανήλθε το ΥΠΕΧΩΔΕ τότε στο θέμα με «τον Μανωλιό να φοράει τα ρούχα του αλλιώς», αποτελεί ντροπή για τον όποιο επισκέπτη στην περιοχή και που πάλι το ΤΑΙΠΕΔ, διεθνές μεσιτικό γραφείο, είπαμε, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας προωθεί την αγοραπωλησία στο 1/150 των δημοσίων (και εκ δανείων κυρίως) δαπανών κατασκευής του, άραγε για να γίνει σε προστατευόμενη περιοχή sealand (!!!!)

· Στα όρια της Καλλιθέας και του Μοσχάτου με την παραλία του Σαρωνικού, …χάσκουν ερείπια αθλητικών εγκαταστάσεων εκεί που οι οργανωμένοι πολίτες (ομάδα «Μεσοποταμία» κλπ.) προτείνανε πρωτότυπους τρόπους οικολογικής ψυχαγωγίας των πολιτών σε περιοχή που αποτελούσε και μοναδικό σχεδόν σταθμό ανάπαυσης αποδημητικών πουλιών
· Το «τελειότατο» Κέντρο Ιππασίας στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας για να βγει οικονομικά δόθηκε στο ιπποδρομιακό στοίχημα, …που έπεσε έξω και το γνωστό ΤΑΙΠΕΔ το πουλάει όσο-όσο σε Γάλλους «επενδυτές» τζογαδόρους, προς δόξαν του Αθλητισμού!!!!

Με μελαγχολική λοιπόν επιβεβαίωση, επιστρέφουμε σήμερα τους χαρακτηρισμούς σ’ αυτούς που μας τους αποδώσανε.
· Η Ελλάδα, του πρόχειρου,
· Η Ελλάδα της έλλειψης πραγματοποιήσιμου σχεδιασμού
· Η Ελλάδα της υποταγής των μεσο-μάκρο πρόθεσμων στόχων στην ευκαιρία της στιγμής
· Η Ελλάδα της «κατασκευής» χωρίς πρόβλεψη κοινωνικής ανταποδοτικότητας

Λειτούργησε τότε ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ «ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ»
Όχι γιατί δεν έβαλε μυαλό αλλά γιατί αυτός είναι ο ρόλος του πολιτικο-επιχειρηματικού κατεστημένου στη χώρα.

Κι ας μας παραμυθιάζουν με τον δήθεν λαϊκισμό.
Είναι, είμαι «λαϊκιστής», όταν είμαι αντίθετος σ’ αυτά και η ζωή με επιβεβαιώνει.

Κώστας Διάκος
Μέλος τότε της «Καμπάνια αντι-2004»
και
Οικολόγος (ακόμα και σήμερα)

Κώστας Φωτεινάκης "Ολυμπιακοί Αγώνες: «Η Επόμενη ημέρα» μετά το πάρτι" [ένας πρώτος απολογισμός το 2006]

Το άρθρο που θα διαβάσετε παρακάτω άρχισε να γράφεται τον Φεβρουάριο του 2006, εγκαταλείφθηκε για μήνες και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2006 την περίοδο των Δημοτικών εκλογών. Το κείμενο αυτό ήταν χαμένο και το ανακάλυψα εντελώς τυχαίως, όταν αναζητούσα αρθρογραφία σχετική με τους Ο.Α., στο site ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ [ΕΔΩ] για τους Ελεύθερους Χώρους κ.λπ. που επιμελείται για δεκαετίες ο φίλος και συναγωνιστής Ηλίας Γιαννίρης.
Διαβάστε το λοιπόν... έχει γραφτεί πριν από οκτώ χρόνια... αν το έγραφα σήμερα δεν θα είχα να προσθέσω κάτι σημαντικότερο στις εκτιμήσεις μου και στην αξιολόγηση των Ο.Α. Εν τω μεταξύ περιμένουμε και τα αποτελέσματα της έρευνας που έχει αναθέσει η κα Γιάννα Αγγελοπούλου για τις επιπτώσεις των Ο.Α. δέκα χρόνια μετά [ΕΔΩ]

------------------

ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΕΤΣΙ

Ολυμπιακοί Αγώνες: «Η Επόμενη ημέρα» μετά το πάρτι

του Κώστα Φωτεινάκη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Πριν - κατά την διάρκεια - αλλά και μετά την διεξαγωγή των Ο.Α, ποικίλες και αντικρουόμενες απόψεις διατυπώθηκαν γι΄ αυτό το τεράστιο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, αθλητικό και πολιτιστικό εγχείρημα. Εμείς, που σε ανύποπτο χρόνο είχαμε με θάρρος δημοσιοποιήσει τις απόψεις μας και τις αντιρρήσεις μας για την διεξαγωγή τους στην χώρα μας, εκτιμούμε πως την «επόμενη ημέρα» δικαιούμαστε να κωδικοποιήσουμε τα συμπεράσματά μας, να αναγνωρίσουμε τυχόν υπερβολές μας στην κριτική που ασκήσαμε, αλλά κυρίως να συμβάλλουμε στον διάλογο της κοινωνίας, ο οποίος όφειλε να είναι μακρύς, αναλυτικός και αποκαλυπτικός. Η δημόσια συζήτηση, που διήρκεσε ελάχιστα και ευκαιριακά, έληξε με τον εορτασμό της πρώτης επετείου από την διεξαγωγή των Ο.Α., δηλαδή τον Αύγουστο του 2005. 

Αλλά και αυτή η «ολίγον» συζήτηση ήταν επιπόλαιη, επικεντρώθηκε και περιορίστηκε κυρίως:

• στο «ταμείο», δηλαδή πόσα χρήματα ξοδέψαμε και πόσα εισπράξαμε,
• στην μεταολυμπιακή χρήση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων,
• στα μεγάλα δημόσια έργα που βελτίωσαν τις συνθήκες διαβίωσης και μετακίνησης των κατοίκων της πρωτεύουσας (ΜΕΤΡΟ, Αττική Οδός κ.λ.π.)
• στην προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό και τα μακροπρόθεσμα οφέλη από τον τουρισμό και γενικότερα στην οικονομία (επενδύσεις, εξαγωγές κ.λ.π.)
• στην τεχνογνωσία που αποκτήθηκε,
• στην αποθέωση του εθελοντισμού.

Αντίθετα δεν συζητήθηκαν δημόσια επαρκώς:

Παρεμβάσεις για το περιβάλλον και τον πολιτισμό μέσω ποδηλάτου..

"London to Athens Bike Tour 2014"

Ο καθηγητής Salvatore Lo Sicco ξεκίνησε το ποδηλατικό του ταξίδι 1η  Ιουλίου 2014 από Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο διέσχισε την Ευρώπη και μετά από 35 ημέρες έφτασε στο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα.

Καθημερινά ποδηλατούσε οκτώ ώρες για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και να στηρίξει τις πρωτοβουλίες για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στην Αθήνα.  

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ 

Ecotopia Biketour2014

Η 20η ετήσια διαδρομή της ποδηλατικής κοινότητας Ecotopia ξεκίνησε τη Βαλκανική διαδρομή στις 10 Ιουλίου και στις 30 Σεπτεμβρίου 2014 αναμένεται να φτάσει στην Αθήνα. Το πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει επισκέψεις, διανυκτερεύσεις και παρεμβάσεις, σε συνεργασία με τοπικούς υποστηρικτές, σε περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρά περιβαλλοντικά ή κοινωνικά προβλήματα. Το πρόγραμμα επισκέψεων και παρεμβάσεων της Ecotopia περιλαμβάνει τις εξής περιοχές: Θεσσαλονίκη, Νις, Πρίστινα, Σκόπια, Χαλκιδική, Εύβοια, Αθήνα.

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ 

Ιερά Οδός - Μονή Δαφνίου 21/10/2012

Περισσότεροι από 200 ποδηλάτες πήραν μέρος στην ποδηλατοβόλτα - ξενάγηση κατά μήκος της Ιεράς Οδού, από τον Κεραμεικό έως τη Μονή Δαφνίου που συνδιοργάνωσαν η MONUMENTA, o OIKO.ΠΟΛΙ.Σ και οι Φίλοι της Φύσης/Naturefriends Greece.

Περισσότερα ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ

Οι ανωτέρω παρεμβάσεις - και πάρα πολλές άλλες, εδώ παρουσιάζουμε ενδεικτικά μόνο τρεις -  έγιναν χωρίς χρηματοδοτήσεις και ιδιαίτερες χορηγίες. 

---------------------------------------------------------

Θα επανέλθουμε με μια άλλη, εντελώς σε διαφορετική κατεύθυνση ποδηλατική διαδρομή... 

Η επιλογή με ποιους θα ποδηλατήσουμε, "με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε" είναι πολιτική πράξη. 

2004 - 2014: Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και Ολυμπιακοί μύθοι | Ένας οικονομικός, περιβαλλοντικός, κοινωνικός απολογισμός είναι απαραίτητος... | Ξένες εφημερίδες παρουσιάζουν τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις σήμερα...

Τέτοιες ημέρες πριν από δέκα χρόνια η "ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ" ήταν στα ύψη.... 

13-29 Αυγούστου οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα..... ATHENS 2004...

ΔΕΚΑ χρόνια μετά είναι απαραίτητος ένας οικονομικός, περιβαλλοντικός, κοινωνικός απολογισμός... 

Είναι προς τιμή τους που άνθρωποι της Αριστεράς είχαν εναντιωθεί στη διεκδίκηση των Ο.Α.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι είχε συσταθεί η "Πρωτοβουλία Πολιτών Ενάντια στη Διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα"   η οποία στις 3 Σεπτεμβρίου 1997 έκανε παρέμβαση στην Ακρόπολη  με τα εξής συνθήματα:

• "Μίζες, διαφήμιση, αναβολικά, της Ολυμπιάδας τα ιδανικά"
• "Οχι στην Αθήνα οι Ολυμπιακοί, όχι άλλο τσιμέντο στην Αττική"
• "Για την Ολυμπιάδα σκορπάνε τα λεφτά και για τους εργαζόμενους λιτότητα ξανά"
• "Την Ολυμπιάδα τη θέλει ο Λαμπράκης, τα βάρη θα πληρώσει και πάλι ο κοσμάκης"

Η ασφάλεια την ημέρα εκείνη συνέλαβε τα μέλη της Επιτροπής: Κωνσταντίνα Γεροντάκη, Μαριλένα Ιατρίδου, Γιώργο Λιερό, Γεράσιμο Σκλαβούνο, Βαγγέλη Φωκά, Αλέκο Βερναδάκη. 
--------------

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες της Daily Mirror "Athens 2004: See amazing images of how the Olympic Games venues look 10 years on"

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες της Corriere dello Sport "Nel 2004 le Olimpiadi ad Atene: ecco gli impianti 10 anni dopo"

Οι βομβαρδισμοί στη Γάζα, η καταστροφή της φύσης, το ξερίζωμα 800.000 ελαιοδένδρων και ο Νίκος Καίσαρης

[Φωτ. Prees TV: Μια ηλικιωμένη Παλαιστίνια γυναίκα προσπαθεί να σώσει την τελευταία ελιά της -  Οι στρατιώτες του Ισραήλ συνεχίζουν να καταλαμβάνουν τη γη της.] 

 Το ξερίζωμα των ελαιοδένδρων, των πορτοκαλιών, η καταστροφή της αγροτικής παραγωγής, η απαγόρευση της αλιείας  είναι ένας από τους μόνιμους στόχους του Ισραήλ. Οι ελιές και η αγροτική παραγωγή για τους Παλαιστίνιους είναι σημαντικοί παράγοντες στον μακροχρόνιο αγώνα που δίνουν για "ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ". | O +Νίκος Καίσαρης, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας και υπεύθυνος του Τμήματος Οικολογίας [ΕΔΩ ΕΔΩ], είχε επισκεφτεί την Παλαιστίνη και είχε την εξαιρετική  ιδέα να υποστηριχτεί ο αγώνας των Παλαιστινίων με την αποστολή και το Φύτεμα ελαιόδεντρων στην αιματοβαμμένη γη.

800.000 ελαιόδενδρα ξεριζώθηκαν από την αιματοβαμμένη γη της Παλαιστίνης που ισοδυναμεί με την καταστροφή 33 πάρκων Central Parks της Νέας Υόρκης. [ΕΔΩ]

Οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece πολύ σωστά επισημαίνουν ότι "Ο μεγαλύτερος εχθρός της φύσης και της ανθρωπότητας είναι οι βομβαρδισμοί και ο πόλεμος" ΕΔΩ.

Tο ιστορικών διαστάσεων οικολογικό - αριστερό μανιφέστο, «Ύστατη Έκκληση», μας έρχεται από την Ισπανία | Το προσυπογράφουν Κομμουνιστές, Ενωμένη Αριστερά, Podemos, Αντικαπιταλιστική Αριστερά, Οικοσοσιαλιστές, Αντιεξουσιαστές κ.α.

Από την Ισπανία το Μανιφέστο 

που θέλει να αλλάξει το ρου της Ιστορίας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΗΤΡΑΛΙΑ* 

Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι το ιστορικών διαστάσεων μανιφέστο «Ύστατη Έκκληση» μας έρχεται από την Ισπανία. Ούτε και ότι το υπογράφουν όλοι –χωρίς εξαίρεση- οι ηγέτες της Aριστεράς και των κοινωνικών κινημάτωναυτής της χώρας, από τον Κάγιο Λάρα και τον Αλμπέρτο Γκαρθόν τηςΕνωμένης Αριστεράς και τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και την Τερέσα Ροντρίγκεθ του Podemos μέχρι τον ΓΓ. του Κομμουνιστικού κόμματος Χοσέ Λουίς Θεντέγια και τον Χάϊμε Παστόρ της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Και από τις οικοφεμινίστριες Γιάγιο Ερέρο των Οικολόγων σε Δράση και Εστέρ Βίβας της Καταλάνικης «Συντακτικής Διαδικασίας» μέχρι τον Ενρίκ Ντουράν του κινήματος για την Αποανάπτυξη και τον Φλοράν Μαρσεγιεσί των Πράσινων Equo, τον θεωρητικό του οικοσοσιαλισμού και διάσημο ποιητή Χόρχε Ρίτσμαν, και όλες, χωρίς εξαίρεση, τις σημαντικές προοδευτικές προσωπικότητες της χώρας (συμπεριλαμβανόμενης της Καταλονίας και της Χώρας των Βάσκων) στο χώρο της διανόησης των επιστημών, της λογοτεχνίας ή του θεάτρου, που τοποθετούνται στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και φτάνουν μέχρι και τον αναρχοσυνδικαλισμό…

Φυσικά, η υπόθεση της διάδοσης της «Ύστατης Έκκλησης» στην Ελλάδα δεν τελειώνει με τη μετάφραση και την δημοσίευσή της. Η διάδοσή της, η συζήτηση που σίγουρα θα προκαλέσει και κυρίως, η συγκρότηση ενός πολιτικού ρεύματος δράσης γύρω από αυτήν, συνιστούν προτεραιότητες και καθήκοντα της εποχής μας. Από εδώ και πέρα κανείς δεν θα μπορεί να πει είτε ότι «δεν ήξερε», είτε ότι οι προτεραιότητες που θέτει η «Ύστατη Έκκληση» συνιστούν…πολυτέλεια σε αυτή την περίοδο κρίσης,φτώχειας και ανεργίας. Γράφοντας και υπογράφοντας την ιστορική τους «Ύστατη Έκκληση» για μιαν άλλη κοινωνία της συνολικής ανατροπής και της ριζικής αλλαγής, πριν είναι πάρα πολύ αργά, τα ισπανικά κινήματα και η ισπανική Αριστερά ανοίγουν –επιτέλους- το μόνο δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσει και η δική μας Αριστερά ή μάλλον η ίδια η ανθρωπότητα αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει πάνω στη Γη, ζώντας μια ζωή που αξίζει το κόπο να τη ζεις…

Ακολούθως παρατίθεται το Μανιφέστο, το οποίο τιτλοφορείται "Ύστατη Έκκληση":

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

https://ultimallamadamanifiesto.wordpress.com/el-manifiesto/?lang=es

«ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ»

Αυτή είναι παραπάνω από μια οικονομική και καθεστωτική κρίση: είναι μια κρίση πολιτισμού

Οι Ευρωπαίοι πολίτες, στη μεγάλη τους πλειονότητα, πιστεύουν ότι η σημερινή καταναλωτική κοινωνία μπορεί «να βελτιωθεί» (και πρέπει να το κάνει) στο μέλλον. Ταυτόχρονα, σημαντικό μέρος των κατοίκων του πλανήτη ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν τα δικά μας επίπεδα υλικής ευημερίας. Ωστόσο, το επίπεδο παραγωγής και κατανάλωσης επιτεύχθηκε μέσα από τη κατασπατάληση των φυσικών και ενεργειακών πόρων, και τη διάρρηξη των οικολογικών ισορροπιών της Γης.

Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κάτι νέο. Οι πιο διορατικοί ερευνητές και οι επιστήμονες εκπέμπουν στοιχειοθετημένα σήματα κινδύνου από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 του εικοστού αιώνα: αν συνεχιστούν οι παρούσες αναπτυξιακές τάσεις (στην οικονομία, στη δημογραφία, στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, στη παραγωγή ρύπων και στην αύξηση των ανισοτήτων) το πιο πιθανό αποτέλεσμα για τον εικοστό πρώτο αιώνα είναι η πολιτισμική κατάρρευση.

Σήμερα πληθαίνουν οι ειδήσεις που δείχνουν ότι ο δρόμος της ανάπτυξης οδηγεί ήδη σε μια γενοκτονία σε αργή κίνηση. Η μείωση της διαθέσιμης φτηνής ενέργειας, τα καταστροφικά σενάρια κλιματικής αλλαγής και οι γεωπολιτικές εντάσεις για τους φυσικούς πόρους δείχνουν ότι οι τάσεις προόδου του παρελθόντος γίνονται κομμάτια.

Μπροστά σε αυτή τη πρόκληση δεν αρκούν οι διακοσμητικοί εξορκισμοί της αειφόρου ανάπτυξης, ούτε το απλό στοίχημα των οικολογικών τεχνολογιών, ούτε η υποτιθέμενη «πράσινη οικονομία» που καλύπτει την γενικευμένη εμπορευματοποίηση των φυσικών αγαθών και των οικοσυστημικών υπηρεσιών. Οι τεχνολογικές λύσεις, τόσο στην περιβαλλοντική κρίση όσο και στην ενεργειακή παρακμή, είναι ανεπαρκείς. Και επιπλέον, η οικολογική κρίση δεν είναι ένα επιμέρους ζήτημα αλλά είναι καθοριστικής σημασίας για όλες τις πτυχές της κοινωνίας: διατροφή, μεταφορές, βιομηχανία, δόμηση, πολεμικές συγκρούσεις… Πρόκειται, σε τελική ανάλυση, για τη βάση ης οικονομίας μας και της ζωής μας.

Έχουμε παγιδευτεί μέσα στην ύπουλη δυναμική ενός πολιτισμού που δεν λειτουργεί αν δεν αναπτύσσεται, και που όταν αναπτύσσεται καταστρέφει τις φυσικές βάσεις που τον κάνουν να υπάρχει. Η τεχνολατρική και αγορολατρική κουλτούρα μας ξεχνάει ότι από καταγωγής μας, εξαρτιόμαστε από τα οικοσυστήματα και είμαστε αλληλοεξαρτημένοι.

Ο πλανήτης δεν μπορεί να στηρίξει την παραγωγιστική και καταναλωτική κοινωνία. Έχουμε ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα νέο πολιτισμό ικανό να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή σε ένα τεράστιο ανθρώπινο πληθυσμό (σήμερα, σε περισσότερους από 7.200 εκατομμύρια ανθρώπους), που συνεχίζει να αυξάνεται και κατοικεί σε ένα κόσμο με φθίνοντες πόρους. Να γιατί θα είναι απαραίτητο να γίνουν ριζικές αλλαγές στο τρόπο ζωής, στις μορφές της παραγωγής, στο σχεδιασμό των πόλεων και στη χωροταξική οργάνωση: και πάνω από όλα, στις αξίες που διέπουν όλα τα παραπάνω. Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που θα έχει για στόχο να επαναφέρει την ισορροπία με τη βιόσφαιρα, και που χρησιμοποιεί την έρευνα, την τεχνολογία, τον πολιτισμό, την οικονομία και την πολιτική για να προχωρήσει προς αυτή τη κατεύθυνση. Για να το πετύχουμε, μας χρειάζεται να κατορθώσουμε να ξεδιπλώσουμε όλη τη πολιτική φαντασία, την ηθική γενναιοδωρία και την τεχνική δημιουργικότητά μας.

Όμως αυτός ο Μεγάλος Μετασχηματισμός αντιμετωπίζει δυο τιτάνια εμπόδια: την αδράνεια του καπιταλιστικού τρόπου ζωής και τα συμφέροντα των προνομιούχων ομάδων. Για να αποφύγουμε το χάος και τη βαρβαρότητα προς τις οποίες σήμερα κατευθυνόμαστε, έχουμε ανάγκη από μια βαθειά πολιτική ρήξη με την παρούσα ηγεμονία, και από μια οικονομία που έχει ως σκοπό την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών μέσα στα όρια που επιβάλει η βιόσφαιρα, και όχι η αύξηση του ιδιωτικού κέρδους.

Ευτυχώς, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αντιδρούν στις απόπειρες των ελίτ να τους κάνουν να πληρώσουν τα σπασμένα. Σήμερα, στο Ισπανικό Κράτος, η αφύπνιση της αξιοπρέπειας και της δημοκρατίας που προκάλεσε το κίνημα 15Μ (των Αγανακτισμένων) από την Άνοιξη του 2011, κυοφορεί μια συντακτική διαδικασία που γεννάει δυνατότητες για άλλες μορφές κοινωνικής οργάνωσης.

Ωστόσο, είναι αποφασιστικής σημασίας να συνειδητοποιήσουν τα εναλλακτικά σχέδια τις συνέπειες που έχουν τα όρια της ανάπτυξης και να επεξεργαστούν πολύ πιο τολμηρές εναλλακτικές προτάσεις. Η καθεστωτική και η οικονομική κρίση θα μπορέσουν να ξεπεραστούν μόνο αν ξεπεραστεί ταυτόχρονα και η οικολογική κρίση. Με αυτή την έννοια, δεν αρκούν οι πολιτικές που γυρνάνε πίσω στις συνταγές του κεϋνσιανού καπιταλισμού. Αυτές οι πολιτικές μας οδήγησαν, στις δεκαετίες που ακολούθησαν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σε ένα επεκτατικό κύκλο που μας έφερε στο κατώφλι των ορίων του πλανήτη. Ένας νέος επεκτατικός κύκλος είναι ανέφικτος: δεν υπάρχουν η υλική βάση, ούτε ο οικολογικός χώρος και οι φυσικοί πόροι που θα μπορούσαν να τον στηρίξουν.

Ο εικοστός πρώτος αιώνας είναι ο πιο αποφασιστικός αιώνας της ιστορίας της ανθρωπότητας. Θα αποτελέσει μια μεγάλη δοκιμασία για όλους τους πολιτισμούς και τις κοινωνίες, καθώς και για το ανθρώπινο είδος στο σύνολό του. Μια δοκιμασία στην οποία θα κριθεί η συνέχιση της παρουσίας μας πάνω στη Γη και η δυνατότητα να αποκαλούμε «ανθρώπινη» τη ζωή που θα είμαστε ικανοί να οργανώσουμε στη συνέχεια. Είμαστε αντιμέτωποι με την πρόκληση ενός μετασχηματισμού διαστάσεων ανάλογων με εκείνους των μεγάλων ιστορικών γεγονότων όπως η νεολιθική επανάσταση ή η βιομηχανική επανάσταση.

Προσοχή: το παράθυρο της ευκαιρίας κλείνει. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν στο κόσμο πολλά κινήματα αντίστασης υπέρ της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης (η οργάνωση Global Witness κατέγραψε σχεδόν χίλιους περιβαλλοντολόγους που σκοτώθηκαν στα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ αγωνίζονταν ενάντια σε εξορυκτικά και πετρελαϊκά σχέδια, ή υπερασπίζονταν τη γη και τα νερά τους). Όμως, τουλάχιστον έχουμε χρόνο για να οργανώσουμε μια πλατιά και σφαιρική συζήτηση για τα όρια της ανάπτυξης, και για να δημιουργήσουμε δημοκρατικά οικολογικές και ενεργειακές εναλλακτικές ικανές να είναι σοβαρές και βιώσιμες. Θα πρέπει να είμαστε ικανοί να συσπειρώσουμε μεγάλες πλειοψηφίες για μιαν αλλαγή οικονομικού, ενεργειακού, κοινωνικού και πολιτισμικού μοντέλου. Πέρα από το ότι πολεμάει τις αδικίες που οφείλονται στην άσκηση της εξουσίας και στη συσσώρευση του πλούτου, μιλάμε για ένα μοντέλο που αναγνωρίζει την πραγματικότητα, κάνει ειρήνη με τη φύση και κάνει δυνατή την ευζωία μέσα στα οικολογικά όρια της Γης.

*Επιμέλεια Μετάφρασης: Γιώργος Μητραλιάς, Πηγή: www.contra-xreos.gr

ΜΠΕΡΜΑΝ ΣΕΡΙ "ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - Η σοσιαλδημοκρατία και η Ευρώπη του 20ού αιώνα"

To blog ECOLEFT έχει σαφή αριστερό οικοσοσιαλιστικό αντικαπιταλιστικό οικολογικό προσανατολισμό. Ωστόσο παρουσιάζει και άλλα πολιτικά ιστορικά ρεύματα όπως, σε αυτή την ανάρτηση,  της σοσιαλδημοκρατίας γιατί θεωρούμε ότι χρειαζόμαστε ευρύτερη γνώση για τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά δρώμενα, ιδιαίτερα σήμερα που η Ε.Ε. χάνει τον όποιο προοδευτικό χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε "ιμάντα μεταφοράς" της πολιτικής της Γερμανίας.

Διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ την παρουσίαση της έκδοσης.