Calton Books (SP) Ltd - Glasgow | Το καλύτερο βιβλιοπωλείο Wee Radical στον κόσμο

Σε μια εποχή που η πολιτική είναι απαραίτητη, η κριτική στον καπιταλσμό αναγκαία και η πολιτική πρόταση, η κινητοποίηση και η συνεργασία των πολτιών  για ένα εναλλακτικό πολιτικό κοινωνικά δίκαιο μοντέλο, με σεβασμό στη φύση και στον άνθρωπο όσο ποτέ στο παρελθόν αναγκαία  μαθαίνουμε για το πρώτο πολιτικό βιβλιοπωλείο που λειτουργεί στη Γλασκώβη.

Ο Ρόμπερτ Ρέι, ιδιοκτήτης των Calton Books δηλώνει: «Προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε ένα βιβλιοπωλείο που να έχει ως πυρήνα την πολιτική» [ΕΔΩ]

Το βιβλιοπωλείο λειτουργεί από το 2012 και εκτός από πολιτικά βιβλία διαθέτει μπλουζάκια με πολιτικά και κοινωνικά συνθήματα, εμβλήματα, σημαίες, αφίσες κ.ά.

Η ιστοσελίδα του βιβλιοπωλείου - ΕΔΩ. | Facebook - ΕΔΩ.

Από το "ράφι" του βιβλιοπωλείου επιλέγουμε το βιβλίο Politics Of The Mind (2nd Edition) : Marxism and Mental Distress [LINK] 

Ivan Illich "ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΦΤΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΟ"

 

ΣΤΑΜΑΤΕΙΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ - ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ BLOG | STOP THE WAR

 

25 Απριλίου: Το Φόρουμ Οικοσοσιαλισμού θα φιλοξενήσει τον Ian Angus, συγγραφέα του βιβλίου «Metabolic Rifts» | April 25th: Ecosocialism Forum to host Ian Angus, author of “Metabolic Rifts”

 

Το Σάββατο 25 Απριλίου , στις 11:00 π.μ. EST/4:00 μ.μ. GMT, ο Ian Angus θα παρουσιάσει το νέο του βιβλίο, Metabolic Rifts: Η Επίθεση του Καπιταλισμού στο Σύστημα της Γης , βασιζόμενος σε έναν πλούτο σύγχρονης έρευνας για να επεκτείνει και να εμβαθύνει τη βάση των φυσικών επιστημών της μαρξιστικής οικολογίας. Με σαφή, μη τεχνική γλώσσα, το Metabolic Rifts προσφέρει μια επιστημονική βάση για την κατανόηση των βαθύτερων αιτιών των σημερινών περιβαλλοντικών κρίσεων και ένα πρόγραμμα δράσης για την πρόληψη καταστροφών στην εποχή μας.

Για να παρακολουθήσετε απευθείας στις 25 Απριλίου, πηγαίνετε εδώ .

Μεταβολικές Ρήξεις Η Επίθεση του Καπιταλισμού στο Σύστημα της Γης | Ian Angus: Metabolic Rifts Capitalism's Assault on the Earth System

Σαν μια αυτοάνοση ασθένεια που επιτίθεται στο σώμα στο οποίο κατοικεί, ο καπιταλισμός διαλύει τον ίδιο τον πλανήτη που τον θρέφει. Το "Μεταβολικά Ρήγματα: Η Επίθεση του Καπιταλισμού στο Σύστημα της Γης" βασίζεται στην αντίληψη του Καρλ Μαρξ ότι ενώ ο καπιταλισμός εξαρτάται από τον φυσικό κόσμο, διεξάγει επίσης πόλεμο στα φυσικά συστήματα που συντηρούν τη ζωή στη Γη.

Εστιάζοντας σε θανατηφόρα ρήγματα σε δύο από τα πιο σημαντικά φυσικά συστήματα - τους κύκλους του άνθρακα και του αζώτου - ο Ian Angus εξηγεί και επεξεργάζεται την μαρξιστική άποψη ότι ο καπιταλισμός διαταράσσει μαζικά τις βασικές ανταλλαγές ύλης και ενέργειας μεταξύ της κοινωνίας και της υπόλοιπης φύσης, θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρο το Σύστημα της Γης. Αφού εντοπίσει την εδώ και καιρό παραμελημένη ιστορία της θεωρίας των μεταβολικών ρήξεων στην επιστημονική και σοσιαλιστική γραφή, ο Angus βασίζεται σε έναν πλούτο σύγχρονης έρευνας για να επεκτείνει και να εμβαθύνει τη βάση των φυσικών επιστημών της μαρξιστικής οικολογίας. Σε σαφή, μη τεχνική γλώσσα, το "Μεταβολικά Ρήγματα" προσφέρει μια επιστημονική βάση για την κατανόηση των βαθιών αιτιών των σημερινών περιβαλλοντικών κρίσεων και ένα πρόγραμμα δράσης για την πρόληψη καταστροφών στην εποχή μας.

ΠΗΓΗ: Monthly Review 

Ανοιχτή Επιστολή από μια Κουβανή Μητέρα προς κάθε συνάνθρωπο - "Η Κούβα σας ζητά δικαιοσύνη. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο."

[Κείμενο από το διαδίκτυο - Φωτογραφία από NEWSBEAST]

Ανοιχτή Επιστολή από μια Κουβανή Μητέρα | Κούβα, 27/02/2026

Προς

κάθε συνάνθρωπο,

όλη την ανθρωπότητα,

στις μητέρες του κόσμου,

στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα,

σε αξιότιμους δημοσιογράφους,

τις κυβερνήσεις που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δικαιοσύνη:

Το όνομά μου είναι σαν αυτό εκατομμυρίων άλλων. Δεν έχω ένα διάσημο όνομα ή μια σημαντική θέση. Είμαι μια συνηθισμένη Κουβανή γυναίκα. Μια κόρη, μια αδελφή, μια πατριώτισσα. Και γράφω αυτά τα λόγια με ραγισμένη καρδιά και τρεμάμενα χέρια, γιατί αυτό που βιώνουν σήμερα οι άνθρωποί μου δεν είναι κρίση. Πρόκειται για μια αργή, εσκεμμένη δολοφονία, που πραγματοποιείται εν ψυχρώ από την Ουάσιγκτον. Και ο κόσμος κοιτάζει από την άλλη πλευρά.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΣΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΜΟΥ:

Ομιλία Ηλία Γιαννίρη στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς: Για τη συνάντηση της Ανανεωτικής & Ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Πολιτική Οικολογία (αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ 27.01.2026)

Για τη συνάντηση της Ανανεωτικής & Ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Πολιτική Οικολογία | Ιαν 27, 2026.Ν [ΕΠΟΧΗ] 

Η ομιλία του Ηλία Γιαννίρη, επίτιμου Πρόεδρου του κόμματος “ΠΡΑΣΙΝΟΙ Οικολογία” στο Διαρκές – Προγραμματικό συνέδριο της Νέας Αριστεράς

Το κόμμα ΠΡΑΣΙΝΟΙ Οικολογία ευχαριστούμε για την πρόσκληση που μας απευθύνατε και χαιρετίζουμε το προγραμματικό σας συνέδριο με χαρά, γιατί οι θέσεις σας μπορούν να αποτελέσουν μια κοινή προγραμματική αφετηρία με τις δικές μας θέσεις. Είναι ανάγκη σήμερα να αντιμετωπίσουμε, οι δημοκρατικές δυνάμεις από κοινού, τις απειλές για την παγκόσμια ειρήνη και, ακόμη περισσότερο, να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή μας στον πλανήτη. Πριν μπω στην ουσία της πολιτικής μας συζήτησης, θέλω να σας δώσω μια εικόνα του κόμματός μου.

Κώστας Φωτεινάκης "Για μια σημαντική αφορμή - Περί Δεξιάς, Αριστεράς και Πρασίνων"

                                                           

Με αφορμή μία ανάρτηση στο FACEBOOK καταθέτω ορισμένες σκέψεις σχετικά με το εργατικό δυστύχημα στη Βιολάντα, δεν χρησιμοποιώ τον όρο “ατύχημα” γιατί η έκρηξη, οι καταστροφές και οι θάνατοι των εργαζομένων,  δεν προέκυψαν “άνευ λόγου και αιτίας” αλλά ήταν αποτέλεσμα:

• παραβιάσεων από την εργοδοσία, κανονισμών πολιτικής προστασίας, ασφάλειας και υγιεινής των εργαζομένων,
• αποδυνάμωσης των ελεγκτικών μηχανισμών της πολιτείας όπως η Επιθεώρηση Εργασίας, η Πολεοδομία και όχι μόνο,
• της ανυπαρξίας εργοστασιακού ή κλαδικού σωματείου και της τρομοκράτησης των εργαζομένων.
• των διασυνδέσεων  της εργοδοσίας και της επιρροής της με την πολιτική εξουσία.

Οι ανωτέρω αιτίες της πρόκλησης του δυστυχήματος στη Βιολάντα έχουν προφανώς και πολιτική διάσταση, που σχετίζονται με τον τρόπο αντιμετώπισης από τους τρεις  πολιτικούς χώρους “Δεξιά – Αριστερά -  Πράσινοι”. 

Ωστόσο o βασικός διαχωρισμός των 1+2 χώρων για την “ποιότητα ζωής”  στην κατοικία, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία  κ.λπ. κατά τη γνώμη μου είναι τουλάχιστον οι εξής:

• Ποιος είναι υπέρ, και με ποιο τρόπο, και ποιος είναι κατά της “Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Πολίτη”. 
• Ποιος αντιλαμβάνεται και ποιος όχι τον όρο περιβάλλον, όπως αυτός περιγράφεται, όχι στο “Κομμουνιστικό Μανιφέστο” ούτε στην “Παγκόσμια Χάρτα των Πρασίνων” στην Canberra το 2001 αλλά στο ΝΟΜΟ: 1650/86 Για την προστασία του περιβάλλοντος (ΦΕΚ 160/Α/16-10-86):  «Περιβάλλον: το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα της ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες.»
•  Ποιος έχει συναντίληψη για τη “Φυσική και Πολιτιστική Κληρονομιά” όπως αυτή περιγράφεται στην ομώνυμη σύμβαση της UNESCO (1972).

Η δική μου απάντηση είναι ότι στα ανωτέρω “ποιος” υπάρχει σαφής “διαχωρισμός” μεταξύ Δεξιάς από τη μια πλευρά και από την άλλη πλευρά των Πρασίνων (αναφέρομαι για την Ελλάδα) και της Αριστεράς.

Πέτρος Ψαρρέας & Γιώργος Βελεγράκης «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» - "Ecological Crisis and Left Strategies"

[Παρουσιάζουμε το βιβλίο «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» το οποίο είναι γραμμένο στα αγγλικά και προσφέρεται δωρεάν σε ψηφιακή ή έντυπη μορφή. Οι συγγραφείς Πέτρος Ψαρρέας &  Γιώργος Βελεγράκης αυτοχαρακτηρίζονται ως Οικοσοσιαλιστές. Στο τελευταιο κεφάλαιο του βιβλίου παρουσιάζεται το θέμα  "ECOSOCIALIST TRANSFORMATION AND POLITICAL STRATEGIES IN THE ERA OF ECOLOGICAL CRISIS".]

----------------------------------------------------------------------------------

 «Η οικολογική κρίση και οι στρατηγικές της Αριστεράς» 

Εκτιμώντας ότι ήδη διαβιούμε εντός μιας "unequal dystopia in the making”, υποστηρίζουμε ότι οι κυρίαρχες απαντήσεις στην κλιματική κρίση -δηλαδή η βιώσιμη ανάπτυξη και ο πράσινος καπιταλισμός- όχι μόνο απέτυχαν, αλλά οδήγησαν στην εμβάθυνση της κρίσης.

Ισχυριζόμαστε ότι η οικολογική κρίση δεν αποτελεί ένα τεχνικό -τεχνολογικό πρόβλημα αλλά ίσως το κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα της εποχής μας, συνυφασμένο με την ίδια τη δομή του καπιταλισμού. Γι’ αυτό επιχειρείται η με κάθε τρόπο αποπολιτικοποίησή του.

Ταυτόχρονα με μια κριτική του καπιταλισμού και των αποτυχιών του, αντλούμε από την εμπειρία μας στα περιβαλλοντικά κινήματα της Ελλάδας τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια για να θέσουμε τα δύσκολα ερωτήματα: Γιατί έχουν ηττηθεί οι αριστερές και αντικαπιταλιστικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και του οικολογικού ζητήματος ευρύτερα; Πώς, πού και με ποιούς όρους μπορούμε να οικοδομήσουμε αντικαπιταλιστικές, κινηματικές και οικοσοσιαλιστικές απαντήσεις;