Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα... Έχουμε ήδη πτωχεύσει... Αν δεν είναι πτώχευση η αδυναμία του κράτους να χορηγήσει τροφή στους φυλακισμένους, τότε τι είναι?

Πληροφορίες αναφέρουν ότι και άλλες φυλακές αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, δηλαδή να χορηγήσουν τροφή στους φυλακισμένους.

Τρίτη 29.05.2012, 8:30μμ.: H Οικολογία στην εποχή του μνημονίου/ στο Νοσόστρος/ Ομιλητές: Νίκος Κατσαούνης, Χάρης Κωνσταντάτος, Γιάννης Σχίζας

Ελένη Βαρίκα, Μικαέλ Λεβύ, Ετιέν Μπαλιμπάρ: Το μέλλον της Ευρώπης κρίνεται στην Ελλάδα

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση χωρίς προηγούμενο, τουλάχιστον μετά το τέλος της γερμανικής Κατοχής το 1944: βίαιη μείωση των μισθών και των συντάξεων. ανεργία των νέων στο 50%. Χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, μικρά εμπορικά καταστήματα, εφημερίδες, εκδοτικοί οίκοι. χιλιάδες επαίτες και άστεγοι στους δρόμους. υπερβολικοί και αυθαίρετοι φόροι, επανειλημμένες περικοπές μισθών και συντάξεων. μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και δόλια καταβύθιση των δημόσιων υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση) και της κοινωνικής ασφάλισης. Οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται. Και ο κατάλογος των αδικημάτων του «Μνημονίου» δεν έχει τελειωμό.

Αντίθετα, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές και η Εκκλησία (ο πιο μεγάλος ιδιοκτήτης γης), αυτοί, δεν φορολογούνται. Αποφασίζεται η μείωση όλων των κοινωνικών δαπανών αλλά κανείς δεν αγγίζει τις γιγαντιαίες «αμυντικές» δαπάνες: υποχρεώνουν την Ελλάδα να συνεχίσει να αγοράζει στρατιωτικό υλικό εκατομμυρίων ευρώ από αυτούς τους ευρωπαίους προμηθευτές που είναι επίσης --καθαρή σύμπτωση-- εκείνοι που απαιτούν την πληρωμή του χρέους (Γερμανία, Γαλλία).

Καλές οι εκλογές... Ψηφίζουμε - Στηρίζουμε ΣΥΡΙΖΑ... αλλά μη ξεχνάμε ότι ο "καπιταλισμός δεν δουλεύει" και πως πρέπει να σχεδιάσουμε "έναν άλλο κόσμο"

Κώστας Νικολάου: Η κυρίαρχη αντίθεση και τα διασπαστικά διλήμματα στη σημερινή συγκυρία της κρίσης

Μια καταιγίδα από διλήμματα επιχειρεί να αποπροσανατολίσει, να προκαλέσει σύγχυση, να διασπάσει, να φοβίσει και τελικά να ωθήσει σε συντηρητικές επιλογές τους πολίτες: Μέσα ή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Μέσα ή έξω από το ευρώ; Ευρωπαϊστές ή αντιευρωπαϊστές; Μνημονιακοί ή αντιμνημονιακοί; Περισσότερο ή λιγότερο κράτος; Μεταρρυθμίσεις ή όχι μεταρρυθμίσεις; Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός;

Με τη συστηματική και συνεχή διοχέτευση αυτών των διλημμάτων σε συνδυασμό με την πολιτική του «σοκ και δέος» (προωθούμενη ταυτόχρονα από παράγοντες στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας) επιχειρήθηκε η κατασκευή της συναίνεσης των πολιτών στο νεοφιλελευθερισμό. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 το κατασκεύασμα της συναίνεσης κατέρρευσε. Επιχειρήθηκε στη συνέχεια ο πολιτικός εγκλωβισμός (με κυβερνητική συστέγαση απόλυτα αντικρουόμενων πολιτικών) των δυνάμεων που αντιμάχονται τον νεοφιλελευθερισμό. Κι αυτό το εγχείρημα απέτυχε. Και οδηγηθήκαμε αναγκαστικά σε δεύτερο γύρο εκλογικής αναμέτρησης στις 17 Ιουνίου 2012.

Ποιά όμως είναι πραγματικά η κυρίαρχη αντίθεση στην κοινωνία, που εκφράζεται πολιτικά στις εκλογές, ενώ παράλληλα επιχειρείται να αποσιωπηθεί διαμέσου της ανάδειξης άλλων διλημμάτων;

Προσδιορίζοντας την κυρίαρχη αντίθεση σήμερα

This Planet Cannot Sustain this System

"Τι να κάνουμε" λοιπόν....

Όσμωση και κοινή δράση της Αντικαπιταλιστικής Οικολογίας και την Ριζοσπαστική Αριστερά... 

Στη χώρα μας αυτό σημαίνει σήμερα συνεργασία όλων των αγωνιστών της Αντικαπιταλιστικής Οικολογίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Vladimir Ilyich Ulyanov (Lenin): Ρωγμές

Δεν αναρτούμε συνήθως κείμενα του Lenin, αυτό όμως που "ψαρέψαμε" στο διαδίκτυο πιστεύουμε ότι είναι εξαιρετικό και επίκαιρο...

Γιώργος Μητραλιάς: Εξήντα επτά χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δίκη της Νυρεμβέργης, νάμαστε λοιπόν βαθειά μέσα σε μια Δημοκρατία της Βαϊμάρης αλα ελληνικά...

Το   άρθρο στα Γαλλικά και στα Ισπανικά

Εξήντα επτά χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και τη δίκη της Νυρεμβέργης, νάμαστε λοιπόν βαθειά μέσα σε μια Δημοκρατία της Βαϊμάρης αλα ελληνικά*

του Γιώργου Μητραλιά

Αθήνα, 3 Μαΐου 2012

Στερούμενη αντιφασιστικών παραδόσεων και πρακτικών, η ελληνική αριστερά σχεδόν κάθε απόχρωσης, παρακολουθεί ανήμπορη και αμήχανη την επανάληψη στη χώρα της του δράματος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης όχι σαν φάρσα αλλά πιθανότατα σαν τραγωδία που προαναγγέλλει μεγάλα ευρωπαϊκά δεινά. Αυτό μαρτυρούν τα πρόσφατα γεγονότα: αφού επένδυσε, κατά τους τελευταίους μήνες, τις ελπίδες της στην αριστερά που τοποθετείται στα αριστερά της νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας (ΠΑΣΟΚ), η κατεστραμμένη και απελπισμένη ελληνική μικροαστική τάξη τής γυρίζει τη πλάτη σε χρόνο ρεκόρ και ψάχνει τώρα στο άλλο άκρο της πολιτικής σκακιέρας τις ριζοσπαστικές λύσεις των ιστορικών και κατακλυσμικών προβλημάτων της.

Πράγματι, ήταν αρκετό που οι σχηματισμοί της λίγο ή πολύ ριζοσπαστικής αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Δημοκρατική Αριστερά,…) φάνηκαν ανίκανοι να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι μονοπωλούσαν ντε φάκτο την αντιπολίτευση στη λεγόμενη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, για να της γυρίσουν, μέσα σε λίγες βδομάδες, τη πλάτη και να προσανατολιστούν προς σχηματισμούς που βρίσκονται στους αντίποδες  της ριζοσπαστικής αριστεράς, στην ακόμα και νεοναζιστική άκρα δεξιά, ολάκερα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας! Έτσι, αυτά τα κόμματα και συνασπισμοί στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο βλέπουν να συρρικνώνονται δραστικά αυτά τα 50%-54% των προτιμήσεων που συγκέντρωναν όλα μαζί στη διάρκεια αυτού του χειμώνα, αλλά και ότι αυτή η μείωση γίνεται εν μέρει προς όφελος μιας βίαιης, ρατσιστικής και πογκρομικής άκρας δεξιάς, που θέλει να ξεμπερδεύει με ό,τι είναι κόκκινο ή ακόμα και ροζ. Και όλα αυτά μέσα σε μερικές βδομάδες, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη!...

Οι Οικολόγοι Ριζοσπάστες στις εκλογές στηρίζουν - ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ

Στη Β'  Αθήνας ψηφίσουμε Γιάννη Σχίζα

"Θαυμάστε" τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής να δηλώνει "Θα είμαστε ανελέητοι... αν χρειαστεί λερώνουμε τα χέρια μας" - Η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστικό κόμμα

Η ανθρωπότητα πλήρωσε με αίμα και με δάκρυα τις θηριωδίες του ναζισμού...
Η χώρα μας, η Ελλάδα, αγωνίστηκε ενάντια στο ναζισμό...

Όποιος/α επιλέξει να ψηφίσει Χρυσή Αυγή να γνωρίζει ότι επιβραβεύει τις εκτελέσεις στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο κ.ά.
Όποιος σκέπτεται να ψηφίσει Χρυσή Αυγή να γνωρίζει ότι ψηφίζει ναζιστικό κόμμα, τον Χίτλερ και τα SS.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (ζωγράφος): "Μαζί σας φάγαμε"// ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΡΙΣΤΕΡά

Μαζί σας φάγαμε!

Οι εκλογές πλησιάζουν επικίνδυνα. Οι «ευρωπαίες εταίρες» μας έχουν χάσει τον ύπνο τους. Ανησυχούν γιατί οι ντόπιοι «προαγωγοί» τους (Παπαδήμος, Σαμαράς, Βενιζέλος κ.λπ.) αποδεικνύονται ανίκανοι στην εξασφάλιση της απαιτούμενης πελατείας για την αξιοπρεπή λειτουργία ενός πολιτισμένου ευρωπαϊκού «οίκου ανοχής». Το «προϊόν» φαίνεται πως πια δεν «πουλάει» όπως πριν, γιατί οι Έλληνες ψηφοφόροι, στην πλειοψηφία τους,  το έχουν πάρει επιτέλους απόφαση πως η μοναδική θεραπεία από τα «αφροδίσια νοσήματά» τους είναι το: να πάψουν οριστικά να είναι «σαβουρογάμηδες».

          Τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, αυτοί οι κατ’ επάγγελμα και κατά συρροήν «βιαστές και δολοφόνοι» της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αυτά τα εξουσιομανή και κοιλιόδουλα βαμπίρ, δείχνουν πια ξεδοντιασμένα και απεγνωσμένα. Όμως, εξακολουθούν να βγάζουν ακόμα γλώσσα αμετανόητα και προσπαθούν να δαγκώσουν λυσσασμένα με τις μνημονιακές μασέλες τους! Η ώρα της κάλπης φαντάζει μοναδική ευκαιρία, ώστε να τους φορέσουμε τα φίμωτρα που τους αρμόζουν και να τους στείλουμε μια και καλή στον μπόγια! Όσοι ταπεινωμένοι και εξαθλιωμένοι συμπατριώτες μας τους έχουν στο παρελθόν ψηφίσει και έχουν δαγκωθεί από δαύτους, να κάνουν οπωσδήποτε αντιλυσσικό ορό…

          Κάποτε θα ξαστερώσει ο ουρανός και θα μπορούμε και πάλι να αναπνέουμε. Η χούντα είχε κρατήσει εφτά ολόκληρα χρόνια που μας φανήκανε αιώνες. Η μετάλλαξή της, όμως, μας υπνωτίζει και συνθλίβει τη ζωή μας πολλά περισσότερα χρόνια. Το τελευταίο αποκούμπι μας, η σχεδία μας για μια πιο δίκαιη ζωή, είναι μόνον η Αριστερά. Αυτή τη φορά, όπως όλα δείχνουν, θα πάρει πολλά «κουκιά», υπερβολικά πολλά! Το θέμα είναι: πώς θα τα διαχειριστεί; Από εμάς, που θα την ψηφίσουμε, εξαρτάται. Και από την ποσότητα, βέβαια, αλλά και από την ποιότητά μας! Ίσως έτσι καταλάβει και η «χ» ηγεσία του «χ» αριστερού κόμματος πως δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο αριστεροί, καλύτεροι και χειρότεροι, αληθινοί και ψεύτικοι. Και ασφαλώς, δεν αποτελεί «αρία» φυλή κάποιο κομμάτι της Αριστεράς, ώστε να νομιμοποιείται να μετράει το μήκος της μύτης των υπολοίπων, μην τυχόν και αποδειχθούν «εβραίοι» και τους μολύνουν. Ούτε κληρονόμησε κάποιο κομματικό επιτελείο από τη μάνα του ή τη θεία του κάποιο κόμμα, πακέτο με τα σύμβολα, τις ιδέες, τους αγώνες και το αίμα που χύσανε: ο Σπάρτακος, ο Λαμπράκης, ο Μπελογιάννης, η Ηλέκτρα Αποστόλου, ο Λόρκα, ο Αλιέντε, ο Βίκτορ Χάρα, ο Λουμούμπα, ο Σωτήρης Πέτρουλας, ο Διομήδης Κομνηνός, ο Τσε και πολλοί άλλοι αγωνιστές… Η Αριστερά, ανήκει σε όλους μας και αυτή την Αριστερά θα ψηφίσουμε, χωρίς κομματικές παρωπίδες, με μοναδικό σκοπό να διώξουμε επιτέλους αυτά τα άθλια υποκείμενα, εγχώρια και ξένα, που μας κάθονται στο σβέρκο. Και μετά, θα έρθει η ώρα να «ξυρίσουμε τον γαμπρό» και να βγάλουμε όλοι τα πορτοφόλια μας ώστε να κάνουμε τη σωστή διαίρεση…

          Ξέρω ότι είναι χιλιάδες, εκατομμύρια πολίτες σ’ αυτή τη χώρα, ενταγμένοι και ανένταχτοι, στελέχη, απλά μέλη και απλοί συμπαθούντες διάφορα κομμάτια της Αριστεράς που σκέφτονται έτσι. Πως η Αριστερά, είμαστε όλοι εμείς ΜΑΖΙ! Λοιπόν… ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΦΑΓΑΜΕ!

ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ζωγράφος

Πρωτομαγιά: Ζήτω η Εθνική Αντίσταση/ Η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστικό κόμμα, απόγονοι του Τσολάκογλου....

Την Πρωτομαγιά το 2012 να δώσουμε και μια άλλη διάσταση, εκτός από την Εργατική και την Ανοιξιάτικη. Την ημέρα αυτή μεταφέρθηκαν από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου (ΜΠΛΟΚ15) 200 κρατούμενοι κομμουνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής και εκτελέστηκαν.

Η ταινία ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ της Κοκκινιάς αποκαλύπτει το ρόλο των Τσολάκογλου, που στο περιοδικό της η Χρυσή Αυγή γράφει ότι "προσπάθησε για μια Έντιμη Ειρήνη".

Η ταινία θα προβληθεί στο Χαϊδάρι- Περισσότερα ΕΔΩ.

Κώστας Λάμπος: Η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και οι εκλογές ως ψευδαίσθηση και ως απάτη

[Από τον Graffiti_στα Banksy]

Διαβάστε το άρθρο του Κώστα Λάμπου ΕΔΩ

Ο Γιάννης Σχίζας (Οικολόγοι Ριζοσπάστες) για τη συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ και το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο

Με ποιο σκεπτικό συμμετέχετε στο ευρύ αντιμνημονιακό σχήμα «ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο»;

Η συμμετοχή μας δεν αποβλέπει στην αναζήτηση πολιτικού σπόνσορα. Μας αφήνει αδιάφορους ο παραγοντισμός, που αντλεί κύρος όχι από τις δικές του πράξεις αλλά ως διαθέτων μπάρμπα στην Κορώνη... Η συμπαράταξή μας με τον ΣΥΡΙΖΑ καθορίσθηκε από τη συνεπή αντιμνημονιακή δράση του στη Βουλή και στην κοινωνία, που ήταν διακριτή από την «χιλιαστική» ρητορική ορισμένων και από την επαμφοτερίζουσα στάση άλλων δυνάμεων της Αριστεράς. Από την περίοδο του αυτοδιοικητικού εγχειρήματος «Αττική Συνεργασία - Όχι στο Μνημόνιο», τον Οκτώβριο του 2010, κάποιοι είχαμε συνδέσει τις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές με εκείνες που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής και απειλούν τους μεγάλους ελεύθερους χώρους... Στις συνθήκες που ακολούθησαν η μαχόμενη οικολογία ήταν υποχρεωμένη να μετατοπίσει ακόμη περισσότερο το κέντρο βάρους της πολιτικής της άποψης, παίρνοντας θέση στις πλατείες, στις δράσεις ανυπακοής και αλληλεγγύης. Δεν είμαστε σνομπ, αναχωρητές από την «κεντρική σκηνή» ή κατά φαντασία πρωτοπόροι, που αίρονται υπεράνω των αντιθέσεων «Μνημόνιο - αντιμνημόνιο», «λαϊκισμός του Μνημονίου και λαϊκισμός της δραχμής» κ.λπ. Ακόμη δεν είμαστε «ειδικοί» με περιορισμένο οπτικό πεδίο. Συστρατευόμαστε στο Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο για να αντιμετωπίσουμε τις ολέθριες πολιτικές του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στη χώρα μας και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για να συμβάλουμε στη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης.

Διαβάστε τη συνέντευξη στην ΑΥΓΗ  εδώ

Στέλιος Ελληνιάδης: Αριστερά του πολιτισμού: Να περάσουμε στην αντεπίθεση!

Από τα χαρακτικά της Κατοχής της Βάσως Κατράκη

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "δρόμος" ΕΔΩ

Πριν από τη δικτατορία, η κοινωνία που δεν ησύχαζε, που ονειρευόταν και αγωνιζόταν, βρισκόταν σε μια συνεχή τριβή, αντιπαράθεση και σύγκρουση με τη μαυρίλα του παλατιού και της χωροφυλακής. Στη δικτατορία, μετά το «γύψο» και τους διωγμούς, ήρθε η ανασύνταξη με εμπροσθοφυλακή τη νέα γενιά που προχώρησε στη ρήξη και την έκρηξη της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Στα δέκα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης κατακτήθηκαν δικαιώματα που δεν προϋπήρξαν ποτέ στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες του μόχθου είχαν ανοιχτές πληγές από τέσσερις δεκαετίες συμφορών. Δικτατορία του Μεταξά, γερμανοϊταλική κατοχή, εμφύλιος, αμερικανοκρατία, χούντα! Με κουτσουρεμένη ελευθερία έκφρασης, στιγματισμένοι για την πατριωτική τους δράση και αποκλεισμένοι για τα κοινωνικά τους φρονήματα!
Με εκατομμύρια μετανάστες στα χυτήρια της Γερμανίας και τα ανθρακωρυχεία του Βελγίου, εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από πείνα και σφαίρες, δεκάδες χιλιάδες εξόριστους στην ανατολική Ευρώπη, χιλιάδες φυλακισμένους στα Μακρονήσια, την Αίγινα, την Κέρκυρα και στου Αβέρωφ, κάτω από την αυστηρή επιτήρηση της αστυνομίας στις πόλεις και της χωροφυλακής στην ύπαιθρο οι υπόλοιποι! Αυτή είναι η πραγματικότητα της Ελλάδας και η τύχη των ανθρώπων που ήθελαν μια πατρίδα ανεξάρτητη, δημοκρατική και ευημερούσα.
Αλλά σε όλη αυτή την περίοδο, ακόμα κι όταν ένα αυξανόμενο κομμάτι του λαού ενέδιδε στην προπαγάνδα, υπέκυπτε στην τρομοκρατία, τσίμπαγε τα δολώματα ή προσχωρούσε πολιτικά στο στρατόπεδο της εξουσίας, η κουλτούρα παρέμενε λαϊκή και αντιιμπεριαλιστική. Ακόμα και οι διανοούμενοι με ευρωπαϊκή παιδεία αναζητούσαν την έκφρασή τους μέσα από τη λαϊκή κουλτούρα ή οπωσδήποτε σε συσχετισμό μ’ αυτήν. Η λαϊκή κουλτούρα αποτελούσε το ισχυρότερο οχυρό του λαού, ακόμα κι όταν ηττήθηκε στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά από υπέρτερες δυνάμεις και βρέθηκε σε καθεστώς υποτέλειας.