Το ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ - ECOSOCIALISM BLOG στηρίζει τη διεθνή και ανθρωπιστική "Πορεία προς τη Γάζα – MarchtoGaza"

Το ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ - ECOSOCIALISM BLOG στηρίζει τη διεθνή και ανθρωπιστική  "Πορεία προς τη Γάζα – MarchtoGaza",που θα πραγματοποιηθεί στην αιγυπτιακή επικράτεια από τις 15 Ιουνίου 2025.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΜΟΚΤΟΝΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ - ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΡΘΩΠΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ -  ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ - ΝΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.

Περισσότερα στο BLOG της εκστρατείας ΕΔΩ.

 

Ricardo Levins Morales: Η Γη Γνωρίζει το Δρόμο: Οικολογικές Κοινωνικές Επισημάνσεις για την Απελευθέρωση | The Land Knows the Way: Eco-Social Insights for Liberation, 2024

 

Ας γνωρίσουμε πρώτα το συγγραφέα και καλλιτέχνη Ricardo Levins Morales και το Art Studio and Web Store [ΕΔΩ]

Πληροφορίες για το βιβλίο ΕΔΩ και για το συγγραφέα και καλλιτέχνη ΕΔΩ.

23 Ιουνίου 2025 θα γίνει υβριδική παρουσίαση και συζήτηση με το συγγραφέα. 

Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ: 

The Land Knows the Way: Eco-Social Insights for Liberation – A Book Talk with Ricardo Levins Morales. 

Κοινή δήλωση ΚΚΕ, ΝεΑρ και Πλεύσης Ελευθερίας και ΣΥΡΙΖΑ για διακοπή στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ

Κοινή δήλωση ΚΚΕ, ΝεΑρ και Πλεύσης Ελευθερίας και ΣΥΡΙΖΑ για διακοπή στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ

Συναυλία αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό.

Το κοινό αίτημα να διακοπεί η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, επικοινώνησαν Πλεύσης Ελευθερίας, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά με δήλωσης του!

Με κοινή δήλωση οι κοινοβουλευτικές ομάδες της Πλεύσης Ελευθερίας, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς ζητούν να τερματιστεί η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, λόγω του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας.

Όπως τονίζεται στη δήλωση «στη Γάζα και μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας συντελείται μια πραγματική γενοκτονία που μέχρι σήμερα έχει ως αποτέλεσμα πάνω από 61.000 νεκρούς, 119.000 τραυματίες και εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία άμαχος πληθυσμός».

Η κοινή δήλωση των κομμάτων

ΠΡΟΣ

Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη

τον Υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη

Climate Change is a Class Issue, 2024 | Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα Ταξικό Ζήτημα

 

Sarah Glynn,  John Clarke 

Climate Change is a Class Issue, 2024 | Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα Ταξικό Ζήτημα

[Διαβάστε - δείτε το βίντεο με την παρουσίαση του βιβλίου ΕΔΩ]

«Αυτό είναι ένα μικρό βιβλίο, αλλά το μήνυμά του είναι ζωτικής σημασίας. Όσοι εκμεταλλεύονται την εργασία των άλλων για κέρδος, εκμεταλλεύονται επίσης τους πολύτιμους πόρους της γης για τον ίδιο λόγο. Αν κάνετε εκστρατεία για να σώσετε τον πλανήτη, συμμετάσχετε σε μια γραμμή απεργίας και αντίστροφα. Ο αγώνας δεν αλλάζει - είναι η ταξική πάλη και αυτή τη φορά πρέπει να νικήσουμε. Σας ευχαριστούμε Σάρα και Τζον.» - ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ, σκηνοθέτης - ΕΔΩ (KEN LOACH) από το οπισθόφυλλο του βιβλίου που είναι εμπνευσμένο απο το έργο «Το μεγάλο κύμα στα ανοιχτά της Καναγκάουα» του Κατσουσίκα Χοκουσάι (1831) [ΕΔΩ].

Το καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο βλέπει τα πάντα με γνώμονα το κέρδος, εκμεταλλεύεται τον πλανήτη μέχρι καταστροφής με την ίδια αδίστακτη λογική που εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους. Η απειλή από την κλιματική αλλαγή και από την αντιμετώπιση του πλανήτη από τον καπιταλισμό ως άπειρου πόρου είναι τόσο μεγάλη που οι κοινωνίες μας φαίνεται να φοβούνται να την αντιμετωπίσουν. Αλλά όταν καταλαβαίνουμε ότι αυτή η απειλή προέρχεται από τις ίδιες καπιταλιστικές δυνάμεις που κυριαρχούν στην καθημερινότητά μας, ο δρόμος προς τα εμπρός γίνεται σαφής. Η μάχη ενάντια στο σύστημα που καταστρέφει τον πλανήτη μας είναι η ίδια με την μάχη ενάντια στο σύστημα που παράγει ολοένα και περισσότερες απίστευτες ανισότητες.

Ερνέστο Λακλάου: Σχετικά με τον λαϊκιστικό λόγο | Ernesto Laclau: On Populist Reason, 2018

Μια φιλοσοφική και πολιτική διερεύνηση της κατασκευής των λαϊκών ταυτοτήτων.

Σε αυτό το εξαιρετικά πρωτότυπο και επιδραστικό έργο, ο Ernesto Laclau εστιάζει στην κατασκευή των λαϊκών ταυτοτήτων και στο πώς «ο λαός» αναδύεται ως συλλογικός δρών. 

Συνδυάζοντας επιδέξια τη θεωρητική ανάλυση με μια πληθώρα εμπειρικών αναφορών από πολλά ιστορικά και γεωγραφικά πλαίσια, προσφέρει μια κριτική ανάγνωση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τον λαϊκισμό, καταδεικνύοντας την εξάρτησή του από τους θεωρητικούς της «ψυχολογίας των μαζών», όπως ο Taine και ο Freud. 

Το «Περί Λαϊκιστικής Λογικής» είναι απαραίτητο ανάγνωσμα για όλους όσους ενδιαφέρονται για το ζήτημα των πολιτικών ταυτοτήτων στις μέρες μας. (Από τον εκδότη)

Περισσότερες πληροφορίες - ΠΗΓΗ [ΕΔΩ] | Το βρήκαμε ελεύθερο για λήψη [ΕΔΩ]

 

9 Μαϊου: Η Μέρα της Ευρώπης, η ήττα των ναζί και η τωρινή επίθεση της ακροδεξιάς

9 Μαΐου:  Η Μέρα της Ευρώπης, η ήττα των ναζί και η τωρινή επίθεση της ακροδεξιάς

Γιάννης Παρασκευόπουλος,

Νομικός, μέλος των Πράσινων - Οικολογία

Στις 9 Μαΐου, είναι η επίσημη Ημέρα της Ευρώπης. Η Διακήρυξη Σουμάν  του 1950, αφετηρία της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιλέχθηκε συνειδητά να συμπέσει με τη Μέρα της Νίκης, μετά τη συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας.

Ήταν όμως η φρίκη του Γ’ Ράιχ, έργο μόνο ενός παράφρονα δικτάτορα; Ο Μαρκ Μαζάουερ στη «Σκοτεινή Ήπειρο» επισημαίνει ότι ο ναζισμός οδήγησε στα ακρότατα όριά τους τις ήδη κοινές παραδοχές ΟΛΗΣ της τότε Ευρώπης: διάκριση «πολιτισμένου (Λευκού) κόσμου» και μη, ευγονική στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κοινωνιών, αναζήτηση ισχυρής εκτελεστικής εξουσίας (και ισχυρών ηγετών) με απαίτηση πειθαρχίας και πλήρους υπακοής των πολιτών,  φόβος κοινωνικής ανατροπής και προθυμία να θυσιαστούν ατομικές ελευθερίες για το «κοινό καλό», επιθυμία για επιστροφή των γυναικών «στο σπίτι» ώστε να αυξηθούν οι γεννήσεις. Το σοκ ήταν ότι, μην έχοντας πια αποικίες, οι ναζί μετέφεραν όλη την αποικιακή βαρβαρότητα στην ίδια στην Ευρώπη: «Όταν τρώμε στάρι από τον Καναδά», είχε πει ο Χίτλερ, «δεν σκεφτόμαστε τους καταληστεμένους Ινδιάνους» [1].

Αν λοιπόν το 1945 σηματοδοτεί τη στρατιωτική και πολιτική ήττα του ναζισμού, η αντίστοιχη πολιτισμική του ήττα χρειάστηκε να περιμένει: στη Δύση κυριάρχησε η ανάσχεση του κομμουνιστικού κινδύνου και αργότερα ο ηθικός πανικός για τους τέντυμπόϊς, στην Ανατολή τα πάντα υποτάχτηκαν στον καθοδηγητικό ρόλο των Κ.Κ. και των αστυνομικών μηχανισμών επαγρύπνησης.

1968: η ολοκλήρωση της ήττας του ναζισμού

Οικοσοσιαλισμός – τι είναι? τι θέλει? τι προτείνει? (Δεκέμβριος 2007) | Η κλασική μπροσούρα ελεύθερη για λήψη

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από την "Περιβαλλοντική & Πολιτιστική Βιβλιοθήκη - ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ"

Η «Π&ΠΒ – ΦΤΦ» ψηφιοποίησε την κλασική μπροσούρα «Οικοσοσιαλισμός:Τι είναι; Τι Θέλει; Τι προτείνει», Δεκ.2007.

Μεταφράσεις - Επιμέλεια: Γιώργος Μητραλιάς.

Η μπροσούρα είναι ελεύθερη για λήψη, μετά από ψηφιοποίηση της «Π&ΠΒ – ΦΤΦ» στην «Ανοικτή Βιβλιοθήκη» στη σελίδα των ΦΤΦ. [ΕΔΩ] [ΕΔΩ]

Η παρουσίαση της μπροσούρας όταν πρωτοεκδόθηκε: «Κώστας Φωτεινάκης: Σκέψεις για τον Οικοσοσιαλισμό με αφορμή την έκδοση της μπροσούρας «Οικοσοσιαλισμός:Τι είναι; Τι Θέλει; Τι προτείνει», Δεκ.2007, ΕΔΩ.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (ας τον γνωρίσουμε)

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΔΩ

Συνέχεια της προηγούμενης δημοσίευσης με θέμα: "The Christian Left (TCL) Nationwide Ministry & Community for Christian Progressives & Allies/ Η Χριστιανική Αριστερά (TCL) Πανεθνική Διακονία & Κοινότητα για Χριστιανούς Προοδευτικούς & Συμμάχους" [ΕΔΩ],

Έχουμε τη χαρά να παρουσιάσουμε την ιστοσελίδα ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.

Αξίζει την προσοχή μας.

Ο θάνατος που πάπα Φραγκίσκου, και οι θέσεις ο οποίος εξέφρασε κατά τη διάρκεια της θητείας του, ιδιαίτερα με το «ENCYCLICAL LETTER – LAUDATO SI’ OF THE HOLY FATHER FRANCIS ON CARE FOR OUR COMMON HOME», (24 Μαΐου 2015)» [ΕΔΩ], φέρνουν ξανά στην επικαιρότητα, στην πολιτική, κοινωνική και οικολογική ζωή τις αξίες των λόγων του Ιησού.

Ανασύρουμε από το 2017 το  Κοινό μήνυμα Φραγκίσκου και Βαρθολομαίου για το περιβάλλον | Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη για την εορτή της Ινδίκτου «Ἡμέρας προστασίας τοῦ περιβάλλοντος» [ΕΔΩ]

Με την ευκαιρία αναφερόμαστε στο «Το Pacem in terris ( Λιτ. « Ειρήνη στη Γη » ) -  είναι μια παπική εγκύκλιος που εκδόθηκε από τον Πάπα Ιωάννη XXIII στις 11 Απριλίου 1963, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ανθρώπων και των κρατών τους, καθώς και τις σωστές διακρατικές σχέσεις. Δίνει έμφαση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη ισότητα όσον αφορά την υποστήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών, τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και τα Ηνωμένα Έθνη» (θα επανέλΘουμε).

THE CHRISTIAN LEFT | DIVERSITY EQUITY & INCUSION ARE CHRISTIAN VALUES | Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ & ΕΝΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

The Christian Left (TCL) Nationwide Ministry & Community for Christian Progressives & Allies

Η Χριστιανική Αριστερά (TCL) Πανεθνική Διακονία & Κοινότητα για Χριστιανούς Προοδευτικούς & Συμμάχους 

Ο σύνδεσμος της ιστοσελίδας   ΕΔΩ |  FACEBOOK 

------------------------------

Με αφορμή αυτή τη δημοσίευση αναφέρουμε τον Οικοσοσιαλιστή θεολόγο  Carlos Alberto Libânio Christo OP (born 1944), γνωστό ως Frei Betto. [ΕΔΩ ΕΔΩ ]

Οικοσοσιαλιστικό ΜΠΛΟΚ - Η ΣΥΖΕΥΞΗ της Πολιτικής Οικολογίας με το Σοσιαλισμό είναι το νέο αφήγημα για την Αριστερά και τους Πράσινους

 

6 - 17 Μαΐου 2025: ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ - 120 έργα ζωγραφικής παιδιών 6-12 ετών - Έκθεση στη Νέα Ιωνία

 

 Η ομάδα ‘Ποδονίφτης, ρε(ύ)μα κριτικής των καιρών και δράσης’ που συμμετέχω και εγώ εδώ στη Ν. Ιωνία, διοργανώνει την έκθεση ‘Παιδιά στην Παλαιστίνη’. Η έκθεση αφορά την παρουσίαση 120 περίπου ζωγραφιών που έγιναν από Παλαιστίνια παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών στα κατεχόμενα την περίοδο της δεύτερης Ιντιφάντα. 

Το πρωτογενές υλικό αυτής της έκθεσης, δηλαδή οι ζωγραφιές σε χαρτί, ανήκουν στην Ιταλική συλλογικότητα Sensibili alle foglie που διοργάνωσε την παρουσίασή τους στην Ιταλία και δέχθηκε το αίτημά μας να προχωρήσουμε σε ψηφιακή αναπαραγωγή και επεξεργασία του έντυπου υλικού που έχουν στη διάθεσή τους, με σκοπό να διοργανώσουμε αυτή την έκθεση εδώ. Αυτές οι ζωγραφιές, έγιναν στις αίθουσες του σχολείου Άγιος Ιωσήφ της Βηθλεέμ, στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη. Ζωγραφιές που μάζεψαν με κόπο οι δασκάλες και η διευθύντρια του σχολείου τους και ειλικρινά είναι  συγκλονιστικές και αναπαριστούν σε βάθος τις ακραίες συνθήκες εγκλεισμού, ανείπωτης βίας και ατέλειωτου τραύματος που βιώνουν καθημερινά αυτά τα παιδιά από τις Ισραηλινές δυνάμεις κατοχής. 

Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία. Είναι μέρα απεργίας και διεκδίκησης, με ρίζες στο Σικάγο του 1886 | May Day is not a holiday. | It is a day of strike and resistance, rooted in the struggles of Chicago in 1886

Φιλοτελικό Ταχυδρομικό Μουσείο / Philatelic Postal Museum | ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία. Είναι μέρα απεργίας και διεκδίκησης, με ρίζες στο Σικάγο του 1886, όταν οι εργάτες απαίτησαν το 8ωρο και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη βία και τον θάνατο. Από τότε, η εξέγερσή τους έγινε σύμβολο παγκόσμιου αγώνα. Στην Ελλάδα, τον Μάη του 1936, οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης ξεσηκώθηκαν για αξιοπρεπείς μισθούς. Η απάντηση ήταν καταστολή με εκατοντάδες τραυματίες και 12 νεκρούς. Ανάμεσά τους ο 25χρονος Τάσος Τούσης. Η φωτογραφία της μάνας του πάνω απ’ το άψυχο σώμα του υπήρξε το ερέθισμα για τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου. Το 1959, ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποίησε τον Επιτάφιο, ενσωματώνοντας όλο το εύρος της ελληνικής μουσικής – από το έντεχνο ως το λαϊκό. Τα ΕΛΤΑ τιμούν φέτος τον Μίκη με νέα σειρά γραμματοσήμων. Η τέχνη του έγινε φωνή του λαού και της αντίστασής του στο άδικο.

Γραμματόσημο από την αναμνηστική έκδοση 100 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγου, 1986. Σχεδίαση: Β. Κωνσταντινέα.

ENG⬇️

Πρωτομαγιά 1960 στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας | Ένα ανάγλυφο σήμα με ενδιαφέρον

 

 Δεν αναπολούμε τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ή Λαϊκή) (γερμανικά: Deutsche Demokratische Republik, DDR) ωστόσο το συγκεκριμένο επετειακό ανάγλυφο σήμα, της Πρωτομαγιάς του 1960, έχει ιδιαίτερο καλλιτεχνικό, πολιτικό και εικαστικό ενδιαφέρον.

Το ανάγλυφο σήμα για την 1η Μαΐου 1960 απεικονίζει ένα χρυσό στεφάνι από στάχυα σιταριού, μια μαύρη πυξίδα και έναν οδοντωτό τροχό, πάνω από τον οποίο κυματίζει μια κόκκινη σημαία. Το στεφάνι από στάχυα καλαμποκιού, πυξίδα και γρανάζι στο κρατικό έμβλημα της ΛΔΓ αντιπροσώπευε τους αγρότες, τους ακαδημαϊκούς και τους εργάτες, οι οποίοι από κοινού έπρεπε να διασφαλίζουν τη λειτουργία του κράτους. (Ίδρυμα Ντάλεμ - Κτήμα και Μουσείο).

Στο κέντρο του σήματος δεν βλέπουμε το κλασσικό "σφυρί" που πάνω του στηριζόταν ο διαβάτης. Το σφυρί έχει αντικατασταθεί με τον αριθμό [7] που πάνω του, στο χαμηλό τμήμα του, έχει καρφιτωθεί ο διαβήτης. Ο αριθμός [7] δηλώνει το Επταετές Σχέδιο 1959-1965 το οποίο απέτυχε εξαρχής. Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε με ρυθμούς αργότερους του αναμενόμενου.

GARETH DALE "Η ανάδυση ενός οικολογικού Καρλ Μαρξ: 1818 - 2018" | The emergence of an ecological Karl Marx: 1818 - 2018

Ο Οικολόγος ήταν από τις πρώτες δημοσιεύσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο που συζήτησαν σοβαρά τη «διαλεκτική» κατανόηση της φύσης και της κοινωνίας από τον Καρλ Μαρξ. 

Ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε στο Τρίερ πριν από 200 χρόνια σήμερα. Η κληρονομιά του πολιτικού οικονομολόγου αμφισβητείται έντονα. Το The Ecologist ήταν από τα πρώτα περιοδικά που εξέτασαν την οικολογική του σκέψη - σε ένα δοκίμιο που δημοσιεύτηκε το 1971. Εδώ, ο GARETH DALE, συντάκτης του βιβλίου Green Growth, εξετάζει τους ισχυρισμούς του ίδιου του Μαρξ για τη φύση και την κοινωνία - και την αρχική μας ερμηνεία.

Τα 200ά γενέθλια του Καρλ Μαρξ γιορτάζονται σήμερα σε συνθήκες που ούτε επιθυμούσε ούτε περίμενε: έναν πλανήτη που κυβερνάται από τον καπιταλισμό και τεμαχίζεται και μαγειρεύεται όλο και περισσότερο από τον καπιταλισμό.

Οι προηγούμενοι τέτοιοι εορτασμοί - το 1918 και το 1968 - έφτασαν εν μέσω παγκόσμιων εξάρσεων για προοδευτικά κοινωνικά κινήματα.

Ο Μαρξ γι' αυτές τις συγκυρίες ήταν θεωρητικός της ταξικής πάλης, της επανάστασης και της υποταγής του μετααποικιακού κόσμου, αλλά παραμελούσε τη φύση. Οι περιβαλλοντολόγοι βρήκαν αξία στον Μαρξ, αλλά όχι στην οικολογική του ανάλυση.

Μαλθουσιανή απαισιοδοξία

Εμβληματικό αυτού ήταν ένα δοκίμιο του 1971 από τον GN Syer στο The Ecologist . Τίμησε πράγματι το πάθος του Μαρξ για ισότητα και παγκόσμια ανθρώπινη χειραφέτηση. Αναγνώρισε επίσης την κατανόησή του για τη σχέση φύσης και κοινωνίας - ως «διαλεκτική» - θεωρώντας τους ανθρώπους ως μέρος της φύσης, όχι ως κυβερνήτες της. 

Αλλά το φύλλο χρέωσης ήταν μακρύ. Αρχικά, ο Σάιερ υποστήριξε ότι ορισμένες μαρξιστικές προβλέψεις είχαν αποτύχει. Ότι ο καπιταλισμός προκαλεί κοινωνική πόλωση και οι κύκλοι κρίσης φαινόταν να έχουν παραποιηθεί: το χάσμα πλούτου μεταξύ πλουσίων και φτωχών, παρατήρησε ο Σάιερ, είχε «σχεδόν παντού στενέψει», ενώ ο κύκλος άνθησης-ύφεσης είχε ξεπεραστεί χάρη στην «εφαρμογή των κεϋνσιανών οικονομικών θεωριών».

Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Μαρξ καταδικάστηκε επειδή παπαγαλίζει την πίστη της εποχής του στην άπειρη υλική πρόοδο.

Είχε αποτύχει να αναγνωρίσει την εγκυρότητα του Μαλθουσιανού απαισιοδοξίας. Ήταν τυφλός για τις καταπονήσεις που επιβάλλει η υλική πρόοδος στον πλανήτη και τη συνακόλουθη ρύπανση και εξάντληση των πόρων. Και ήταν - εδώ, σε αντίθεση με τον Ένγκελς - «δεν γνώριζε την ευθραυστότητα μεγάλου μέρους της φύσης, όπως το έδαφος, και την πιθανότητα οι πόροι της γης κάποια μέρα να εξαντληθούν».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ. | Το βιβλίο για ελεύθερη ανάγνωση και λήψη ΕΔΩ .

Michael Löwy: "Ο μαρξισμός αποτελεί ένα διαρκές, αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου πολιτισμού"

Michael Löwy: "Ο μαρξισμός αποτελεί ένα διαρκές, αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου πολιτισμού"

Ο Löwy συζητά τους πολλούς θανάτους και τις μεταθανάτιες ζωές του μαρξισμού, του ρομαντικού αντικαπιταλισμού και του οικουμενισμού και του λατινοαμερικανικού μαρξισμού.

Michael Löwy: "Marxism forms an enduring, integral part of modern culture" [ΠΗΓΗ - VERSO  LINK]

Löwy discusses the many deaths and afterlives of Marxism, Romantic anti-capitalism, and universalism and Latin American Marxism. 

Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Revista Intersecciones . Μετάφραση Nicolas Allen. 

Αυτό το πρώτο ερώτημα έχει να κάνει με την κρίση του μαρξισμού. Ο μαρξισμός έχει διαγραφεί ως νεκρή παράδοση πολλές φορές, ειδικά στις δεκαετίες του 1980 και του '90. Οι ακαδημαϊκοί και η πολιτική τάξη με χαρά ανακοίνωσαν τον θάνατό του, και ωστόσο, μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 φαίνεται ότι υπήρξε μια «αποκατάσταση» της μαρξιστικής θεωρίας. Πώς αντιλαμβάνεστε αυτό το φαινόμενο;

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον απόσπασμα που λέει: «Επιτέλους, ο μαρξισμός είναι επιτέλους νεκρός για όλη την ανθρωπότητα». Και η ημερομηνία; 1989; 1921; Όχι, το απόσπασμα ανήκει στον Benedetto Croce, από το 1907. Και δέκα χρόνια αργότερα είδαμε τη Ρωσική Επανάσταση.

Ο θάνατος του μαρξισμού έχει προαναγγελθεί χιλιάδες φορές σε όλη την ιστορία. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Όσο υπάρχει ακόμη ο καπιταλισμός, θα υπάρχει πάντα μαρξισμός. Φυσικά, η κατάρρευση της ΕΣΣΔ ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή για την κρίση του μαρξισμού. Πολλοί άνθρωποι ένιωθαν ότι η ΕΣΣΔ ήταν η ενσάρκωση του μαρξισμού και αυτή η στάση δημιούργησε τις ιδανικές συνθήκες για την αστική τάξη να προσπαθήσει να απαλλαγεί μια για πάντα από το φάσμα του μαρξισμού, του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού. Αλλά νομίζω ότι απέτυχαν στις προσπάθειές τους.