Έλληνες το 57,2% των ανασφάλιστων εργαζομένων

Ανασφάλιστο βρήκαν έναν στους τρεις εργαζόμενους οι έλεγχοι του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας κατά το πρώτο επτάμηνο του 2012, με το 57,2% των ανασφάλιστων να είναι Έλληνες και το 42,8% αλλοδαποί.
Τα στοιχεία διαβίβασε στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Ιωάννης Βρούτσης, προς απάντηση ερώτησης που είχε απευθύνει στο υπουργείο ο βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Μιχελάκης, στην οποία διατύπωνε την ανησυχία του για την έκταση του φαινομένου της αδήλωτης εργασίας.
Όπως ειδικότερα αναφέρεται σε έγγραφο του υπουργού Εργασίας για τη συνολική ελεγκτική δραστηριότητα του ΣΕΠΕ, το διάστημα Ιανουαρίου-Ιουλίου 2012 έγιναν 18.698 έλεγχοι πανελλαδικά. Από τους ελέγχους αυτούς, κατά το ίδιο διάστημα, πραγματοποιήθηκαν για την αδήλωτη εργασία συνολικά 11.621 κοινοί έλεγχοι από ΕΥΠΕΑ (Ειδική Υπηρεσία Ελέγχου Ασφάλισης) και ΣΕΠΕ σε επιχειρήσεις, οι οποίες συνολικά απασχολούν 35.674 εργαζόμενους.
Από τους ανωτέρω ελέγχους προέκυψε ότι οι 12.629 εργαζόμενοι ήταν ανασφάλιστοι, εκ των οποίων 5.411 ή 42,8% αλλοδαποί (σε σύνολο 11.521 αλλοδαπών εργαζομένων) και 7.218 ή 57,2% ημεδαποί (σε σύνολο 24.153 ημεδαπών εργαζομένων), οι οποίοι δεν ήταν καταχωρημένοι στα ειδικά βιβλία νεοπροσλαμβανόμενου προσωπικού του ΙΚΑ.
Τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν αποκλειστικά για αδήλωτη εργασία ανέρχονται σε 6.805.000 ευρώ, χωρίς ωστόσο σε αυτά να περιλαμβάνονται πρόστιμα για παραβάσεις της Εργατικής νομοθεσίας.
Οι επιχειρήσεις επισιτισμού-τουρισμού
Από τους ανωτέρω ελέγχους, όπως ενημερώνει ο κ. Βρούτσης, οι 4.994 έλεγχοι διενεργήθηκαν σε επιχειρήσεις επισιτισμού-τουρισμού (εστιατόρια-ταβέρνες, αίθουσες δεξιώσεων, μεζεδοπωλεία, καφετέριες μπαρ, κέντρα διασκέδασης κ.λπ.) στις οποίες απασχολούνται συνολικά 19.341 εργαζόμενοι.
Περισσότερα ΕΔΩ

Όλοι στην απεργία αύριο - για το αύριο Όλων

Τί πρέπει να κάνουμε; Απαντά ο Κώστας Λάμπος

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ στο TVXS

της  Κρυσταλίας Πατούλη

04:09, 21 Σεπ 2012 |tvxs.gr/node/106459

«Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας τηςΚρυσταλίας Πατούλη στο tvxs, ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση γνωστές προσωπικότητεςτων γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών. Σήμερα δημοσιεύουμε τις απαντήσεις του οικονομικού επιστήμονα,Κώστα Λάμπου. 

___________________

Επιγραμματικά θα έλεγα πως η κοινωνική ανισότητα είναι η πηγή όλων των δεινών της ανθρωπότητας από τα γεννοφάσκια της μέχρι σήμερα και συνεπώς χωρίς κοινωνική ισότητα δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία, δικαιοσύνη, ευημερία, δημοκρατία και πολιτισμός. Επειδή όμως αυτό μπορεί να θεωρηθεί γενικό και αφηρημένο θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το διπλό ερώτημα αναλυτικότερα.

Η ευκολότερη απάντηση στο ερώτημα «ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ» είναι αυτή που η κυρίαρχη αστική ιδεολογία καλλιεργεί, σύμφωνα με την οποία για τη σημερινή τραγική κατάσταση στη χώρα φταίει ‘η κατάρα της ελληνικής φυλής’ που εκφράζεται ως αέναη εμφυλιοπολεμική φαγωμάρα, και οπωσδήποτε φταίει η ‘ανθρώπινη φύση’ που εκφράζεται ως απληστία, ατομισμός και ιδιωτεία. Συνεπίκουρος στην αστική ιδεολογία έρχεται η σκοταδιστική θρησκοληψία σύμφωνα με την οποία η σημερινή απάνθρωπη κατάσταση είναι ‘θέλημα θεού’ ο οποίος μας δοκιμάζει, με την κόλαση των διάφορων εξουσιών, μέχρι να μετανοήσουμε για να μας ανταμείψει στη ‘μεταθανάτιο’ ζωή.

Όμως όλες οι ιδεολογίες όπως και όλες οι θρησκείες εκφράζουν συμφέροντα, οι κυρίαρχες ιδεολογίες-θρησκείες εκφράζουν τα συμφέροντα των κυρίαρχων κοινωνικών τάξεων και του ιερατείου, και κρύβουν από τα θύματά τους την πραγματικότητα πίσω από κούφιες έννοιες όπως «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» με τις οποίες εμπορεύονται την πατρίδα, την πίστη και την οικογένεια για να πλουτίζουν και να εξουσιάζουν την εργαζόμενη κοινωνία-ανθρωπότητα.

Εν τούτοις οι αδικημένοι όλων των εποχών και χωρών και στο βαθμό που κατανοούν την κατάστασή τους ως σκευωρία των εξουσιαστών και του ιερατείου, προσπαθούν να βρουν τις πραγματικές αιτίες των κοινωνικών φαινομένων και γι’ αυτό καταφεύγουν στο διάλογο και στην αναζήτηση της αλήθειας μέσω της απόκτησης της σχετικής γνώσης, από την οποία αναζήτηση προέκυψαν οι διάφορες επιστήμες.

Οι επιστήμες της βιολογίας, της ανθρωπολογίας, της αρχαιολογίας, της κοινωνιολογίας και της ιστορίας, για να σταθούμε μόνο σε αυτές, μας προσφέρουν την επιστημονικά έγκυρη γνώση σύμφωνα με την οποία οι διάφορες μικροκοινωνίες και συνεπώς η ανθρωπότητα για εκατομμύρια χρόνια πορεύτηκε το δρόμο της κοινωνικής ισότητας και μόνο όταν κάποιοι ελάχιστοι κατάφεραν με το ψέμα και με τη βία να ξεχωρίσουν και να καθυποτάξουν την υπόλοιπη κοινωνία στην εξουσία τους η ανθρωπότητα έγινε κομμάτια που συγκρούονται και αλληλοσπαράσσονται στη λογική του απάνθρωπου παραλογισμού που τον ονόμασαν και ‘ανταγωνισμό’, σύμφωνα με τον οποίο «ο θάνατός σου η ζωή μου».

Έτσι απέναντι στις ιδεολογίες και στους σκοταδιστικούς μύθους ορθώνεται σταδιακά η γνώση και η συνείδηση πως τα κοινωνικά φαινόμενα δεν είναι έργο κανενός υποτιθέμενου θεού ή καμιάς υποτιθέμενης φυλετικής ανωμαλίας και πολύ περισσότερο δεν είναι συνέπεια της ανθρώπινης φύσης η οποία άλλωστε, όπως από την εποχή του Αριστοτέλη είναι γνωστό, προσδιορίζεται ως ιστορικό και όχι ως φυσικό ή μεταφυσικό μέγεθος. Συνεπώς τα κοινωνικά φαινόμενα, ως α, β, γ κοινωνικό πρόβλημα άσκησης εξουσίας των λίγων πάνω στους πολλούς με σκοπό τον πλουτισμό των μεν και την εκμετάλλευσή των δε, είναι έργο κάποιων ανθρώπων και όχι όλων των ανθρώπων.

Συνέπεια αυτής της συνειδητοποίησης ήταν οι πολλοί και υπό εκμετάλλευση εξουσιαζόμενοι άνθρωποι να παλεύουν να απαλλαγούν από τους εξουσιαστές-εκμεταλλευτές τους και οι εξουσιαστές-εκμεταλλευτές να ‘νομιμοποιούν’ τα παράνομα και απάνθρωπα συμφέροντά τους και να θωρακίζουν την εξουσία τους με το εκάστοτε ταξικό κράτος και τους μηχανισμούς αποπροσανατολισμού και καταστολής. Αυτός ο αγώνας των μεν εναντίον των δε με τη μορφή της άμυνας ή της επίθεσης οδήγησε την ανθρώπινη ιστορία από τη μια ανισορροπία στην, ανάλογα με τον εκάστοτε συσχετισμό δυνάμεων, επόμενη πρόσκαιρη ισορροπία, μέχρι που φτάσαμε στον 21ο αιώνα.

Η εργαζόμενη ανθρωπότητα μέσα από την αργόσυρτη και βασανιστική της πορεία σμιλεύει το όραμα της κοινωνικής ισότητας, της ειρήνης και του Ανθρωπισμού κάνοντας κάθε φορά ένα βήμα μπροστά με μερικές εξαιρέσεις που τα απάνθρωπα και καταστροφικά ταξικά συμφέροντα των εκάστοτε εξουσιαστών που κατάφεραν να γυρίσουν την ιστορία μερικά χρόνια ή ακόμα και κάμποσους αιώνες πίσω.

Σήμερα η εργαζόμενη ανθρωπότητα βρίσκεται εξαιτίας του απάνθρωπου και καταστροφικού παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού μπροστά σε ένα καινούργιο κρίσιμο σταυροδρόμι και καλείται να επιλέξει μεταξύ ενός καινούργιου μεσαίωνα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας από τη μια και της κοινωνικής απελευθέρωσης με μορφή την Άμεση Δημοκρατία-Αταξική Κοινωνία και περιεχόμενο την Κοινωνική Ισότητα.

Οι εκάστοτε εξουσιαστές και οι πληρωμένοι ντελάληδες, αλλά ακόμα και κορυφαία μυαλά της εκάστοτε εποχής αφόριζαν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να αφορίζουν, από άγνοια ή από σκοπιμότητα, τα αιτήματα των εργαζόμενων τάξεων για ένα καλύτερο χωρίς καταπίεση, εκμετάλλευση, πολέμους και πείνα κόσμο, ως ουτοπία και ζορμπαλίκι, αλλά τελικά αυτός ο εκάστοτε καλύτερος κόσμος ξεπερνούσε τα υποκειμενικά και αντικειμενικά εμπόδια και από ‘ουτοπία’ γινόταν πραγματικότητα και στη συνέχεια γινόταν βήμα-βήμα ιστορία για να δώσει τη θέση του σε έναν ακόμα καλύτερο κόσμο.

Αφιερώνεται σε έναν έναν ξεχωριστά που εφαρμόζει τα μέτρα της Τρόικα... "Είναι η φωνή του κυρίου του"/ His Master Voice and Mantison ίσως κάποιοι να θυμούνται...

 

His Master Voice ή "Στρατηγέ μου Ιδού ο στρατός σου" κατά Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Ο καπιταλισμός βλάπτει σοβαρά το περιβάλλον και την υγεία

O πρώτος και ο τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

O πρώτος και ο τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

Στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, ο πρόεδρος της Κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας της Χιλής, Σαλβαντόρ Αλιέντε, βρίσκεται νεκρός. Αυτοκτόνησε (πολλοί λένε ότι δολοφονήθηκε) καθώς οι δυνάμεις του, φίλου των Αμερικάνων, δικτάτορα πολιορκούσαν το προεδρικό μέγαρο. Τη μέρα αυτή τερματίστηκε το πείραμα του δημοκρατικού περάσματος στον Σοσιαλισμό και έγινε η έναρξη μιας από τις πιο σκληρές δικτατορίες της σύγχρονης ιστορίας που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα, αυτό των πιο αντιλαϊκών νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Δημοσιεύουμε σήμερα δύο πολύ σημαντικές μεταφράσεις. Η πρώτη είναι η πρώτη ομιλία του Αλιέντε στο Χιλιανό Κοινοβούλιο μετά την εκλογή του, που βρίσκεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Είναι ένα σημαντικό πολιτικό κείμενο που παρουσιάζει εκτενώς το κυβερνητικό πρόγραμμα. Η δεύτερη είναι ο τελευταίος λόγος του προς το Χιλιανό λαό, λίγες ώρες πριν τον θάνατο του.

3 μέρες δράσης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

Συνέντευξη του Μάρεϊ Μπούκτσιν για την Κοινωνική Οικολογία

Murray Bookchin

(Περιβαλλοντισμός – Κοινωνική Οικολογία – Αναρχισμός)

Για το φιλόσοφο, συγγραφέα διαβάστε ΕΔΩ ΕΔΩ  ΕΔΩ και δείτε video εδώ

Περίληψη του βιβλίου του βιβλίου "Τι είναι κοινωνική οικολογία" ΕΔΩ 

--------

 Συνέντευξη του Μάρεϊ Μπούκτσιν για την Κοινωνική Οικολογία

(Περιβαλλοντισμός – Κοινωνική Οικολογία – Αναρχισμός)

I.R.L.:  Μπορείτε να μας εξηγήσετε λεπτομερώς το διαχωρισμό ανάμεσα στον περιβαλλοντισμό και την κοινωνική οικολογία;

M.M.: Βλέπω τρεις τάσεις που διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους. Ονομάζω περιβαλλοντισμό τα κινήματα, τις οργανώσεις και τα πρόσωπα που δεν συνδέουν την αποσύνθεση του περιβάλλοντος με τη δομή της κοινωνίας. Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν ο αέρας και τα νερά των ποταμών να είναι καθαρά και γι΄ αυτό ζητούν τη θέσπιση καινούργιων ή περισσότερων νόμων. Θέλουν να συμμετάσχουν στη διακυβέρνηση του κράτους και της υπάρχουσα τάξης πραγμάτων. Θέλουν επίσης να εισχωρήσουν στις μεγάλες εταιρείες για να τις επηρεάσουν από τα μέσα. Επιδιώκουν την ψήφιση καλών νόμων και την ανάπτυξη καλών τεχνολογιών που θα επιστρέψουν στο υπάρχον κοινωνικό σύστημα να διαιωνισθεί δίχως να καταστρέψει το φυσικό κόσμο, πράμα που θα απειλούσε την επιβίωση όλων μας. Τους ανθρώπους αυτούς τους αποκαλώ περιβαλλοντιστές επειδή αρνούνται να αναφερθούν στη στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ της άρρωστης κοινωνίας μας και της οικολογικής κρίσης. Αυτοί είναι συχνά η πλειονότητα των ανθρώπων που συναντούμε στις ευρωπαϊκές οικολογικές κινήσεις, με εξαίρεση του Γερμανούς Πράσινους (σ.σ. προφανώς άμα ζούσε ο Μ.Μ. και παρακολουθούσε την πορεία των Πρασίνων δεν θα τους εξαιρούσε).

Η φυσική οικολογία αποτελεί κλάδο της βιολογίας, στο βαθμό τουλάχιστον που δεν συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Πρόκειται για την επιστημονική μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ φυτών και ζώων, αλληλεπίδραση η οποία συντελεί στο σχηματισμό όλου του αποκαλούμενου οικοσυστήματος. Η φυσική οικολογία μελετά τις συνθήκες σταθερότητας των οικοσυστημάτων και διερευνά τις πιθανές αιτίες διατάραξης αυτής της σταθερότητας. Ασχολείται με αυτό που λέμε «τροφικές αλυσίδες». Πρόκειται για μια επιστήμη – ακόμα και αν σας εκπλήσσει αυτό – η οποία, στο βαθμό που μπορούμε να τη νοήσουμε με ελευθεριακό τρόπο, μας προσφέρει μια βάση για συγκεκριμένες κοινωνικές προοπτικές. Είναι, πράγματι, παράλογο σε ένα οικοσύστημα να μιλάμε για «ζώα – βασιλιάδες» και «ζώα – υπηρέτες». Σε ένα οικοσύστημα όλα τα ζώα και τα φυτά είναι απαραίτητα για τη  διατήρηση του συνόλου. Επομένως, όσο πιο σύνθετο είναι το οικοσύστημα τόσο πιο σταθερό είναι και τόσο πιο παράλογη ακούγεται η αναζήτηση μέσα σ΄ αυτό μας κορυφής και μιας βάσης, η αναζήτηση στοιχείων που να είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικής από άλλα. Βλέπουμε συνεπώς, ότι γενικά μέσα στη φύση η ιεραρχία δεν αποτελεί παράγοντα σταθερότητας. Και αυτό ισχύει τόσο για τη φύση όσο και για την κοινωνία. Αν ιδωθεί η κοινωνία από οικολογική σκοπιά, η ιεραρχία στερείται νοήματος στα πλαίσια μια βιολογικής προσέγγισης της φύσης.

Ο ιεραρχικός τρόπος του σκέπτεσθαι και αισθάνεσθαι είναι πρόξενος μεγάλων συμφορών στην κοινωνία και απειλεί σήμερα να καταστρέψει ολόκληρο τον πλανήτη. Εμείς επιμένουμε ότι το οικολογικό πρόβλημα, η αποσύνθεση του περιβάλλοντος, έχουν κοινωνική προέλευση. Η στάση κυριαρχία απέναντι στη φύση πηγάζει από την κοινωνική μας οργάνωση. Εάν θέλουμε να ζήσουμε αρμονικά με τη φύση πρέπει να εναρμονίσουμε τις σχέσεις μεταξύ ας και να εξαλείψουμε την ιεραρχία.  Το συμπέρασμα αυτό μας οδηγεί μακριά, μακρύτερα από εκεί που μας οδήγησε ο κλασικός αναρχισμός. Επιθυμούμε την κατάργηση του κράτους, των τάξεων και της οικονομικής εκμετάλλευσης γιατί θεωρούμε αναγκαία αυτή την κατάργηση. Αναγνωρίζουμε όμως ότι, ιδωμένο από τη σκοπιά της κοινωνικής οικολογίας το κοινωνικό πρόβλημα είναι ακόμα πιο βαθύ. Πρέπει να καταργήσουμε όλες τις μορφές της ιεραρχίας ακόμη και μέσα σε μια κοινωνία δίχως τάξεις, οικονομική εκμετάλλευση και κράτος.

Η αντίληψη αυτή μας επιτρέπει να ανακαλύπτουμε σημεία με το ειρηνιστικό κίνημα, το φεμινιστικό κίνημα, τα κινήματα γειτονιάς, τα κινήματα τοπικής δράσης και το περιβαλλοντικό κίνημα. Δείχνουμε έτσι έμπρακτα ότι όλα αυτά τα κινήματα μπορούν να οργανωθούν από κοινού αναπτύσσοντας μια συνεκτικότερη θεώρηση. Αυτά είναι ζητήματα που απασχολούν σήμερα τους ανθρώπους στον ίδιο βαθμό με τα οικονομικά ζητήματα….

------------------------------

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Μ.Μ. με τίτλο «Αναρχισμός και Κοινωνική Οικολογία» στο περιοδικό INFORMATIONS ET REFLEXIONS LIBAIRTARIES, Λυών 1984. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Τι είναι Κοινωνική Οικολογία», Βιβλιοπέλαγος, 1992.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 27/08 στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης

   Η συνέλευση της Ανοικτής Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης καταγγέλλει την επέμβαση των ΜΑΤ και τις μεθοδευμένες πρακτικές ενάντια τόσο στο ζωντανό κύτταρο της αγοράς και καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 27/08 στις 18:00 στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42).

Κάλεσμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 27/08 στις 18:00 στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42)

Τους τελευταίους μήνες, η δημοτική αρχή με επικεφαλής τον κ. Καμίνη, έχει ξεκινήσει μια οργανωμένη προσπάθεια να πάρει τη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης από τα χέρια των κατοίκων, προφασιζόμενη μια κενή λόγου απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, στην οποία δεν περιγράφει καν τους στόχους και τις επιδιώξεις για το συγκεκριμένο χώρο. Αποκορύφωμα αυτού του συντονισμένου σχεδίου αποτέλεσε η επέμβαση των ΜΑΤ τα ξημερώματα του Σαββάτου 18 Αυγούστου, που με εντολή του Δήμαρχου Αθήνας Καμίνη, επιχείρησαν να θέσουν τέλος στη λειτουργία  της αυτοδιαχειριζόμενης  Δημοτικής Αγοράς της  Κυψέλης, βάζοντας λουκέτο και απαγορεύοντας την είσοδο σε αυτή των  βιοκαλλιεργητών στην προγραμματισμένη βδομαδιάτικη Λαϊκή Αγορά των προϊόντων τους.
Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, λειτουργεί με πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής ως ανοιχτός αυτοδιαχειριζόμενος και αντιεμπορικός χώρος. Αποτελεί μια πραγματική κυψέλη επικοινωνίας για τη γειτονιά μας. Είναι ένα ζωντανό κύτταρο άμεσης δημοκρατίας, αυτοδιαχείρισης και αλληλεγγύης, ένας ελεύθερος χώρος έκφρασης, ζύμωσης και σύνθεσης των απόψεων εργαζομένων και κατοίκων, καθώς και αντίδρασής τους στις ανελέητες οικονομικές επιθέσεις, που δέχονται τα τελευταία χρόνια από τις μνημονιακές κυβερνήσεις.
Στα σχεδόν 6 χρονιά λειτουργίας της έχουν φιλοξενηθεί πάνω από 600 πολιτιστικές εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, μουσικά δρώμενα και συναυλίες, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις δημόσιων σχολείων, χαριστικό παζάρι κ.τ.λ.) και πολλές επίκαιρες θεματικές συζητήσεις. [Αλήθεια στα δημοτικά πολιτιστικά κέντρα πόσες έχουν γίνει;] Τον περασμένο Ιούνιο πραγματοποιήθηκε, στο πλαίσιο της απογράφης, εβδομαδιαίο σεμινάριο για την επαρκή κατάρτιση των απογραφέων του 6ου διαμερίσματος. Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης λειτουργεί, επίσης, ως χώρος συνέλευσης εργαζομένων και τοπικών κινήσεων, φιλοξενώντας, μεταξύ άλλων, λαϊκές συνελεύσεις, συνελεύσεις ενάντια στα χαράτσια, συνελεύσεις εργαζομένων και ανέργων κτλ. Κάθε Τρίτη πραγματοποιούνται παρουσιάσεις λογοτεχνικών βιβλίων και κάθε Τέταρτη προβάλλονται κινηματογραφικές ταινίες. Σε καθημερινή βάση γίνονται μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες και λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη. Τέλος, κάθε Σάββατο γίνεται αγορά βιοκαλλιεργητών.
Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι μια δημοτική αρχή που διαλύει κάθε κοινωνική δομή θέλει να αξιοποιήσει τη Δημοτική Αγορά για την υλοποίηση κοινωνικής πολιτικής και υπέρ των πολιτών. Η κίνηση αυτή λοιπόν δεν είναι τυχαία, αλλά ενορχηστρώνεται από την συγκυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και το δήμαρχο Καμίνη, σε αγαστή συνεργασία με τις υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις της κυβερνητικής συμμαχίας και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, ενάντια σε κάθε ελεύθερο χώρο διακίνησης ιδεών και αντίστασης στις κυρίαρχες πολιτικές, συνεχίζοντας τον εξοντωτικό πόλεμο ενάντια στα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Άλλωστε, μιλάμε για την ίδια δημοτική αρχή, η οποία διαλύει τις δημοτικές δομές πρόνοιας, κλείνει δημόσια ιατρεία, σχολεία και νηπιαγωγεία, απολύει συμβασιούχους, κόβει το νερό στους ελάχιστους χώρους πρασίνου (βλέπε πάρκο Κύπρου & Πατησίων), συμπεριφέρεται στους αστέγους σαν της γης τους κολασμένους, στηρίζει τα πογκρόμ της αστυνομίας ενάντια στους κατατρεγμένους μετανάστες και θέλει να απαγορεύσει τις διαδηλώσεις.
Η συνέλευση της Ανοικτής Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης καταγγέλλει την επέμβαση των ΜΑΤ και τις μεθοδευμένες πρακτικές ενάντια τόσο στο ζωντανό κύτταρο της αγοράς, όσο και σε κάθε άλλο ελεύθερο χώρο. Καλούμε τους εργαζομένους, την αγωνιζόμενη νεολαία, τους κατοίκους της γειτονιάς, τις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις, τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και καταλήψεις, τους πολιτικούς φορείς, που δραστηριοποιούνται στην γειτονιά μας, τις δημοτικές αντιμνημονιακές παρατάξεις καθώς και κάθε ελεύθερο σκεπτόμενο άνθρωπο σε στήριξη και αλληλεγγύη της ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ.
Η καταστολή και η τρομοκρατία δεν θα περάσουν…Κάτω τα χέρια από τους  ελευθέρους χώρους…
ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ…ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ…

Συνέλευση της Ανοιχτής Κατάληψης της  Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης ΕΔΩ          

Ντίνα Βαΐου, Κωστής Χατζημιχάλης: Ο χώρος στην αριστερή σκέψη

Διαβάστε την παρουσίαση του βιβλίου ΕΔΩ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρουσίαση του βιβλίου από την Ελένη Πορτάλιου ΕΔΩ  και η συζήτηση που συνεχίζεται για το θέμα του χώρου  από τη Λήδας Καζανζάκη ΕΔΩ και τη Αθηνάς Αθανασίου ΕΔΩ 

Πάνος Τριγάζης: Έτος 67 μ.Χ. (μετά Χιροσίμα)

 "Ακούμε - Βλέπουμε - Θυμώμαστε - Τι συμπεράσματα βγάζουμε"

Διαβάστε ΕΔΩ 

Για την εκστρατεία των Φίλων της Φύσης για τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ατομικής Ενέργειας EURATOM διαβάστε και αν συμφωνείτε υπογράψτε ΕΔΩ.

August

ΣΥΝ: " Ολυμπιακοί Αγώνες: Το πανηγύρι των χορηγών, της ντόπας, της καταστολής, καθώς και η καλλιέργεια του εθνικισμού.."

Επιτέλους.... έβγαλε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μια ανακοίνωση για τους Ο.Α.... παίρνει θέση αντίθετη με τη διεξαγωγή των Ο.Α. Οι περισσότεροι Αριστεροί έχουν διαπαιδαγωγηθεί στα ιδανικά της συνεργασίας, της ειρήνης κ.λπ, που υποτίθεται ότι προάγουν οι Ο.Α. Ευτυχώς ο μεγάλος στοχαστής Κυριάκος Σιμόπουλος με το βιβλίο του "Ο.Α. Μύθοι και Απάτες " από το 1998 είχε αποδείξει τις αυταπάτες του ιδεολογήματος των Ο.Α. Διαβάστε ΕΔΩ

Η ανακοίνωση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την αυριανή έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων

Η αυριανή έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου θα χρωματιστεί από τις αναφορές στα ολυμπιακά ιδεώδη, στις αξίες της συναδέλφωσης των λαών, της ευγενούς άμιλλας και της παγκόσμιας ειρήνης.
 Η πραγματικότητα όμως των Ολυμπιακών Αγώνων είναι αρκετά διαφορετική από τις υποκριτικές δηλώσεις  εκπροσώπων των κρατών και της ΔΟΕ. Το πανηγύρι των χορηγών, της ντόπας, της καταστολής, καθώς και η καλλιέργεια του εθνικισμού, αποτελούν το πραγματικό πρόσωπο του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, αποκορύφωμα του οποίου είναι οι σημερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. 
Την ίδια στιγμή, και παρά τον ορθό αποκλεισμό της αθλήτριας Βούλας Παπαχρήστου από την ελληνική αποστολή, αναδεικνύεται και η υποκρισία  υπευθύνων στην Ελλάδα και το εξωτερικό απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Και ενώ καταδικάζονται  ρατσιστικά σχόλια αθλητών, την ίδια στιγμή   καλλιεργείται η μισαλλοδοξία και αναπαράγονται  ρατσιστικές αντιλήψεις.
Προϋπόθεση για την ανάδειξη του αθλητισμού γενικότερα σε πεδίο πανανθρώπινων, πνευματικών και πολιτιστικών αξιών είναι η απαλλαγή του από τις στρεβλώσεις που έχει επιφέρει η μετατροπή του σε χώρο εμπορίου και συναλλαγής, καθώς και η στήριξη του μαζικού, ερασιτεχνικού αθλητισμού, στον αντίποδα των μεταλλίων της ντόπας και του κυνηγιού των ρεκόρ.

To Γραφείο Τύπου

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΔΩ 

Το Ελληνικό Κείμενο ΕΔΩ 

WE SIGN HERE 

Το Αγγλικό Κείμενο ΕΔΩ 

The English Text HERE

Κώστα Ζαχαριάδη: «Νέος ορισμός της υποκρισίας» η διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή στο Ρίο

[Η εικόνα είναι από την ιστοσελίδα BIRDLIFE και το άρθρο Reflections on Rio – reaffirming and renewing rhetoric but has anything really changed?]

Του Κώστα Ζαχαριάδη

Ολοκληρώθηκε την προηγούμενη Παρασκευή στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας, είκοσι χρόνια μετά την ιστορική Σύνοδο του Ρίο και 40 χρόνια μετά την πρώτη παγκόσμια περιβαλλοντική συνάντηση της Στοκχόλμης, στην οποία (Ρίο 1992) η ανθρωπότητα αναγνώρισε τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν τον πλανήτη, η Σύνοδος του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Ο διεθνής Τύπος, οι ΜΚΟ, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις αλλά και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς και της οικολογίας χαρακτηρίζουν το αποτέλεσμα ως «παταγώδη αποτυχία» και μιλούν για έναν «νέο ορισμό της υποκρισίας», επιχειρηματολογώντας ότι το τελικό κείμενο της συνόδου δεν περιλαμβάνει δεσμευτικά μέτρα, αλλά, για άλλη μια φορά, μόνο γενικόλογες διακηρύξεις. Στο επίκεντρο των συζητήσεων τέθηκε το ζήτημα της ανάγκης για διασύνδεση μεταξύ τριών πυλώνων: τροφής, νερού και ενέργειας.


Η κλιματική αλλαγή εν εξελίξει
Η κλιματική αλλαγή ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα:
1. Θα διαφοροποιηθούν τα αποθέματα νερού, οδηγώντας δισεκατομμύρια ανθρώπους σε λειψυδρία, διαφοροποιώντας σημαντικά την αγροτική και λιγότερο τη βιομηχανική παραγωγή, ιδίως σε χώρες που δεν έχουν οργανωμένο σύστημα υποδομών.
2. Θα υπάρξει υποβάθμιση οικοσυστημάτων εξ αιτίας της ερημοποίησης, του αυξημένου κινδύνου για πυρκαγιά και της κατάρρευσης της βιοποικιλότητας. Η καθημερινή εξαφάνιση ειδών που ακόμα δεν έχουν καταγραφεί από τον άνθρωπο στερεί από το οπλοστάσιο της επιστήμης πολύτιμες πληροφορίες για την αντιμετώπιση ασθενειών και για την αξιοποίηση χημικών ουσιών και ενώσεων.
3. Ο διατροφικός παγκόσμιος χάρτης θα διαφοροποιηθεί σημαντικά οδηγώντας πολλούς ανθρώπους στην πείνα σε εμφύλιες συγκρούσεις, σε μαζικό κύμα μετανάστευσης.
4. Η ακτογραμμή πολλών χωρών θα περιοριστεί με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, θα υποβαθμιστούν τα παραποτάμια δέλτα, πολλά γλυκά νερά θα γίνουν υφάλμυρα. Οι συνέπειες αυτών των αλλαγών θα είναι δυσβάστακτες για τις τοπικές οικονομίες, ιδίως των πιο αδύναμων χωρών που θα καταρρεύσουν υπό το βάρος της κλιματικής πίεσης.
5. Η αυξημένη θερμοκρασία θα προκαλέσει αύξηση των αιφνίδιων θανάτων, ιδίως κατά τους θερινούς μήνες όπου τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Το θερμό καλοκαίρι που έφερε χιλιάδες θανάτους ηλικιωμένων στη Γαλλία το 2003, οι καταστροφικές συνέπειες του τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ το 2005 έδειξαν με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο ότι η κλιματική αλλαγή δεν αφορά μόνο τους αδύνατους και τους αναπτυσσόμενους αλλά και τις πιο ισχυρές οικονομίες.
6. Ένα τεράστιο μεταναστευτικό τσουνάμι από περιβαλλοντικούς προσφυγές θα στοιβάζεται στα σύνορα των πιο εύρωστων οικονομικά χωρών.

Ελλάδα - ανάπτυξη - κλιματική αλλαγή
Το πανηγύρι της «πράσινης ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ» έχει προ πολλού τελειώσει. Η περιβαλλοντική ατζέντα σε όλη την προεκλογική περίοδο ήταν εξοβελισμένη.
Η ελληνική οικονομία είναι στο μάτι του κυκλώνα της ύφεσης, της λιτότητας, της κάμψης. Όλοι μιλούν για την πολυπόθητη ανάπτυξη! Ανάπτυξη όμως σημαίνει περισσότερο σκουπίδι, ρύπανση, αέρια του θερμοκηπίου, ενεργειακή κατανάλωση! Δεν υπάρχει διεθνώς παράδειγμα χώρας που είχε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και η ανάπτυξη αυτή δεν συνοδευόταν από αύξηση των απορριμμάτων, της ατμοσφαιρικής ρύπανσης κ.λπ. Επιβάλλεται η δημιουργία ενός οικολογικού - αναπτυξιακού κοινωνικού συμβολαίου για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η ανάγκη θωράκισης της Ελλάδας έναντι των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής και το κόστος αντιμετώπισης των αλλαγών είναι κατά πολύ μικρότερο από εκείνο που θα προκύψει εάν την αφήσουμε να εξελιχθεί. Το 2100, η σωρευτική ζημία για την οικονομία θα φθάνει τα 701 δισ. ευρώ, δηλαδή ισοδυναμεί με το υπερτριπλάσιο του σημερινού ετήσιου ΑΕΠ της χώρας. Το κόστος προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, που αντιστοιχεί σε μακροχρόνιο πρόγραμμα επενδύσεων για την προστασία από τις ζημίες, ως το 2100 φθάνει τα 67 δισ. ευρώ, το 1/3 του σημερινού ετήσιου ΑΕΠ. Οι επενδύσεις σε μέτρα προσαρμογής θα διασφαλίσουν μείωση του κόστους από την κλιματική αλλαγή σχεδόν κατά 30% (σε 510 δισ. ευρώ σωρευτικά έως το 2100, έναντι 701 δισ. ευρώ σε περίπτωση μη δράσης).

Για έναν κόσμο με κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη
Η κατάσταση του περιβάλλοντος είναι ανησυχητική σε παγκόσμιο, ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Είμαστε αντιμέτωποι, αν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή πορείας, με συγκλονιστικές ανακατατάξεις. Η σχέση φύσης-ανθρώπου ακροβατεί σε ένα επικίνδυνα τεντωμένο σχοινί. Η επιταχυνόμενη περιβαλλοντική κρίση μάς βάζει απότομα σε αχαρτογράφητες περιοχές σε σχέση με τις άμεσες και τις έμμεσες επιπτώσεις της στην οικονομία και στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η ανάγκη για οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας απαιτεί νέο πρότυπο για την κοινωνική οργάνωση, την κατανάλωση, την παραγωγή, την εργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και των λαών. Η περιβαλλοντική κρίση συμπυκνώνει όλες τις αντιφάσεις ενός στρεβλού αναπτυξιακού προτύπου που κυριάρχησε στον σύγχρονο κόσμο.
Ανοίγει ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης που διαπερνά όλα τα επιμέρους ζητήματα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής φύσης. Αυτήν την πρόκληση η δική μας Αριστερά την έχει δει εγκαίρως και την έχει εντάξει σε ένα συνολικότερο σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας σε πιο δίκαια, δημοκρατική και αλληλέγγυα κατεύθυνση.